ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ, "ତୁମ ରୂପ ଶୋଭା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉପଯୁକ୍ତ, ଭୂଷଣ ଓ ଅଲଙ୍କାରରେ ତୁମେ ଅପୂର୍ବ ଦେଖାଯାଉଛ। ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ଚାହାଁଥିବା ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କର, ଭୟଭିତ ହେବା ଦରକାର ନାହିଁ, ଇଚ୍ଛା କରି ମଦ୍ୟପାନ କର, ଆନନ୍ଦ ଉଠ, ଯେଉଁଠାରେ ଚାହଁ ଦାନ କର, ଭୂମି କିମ୍ବା ଧନ ଯିଏଉଁଥିଲେ ଦିଅ। ମୋ ସହିତ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ରହ, ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ଆଦେଶ ଦିଅ, ମୋ ଅନୁଗ୍ରହରେ ତୁମେ ଯେପରିକି ଉପଭୋଗ କରିବ, ତୁମ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେବେ। ମୋ ଧନ, ମୋ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ, ହେ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଖ୍ୟାତିଶାଳି; ଏହି ଚିରଉପବାସୀ ଚୀରବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ରାମଙ୍କୁ ନେଇ କ’ଣ କରିବୁ? ରାମ, ଯିଏ ଜୟ ହରାଇଛନ୍ତି, ଧନ ହରାଇଛନ୍ତି, ବନରେ ନିୟମମାନି ଶୁଏ, ସେ ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି କି ମରିଗଲେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ବୈଦେହୀ, ରାମ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ, ପହଞ୍ଚିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିକୁ କଳା ମେଘ ଓ ଶାରଙ୍କ ଝୁଣ୍ଡ ଢାକି ଦେଉଛି। ରାଘବ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ମୋ ହାତରୁ ନେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହିମା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଚିରକାଳ ନେଇପାରିଲେ ନାହିଁ। ହେ ସୁନ୍ଦର ହସ, ମଧୁର ହାସ୍ୟ, ଅପୂର୍ବ ନୟନ ଥିବା ମୋହିନୀ, ତୁମେ ମୋ ହୃଦୟକୁ ଗରୁଡ଼ ସର୍ପ ଉଠାଇନେଇଥିବା ପରି ଚୁରି କରୁଛ। ତୁମକୁ ମୁଁ ଅଲଙ୍କାର ଛଡ଼ା, ମେଳା ଚୀର ଯାମେ, ଦେଖି ମୋ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦେଉନାହାନ୍ତି। ହେ ଜାନକୀ, ମୋ ଅନ୍ତଃପୁରର ଯେଉଁ ସବୁ ନାରୀ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଥିବା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କର। ମୋ ତଳୱାରର ଶିରେ ତିନି ଲୋକର ଶ୍ରେଷ୍ଠା ନାରୀମାନେ ତୁମକୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରିଥିବା ପରି ସେବା କରିବେ। ହେ ସୁନ୍ଦରଭୂଜା, ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ଧନ ଓ ରତ୍ନ, ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରି ଉପଭୋଗ କର। ତପ, ବଳ, ଧନ କିଛି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ରାମ ମୋ ତେଜ ଓ ଖ୍ୟାତିର ସମାନ ନୁହଁ। ମଦ୍ୟପାନ କର, ଚାଲିବାକୁ ଚାଲ, ଆନନ୍ଦ କର, ଭୋଗ କର, ମୁଁ ତୁମକୁ ବହୁତ ଧନ ଓ ଭୂମି ଦେଉଛି। ମୋ ସହିତ ଇଚ୍ଛା କରି ଉପଭୋଗ କର, ତୁମ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଆନନ୍ଦରେ ସାମିଲ ହେଉ। ମୋ ସହିତ ଉପବନ, ସମୁଦ୍ରକୂଳର ଫୁଲ ଗଛ ଓ ମଧୁମକ୍ଷିକାର ଝୁଣ୍ଡ ଭରା ଅଞ୍ଚଳରେ ହେବାକୁ ଚାଲ, ଶୁଭ୍ର ସୁନାର ମାଳା ପିନ୍ଧି।" ଏଭଳି ରାକ୍ଷସ ରାବଣଙ୍କ ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସୀତା ଦୁଃଖରେ ଭାସି, କ୍ଷୀଣ ଓ ଦୁଃଖିତ ସ୍ୱରରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଦୁଃଖରେ ଦୂର୍ବଳ, କାନ୍ଦୁଥିବା, କମ୍ପିଥିବା, ନିୟମ ଓ ପତିନିଷ୍ଠାରେ ଅଟୁଟ ଶ୍ରୀମତୀ ସୀତା କେବଳ ରାମଙ୍କୁ ମନେ କରୁଥିଲେ। ସେ ଏକ ଦର୍ଭା ଚିରା ରାବଣ ଓ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ରଖି, ଶୁଭ୍ର ହାସ୍ୟରେ କହିଲେ, "ମୋ ଉପରେ ମନ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ, ନିଜ ଘରେ ନିଜ ମହିଳାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଯେପରି ଦୁଷ୍ଟ ପୁରୁଷ ଫଳ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ, ସେପରି ତୁମେ ମୋ ଉପରେ ଆଶା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ। ଏପରି ଅନୁଚିତ କାମ ମୁଁ କରିପାରିବି ନାହିଁ, କାରଣ ମୁଁ ଏକପତିନିଷ୍ଠା ନାରୀ।" "ମୁଁ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଧର୍ମିକ ପରିବାରର ଝିଅ, ଏହିପରି ମୁଁ ବୈଦେହୀ ତୁମକୁ କହୁଁ।" ପଛ ବଳି ରାବଣଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରି ସିତା କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀ ନୁହଁ, ମୁଁ ଅନ୍ୟର ପତ୍ନୀ ଓ ସେଠାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍। ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କର, ନୀତି ଅନୁସର; ଯେପରି ନିଜ ଘର ରକ୍ଷା କର, ସେପରି ଅନ୍ୟର ଘର ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ଘରେ ଆନନ୍ଦ କର; ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଘର ସହିତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନୁହଁ, ଅନ୍ୟର ଘର ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂହାର ପାଆନ୍ତି।" "ଏଠାରେ ଭଲ ଲୋକ ଥିଲେ ବି, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁନାହାଁ, କାରଣ ତୁମ ମନ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅନୀତିରେ ଲିନ। ଜେଉଁ ଉପଦେଶ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦିଅନ୍ତି, ଯାହା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ତୁମେ ସେ ଶୁଣି ମାନ ନାହାଁ, ତୁମ ମନ ମିଥ୍ୟାରେ ଲିନ। ଯେ ରାଜା ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନାହିଁ, ଅଧର୍ମରେ ଲିନ, ସେ ରାଜ୍ୟ ଓ ନଗର ସଂହାର ପାଉଛି।" "ଏଭଳି ତୁମେ ଲଙ୍କାର୍ ରାଜା ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଏକ ଅପରାଧରେ ଏହି ରତ୍ନରାଶି ଭରା ଲଙ୍କା ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହେବ। ଯେ ଦୂରଦର୍ଶୀ ରାବଣ ନିଜ କର୍ମରେ ବିନାଶ ପାଉଛି, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ବିନାଶରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବେ। ଲୋକେ କହିବେ, 'ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଉପରେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଆସିଛି', ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହେବେ।" "ମୁଁ ଧନ କିମ୍ବା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହେଉନାହିଁ, ମୁଁ କେବଳ ରାଘବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରେ, ଯେପରି ଆଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ। ଏହି ଜଗତ୍ପତି ରାମଙ୍କ ଗୌରବଶାଳୀ ବାହୁରେ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି, ତେଣୁ ଅନ୍ୟ କାହାର ବାହୁରେ ମୁଁ କେମିତି ଆଶ୍ରୟ ନେବି? ମୁଁ ଏହି ଭୂମିର ପତି ରାମଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଯେପରି ଜ୍ଞାନ ନୀତିଶୀଳ ମୁନିଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଇଥାଏ।" "ହେ ରାବଣ, ମୋତେ ଦୁଃଖିତ ରାମଙ୍କଠାରେ ନେଇଯାଅ, ଯେପରି ମହାମୃଗ ନାୟକ ମହିଳା ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ଅରଣ୍ୟକୁ ନେଇଯାଯି। ରାମ, ମଣିଷମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମ୍ପର୍କ ନିମିତ୍ତ ଯୋଗ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଖୋଜୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତୁମ ସହିତ ଭୟଙ୍କର ବନ୍ଧନ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜାଣନ୍ତି, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତୁମେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କର।" "ଏହିପରି ରଘୁବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ସହିତ ସମ୍ମିଳନ କଲେ ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେବ; ନହେଲେ, ବିପରୀତ କାମ କଲେ ଅତି ଦୁଃଖର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବ। ବଜ୍ର ଆସି ଲୋକ ପଳାଇପାରେ, ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ବଞ୍ଚିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏପରି ରାଘବଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଠାରୁ ତୁମେ ଉଦ୍ଧାର ହେବା ଅସମ୍ଭବ। ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ରାମଙ୍କ ଧନୁର ଗର୍ଜନୀ ଶୁଣିବ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ଧ୍ୱନି। ଏଠି, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଚିହ୍ନିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୀର, ଅଗ୍ନିମୁଖ ସର୍ପ ପରି ବର୍ଷିତ ହେବ।" ଏପରି ଶ୍ରୀମତୀ ସୀତା ରାବଣଙ୍କ ଅନ୍ୟାୟ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଧୃଢ଼ ଓ ଧର୍ମମୟ ଉତ୍ତର ଦେଇ, ନିଜ ପତିରେ ଅଟୁଟ ନିଷ୍ଠା, ଧର୍ମ ଓ ନ୍ୟାୟର ଶୂନ୍ୟ ରାବଣଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ବିନାଶ ଦୃଢ଼ କରିଦେଲେ।