ହନୁମାନ୍, ଶ୍ରୀମତ୍ ଭାଗ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ନିବାସ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାପରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ରାଜା ରାବଣଙ୍କର ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସ ପାଖକୁ ଯାଇଲେ। ଏହି ନିବାସ ଚାରିପାଖରେ ଚାରି-ଦାନ୍ତ ଓ ତିନି-ଦାନ୍ତ ହାତୀମାନେ ଅନ୍ଧା ଭାବରେ ଘୁଞ୍ଚିଥିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା ବୀରମାନେ ଏହାକୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ରାବଣଙ୍କର ନିବାସ ତାଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀ ପତ୍ନୀମାନେ, ଅନ୍ୟ ରାଜକନ୍ୟାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଜବରଦସ୍ତି ଆଣିଦିଆଯାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଏଠାରେ ରହୁଥିଲେ। ଏହି ସ୍ଥାନ ମାକରା ଓ ମାଛମାନେ, ଭୟଙ୍କର ମତ୍ସ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥିଲା, ବାୟୁର ଚାପରେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେଉଥିଲା, ଯେପରି ନଦୀ ଅଜଗରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥାଏ। ରାବଣଙ୍କର ଗୃହରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରୀ ରହିଥାଏ, ସେହି ଶ୍ରୀ ବୈଶ୍ରବଣ, ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଓ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ଶ୍ରୀ ସମାନ, ଏଠାରେ ସଦା ରହୁଥିଲା। ସେହି ଦୁର୍ଗର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ହନୁମାନ୍ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହଳ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଅନେକ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ଥିଲା। ଏହି ମହଳ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ପୁଷ୍ପକ ନାମକ ଦିବ୍ୟ ବିମାନ, ଏହିଠାରେ ରହିଥିଲା ଓ ବହୁ ମଣି ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା। କୁବେର ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାରୁ ଏହା ପାଇଥିଲେ, ରାବଣ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କୁବେରଙ୍କୁ ଜିତି, ଏହି ବିମାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ। ଏହି ବିମାନ ଶୁଦ୍ଧ ସୁନା ଓ ଚାନ୍ଦିର ଦଣ୍ଡରେ ଭରିଥିଲା, ନିପୁଣତାରେ ତିଆରି, ଏହାରେ ବିଭିନ୍ନ ଅଭିନୟର ମୃଗମାନଙ୍କ ତସ୍ବିର ଥିଲା, ଏହି ବିମାନ ଅଗ୍ନି ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲା। ଚାରିପାଖରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣ୍ଡପରେ ଶୋଭିତ, ମେରୁ ଓ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଆକାଶକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ପରି। ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ତିଆରି କଲା, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନା ର ସିଢ଼ି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେଦୀ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।