ସେହି ସମୟରେ, ଶ୍ୱେତ ରଙ୍ଗର ଅତି ଶୁଭ୍ର ପ୍ରାସାଦଗୁଡିକ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ସହିତ ଖିଳିଥିବା ପଦ୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମସରୋବର ମଧ୍ୟ ଥିଲା। ଏଠାରେ ରହିଛି ଅଦ୍ଭୁତ ପୁଷ୍ପ ଓ ମଞ୍ଜରୀ ସହିତ ପଦ୍ମ, ଚମତ୍କାର ବନ, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ହ୍ରଦ। ଏଠି ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ପୁଷ୍ପାଭୟ ନାମକ ମହଲ୍ ଅଛି, ଯାହା ମଣି ଓ ରତ୍ନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚମକୁଛି, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ମହଲ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ବିଶାଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନର ମହାବୀର ବାନରଙ୍କର ଏହି ମହଲ୍ ଅତି ଗରିମାମୟ। ଏଠି ବେରିଲ୍ ପଥରର ପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ରୌପ୍ୟ ଓ ପ୍ରବାଳର ପକ୍ଷୀ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି। ବିଭିନ୍ନ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଅଦ୍ଭୁତ ନାଗମାନେ ଏଠି ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଉତ୍ତମ ବଂଶର ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି। ପ୍ରବାଳ ଓ ସୁନା ର ପକ୍ଷ ଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଜଳରେ ଭିଜିଥିବା ପକ୍ଷ ପରି ମୁଡ଼ି ରହିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଚମକ ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା ଯେଉଁମାନେ ମନୋରଥର ମୂର୍ତ୍ତିମାନ୍ତ ରୂପ। ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଓ ଉଜ୍ୱଳ ପକ୍ଷ ସହିତ ଅନେକ ଚମତ୍କାର ପକ୍ଷୀ ତିଆରି ହୋଇଛି। ଏଠି ଅତି ଉତ୍ତମ ସୂଣ୍ଡ ଥିବା ହାତୀମାନେ ଯୋଜାଯାଇଛନ୍ତି, କେତେକ ହାତୀଙ୍କର ସୂଣ୍ଡ ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡରେ ମାନ୍ଦାର ରହିଛି। ଏଠି ଶୁଭ ହସ୍ତ ଥିବା ଦେବୀଙ୍କ ତିଆରି ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ହାତରେ ପଦ୍ମ ଧରି ଅଛନ୍ତି। ଏପରି ଭାବେ, ସେହି ଶୋଭାମୟ ଗୃହକୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେବା ସମୟରେ, ଏହାକୁ ଦେଖି ହନୁମାନ୍ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ଏହି ସ୍ଥାନଟି ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା, ଯେଉଁଠି ହିମ ଗଳିଯିବା ପରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଗୁହା ଥିବା ପାହାଡ଼ ପରି ଶିତଳ ଓ ମନୋହର ଗନ୍ଧ ରହିଛି। ତାପରେ, ସମ୍ମାନିତ ବାନର ହନୁମାନ୍ ଦଶମୁଖୀ ରାବଣଙ୍କ ଶାସିତ ସେହି ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ପତିର ଗୁଣରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ଓ ପୂଜ୍ୟା ଜନକନନ୍ଦିନୀ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ମହାତ୍ମା ହନୁମାନ୍ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ସମସ୍ତଠାରେ ଘୁରାଇ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ଉଚ୍ଚ ମନବୃତ୍ତି ଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ମନ ଅତି ଅଶାନ୍ତ ହେଲା। ଏହିଭଳି ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ହନୁମାନ୍ ସେହି ମହଲ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ଦୃଢ଼ ନିର୍ମିତ ଏକ ମହାନ ରତ୍ନମୟ ମହଲ୍ ଦେଖିଲେ, ଯାହାର ଜାଲି ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାରେ ତିଆରି। ଏହି ଅପାର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ମହଲ୍ଟିକୁ ନିଜେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଏହା ପବନପଥରେ ଆକାଶକୁ ଉଠି ଯାଉଥିଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟପଥ ପରି ଚମକୁଥିଲା। ସେଠାରେ କୌଣସି କାମ ଅଧୂରା ରହିନଥିଲା, ସମସ୍ତ କିଛି ମଣି ଓ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି କୌଣସି ଭେଦ ଦେଖିପାରୁନଥିଲେ, କାରଣ ସମସ୍ତ କିଛି ଏଠି ବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ଅଲୌକିକ। ଏହି ପ୍ରାସାଦ ତପସ୍ୟା, ଧ୍ୟାନ, ଶୌର୍ୟ ଓ ଚିନ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଉପାର୍ଜିତ ହୋଇଥିଲା, ଏହାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୂପ ଅନନ୍ୟ ଏବଂ ସମାନ ଗୁଣ ଥିଲା। ଏହା ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଚଳିଥିବା, ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ପବନ ସମ ଚଞ୍ଚଳ, ମହାତ୍ମା, ଧର୍ମିକ, ଏବଂ ତେଜସ୍ବୀମାନେ ବାସ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନ। ଏହି ପ୍ରାସାଦ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଭିତିରେ ଉପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଅନେକ ଶିଖର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଶୁଭ୍ର, ଏହାର ଶିଖର ମହାପର୍ବତର ଶିଖର ପରି ଅଦ୍ଭୁତ। ସେଠାରେ ରାତିରେ ଚଳିଥିବା ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଅଲଙ୍କୃତ ମୁହଁ, ବଡ଼ ଭୋକ, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା, ବଡ଼ ବଡ଼ ଚକୁ ଏବଂ ବିକୃତ ଚୁଲି, ଅତି ତେଜ ଗତିରେ ଭୂତପିଶାଚମାନେ ଦ୍ୱାରା ବୋଝାଯାଉଥିଲେ। ଏହିଭଳି, ପବିତ୍ର ବାସସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ହନୁମାନ୍ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଓ ବିସ୍ତୃତ ମହଲ୍ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଘର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ରାକ୍ଷସଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ମହାନ ପ୍ରାସାଦ ଅର୍ଦ୍ଧ ଯୋଜନ ବ୍ୟାପି ଏବଂ ପୂରା ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, ଅନେକ ଉଚ୍ଚ ମହଲ୍ରେ ଘେରା। ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ହନୁମାନ୍ ସମସ୍ତଠାରେ ବଡ଼ ଆଖି ଥିବା ବୈଦେହୀ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିଲେ। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହ ଦେଖି, ଶ୍ରୀମାନ୍ ହନୁମାନ୍ ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କ ନିବାସକୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲେ। ଏହା ଚାରିଟି ସୁଣ୍ଡ ଓ ତିନିଟି ସୁଣ୍ଡ ଥିବା ହାତୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ସେନାପତିମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ରାବଣଙ୍କ ନିବାସ ତାଙ୍କର ରାଣୀମାନେ, ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଏବଂ ବଳପୂର୍ବକ ଆଣାଯାଇଥିବା ରାଜକନ୍ୟାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ସେହି ସ୍ଥାନ ମାଛ, ମକର, ମହାମାଛ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିଲା, ବାୟୁର ଚଞ୍ଚଳତାରେ ଉତ୍ତେଜିତ, ମହାନାଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଗର ପରି ଲାଗୁଥିଲା। ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ଧନ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ତେଜ, ଏହି ସମସ୍ତ ଅଜର ଶ୍ରୀ ରାବଣଙ୍କ ଘରେ ସଦା ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା। ମହଲ୍ର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ହନୁମାନ୍ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅନେକ ଦ୍ୱାର ଥିବା ମହଲ୍ ଦେଖିଲେ। ଏହା ବିଶ୍ୱକର୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଥିବା ଦିବ୍ୟ ଉଡ଼ୁଥିବା ପୁଷ୍ପକ ବିମାନ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ବିମାନ କୁବେର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପାଇଥିଲେ, ପରେ ରାବଣ ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି ଏହା ଅଧିକାର କରିଥିଲେ। ଏହି ବିମାନ ଶୁଦ୍ଧ ସୁନା ଓ ରୌପ୍ୟର ମଜବୁତ ସ୍ତମ୍ଭ ଉପରେ ଭିତ୍ତି କରି ନିର୍ମିତ, ବିଭିନ୍ନ ଅଭିନୟର ମୃଗ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଶୋଭିତ, ତେଜରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକୁଥିଲା। ଏହା ଚାରିଦିଗରେ ଅତି ଶୋଭାମୟ ମଣ୍ଡପରେ ଅଲଙ୍କୃତ, ମେରୁ ଓ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ପରି ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥିଲା। ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିବା ଏହି ବିମାନ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲା, ସୁନା ମଞ୍ଚ ଓ ଅତି ଶୁଭ୍ର ବେଦୀରେ ଶୋଭିତ। ସୁନା ଓ କ୍ରିଷ୍ଟାଲ୍ ଜାଲି ଜାଲି ଜନେଲା, ନୀଳମଣି ଓ ବଡ଼ ନୀଳ ରତ୍ନର ବେଦୀ, ଅତି ଚମତ୍କାର ପ୍ରବାଳ, ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଓ ଅପୂର୍ବ ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଚାରିଦିଗରେ ଚମକୁଥିଲା। ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ଓ ସୁନା ରଙ୍ଗର ଧୂପର ଗନ୍ଧରେ ମଧୁର ଗନ୍ଧ ବିକିରଣ କରୁଥିଲା, ଯୁବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲା। ଅନେକ ଶୋଭାମୟ ମଣ୍ଡପ ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ ଏହି ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନକୁ ମହାବୀର ବାନର ଅଭିଗମନ କଲେ।