ଲଙ୍କାର ମହାନ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ମହାବୀର ହନୁମାନ୍ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ଏହିଁଠି ନିଶ୍ଚୟ ଲଙ୍କାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଳଙ୍କାର।" ସେ ରାବଣଙ୍କ ନିକଟରେ, ଭୟହୀନ ଭାବେ ଏଠାରୁ ସେଠା ଘୁଞ୍ଚି ଘର ଘର ଦେଖିଲେ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଉଦ୍ୟାନ ଓ ମହଲ ଦେଖିଲେ। ହନୁମାନ୍ ଦୃତ ଗତିରେ ଲାଫ ଦେଇ ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସେଠାରୁ ମହାପାର୍ଶ୍ୱଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇଲେ। ପୁନି ଏହିପରି ଦୃତ ଗତିରେ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଘରକୁ, ଯାହା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଓ ବିଭୀଷଣଙ୍କ ଘରକୁ ଲାଫ ଦେଇ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ମହୋଦର, ବିରୂପାକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ୱ, ବିଦ୍ୟୁନ୍ମାଳିଙ୍କ ଘର, ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର, ଶୁକ, ତୀବ୍ରଗତି ସାରଣ, ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇଲେ। ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତଙ୍କ ମହଲ, ଜମ୍ବୁମାଳି ଓ ସୁମାଳିଙ୍କ ଘର ପାର୍ ହେଲେ। ରଶ୍ମିକେତୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଶତ୍ରୁ, ବଜ୍ରକାୟଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇ, ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ, ସମ୍ପାତି, ବିଦ୍ୟୁଦ୍ରୂପ, ଭୀମ, ଘନ, ବିଘନଙ୍କ ଘର ଦେଖିଲେ। ସେ ଶୁକନାଭ, ଚକ୍ର, ଶଠ, କପଟ, ହ୍ରସ୍ୱକର୍ଣ୍ଣ, ଦଂଷ୍ଟ୍ର, ଲୋମଶ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ଘର ଯାଇଲେ। ଏହିପରି ଯୁଦ୍ଧୋନ୍ମତ୍ତ, ମତ୍ତ, ଧ୍ୱଜଗ୍ରୀବ, ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ୱ, ବିଜିହ୍ୱା, ଓ ହସ୍ତିମୁଖଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ପୁନି କ୍ରମକ୍ରମେ କରାଳ, ପିଶାଚ, ଶୋଣିତାକ୍ଷଙ୍କ ଘର ଦେଖିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ମହଲମାନେ ଭିତରେ ହନୁମାନ୍ ତାଙ୍କ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଘର ଦେଖି ଏବଂ ସବୁ ପକ୍ଷରୁ ଚାଲି ଅନ୍ତେ ତିନିଁ ରାକ୍ଷସରାଜ ରାବଣଙ୍କ ମହଲକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ବନରାଜ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ପରି ଚଳିତ ବନରାଜ ହନୁମାନ୍ ରାବଣଙ୍କ ଘରେ ଅନେକ ରାକ୍ଷସୀ ଓ ରାବଣଙ୍କ ଅନେକ ରମଣୀମାନେ ଶୟାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ ଅନେକ ସେନା ଦଳ ଥିଲେ—କିଛି ଶୂଳ, ଗଦା, ଶକ୍ତି, ତୋମର ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଅନେକ ଦେହୀୟ ରାକ୍ଷସ, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ଧୂସର, ଧଳା ଓ ତୀବ୍ର ବନରାଜମାନେ ଥିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅତି ଦୃଢ଼, ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର ହସ୍ତୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେଇଥିଲେ, ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତୀଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ହସ୍ତୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏଇରାବତ ସମାନ। ଏହି ମହଲରେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ଯୋଧାମାନେ ମେଘ ପରି ଝରିଥିଲେ, ପାହାଡ଼ ପରି ଭାବ ଦେଖାଉଥିଲେ। ସେଠାରେ ହଜାର ଯୋଧା ସେନା ଥିଲେ, ମେଘ ଗର୍ଜନା ସମ ଧ୍ୱନି, ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କୃତ। ରାବଣଙ୍କ ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ଉଦୟ ରବି ସମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମହଲ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜାଲ ଦ୍ୱାରା ଅବିରତ ଅଳଙ୍କୃତ। ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍ ଦେଖିଲେ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର ପାଳଙ୍କ, ଅଦ୍ଭୁତ ଲତାମଣ୍ଡପ, ଚିତ୍ରାଙ୍କିତ ମଣ୍ଡପ। ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ, କାଠ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ପାହାଡ଼ ମଡେଲ, ରମ୍ୟ ଶୃଙ୍ଗାର ଗୃହ ଓ ଦିନାବାସ ଦେଖିଲେ। ରାକ୍ଷସରାଜ ରାବଣଙ୍କ ମହାଲରେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ସମ ଉଚ୍ଚ ମହଲ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ମୟୂରାସନ ରେ ଭରିଯାଇଥିଲା। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହଲରେ ଅନେକ ଧ୍ୱଜା, ଚାରିପଟେ ଅସଂଖ୍ୟ ମଣିମାଳାର ଏକ ଭଣ୍ଡାର, ଦୃଢ଼ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହ ପରି। ରାବଣଙ୍କ ତେଜ ଓ ମଣିମାଳାର ଅଲୋକରେ ସେ ପ୍ରାସାଦ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସମ ଜ୍ୟୋତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା। ବନରାଜ ପ୍ରଧାନ ହନୁମାନ୍ ଦେଖିଲେ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିଆରି ଶୟନାସନ, ଆସନ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ପାତ୍ର। ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ପାତ୍ର, ମଧୁ ଓ ମଦରେ ଭିଜା, ରମ୍ୟ ଓ ବିଶାଳ, କୁବେରଙ୍କ ଗୃହ ସମାନ। ଗୁଞ୍ଜଣା ଚୁଡ଼ାମଣି, କମରପଟି ଓ ଢୋଲ ଧ୍ୱନିରେ ମହଲ ଗଞ୍ଜିଉଥିଲା, ମିଶ୍ରିତ ସଙ୍ଗୀତ ମଧୁର ହେଉଥିଲା। ହନୁମାନ୍ ଏହି ମହାନ୍ତ ମହଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଚାରିପଟେ ଅନେକ ମହଲ ଓ ଶତାଧିକ ସୁନ୍ଦର ନାରୀମାନେ, ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ବିନ୍ୟାସିତ ଉପବନ ଦେଖିଲେ। ଏହିପରି ଅଦ୍ଭୁତ ମହଲମାନେ, ବେରୁଜ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜାଲିରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ବର୍ଷା ଋତୁର ମେଘ ସମ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ତାଳିଆ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ଭରିଥିଲେ। ବିଭିନ୍ନ ମହଲ ଭିତରେ ଶଂଖ, ଅସ୍ତ୍ର, ଧନୁଷ୍ୟର ମହଲ, ଆଉ ଚନ୍ଦ୍ରମା ରେ ଅଳଙ୍କୃତ ମହଲପର୍ବତ ଦେଖିଲେ। ଏହି ଘରଗୁଡିକ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରାପ୍ତ, ଭୂତ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମାନ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଦୋଷ ଶୂନ୍ୟ ଥିଲେ। ଏହି ଘରମାନେ ମାୟା ସ୍ୱୟଂ ନିର୍ମିତ ପରି, ଭୂମିରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣମୟ, ଲଙ୍କାପତି ରାବଣଙ୍କ ଅଧିକାର ଥିଲା। ତାପରେ ଏକ ଉଚ୍ଚ ମହଲ ଦେଖିଲେ, ମେଘ ସମ ଆକୃତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ରାକ୍ଷସପତିଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଗୃହ। ଭୂମିରେ ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ ବିସ୍ତୃତ, ଅନେକ ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ଗଛର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଢାକା, ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ଢାକା ପରି। ସେଠାରେ ଅନେକ ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ମହଲ ଦେଖିଲେ, ଖଣିଜ ଭରା ପାହାଡ଼ ଶିଖର, ଗଗନରେ ଗ୍ରହ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସମ, ଚିତ୍ରଶୈଳୀ ମେଘ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଭୂମି ଅନେକ ପାହାଡ଼ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଭରିଥିଲା, ପାହାଡ଼ ଗଛର ଛାୟାରେ, ଗଛ ଫୁଲର ଛାୟାରେ, ଫୁଲ ତନ୍ତୁ ଓ ପତ୍ରରେ ଭରିଥିଲା। ଧଳା ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ଫୁଲ ଭରା ପଦ୍ମପୋଖରୀ, ପୁନି ତନ୍ତୁ ଭରା ପଦ୍ମ, ଅଦ୍ଭୁତ ବନ ଓ ଜଳାଶୟ ଥିଲା। ଏପରି ଭାବରେ ହନୁମାନ୍ ଲଙ୍କାର ମହାନ ମହଲ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି, ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଏହିଭଳି ପବିତ୍ର ସୁନ୍ଦର କାଣ୍ଡର ସପ୍ତମ ସର୍ଗ ସମାପ୍ତ ହେଲା।