ହନୁମାନ୍ଙ୍କ ମନରେ ଏକ ଭୟ ଓ ଚିନ୍ତା ଜନ୍ମ ନେଲା—କିପରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଫଳ ହେବାରୁ ରକ୍ଷା ହେବ, କିପରି ଦୁର୍ବଳତା ଆସିବାରୁ ରକ୍ଷା ହେବ, ଏବଂ ସାଗର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କିପରି ବ୍ୟର୍ଥ ହେବାରୁ ରକ୍ଷା ହେବ? ଯଦି ମୁଁ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯିବି, ତେବେ ଏହି ମିଶନ୍ ରାବଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖିଛନ୍ତି, ଓ ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେହିପାଇଁ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଇଯିବ। ଏଠାରେ ମୁଁ ରାକ୍ଷସ ରୂପ ଧରି ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଚକ୍ଷୁ ଚୁକିବା ଅସମ୍ଭବ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରୂପରେ ତ ଅତି କଷ୍ଟ। ଏଠାରେ ବାୟୁ ମଧ୍ୟ ଚୁପ୍ଚାପ୍ ଚଳିପାରିବ ନାହିଁ; ଏହି ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ସବୁ କିଛି ଜାଣିଥାନ୍ତି। ମୁଁ ମୋ ନିଜ ରୂପରେ ଲୁଚି ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ବିନାଶ ହେବ ଓ ମୋ ମାଷ୍ଟରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଇଯିବ। ଏହିପାଇଁ, ମୁଁ ରାଘବଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାକାର କରିବା ପାଇଁ ରାତିରେ ଲଙ୍କାରେ ଏକ ଛୋଟ ରୂପ ଧରି ପ୍ରବେଶ କରିବି। ରାବଣଙ୍କ ଶହର ଯାହା ପ୍ରବେଶ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ, ମୁଁ ରାତିରେ ଏହି ସବୁ ମହଲ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି ଓ ଜନକ ଦୁହିତା ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖିବି। ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ବାନର ହନୁମାନ୍ ଭାଇଦେହୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେଲା ଓ ରାତି ଆସିଲା, ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍ ନିଜ ଶରୀରକୁ ସଂକୁଚିତ କରି ଏକ ବିଲାଇ ରୂପ ଧରିଲେ, ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଚମତ୍କାର। ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନ୍ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ଲଙ୍କାର ସୁନ୍ଦର ଶହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହାର ବଡ଼ ବଡ଼ ରାସ୍ତା ସଫା ଭାବେ ବିଭକ୍ତ। ଏହି ଶହର ମହଲ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାର ଓ ଝାଳରୀ ଦେଖିବାକୁ ଏକ ଦେବତା ନଗର ଭଳି। ଏଠାରେ ସାତ ଓ ଆଠ ତଳ ଥିବା ମହଲ, ମାଟିରେ କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ର ଶୋଭା; ବେରିଲ ମଣି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଡିଜାଇନ୍, ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଏହି ରାକ୍ଷସ ମହଲ ସମ୍ଭବ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଚମକୁଥିଲା। ରାକ୍ଷସମାନେ ନିର୍ମିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାର ଲଙ୍କାକୁ ଚାରିପାଖ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିଲା। ଲଙ୍କାର ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଅପାର ରୂପ ଦେଖି ହନୁମାନ୍ ଏକ ଦିନ୍ଦା ଓ ଏକ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ; ଭାଇଦେହୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ। ଶହର ଶୁଭ୍ର ଦୁର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମୂଲ୍ୟବାନ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାର, ରାବଣଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ରାତିରେ ଚଳିବା ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ। ଚନ୍ଦ୍ରମା ତାରାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁଥିବା ଦେଖିବାକୁ ଲଙ୍କାର ସାଥୀ ଭଳି, ତାହାର ଅନେକ ରେଖା ଦ୍ୱାରା ଦୁନିଆକୁ ଚନ୍ଦ୍ରାଲୋକରେ ମୁଡ଼ି ଦେଇଥିଲା। ହନୁମାନ୍ ଚନ୍ଦ୍ରମାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଶଙ୍ଖ ଭଳି ଚମକୁଥିଲା, ଦୁଧ ଭଳି ଶୁଭ୍ର, ପଦ୍ମ ତନ୍ତୁ ଭଳି, ଉଠି ଚମକୁଥିଲା, ହାଁସ ଏକ ଝିଲି ଠାରୁ ଉଠିବା ଭଳି। ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉ। ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍ ଏକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପ ଧରି ଏକ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରସ୍ତର ଶିଖର ଉପରେ ଦଠିଲେ, ଯାହା ଝୁଲି ଥିବା ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନ୍ ରାତିରେ ଲଙ୍କାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହା ରାବଣଙ୍କ ଶାସନ ତଳେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଭରି। ଶହର ଭଲ ରକ୍ଷିତ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ପତ୍ରପୁରୀ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସୁନ୍ଦର ଦ୍ୱାର ଓ ଧଳିଆ ଦ୍ୱାର ଓ ତୋରଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏହି ନଗର ନାଗମାନେ ରହୁଥିବା ଭଳି ରକ୍ଷିତ, ନାଗମାନେ ଚଳିବା ରାସ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଭରି, ବଦଳ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ଓ ତାରାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ତୀବ୍ର ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଗୁଞ୍ଜି, ଅମରାବତୀ ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା। ବନ୍ଦେର ଝଣ୍ଡା ଓ ଘଣ୍ଟିର ଝିଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ହନୁମାନ୍ ଆନନ୍ଦ ଭରି ଦ୍ୱାର ଉପରେ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ଚାଲି ଛାଡ଼ିଲେ। ଚାରିପାଖ ଦେଖି ଶହରର ଗୋଲ୍ଡେନ୍ ଦ୍ୱାର ଓ କ୍ୟାଟ୍ସ୍-ଆଇ ମଣି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଦେଖି ହୃଦୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭରିଗଲା। ମହଲର ମାଟି ହୀରା, କ୍ରିଷ୍ଟାଲ, ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଭରି, ସୁନ୍ଦର କୋରିଡୋର ଏବଂ ଚମକୁଥିବା ଶୁଭ୍ର ଚାନ୍ଦି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। କ୍ୟାଟ୍ସ୍-ଆଇ ମଣି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ସିଢ଼ି, ମଧ୍ୟରେ କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ଧୂଳି, ସୁନ୍ଦର ଦ୍ୱାରା ଚଳିବା ରାସ୍ତା ଆକାଶକୁ ଉଠିବା ଭଳି। ଶହରରେ ସାରସ, ମୟୂର, ରାଜହାଁସ ଦ୍ୱାରା ଗଞ୍ଜି, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଅଳଙ୍କାରର ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଭରି। ଏହି ଦେବମାନେ ଭଳି ଧନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଲଙ୍କା ଦେଖି ହନୁମାନ୍ ଆନନ୍ଦ ଭରି ଲଙ୍କାକୁ ଆକାଶରେ ଉଠିଥିବା ଭଳି ଦେଖିଲେ। ରାକ୍ଷସ ରାଜା ରାବଣଙ୍କ ଏହି ଶୋଭାମୟ ନଗର ଦେଖି, ଶୂର ବାନର ହନୁମାନ୍ ଚିନ୍ତା କଲେ—ଏହି ନଗରକୁ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜିତିବା ଅସମ୍ଭବ, ଏହି ରାବଣଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ରକ୍ଷିତ, ସବୁ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ। ଏହି ଭୂମି କୁମୁଦ, ଅଙ୍ଗଦ, ମହାବାନର ସୁଶେନ, ମାଇନ୍ଦ, ଦ୍ୱିବିଦ, ବିବସ୍ୱତ୍ପୁତ୍ର, ହରିପୁତ୍ର କୁଶପର୍ବଣ, ରିକ୍ଷ, କିମ୍ବା ମୋ ପାଇଁ ଏକ ମହାନ୍ ପଥ ହେବା ସମ୍ଭବ। ରାମଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରାକ୍ରମ ଦେଖି ମୁଁ ଆନନ୍ଦ ଭରିଗଲି। ହନୁମାନ୍ ଦେଖିଲେ, ଏକ ଅଳଙ୍କାରିତ ଅବସ୍ଥାରେ ନାରୀ, ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଗୋଯାଁ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ମୁକୁଟିତ, ଅଙ୍ଗେ ଚନ୍ଦନ ଲପି, ଏକ ଶୋଭାମୟ ନାରୀ ଭଳି। ଏହି ରାକ୍ଷସ ରାଜା ରାବଣଙ୍କ ଶହର ଦେଖି, ଦୀପ ଓ ଗ୍ରହମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧାର ଦୂର କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ନଗର ନିଜ ରୂପରେ ବାନରମଧ୍ୟରେ ବାଘ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନ୍ଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଦେଖିଲା। ରାବଣ ଶାସିତ ଲଙ୍କା, ଏହି ମହାବାନର ଦେଖି, ନିଜର ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଦେଖାଇ ଉଠିଲା। ସେ ହନୁମାନ୍ଙ୍କ ପାଖରେ ଆସି, ଭୟଙ୍କର ରୋର କରି, ହନୁମାନ୍ଙ୍କୁ କଥା କହିଲା।