ସାଗର ରାଜାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ନେବା ପରେ, ସେମାନେ ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଟକାରେ ଦେଖା ହେଉଥିଲେ । ସମୟ କ୍ରମେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁବା ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ । ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସାଗରଙ୍କର ସଠି ହଜାର ପୁଅ ହେଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ଓ ଯୁବା ଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଅସମଞ୍ଜସ, ସେ ସର୍ବଦା ଅନ୍ୟ ପିଲାମାନୋକୁ ଧରି ସରୟୂ ନଦୀରେ ଫେଙ୍କି ଦେଉଥିଲେ । ସେ ଏହି ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଭଲ ଲୋକମାନଙ୍କର ଉନ୍ନତିକୁ ବାଧା ଦେଉଥିଲେ । ନାଗରିକମାନେ ପ୍ରଭାବିତ ହେଉଥିଲେ, ତେଣୁ ସାଗର ତାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରୁ ନିଷ୍କାସିତ କରିଦେଲେ । ଅସମଞ୍ଜସଙ୍କ ପୁଅ ଅଂଶୁମାନ ଥିଲେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲେ । ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ମୃଦୁ ଭାଷାରେ କଥା ହୁଏ, ଏବଂ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କର ବିବେକ ବିକାଶ ପାଇଲା । ଏହି ସମୟରେ, ସାଗର ରାଜା ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ । ରାଜା ତାଙ୍କ ଗୁରୁମାନୋ ସହିତ ଏହି ବେଦୀୟ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ । ଏଠାରେ, ରାମ ମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ ଓ ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ମୋ ପୂର୍ବଜ ସାଗରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ କିପରି ସଫଳ ହେଲା, ଏହା ମୋତେ ବିସ୍ତାରରେ କହନ୍ତୁ ।" ତାପରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ହସି କହିଲେ: "ହେ ରାମ, ମହାତ୍ମା ସାଗରଙ୍କ କଥା ଶୁଣ । ସାଗରଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁର ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହିମବତ୍ । ସେମାନେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ଯଜ୍ଞ ଆୟୋଜିତ ହେଲା । ଏହି ସ୍ଥାନ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବହୁତ ପବିତ୍ର । ସେଠାରେ ସାଗରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଶୂରବୀର ଅଂଶୁମାନ ଯଜ୍ଞ ଘୋଡ଼ାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ରାକ୍ଷସୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଯଜ୍ଞ ଘୋଡ଼ାକୁ ଚୋରି କରି ନେଲେ । ଘୋଡ଼ା ଚାଲିଯିବା ସମୟରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଚାର୍ୟମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଯଜ୍ଞ ଘୋଡ଼ାକୁ ଦୃତ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି । ଚୋରକୁ ହତ୍ୟା କରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଫେରାଇ ଆଣନ୍ତୁ, ନହେଲେ ଯଜ୍ଞ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଯିବ ।" ସେଉଁଠି ସାଗର ତାଙ୍କ ସଠି ହଜାର ପୁଅମାନୋକୁ କହିଲେ: "ମୁଁ ତୁମମାନେ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ଦେଖୁନାହିଁ । ମୁଁ ଏହି ମହାୟଜ୍ଞରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନୋ ସହିତ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛି, ତେଣୁ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଚାରିପାଖ ଖୋଜ । ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ ପୃଥିବୀକୁ ଖୋଜିବା, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଗୋଟିଏ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା ଅଞ୍ଚଳ ଦେଖ । ଘୋଡ଼ାର ଚିହ୍ନ ଯେଉଁଠାଏ ଦେଖିବ, ସେଠାଏ ମାଟି ଖୋଦି ଚୋରକୁ ଧର । ମୁଁ ଏଠି ମୋ ନାତିମାନୋ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନୋ ସହିତ ଘୋଡ଼ା ମିଳିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବି ।" ଏହିପରି ଆଜ୍ଞା ପାଇ ସମସ୍ତ ରାଜପୁତ୍ର ଉତ୍ସାହିତ ଭାବେ ପୃଥିବୀ ଚାରିଦିଗରେ ଖୋଜିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ । ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଘୁଞ୍ଚି ଘୋଡ଼ା ନପାଇ ସେମାନେ ମାଟିକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଦ୍ୱାରା ଖୋଦିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଭୟାନକ ଲଙ୍ଗଳ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଗଞ୍ଜି ଉଠିଲା । ଏହି ଶବ୍ଦ ମାନେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା ଯେ ମାନୋ ହାତୀ, ରାକ୍ଷସ, ଦାନବ ହତ୍ୟା ହେଉଛନ୍ତି । ସେମାନେ ସିଂହଳ ପ୍ରଭୃତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଞ୍ଚଳ ରସାତଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୋଦିଲେ । ସମସ୍ତ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ମାଟି ଚିରି ଦେଖିଲେ, ଯାହା ପାହାଡ଼ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏଭଳି ଭୟାନକ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର, ନାଗ ମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ । ସେମାନେ କହିଲେ: "ହେ ପ୍ରଭୁ, ସାଗରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଖୋଦିବାରେ ଲାଗିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଜଳଚର ମହାପ୍ରାଣୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଛନ୍ତି । ଏଠି ଯଜ୍ଞ ଘୋଡ଼ାକୁ କିଏ ନେଇଯାଇଛି, ଏହା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଅନିଷ୍ଠରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି ।" ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଅଧିନ, ସେ ମାଧବଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ । ସେଇ ପ୍ରଭୁ କପିଳ ରୂପେ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି । ସେଉଁଠି ସାଗରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କ ରୋଷ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହେବେ । ପୃଥିବୀର ପୁରୁଣା ବିଭାଗ ପୁନଃ ଦେଖାଯିବ ଏବଂ ସାଗରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ନଶ୍ୱ ହେବେ ।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ତେତିଶି ଦେବତା ଖୁସି ହୋଇ ପୁନଃ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ ।