ତାପରେ, ସୌର୍ଯ୍ୟବାନ୍ ହନୁମାନ୍ ଏକାକ୍ଷଣରେ ନିଜ ଦେହକୁ ସତରି ଯୋଜନା ଉଚ୍ଚତାକୁ ବଢ଼ାଇଲେ, ଏବଂ ସୁରସା ତାଙ୍କର ମୁଁହକୁ ଅସୀ ଯୋଜନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚଉଡ଼ା କଲେ। ଏହା ଦେଖି ହନୁମାନ୍ ଆଉ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିର ଭଳି ଜ୍ୱଳି ଉଠିଲେ ଏବଂ ନବ୍ବେ ଯୋଜନା ଉଚ୍ଚ ହେଲେ, ସୁରସା ତାଙ୍କର ମୁଁହକୁ ଏବେ ଏକଶ ଯୋଜନା ଦୀର୍ଘ କଲେ। ସେହି ଭୟଙ୍କର, ନରକ ସମାନ ଦୀର୍ଘ ଜିଭ୍ ଓ ଭୟଙ୍କର ମୁଁହ ଦେଖି, ପବନପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍ ଭଲଭଳି ଚିନ୍ତା କଲେ। ତାପରେ, ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ସଂକୋଚିତ କରି, ଏକ ଅଙ୍ଗୁଳି ମାତ୍ର ଆକାର ହେଇଗଲେ। ସେ ଏହି ଆକାରରେ ସୁରସାଙ୍କର ମୁଁହକୁ ଯାଇ, ଏବଂ ମୁଁହ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ପୁଣି ଆକାଶରେ ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି ବାହାରି ଆସିଲେ।