ହନୁମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରୟାଣ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଶୂରବୀର ହନୁମାନ ଏକ ସମୟରେ ପଞ୍ଚାଶ ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚତାକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଲେ, ଏବଂ ସୁରସା ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଷାଠି ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୋଲିଲେ। ଏହାକୁ ଦେଖି, ହନୁମାନ ତୁରନ୍ତ ସତର ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚତାକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଲେ, ଏବଂ ସୁରସା ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଅଠିଅ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୋଲିଲେ। ହନୁମାନ ଅଗ୍ନିପ୍ରଭାରେ ଜ୍ୱଳିତ ହେଇ ନବ୍ୱଯୋଜନ ଉଚ୍ଚତାକୁ ଆସିଲେ, ସୁରସା ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୋଲିଲେ। ସୁରସାଙ୍କର ଏହି ଭୟଙ୍କର, ଦୀର୍ଘ ଜିଭା ଓ ନରକ ପରି ଭୟଭୀତ ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ଚିନ୍ତା କରିଲେ। ତାପରେ, ହନୁମାନ ତାଙ୍କର ଶରୀରକୁ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ସଂକୋଚିତ କରି, ମୁଦ୍ରା ପରି ଏକ ଅଙ୍ଗୁଠି ଆକାରକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ନିମିଷରେ, ଶୂରବୀର ହନୁମାନ ସୁରସାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ନିକଟରେ ଗଲେ ଏବଂ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ପୁନି ଆକାଶରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ କହିଲେ: “ହେ ଦକ୍ଷକନ୍ୟା, ମୁଁ ତୁମ ମୁହଁକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି; ମୋର ନମସ୍କାର ନିଅ। ଏବେ ମୁଁ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବି, ତୁମ ବର ଏବେ ବସ୍ତବ ହେଲା।