ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣରେ ଚମକୁଥିବା ଶୁଧ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଖର, କିନ୍ନର ଏବଂ ବଡ଼ ବିଶ୍ୱ ନାଗମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଏହି ପାହାଡ଼ମାନେ ଆକାଶକୁ ଚାଉଁଥିବା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଜମ୍ବୁନାଦ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଶିଖର ଉପରକୁ ଉଠିଥିବାରେ, ଆକାଶ ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ମାନ୍ୟ ମଞ୍ଚ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଲୋକରେ ମାନ୍ୟ ଚମକୁଥିଲା। ଶୁଧ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଖରର ଚମକ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ, ସେହି ପାହାଡ଼ ଶତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ହନୁମାନ ଦେଖିଲେ ଏହି ପାହାଡ଼ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଉଠି ଆସିଛି, ଲବଣ ଶମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଛି। ହନୁମାନ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ଏହି ଏକ ବାଧା।" ବାୟୁ ସମ ତ୍ୱରିତ ଏହି ମହା ବାନର, ସେହି ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼କୁ ତାଙ୍କ ଛାତି ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ, ଯେପରି ବାୟୁ ଏକ ବର୍ଷା ମେଘକୁ ଉଡ଼ାଇ ଦିଏ। ବାନର ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ ଛୁଇଁବା ସମୟରେ, ସେହି ପାହାଡ଼ ହନୁମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅନୁଭବ କରି ଆନନ୍ଦ ଭରା ହୃଦୟରେ ଗର୍ଜନ କଲା। ଆକାଶରେ ଏହି ବୀର ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ପାହାଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଭରା ହୃଦୟରେ ବାନରଙ୍କୁ କହିଲା। ପାହାଡ଼ ନିଜ ଶିଖର ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଏ, ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରି କହିଲା, "ହେ ବାନରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଏହି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛ।" "ମୋ ଶିଖର ଉପରେ ଉତ୍ତରି ଆରାମ କର, ପରେ ଯାଉ। ରଘୁବଂଶୀ ଜନମିତ ଲୋକମାନେ ଏହି ସମୁଦ୍ରକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛନ୍ତି।" "ସମୁଦ୍ର ରାମଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଛି, ସେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରେ। ଉପକାର ପାଇଲେ ଉପକାର ଦେବା ଏହି ନିତ୍ୟ ଧର୍ମ।" "ଏହି ଉପକାରକୁ ଫେରାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି, ସେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଅନୁପ୍ରେରଣ କରିଛନ୍ତି।" "ଏହି ବାନର ଆକାଶରେ ଶତ ଯୋଜନା ଦୂର ଲାଞ୍ଘିଛି; ତାଙ୍କୁ ମୋ ଶିଖର ଉପରେ ଆରାମ କରିବାକୁ ଦିଅ, ପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଦୂର ଯାଉ।" "ଏଠାରେ ରୁହ, ବାନରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆରାମ କର, ପରେ ଯାଉ। ଏଠାରେ ଅନେକ ସୁଗନ୍ଧିତ ମୂଳ, କନ୍ଦ, ଫଳ ମିଳିବ।" "ଏହି ମଧୁର ମୂଳ ଫଳ ଚାଖି, ଆରାମ କରି ତୁମେ ଯାଉ; ବାନରମୁଖ୍ୟ, ତୁମର ଆମ ସହିତ ଏକ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି, ତୁମ ମହାଗୁଣ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।" "ତୁମେ ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତ୍ୱରିତ ଏବଂ ଲାଞ୍ଘନ କ୍ଷମତାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବାୟୁପୁତ୍ର, ହାତୀ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।" "ସାଧାରଣ ଅତିଥିକୁ ମଧ୍ୟ ଗ୍ୟାନୀ ଲୋକ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ଧର୍ମ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ; ତୁମେ ତ ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ।" "ତୁମେ ମହାବାୟୁ ଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତୁମେ ତାଙ୍କ ସମାନ ତ୍ୱରିତ।" "ତୁମେ ଧର୍ମ ଜାଣିଛ, ତୁମେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ ବାୟୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରିବି—ଏହାର କାରଣ ଶୁଣ।" "ପ୍ରାଚୀନ କୃତ ଯୁଗରେ, ପ୍ରିୟ, ପାହାଡ଼ମାନେ ପ୍ରସ୍ଥ ପାଇଥିଲେ; ସେମାନେ ଗରୁଡ ସମାନ ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଯାଉଥିଲେ।" "ସେମାନେ ଗତି କରିବା ସମୟରେ, ଦେବତା, ଋଷି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭୟଭୀତ ହେଉଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପତନ ଭୟରେ।" "ତାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପାହାଡ଼ ଦେବ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ମାଜରେ ହଜାର ହଜାର ପ୍ରସ୍ଥ ରେ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା କାଟିଦେଲେ।" "ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ରାଜା, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ବଜ୍ର ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇ ମୋତେ ଆସିଲେ, ବାୟୁ ମହାତ୍ମା ମୋତେ ହଠାତ୍ ଉଡ଼ାଇ ଦେଲେ।" "ଏଭଳି, ବାନରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଏହି ଲବଣ ଶମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ିଗଲି, ପ୍ରସ୍ଥ ଚିହ୍ନ ଲୁଚିଗଲା, ଆକାର ଅଟୁଟ ରହିଲା, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ।" "ତେଣୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରିଛି; ବାୟୁପୁତ୍ର, ତୁମେ ମୋ ସମ୍ମାନ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମ୍ପର୍କ ମୋତେ ମିଳିଛି, ବାନରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ।" "ମୋ ଏବଂ ସମୁଦ୍ରର ଉପକାର ସଂପର୍କରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆନନ୍ଦ ଭରା ମନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।" "ତୁମ ଶ୍ରମ ଦୂର କର, ମୋର ଅତିଥିସ୍ୱୀକାର କର, ବାନରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମୋ ସ୍ନେହ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମେ ସମ୍ମାନିତ, ମୁଁ ତୁମ ଆଗମନରେ ପ୍ରସନ୍ନ।" ଏଭଳି ପାହାଡ଼ କହିବା ପରେ, ବାନରମୁଖ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ, ଅତିଥିସ୍ୱୀକାର ହୋଇଛି। ଏହି ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ି ଦିଅ।" "କାର୍ଯ୍ୟର ସମୟ ଆସିଛି, ଦିନ ଯାଉଛି। ମୁଁ ଶପଥ ଦେଇଛି; ଏଠାରେ ଅଧିକ ରହିପାରିବି ନାହିଁ।" ଏଭଳି କହି, ବାନରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁଁ ପାହାଡ଼କୁ ହାତ ଦେଇ ଆକାଶକୁ ବୃହତ୍ ଶକ୍ତି ସହ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହସିର ଭଳି ଯାଇଗଲେ। ପାହାଡ଼ ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ସମ୍ମାନରେ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ଏହି ପାହାଡ଼ ଏବଂ ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ି ଉପରକୁ ଯାଇ, ହନୁମାନ ତାଙ୍କ ପିତା ବାୟୁଙ୍କ ପଥରେ ଆକାଶ ମାନ୍ୟ ଉଡ଼ିଗଲେ। ପୁନି, ଉପରକୁ ଉଠି, ସେହି ପାହାଡ଼କୁ ଦେଖି, ବାୟୁପୁତ୍ର ନିରାଶ୍ରୟ ଭାବରେ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲେ, ବାନରମୁଖ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ହନୁମାନଙ୍କ ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ, ଅତି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସେଉଁଠି ଥିବା ଦେବତାମାନେ ହନୁମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ସୁନାଭା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାଭି ଥିବା ପାହାଡ଼ ଏବଂ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ। ଶାଚୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଏହି ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବ, ଆନନ୍ଦରେ ଅବରୋଧ ଭାବରେ ସୁନାଭା ପାହାଡ଼କୁ କହିଲେ, "ହେ ସୁନାଭା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାଭି ଥିବା ପାହାଡ଼ର ମହାନ୍ତ, ମୁଁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ। ମୁଁ ତୁମକୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଉଛି; ଚାହିଁଥିବା ଭଳି ଯାଉ।" "ତୁମେ ହନୁମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛ, ସେ ଏଠାରେ ଆରାମ କରି, ଶତ ଯୋଜନା ଦୂର ଅବିରତ ଭାବରେ ଲାଞ୍ଘିଛି, ଭୟ ନାହିଁ।" "ଏହି ବାନର କେବଳ ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଯାଉଛି। ତୁମେ ଏହି ଅତିଥିସ୍ୱୀକାର କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛ।" ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ଦେଖି, ସେହି ପାହାଡ଼ ଅତି ଆନନ୍ଦ ଲାଗିଲା। ବର ପାଇ ଏହି ପାହାଡ଼ ସେଠାରେ ରହିଲା, ହନୁମାନ ହୁଏ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଲାଞ୍ଘି ଚାଲିଗଲେ।