ହଠାତ୍ ହନୁମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ଦୁଃଖକୁ ଛାଡ଼ି ଅପାର ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ । ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ହନୁମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରି ଉଲ୍ଲାସରେ ଚିତ୍କାର କଲେ । ଆନନ୍ଦ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ହନୁମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ, ସେଠାରେ ତିନିଟି ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଥିବା ଶୂରବୀରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଲୋକେ ଯେପରି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ପରି ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ । ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ହନୁମାନ୍, ଅପାର ଶକ୍ତିର ଧନୀ, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ଗୁଡ଼ିକୁ ଉପରକୁ ଘୁରାଇ, ଦେହର ଆକୃତି ବଢ଼ାଇଲେ । ବୟସ୍କ ବାନରମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ, ତାହାରେ ହନୁମାନଙ୍କର ତେଜ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ହେଲା । ଏହି ସମୟରେ, ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍ ଏକ ପ୍ରସ୍ତୃତ ସିଂହ ଯେପରି ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ଦେହ ପ୍ରସାରଣ କରେ, ସେମିତି ଆପଣ ଦେହକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ । ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଏମିତି ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେପରି ଅମ୍ବରୀଷ ରାଜା କିମ୍ବା ଧୂମ ନଥିବା ଅଗ୍ନି । ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠି, ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ଦେହ ସହିତ, ହନୁମାନ୍ ବୟସ୍କ ବାନରମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କହିଲେ: "ବାୟୁ, ଯିଏ ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ଅପରିମିତ ଗତିର ଧନୀ, ଅଗ୍ନିଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଉପରେ ଚଢ଼ି ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳିଥାଏ । ମୁଁ ସେଇ ବାୟୁଙ୍କର ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କ ପରି ଦ୍ରୁତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଲାଫିବାରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସମାନ । ମୁଁ ଏତେ ସମର୍ଥ, ଯେ ମେରୁ ପର୍ବତକୁ ହଜାର ଥର ଘେରିପାରିବି, ତାକୁ ଛୁଁନ୍ତି ନାହିଁ, ଆକାଶର ଅପାର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରି । ମୋ ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ଏହି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ, ପାହାଡ଼, ନଦୀ, ହ୍ରଦ ସମେତ, ସମୁଦ୍ରରେ ବିଲିନ କରିପାରିବି । ମୋ ଜଂଘାର ବେଗରେ, ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ବଡ଼ ମଗର ଉଠିଆସିବା ପରି, ସମୁଦ୍ର ବି ଉଠିଯିବ । ମୁଁ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ, ସର୍ପ ଭକ୍ଷକ ଓ ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେଙ୍କ ସହ ଥିବା, ହଜାର ଥର ଘେରିପାରିବି । ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ତେଜ ଓ କିରଣ ସହିତ, ଉଦିତ କିମ୍ବା ଅସ୍ତମିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଛୁଇଁପାରିବି । ପୃଥିବୀକୁ ଛୁଁନ୍ତି ନାହିଁ, ମୁଁ ଦ୍ରୁତ ବେଗରେ ପୁଣି ଫେରିଆସିପାରିବି, ହେ ବାନରମାନେ । ମୁଁ ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବି; ମୁଁ ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେଇପାରିବି, ପୃଥିବୀକୁ ଭାଗ କରିପାରିବି । ଲାଫିଲେ, ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଇପାରିବି; ଲାଫିଲେ, ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରକୁ ମୋ ଅପାର ବେଗରେ ଉଠାଇ ନେଇଯିବି । ଆଜି ମୁଁ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଲାଫିବାବେଳେ, ଲତା ଓ ବୃକ୍ଷର ସମସ୍ତ ପୁଷ୍ପ ମୋ ପଛରେ ଚାଲିବ । ନିଶ୍ଚୟ, ମୋର ପଥ ଆକାଶରେ ବାୟୁର ପଥ ପରି ହେବ, ମୁଁ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ୍ୟ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଉପରକୁ ଲାଫିବି । ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ହେ ବାନରମାନେ, ମୋତେ ଆକାଶରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ୁଥିବା ଦେଖିବେ, ତୁମେ ମୋତେ ବିଶାଳ ମେରୁ ପର୍ବତ ସମାନ ଦେଖିବ । ମୁଁ ଯିବାବେଳେ, ଆକାଶକୁ ଢାକି, ମନେ ହେବ ଆକାଶକୁ ଗିଳିଯାଉଛି, ମୁଁ ମେଘମାନେକୁ ଚିରିଦେଇବି, ପାହାଡ଼କୁ ହଲାଇଦେଇବି, ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ ଲାଫି ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେଇବି । ଗରୁଡ଼ ରାଜା କିମ୍ବା ବଳଶାଳୀ ବାୟୁ ବ୍ୟତୀତ, ମୋ ଲାଫକୁ କେହି ଅନୁସରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମୁଁ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଅସ୍ଥିର ଥିବା ସ୍ଥାନରୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି ତଳକୁ ପଡ଼ିପାରିବି । ନିଶ୍ଚୟ, ମୁଁ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଲାଫିବାବେଳେ, ମୋ ଆକୃତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତିନି ପଦକ୍ଷେପ ନେବାବେଳେ ଯେପରି ଥିଲେ, ସେପରି ହେବ । ମୋ ବୁଦ୍ଧିରେ ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ହୋଇଛି ଓ ମନ ଧୃଢ଼ ହୋଇଛି; ମୁଁ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଦେଖିବି—ହେ ବାନରମାନେ, ଆନନ୍ଦ କର ! ମୁଁ ବେଗରେ ବାୟୁ ସମାନ, ଦ୍ରୁତତାରେ ଗରୁଡ଼ ସମାନ; ମୋ ନିଶ୍ଚୟ ହେଉଛି ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନା ଅଟଳ ଚଳିବି । ଏଠି ଦ୍ରୁତ ଇନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ସ୍ୱୟଂଭୂ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଅମୃତକୁ ଛିଣି ନେଇପାରିବି । ମୋ ନିଶ୍ଚୟ ହେଉଛି ମୁଁ ଲଙ୍କାକୁ ଉଠାଇ ନେଇପାରିବି; ଏପରି ଅପାର ତେଜ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସେଇ ବନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହନୁମାନ୍ ଘୋଷଣା କଲେ । ସେଠାରେ, ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ବାନରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ତକି ରହିଲେ; ତାଙ୍କର ଏହି ଉତ୍ସାହଜନକ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂରିଗଲା । ଏବେ ଜାମ୍ବବାନ୍, ବାନରମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରଧାନ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ: "ହେ କେଶରୀପୁତ୍ର, ବାୟୁପୁତ୍ର, ଶୂରବୀର ! ତୁମେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଛ । ଶୁଭ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏହି ବନରମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି । ଉଦ୍ଦିଶ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ସେମାନେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ; ଋଷିମାନେଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ବୟସ୍କ ବାନରମାନେଙ୍କ ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା । ବୟସ୍କମାନେଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ତୁମେ ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ଆମେ ତୁମେ ଫେରିଅସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ପାଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବା । ଆମ ସମସ୍ତ ବନବାସୀଙ୍କ ଜୀବନ ତୁମ ଆଗମନରେ ନିର୍ଭର କରିଛି ।" ତାପରେ, ବନରମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ସେଇ ବନରଶ୍ରେଷ୍ଠ କହିଲେ: "ଲୋକରେ କେହି ମୋର ଲାଫର ବେଗକୁ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏଠାରେ ଥିବା ଏହି ପାହାଡ଼ର ଶିଖର, ପାଥର ଓ ଖଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କରିଥିବା, ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତର ଏହି ଦୃଢ଼ ଓ ମହାନ୍ ଶିଖର ଉପରେ ମୁଁ ମୋ ଗତି ଦେଖେଇବି । ବିଭିନ୍ନ ବୃକ୍ଷ ଓ ଧାତୁର ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏହି ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ମୋର ବେଗକୁ ଧାରଣ କରିବେ । ମୁଁ ଲାଫିବାବେଳେ, ଏହି ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଏଠାରୁ ଶତ ଯୋଜନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ବେଗକୁ ସହିବେ ।" ଏପରି କହି, ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍, ବନରମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାୟୁ ସମାନ ଶୀଘ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କ୍ଷମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ ମହେନ୍ଦ୍ରକୁ ଆରୋହଣ କଲେ । ସେ ପାହାଡ଼ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପରେ ଢାକା, ମୃଗମାନେ ଉଡ଼ା ମେଦ ଉପରେ ଖେଳୁଥିବା, ଲତା ଓ ମଲ୍ଲିକାରେ ଭରିତ, ସଦା ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳ ଦେଉଥିବା ବୃକ୍ଷରେ ଶୋଭିତ । ସିଁହ, ବାଘ, ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀ ଏଠି ଘୁରୁଥିଲେ, ଉତ୍ସାହିତ ପକ୍ଷୀମାନେର ଝୁଣ୍ଡରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା, ଅନେକ ଝରଣା ଓ ଜଳସ୍ରୋତ ଏଠି ବହୁଥିଲା ।