ଆଙ୍ଗଦ ଉତ୍କଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଜାମ୍ବବାନଙ୍କ ସହ ବିଚାର କରି ଆଉ ଅଧିକ କଥା କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ଏକ ଶତ ଯୋଜନା ଦୂର ଯାଇପାରିବି, କିନ୍ତୁ ଫେରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଅଛି କି ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ।" ତାଙ୍କୁ, ବନରାଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜାମ୍ବବାନ ନିପୁଣ କଥା କହିଲେ: "ତୁମର ଯାତ୍ରାର ଶକ୍ତି ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ବନରାଜ ଓ ଭାଲୁ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।" "ତୁମେ ଏକ ଶତ ହଜାର ଯୋଜନା ଯାଇ ଫେରିପାରିବ; କିନ୍ତୁ ଏହା ପ୍ରକୃତ ନିୟମ ନୁହେଁ।" ଜାମ୍ବବାନ କହିଲେ, "ପ୍ରିୟ, ନାୟକ କେବେ ଦୂତ ଭାବେ ପଠାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ବନରାଜ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ପଠାଇବା ଉଚିତ।" "ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ପତ୍ନୀ ସମାନ, ନାୟକ ହେଉଛି ସେନାର ପତ୍ନୀ ଓ ନେତୃତ୍ୱଦାନ୍ତା, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା।" ଜାମ୍ବବାନ ଆଉ କହିଲେ, "ତୁମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା; ଏହି କାରଣରେ, ପ୍ରିୟ, ତୁମକୁ ପତ୍ନୀ ସମାନ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ।" "ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ମୂଳକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ; ଏହି ନୀତି ଅନୁସାରେ ଯେଉଁମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରନ୍ତି। ମୂଳ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଓ ଫଳ ମିଳିଥାଏ।" "ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବାରେ ତୁମେ ଉପାୟ, ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରାଣଶକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ; ଜ୍ଞାନ ଓ ସାହସରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏଠାରେ ମୁଖ୍ୟ କାରଣ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା।" "ତୁମେ ଆମର ବଡ଼ ଓ ବଡ଼ର ପୁତ୍ର, ବନରାଜ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମେ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସଫଳ କରିପାରିବା।" ଜାମ୍ବବାନ ଏପରି କଥା କହିଲେ, ତେଣୁ ବନରାଜ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼, ଆଙ୍ଗଦ, ବାଲିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଉତ୍ତର କଥା କହିଲେ: "ମୁଁ ଯାଇନଥିଲେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନରାଜ ଯାଇନଥିଲେ, ତେବେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ନାହିଁ।" "ବନରାଜମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ନାୟକଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବା ଛଡ଼ା, ଆମେ ଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ କୌଣସି ଉପାୟ ଦେଖୁନାହିଁ।" "ନାୟକ ଖୁସି କିମ୍ବା କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସର୍ବୋପରି; ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସରଣ ନ କଲେ, ଯାତ୍ରାରେ ବିନାଶ ଆସିବ।" "ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ; ତେଣୁ, ତୁମେ ଏହି ବିଷୟ ବୁଝି, କଣ କରିବା ଉଚିତ ଭାବିବା ଦରକାର।" ଏପରି ଆଙ୍ଗଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶୂର ବନରାଜ ଜାମ୍ବବାନ ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲେ: "ତୁମର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ବୀର, କିଛି ଅବହେଳା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏବେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବି, ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିପାରିବେ।" ତାପରେ, ବନରାଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥଳରେ ବସିଥିବା ନାୟକ, ହନୁମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ; ତାଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିବାକୁ କହିଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର କିଶ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ଶତ ଷଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏହି ସମୟରେ, ଜାମ୍ବବାନ ଶତ ହଜାର ବନରାଜମାନେ ଅଶାନ୍ତ ଓ ଦୁଃଖିତ ଦେଖି, ହନୁମାନଙ୍କୁ ଏପରି କହିଲେ: "ବୀର, ବନରାଜମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହନୁମାନ, କାହିଁକି ତୁମେ ଏକାନ୍ତରେ ଚୁପ୍ଚାପ ବସିଛ? ତୁମେ ସୁଗ୍ରୀବ ସମାନ, ତୁମର ତେଜ ଓ ଶକ୍ତି ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସମାନ।" "ଅରିଷ୍ଟନେମିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗରୁଡ଼, ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।" "ମୁଁ ଏହି ପକ୍ଷୀକୁ ସାଗରରେ ଅନେକଥର ଦେଖିଛି, ବଳିଆ ହାତରେ ସାପ ଉଠାଇଥିବା; ସେ ବଳିଆ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।" "ତାଙ୍କର ପଖ ଶକ୍ତି ତୁମର ହାତର ଶକ୍ତି ସମାନ; ତୁମର ସାହସ ଓ ତ୍ୱରିତ ଗତି କିଛି ଅଧିକ ନୁହେଁ।" "ବନରାଜମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ଶକ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି, ତେଜ ଓ ଭାବନା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଠାରୁ ଅଧିକ; ତୁମେ କାହିଁକି ଉଦ୍ୟମ କରୁନାହିଁ?" "ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପୁଞ୍ଜିକଥଳା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଅଞ୍ଜନା ନାମେ ପରିଚିତ, ବନରାଜ କେସରୀଙ୍କ ପତ୍ନୀ।" "ତିନି ଲୋକରେ ତାଙ୍କର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; କିନ୍ତୁ ଶାପରେ ବନରାଜ ହେଲେ, ଚାହିଲେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିଥିଲେ।" "ସେ ବନରାଜ କୁଞ୍ଜରଙ୍କ ପୁତ୍ରୀ, ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଯୁବତି ଓ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ।" "ବିସ୍ମୟକର ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, କେବେ କେବେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ ଘୁଞ୍ଚିଥିଲେ, ବର୍ଷା ମେଘ ସମାନ।" "ସେ ଶିଖରରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗିନ ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ହଳକା ପବନରେ ଉଡ଼ିଗଲା।" "ତାପରେ, ପବନ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—ସୁନ୍ଦର ଦେହ, ଭରିଆ ଅଂଗ, ମଧୁର ମୁହଁ।" "ଚୌଡ଼ିଆ କମର, ପତଳା ଦେହ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ନିର୍ମଳ ଅଂଗ—ପବନ ଚାହିଁ, ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଆକଳିତ ହେଲେ।" "ପବନ, ଭାବନାରେ ଆକଳିତ, ଦୀର୍ଘ ହାତରେ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଆଲିଂଗନ କଲେ।" "ଉତ୍ତିଜିତ ଅଞ୍ଜନା କହିଲେ: 'ମୋର ଏକପତ୍ନୀତ୍ୱ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ କିଏ ଚାହୁଁଛି?'" "ପବନ ଉତ୍ତର କଲେ: 'ମୁଁ ତୁମକୁ କିଛି ହାନି କରିନାହିଁ; ତୁମର ମନରେ ଭୟ ରଖନାହିଁ।'" "ମୁଁ ମନରେ ଏହି ଆକଳନ କରିଛି, ଦୀପ୍ତିମାନ ନାରୀ; ତୁମର ପୁତ୍ର ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ।" "ସେ ବିରାଟ ଭାବ, ତେଜ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାଣଶକ୍ତିରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; ଲାଫିବା ଓ ଉଡ଼ିବାରେ ମୋ ସମାନ।" "ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ତୁମର ମାଆ ଖୁସି ହେଲେ, ବଳିଆ ବନରାଜ, ଗୁଫାରେ ତୁମର ଜନ୍ମ ହେଲା।" "ଏପରି, ଅଟାବିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଦେଖି, ଶିଶୁ ହନୁମାନ ଫଳ ଭାବି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଧରିବା ଚେଷ୍ଟା କରି, ଆକାଶକୁ ଲାଫି ଚାଲିଗଲେ।" ଏପରି ଜାମ୍ବବାନ ହନୁମାନଙ୍କ ପୃଥିବୀର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କାହାଣୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଉଦ୍ୟମ ଉପରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭରସା ପ୍ରକାଶ କଲେ।