ଓଡ଼ିଆ ରେ କଥା: ବିଶ୍ରବାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏବଂ ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ଭାଇ ରାବଣ, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦ୍ୱୀପ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲଙ୍କା ନଗରରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହି ଦ୍ୱୀପ, ସମୁଦ୍ରରେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରରେ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଚମତ୍କାର ଲଙ୍କା ନଗର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଏହି ନଗର ଜାମ୍ବୁ ସୁବ୍ରଣର ଦ୍ୱାର, ଶୋଭାମୟ ସୁବ୍ରଣ ମଞ୍ଚ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୁବ୍ରଣ ରଙ୍ଗର ଦୁର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭିତ ହୋଇଛି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରାଚୀର ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହିଛି, ଏଠି ଦୁଃଖିତ ଭାବରେ ମୈଥିଳୀ ବୈଦେହୀ, ରେଶମ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ବସିଛନ୍ତି। ରାବଣଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ବୈଦେହୀକୁ ଦୂର୍ଗତାରେ ରଖାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦେମନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ତମେ ଏଠାରେ ଜନକଙ୍କ ରାଜକୁମାରୀ, ମୈଥିଳୀକୁ ଦେଖିପାରିବେ। ଲଙ୍କା ନଗର ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷିତ, ଏହି ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରରେ ସମୁଦ୍ରର ଶେଷରେ ଥିବା ଦକ୍ଷିଣ କୂଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ତମେ ରାବଣଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ। ଏଠି, ବନରାମାନେ, ତ୍ୱରିତ ଏବଂ ଉତ୍ସାହିତ ଭାବରେ ଆଗକୁ ବଢ଼। ମୁଁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଦେଖୁଛି ଯେ, ତମେ ଯିବା ପରେ ଆଉ ଫେରିବେ; ପ୍ରଥମ ପଥ କୁଳିଙ୍ଗ ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଧାନ ଖାଇଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଚାଲନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ପଥ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା ଏବଂ ବୃକ୍ଷ ଫଳ ଖାଇଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ; ଭାସ ପକ୍ଷୀମାନେ ତୃତୀୟ ପଥ ନେନ୍ତି, କ୍ରଉଞ୍ଚ ଏବଂ କୁରରା ପକ୍ଷୀ ଚତୁର୍ଥ ପଥ ନେନ୍ତି। ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ଚତୁର୍ଥ ପଥ ନେନ୍ତି, ଗୃଧ୍ର ପଞ୍ଚମ ପଥ ନେନ୍ତି, ଏହା ଶକ୍ତି, ଉତ୍ସାହ, ଶୋଭା ଏବଂ ଯୁବାବସ୍ଥା ଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ପାଇଁ। ଷଷ୍ଠ ପଥ ହଁସମାନେ ନେନ୍ତି, ଏହା ଗରୁଡଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଚାଳ; ଗରୁଡଙ୍କୁ ଆମର ବଂଶ ମିଳିଛି, ବନରାମାନେ। ମୁଁ ଦୁଃଖ ଦେଖୁଛି, ଯେଉଁ କାରଣରୁ ଆମେ ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲୁ, ଏହି ଶତ୍ରୁତା ମୋ ଭାଇ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା, ମୁଁ ଏହାକୁ ପ୍ରତିଦାନ ଦେବାକୁ ଚାହେଁ। ଏଠି ଦଉଡ଼ି ଦେଖୁଛି ରାବଣ ଏବଂ ଜାନକୀଙ୍କୁ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଗରୁଡଙ୍କ ଶକ୍ତି ରଖିଛୁ। ତେଣୁ, ଆମର ପୋଷଣ, ଉତ୍ସାହ ଏବଂ ସ୍ବଭାବ ଦ୍ୱାରା, ବନରାମାନେ, ଆମେ ସଦା ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଓ ତାଠାରୁ ଅଧିକ ଦୂର ଦେଖିପାରିବା। ଆମର ଜୀବନ ଏଭଳି ନିୟମିତ, ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ବୃକ୍ଷ ମୂଳରେ ଜୀବିକା ଚାଲାନ୍ତି। ଏହି ଲୁଣ ଜଳ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ କିଛି ଉପାୟ ଖୋଜନ୍ତୁ; ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରି ଫେରିବେ। ମୁଁ ଚାହେଁ ତମକୁ ସମୁଦ୍ର, ଭଗବାନ ଵରୁଣଙ୍କ ନିବାସକୁ ନେଇଯିବା; ମୋ ଭାଇ, ଏହି ମହାତ୍ମା ଯେଉଁଠାରୁ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳ ଦେବି। ତାପରେ, ନଦୀ ଏବଂ ଧାରା ର ମହାପ୍ରଭୁ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ସମ୍ପାତିଙ୍କୁ ନେଇଯିବା ପରେ, ଶକ୍ତି ହାରାଇଥିବା ସମ୍ପାତିଙ୍କୁ ବନରାମାନେ ନେଇଯିଲେ। ପରେ ଗୃଧ୍ର ରାଜାକୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରାଇ ଦେବା ପରେ, ବନରାମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, ଆବଶ୍ୟକ ସୂଚନା ପାଇଲେ। ଏଠିଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଗୃଧ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଅମୃତ ଭଳି ମଧୁର ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନରାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ କଥା ଲେଖିଲେ। ଜାମ୍ବବାନ୍, ବନରାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଶୀଘ୍ର ଭୂମିରୁ ଉଠି ଗୃଧ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ସୀତା କେଉଁଠି? କିଏ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛି? କିଏ ମୈଥିଳୀକୁ ଚୋରି ନେଇଛି? ସମସ୍ତ କଥା କହନ୍ତୁ ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲର ନିବାସୀମାନେ ପାଇଁ ଦିଗଦର୍ଶନ ଦିଅନ୍ତୁ।" "କିଏ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବାଣର ଶୌର୍ୟକୁ ଅଣଦେଖା କରିପାରିବେ, ଯେଉଁ ବାଣ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ୟୁତ ଭଳି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ରିଲିଜ୍ ହୁଏ?" ଏପରି ଅନେକ ଉତ୍ସୁକ ବନରାମାନେ ଦେଖି, ସମ୍ପାତି ଖୁସିରେ କହିଲେ: "ସୁନ, କିପରି ମୁଁ ବୈଦେହୀଙ୍କ ଅପହରଣ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛି, କିଏ ମୋତେ କହିଛି, ଏବଂ ଏହି ପ୍ରଶସ୍ତ ଆଖି ଥିବା ଜନକନନ୍ଦିନୀ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି।" "ମୁଁ ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଏହି ପର୍ବତ ଦୁର୍ଗ ଉପରେ ପଡ଼ି ଅଛି, ମୋ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଉତ୍ସାହ ହରାଇ ଚାଲିଛି। ମୋ ପୁତ୍ର ସୁପାର୍ଶ୍ୱ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଡ଼ିବା ମାନେ, ମୋତେ ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଜୀବନ ଦେଉଛି। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅତି ଆଗ୍ରହୀ, ସର୍ପମାନେ ଅତି କ୍ରୋଧୀ, ଜନ୍ତୁମାନେ ଭୟରେ ଅତି ଭୟାନକ; ତେଣୁ ଆମର ଭୋକ ମଧ୍ୟ ଅତି ଭୟାନକ। "ଏକ ଦିନ, ମୁଁ ଭୋକା ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲି, ମୋ ପୁତ୍ର, ଯିଏ ମାଂସ ଖାଇନଥିଲା, ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲା। ସେ, ଖାଦ୍ୟ ନ ମିଳି ଦୁଃଖିତ, ମୋ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଲା, ଅନୁମତି ମିଳି ଏହି ସତ୍ୟ କଥା କହିଲା: 'ପିତା, ନିୟମିତ ସମୟରେ ମୁଁ ମାଂସ ଚାହିଁ, ଆକାଶ ମାନେ ଉଡ଼ି, ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରରେ ବସିଲି।' "ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଘୂରଣ କରୁଥିବା ହଜାର ଜନ୍ତୁ ମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଏକା ମାନେ ରାସ୍ତା ଅଟକାଇ ମୁଁ ଚୁପ ହୋଇ ରହିଲି। ଏଠି, ମୁଁ ଦେଖିଲି ଏକ ଜଣେ ଉତ୍ତଳ ରବି ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ଜଣେ ଜନାନୀକୁ ନେଇ ଯାଉଥିବା, ଏକ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା କଳି କଜଳ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା।" "ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୁଁ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ମୃଦୁ ଏବଂ ଉଚିତ ଶବ୍ଦରେ ରାସ୍ତା ପ୍ରାର୍ଥନା କଲି। ନିଶ୍ଚୟ, ପୃଥିବୀରେ କିଏ ମିଳନ ଚାହିଁ ଆସିଥିବାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ? ଏହି ଜନ୍ମରେ, ତାହା ମୋ ଭଳି ଜଣେ ଅପେକ୍ଷା କିଏ?" "ସେ ଆକାଶ ମାନେ ଏଭଳି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଦୌଡ଼ିଲେ, ଯେଉଁଠି ଆକାଶକୁ ନିଜରେ ଭାଞ୍ଜି ଦେଉଛି ଭଳି; ଏବଂ ମୁଁ ଦେଉତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲି।" "ମହା ଋଷିମାନେ ମୋତେ କହିଲେ: 'ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ସୀତା ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି; କିପରି ନାହିଁ, ସେ ପତିଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ଯାଇଛନ୍ତି, ନିଶ୍ଚୟ।'" "ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଶିଦ୍ଧମାନେ କହିଥିବା ପରେ, ମୋତେ ରାକ୍ଷସମାନେର ରାଜା ରାବଣ ବିଷୟରେ ଜଣାଗଲା।" "ମୁଁ ଦେଖିଲି ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାମଙ୍କ ରାଣୀ, ଜନକଙ୍କ ଜନନୀ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ଭୂଷଣ ଏବଂ ରେଶମ ପୋଷାକ ହରାଇ ଦୁଃଖରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇଛି।