ସେଇ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, "ହେ ଦେବଦେବ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସଦା ଜଗତର ମଙ୍ଗଳରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଆମେ ନମ୍ରତାର ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ, ଦୟାକରି ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।" ତେବେ ସେମାନେ ଆଉ କହିଲେ, "ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଧାରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଆପଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ, ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ତପସ୍ୟା କରନ୍ତୁ।" "ତିନି ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଶକ୍ତିକୁ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ—ଆପଣ ଏହି ଜଗତକୁ ଅବାସ୍ୟ ନ କରନ୍ତୁ," ଦେବତାମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ମହାଦେବ ଦୟାଳୁ ହସି କହିଲେ, "ଯଥାସ୍ତୁ," ଏବଂ ପୁନି କହିଲେ, "ମୁଁ ମୋର ଶକ୍ତିକୁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବି, ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ; ଦେବତା ଓ ପୃଥିବୀ ଶାନ୍ତି ଲାଭ କରୁନ୍ତୁ।" "ମୋର ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି, ଯାହା ଆଜି ଉତ୍ପାଦିତ ହୋଇଛି—ଏହି ଶକ୍ତିକୁ କିଏ ଧାରଣ କରିପାରିବ? ମୋତେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଏହା କହନ୍ତୁ।" ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ବୃଷଧ୍ୱଜ ମହାଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆଜି ଆପଣଙ୍କର ଉତ୍ପାଦିତ ଶକ୍ତି ପୃଥିବୀ ଧାରଣ କରିବ।" ତେବେ, ଦେବମହେଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ମହାଶକ୍ତିକୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଉତ୍ସର୍ଜନ କରିଦେଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ଅରଣ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା। ପରେ, ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ବାୟୁ ସହିତ ଏହି ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କର।" ଅଗ୍ନି ପ୍ରବେଶ କରିବା ସହିତ, ଶ୍ୱେତପାହାଡ଼ ଓ ଦିବ୍ୟ ସରବନ ଜାଗ୍ରତ ହେଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳତା ଦେଖାଗଲା। ସେଠାରେ ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଦୀପ୍ତିମାନ କାର୍ତ୍ତିକେୟ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତା ଓ ଋଷିମଣ୍ଡଳୀ ଉମା ଓ ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କଲେ। ମନେ ଅତି ଖୁସି ହୋଇ, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରିଲେ। ତେବେ, ହେ ରାମ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଦେବୀ ଦେବତାମାନେ ପାଖରେ କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତିମ ହୋଇ କହିଲେ: "ମୁଁ ଏକ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲି, ତଥାପି ମୋତେ ନିରୋଧ କରାଯାଇଛି।" "ଏହିଠାରୁ, ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ଜନନୀମାନେ ମାଧ୍ୟମରେ ସନ୍ତାନ ପାଇବ ନାହିଁ; ଏହି ଦିନଠୁ ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଅପୁତ୍ରା ହେବେ।" ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଶାପ ଦେଇ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ଶାପ କଲେ: "ହେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଏକ ରୂପରେ ରହିପାରିବ ନାହିଁ; ତୁମେ ଅନେକ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସମାନ ହେଇଯିବ।" "ଏବଂ ତୁମର ମନ ଅନ୍ଧକାରିତ; ତୁମେ ପୁତ୍ର ସୁଖ ଲାଭ କରିପାରିବ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ମୋର ପୁତ୍ରକୁ ଚାହିଲେ ନାହିଁ ଓ ମୋତେ କ୍ରୋଧିତ କରିଛ।" ଦେବତାମାନେ ଏହି ଶାପରେ ବିପନ୍ନ ହେଲେ। ତେବେ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ ମହାଦେବ ବରୁଣଙ୍କ ରକ୍ଷିତ ଦିଗକୁ ଯାଇ, ହିମବତ୍ ଶୃଙ୍ଗର ଉତ୍ତର ଶିଖରରେ ଦେବୀ ସହିତ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ହେ ରାମ, ଏହି କଥା ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ତୁମକୁ କହିଛନ୍ତି; ଏବେ ମୋତେ ଶୁଣ, ମୁଁ ଏବେ ଗଙ୍ଗାର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା କହିବି। ଏହି ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ମହାଦେବ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ସେନାପତି ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ କଥା ରଖିଲେ। ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, "ପୂର୍ବରୁ ଯିଏକି ଦେବସେନାପତି ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ଏବେ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ। ଏହି ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଯାହା ଉଚିତ, ଆପଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ, କାରଣ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛୁ।" ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ, "ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ତାହା ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସତ୍ୟ।" "ଏହି ଦିବ୍ୟ ଗଙ୍ଗା, ଯାହାର ଅନ୍ତରେ ଅଗ୍ନି ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବେ, ସେ ଦେବସେନାପତି ଓ ଶତ୍ରୁନାଶକ ହେବେ। ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କର ଜେଷ୍ଠା କନ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ମାନ୍ୟତା ଦେବେ; ଉମା ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମାନ୍ୟ କରିବେ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ। ପରେ ସମସ୍ତେ କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। "ହେ ଦେବ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ: ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଗଙ୍ଗାରେ ଉତ୍ସର୍ଜନ କରନ୍ତୁ।" ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କର; ଏହା ଦେବତାମାନେଙ୍କ ପ୍ରିୟ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଗଙ୍ଗା ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ; ତାଙ୍କର ମହିମା ଦେଖି, ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା। ତାପରେ ଅଗ୍ନି ଦେବୀଙ୍କୁ ସବୁଦିଗରୁ ଅଭିଷେକ କଲେ, ଏବଂ ଗଙ୍ଗାର ସମସ୍ତ ଧାରା ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଏହିପରି ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି ଅସମର୍ଥ ହୋଇ, ଗଙ୍ଗା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଦେବ, ମୁଁ ଏହି ଦାହଜ୍ଞାନ୍ତ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିପାରିବି ନାହିଁ।" ଏହି ଅତି ତୀବ୍ର ତାପରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଗଙ୍ଗାକୁ ଅଗ୍ନି କହିଲେ, "ଏହି ଗର୍ଭକୁ ହିମାଲୟ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ରଖ।" ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଗଙ୍ଗା ସେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଗର୍ଭକୁ ତାଙ୍କର ଧାରାରୁ ଉତ୍ସର୍ଜନ କଲେ। ଏହାଠାରୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗର୍ଭ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହା ଗଳିଥିବା ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିଲା। ସୁନା, ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ପୃଥିବୀକୁ ଛୁଇଁଲା; ଏହି ତୀବ୍ରତାରୁ ଅପୂର୍ବ ରୌପ୍ୟ, ତାମ୍ବା ଓ କଳା ଲୋହା ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ଅଶୁଦ୍ଧି ତା ଓ ସିସା ରୂପେ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।