ସେଇ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଚିନ୍ତା କରିଲେ, "ଏଠାରେ ଯଦି ଏମିତି କେହି ଜନ୍ମ ନେବେ, ତେବେ ସେଠାରେ କିଏ ତାଙ୍କୁ ରୋକିପାରିବ?" ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ସମସ୍ତେ ଦେବତା ଏକଠି ହେଇ, ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ଦେବଦେବ, ମହାପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ; ଦୟାକରି ଆମେ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ।" "ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଏହି ତିନି ଲୋକ ଧାରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଆପଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ଏବେ ଦୟାକରି ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତୁ।" ଦେବତାମାନେ ପୁନି ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ତିନି ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ନିମନ୍ତେ, ଆପଣ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ଶକ୍ତି ସହିତ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଏହି ଶକ୍ତି ଅଅନ୍ତରିକ୍ତ ହେଲେ ଜଗତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ।" ଦେବତାଙ୍କର ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ସମ୍ମତି ଦେଇ କହିଲେ, "ଏହି ଭଳି ହେଉ," ଏବଂ ପୁନି କହିଲେ, "ମୁଁ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବି, ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି; ଦେବତାମାନେ ଓ ପୃଥିବୀ ଶାନ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତୁ।" "ମୋର ଏହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଯାହା ଏଉଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏହାକୁ କିଏ ଧାରଣ କରିପାରିବ? ଏହା ମୋତେ କହନ୍ତୁ।" ତେଣୁ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ହେ ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଆପଣଙ୍କର ଏହି ଉତ୍ପାଦିତ ଶକ୍ତିକୁ ପୃଥିବୀ ଧାରଣ କରିବ।" ଏହିପରି କଥା ହେଲାପରେ, ଦେବତାମାନେ କହିବା ପରେ, ଦେବମହେଶ୍ୱର ନିଜର ମହାଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ଅରଣ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ପୁନି ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବାୟୁ ସହିତ ଏହି ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କର।" ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀକୁ ପୁନି ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଯାହାରୁ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ଓ ଦିବ୍ୟ ସରବନ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହା ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେଠାରେ ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଦୀପ୍ତିମାନ କାର୍ତ୍ତିକେୟ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମଣ୍ଡଳୀ ଉମା ଓ ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ। ସେମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରି, ପର୍ବତକନ୍ୟା ଦେବୀ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧେ ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତ ହୋଇ କହିଲେ, "ମୁଁ ସନ୍ତାନ ଲାଗି ଏଠାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲି, ତଥାପି ମୋତେ ବାଧା ଦିଆଗଲା।" "ଏହିଥିରୁ, ତୁମେ ନିଜ ଜନ୍ମନୀମାନେ ମାଧ୍ୟମରେ ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତି କରିପାରିବ ନାହିଁ; ଏହି ଦିନଠାରୁ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ ହେବେ।" ଏହିପରି ଶାପ ଦେଇ, ଦେବୀ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ କହିଲେ, "ହେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଏକ ରୂପରେ ରହିପାରିବ ନାହିଁ; ତୁମେ ବହୁ ଭାଗରେ ବିଭାଜିତ ହେବ; ଏବଂ, ତୁମ ମନ ଅନ୍ଧକାର ହେବ, ତୁମେ ପୁତ୍ରସୁଖ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ମୋ ପୁତ୍ରକୁ ଚାହିଲେ ନାହିଁ ଓ ମୋତେ କ୍ରୋଧିତ କରିଛ।" ଦେବତାମାନେ ଏହି ଶାପରେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ, ତେବେ ଦେବମହେଶ୍ୱର ବରୁଣଙ୍କ ରକ୍ଷିତ ଦିଗକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ସେଠାରେ ଗଲାପରେ, ଶିବ ଓ ଦେବୀ ଏକ ହିମବତ୍ ପର୍ବତର ଉତ୍ତର ଶୃଙ୍ଗରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। "ହେ ରାମ, ଏହି କଥା ପର୍ବତକନ୍ୟା ତୁମକୁ କହିଛନ୍ତି; ଏବେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ଗଙ୍ଗା ଉତ୍ପତ୍ତିର କଥା ମୋଠାରୁ ଶୁଣ।" ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେଠାକୁ ଗଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ଦେବସେନାପତି ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ, "ପୂର୍ବରୁ ଯିଏକି ସେନାପତି ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ। ଏବେ ଯାହା ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ, ଦୟାକରି ତାହା କରନ୍ତୁ; ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛୁ।" ଦେବତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନେ ପ୍ରତି ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଇ କହିଲେ, "ପର୍ବତକନ୍ୟା ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ତାହା ସତ୍ୟ ଓ ଶୁଦ୍ଧ; ଏହା ସ୍ତ୍ରୀ-ପୁରୁଷ ସମ୍ପର୍କରେ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଗଙ୍ଗା, ଯାହା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭଧାରଣ କରିବେ, ସେଇ ଦେବସେନାପତିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ଯିଏ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶ କରିବେ। ପାହାଡ଼ର ପ୍ରଥମ କନ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବେ, ଉମା ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ପରେ ସମସ୍ତେ ଶିର୍ଷ କୈଳାସକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଦେବ, ଦୟାକରି ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଗଙ୍ଗାରେ ଦିଅ; ଏହା ଦେବତାଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ।" ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ ଦେଇ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ଏବଂ କହିଲେ, "ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କର; ଏହା ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ।" ଏହା ଶୁଣି, ଗଙ୍ଗା ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ତାଙ୍କର ମହିମା ଦେଖି, ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା। ଏହିପରି ଦେଖାଗଲା, ଅଗ୍ନି ଦେବୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ, ଏବଂ ଗଙ୍ଗାର ସମସ୍ତ ଧାରା ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଏହିଠାରେ ଗଙ୍ଗା ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତି କହିଲେ, "ହେ ଦେବ, ମୁଁ ଏହି ଦାହଜନିତ ଶକ୍ତିକୁ ଧାରଣ କରିପାରିବି ନାହିଁ।" ଅତି ଦାହରେ ଦୁଃଖିତ ଓ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ, ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି କହିଲେ, "ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଏଠାରେ, ହିମାଲୟ ପାହାଡ଼ର ଢାଳରେ, ରଖ।" ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଗଙ୍ଗା ସେଇ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଗର୍ଭକୁ ତାଙ୍କ ଧାରାରୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ହେ ନିର୍ମଳ ଚିତ୍ତ ରାମ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଗର୍ଭ ଗଙ୍ଗା ଧାରାରୁ ଉତ୍ସର୍ଗ ହେଲା; ତାହାର ଉଦୟ ଗଳିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଯାଇଲା। ସେଇ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲା, ଏହିପରି ଅପୂର୍ବ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚାନ୍ଦି, ତାପରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତାପରୁ ତାମ୍ବା ଓ କଳା ଲୋହା ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।