ହିମାବତ ନ୍ୟାୟପୂର୍ବକ ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଗଙ୍ଗାକୁ, ଯିଏ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ବହିଥାଏ ଏବଂ ତିନି ଲୋକର ଶୁଧିକାରିଣୀ, ତିନି ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ ଦେଇଥିଲେ। ଗଙ୍ଗାକୁ ପାଇବା ପରେ, ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର କଲ୍ୟାଣ ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରି ବିଦାୟ ନେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ରାମଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ—ପାହାଡ଼ର ଅନ୍ୟ କନ୍ୟା ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ, ତିନି ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜ ନିଜ କନ୍ୟା ଉମାକୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପୂଜିତ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ଅଧିକାରିଣୀ, ତାଙ୍କର ଦୀଘା ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ରାଘବ, ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କର ଦୁଇ କନ୍ୟା—ଗଙ୍ଗା, ନଦୀମାନ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ଓ ଉମା ଦେବୀ—ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ସମ୍ମାନିତ। ବିଦ୍ଧାନ ଜ୍ଞ ରାମଙ୍କୁ କୁହିଲେ, "ଏହା ହେଉଛି କିପରି ତିନି ରୂପରେ ଗଙ୍ଗା ପ୍ରଥମେ ଆକାଶକୁ ଉଠିଲେ, ଏହା ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ ମୁଁ କୁହିଛି।" ତାପରେ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଓ ରୂପବତୀ ନଦୀ, ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜଙ୍କର କନ୍ୟା ଭାବରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଉଠିଗଲେ, ଅପରାଧ ଶୂନ୍ୟ ଏବଂ ଜଳର ଭାର ବହି। ଏଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ମୁନିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଘବ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଆନନ୍ଦରେ ଏହି କଥାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ପ୍ରଶିଦ୍ଧ ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ: "ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆପଣ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଧାର୍ମିକ କଥା କୁହିଛନ୍ତି; ଦୟାକରି ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜଙ୍କର ଜେଷ୍ଠ କନ୍ୟାର ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ କଥା କୁହନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଓ ମାନବ ଉତ୍ପତ୍ତିର କଥା ଜାଣିଛନ୍ତି।" "କିପରି ଗଙ୍ଗା, ଯିଏ ଜଗତର ଶୁଧିକାରିଣୀ, ତିନି ରୂପରେ ବହିଥାଏ? କିପରି ଗଙ୍ଗା, ନଦୀମାନ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ତିନି ରୂପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ?" "ତିନି ଲୋକରେ, ଓ ଧର୍ମଜ୍ଞ, କେଉଁ କାରଣ ଓ କେଉଁ ସମ୍ପର୍କରେ ଗଙ୍ଗା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ?" ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରି, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି, ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ବିଶ୍ଵାମିତ୍ର କୁହିଲେ। ସମସ୍ତ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବିଶ୍ଵାମିତ୍ର ଏହି କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କୁହିଲେ: "ପୂର୍ବେ, ଓ ରାମ, ମହାତପସ୍ବୀ ଶିତିକଣ୍ଠ ନବବିବାହିତ ଥିଲେ। ଦେବୀକୁ ଦେଖି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମହାଦେବ ତାଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୋଗ କରିଥିଲେ; ନୀଳକଣ୍ଠ ଦେବ ଏଭଳି ଲୀଳା କରି, ଶତ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ବିତିଗଲା।" "ତଥାପି, ରାମ, ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ସନ୍ତାନ ହୋଇନଥିଲା; ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଭୟଭୀତ ହେଲେ।" "ଏଠି ଯଦି କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଇ, କିଏ ତାହାକୁ ସହିପାରିବ?" ଏଭଳି ଭାବି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶିବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରି କୁହିଲେ: "ଓ ଦେବାଦିଦେବ, ମହାପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ଜଗତର କଲ୍ୟାଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଆମେ ଅପନାକୁ ବନ୍ଦନା କରୁଛୁ, ଦୟାକରି ଆମେ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ।" "ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବ, ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଜଗତ ସହିପାରିବ ନାହିଁ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଶକ୍ତି ଆପଣ ଓ ଦେବୀ ସହିତ ନିବାରଣ କରନ୍ତୁ।" "ତିନି ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ, ଶକ୍ତିକୁ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ—ଏହି ଜଗତକୁ ଅବସ୍ଥିତି ହୀନ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।" ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଶିବ ତାଙ୍କୁ "ଏହିପରି ହେବ" କୁହି, ଏହି ଭାବରେ କୁହିଲେ: "ମୁଁ ମୋ ଶକ୍ତିକୁ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ନିବାରଣ କରିବି, ଦେବୀ ସହିତ; ଦେବତା ଓ ପୃଥିବୀ ସମାଧାନ ପାଉ।" "ମୋର ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି, ଯାହା ଏଠାରୁ ବିକ୍ରମିତ ହୋଇଛି—କିଏ ଏହାକୁ ସହିପାରିବ? ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ଏହା କୁହନ୍ତୁ।" ଏଭଳି ପ୍ରଶ୍ନ କରି, ଦେବମାନେ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଶିବଙ୍କୁ କୁହିଲେ: "ଆପଣଙ୍କ ବିକ୍ରମିତ ଶକ୍ତିକୁ ଆଜି ପୃଥିବୀ ସହିବ।" ଏହା ଶୁଣି, ଶିବ ତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ତାପରେ, ଦେବମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ କୁହିଲେ: "ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବାୟୁ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଇ ପ୍ରବେଶ କର।" ଏହି ଭାବରେ, ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ପୁଣି ଭରିଗଲା, ଏବଂ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ଓ ଦିବ୍ୟ ସରବନ ଉଦ୍ଭୂତ ହେଲା, ଯାହା ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ଏଠିଏ, ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ଦୀପ୍ତିମାନ କାର୍ତିକେୟ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଉମା ଓ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସମସ୍ତେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରି, ମନ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା; ତାପରେ, ଓ ରାମ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଦେବୀ ଦେବମାନେଙ୍କୁ କୁହିଲେ: ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ରୋଷରେ ଲାଲ ହେଇ, ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ: "ମୁଁ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଏକତା ହେଲି ଥିଲି, ତଥାପି ମୋତେ ନିବାରଣ କରାଗଲା—ଏହି ଦିନରୁ ତୁମର ଜନନୀମାନେ ସନ୍ତାନ ନପାଇବେ।" ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇ, ଦେବୀ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ଶାପ ଦେଲେ: "ଓ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଏକା ରୂପ ରହିବ ନାହିଁ; ଅନେକ ରୂପରେ ଅନେକ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଏକତା ହେବ।" "ଏବଂ, ତୁମ ମନ ଅନ୍ଧାର ହେଉଛି, ତୁମେ ପୁତ୍ରର ସୁଖ ନପାଇବ; କାରଣ ତୁମେ ମୋ ପୁତ୍ରକୁ ଚାହିଲେ ନାହିଁ ଏବଂ ମୋତେ କ୍ରୋଧିତ କରିଛ।" ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖିତ ଦେଖି, ଦେବମାନେଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଏବଂ ଶିବ, ଭାରୁଣଙ୍କ ରକ୍ଷିତ ଦିଗକୁ ଯାଇଲେ। ଏଠାରେ, ଶିବ ଉମା ସହିତ ଉତ୍ତର ପାହାଡ଼ର ଏକ ଶିଖରରେ ତପସ୍ୟା କଲେ, ଯାହା ହିମାବତର ଉତ୍ପତ୍ତି। ଏଠାରେ, ବିଶ୍ଵାମିତ୍ର କୁହିଲେ, "ଓ ରାମ, ଏହି କଥା ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଇଛି; ଏବେ ମୁଁ ଗଙ୍ଗାର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ କୁହିବି, ତୁମେ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଶୁଣ।" ଏଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଯେତେବେଳେ ଦେବମାନେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ଦେବମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନିଜ ସେନାପତି ପାଇଁ ଆଶା କରି ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରି କୁହିଲେ: "ଓ ଦେବ, ଯିଏ ସେନାପତି ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଗଭୀର ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ।" "ତିନି ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ, ଦୟାକରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣ ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ।