ସେଠାରେ ଜଳାଶୟଗୁଡ଼ିକ ଲାଲ ପଦ୍ମ ଉପବନ ଓ ସୁନା ଭୂଷଣରେ ସଜିତ, ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଛି। ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ପତ୍ର, ସୁନା ତନ୍ତୁ ଓ ବିବିଧ ନୀଳ ପଦ୍ମ ଉପବନରେ ଆଛାଦିତ। ନଦୀ ତଟ ଅପୂର୍ବ ମୁକ୍ତା ଓ ବଡ଼ ରତ୍ନର ଧନରେ ଭରି ରହିଛି, ଝରଣାଗୁଡ଼ିକର ଜଳ ସୁନା ଭଳି ପ୍ରବାହିତ। ସେଠାରେ ଗଛଗୁଡ଼ିକ ସଦା ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଭରି ଥାଆନ୍ତି, ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ଗାଢ଼ ପତ୍ରରେ ଢକା; ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ, ରୁଚି, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଦେଇଥାଆନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଗଛ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପୋଷାକ, ମୁକ୍ତା ଓ ମାଣିକ ବିଭୂଷଣ ଦେଇଥାଆନ୍ତି, ଯାହା ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୁଷ ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ। ଅନ୍ୟ କିଛି ଉତ୍ତମ ଗଛ ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ଉପଭୋଗ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାଆନ୍ତି, କିଛି ଗଛ ରତ୍ନରେ ଭୂଷିତ ଫଳ ଦେଇଥାଆନ୍ତି। ସେଠାରେ ରଙ୍ଗୀନ ଚାଦର ଦିଆ ଶୟନ ବିଛା ଉପଲବ୍ଧ, ଅନ୍ୟ ଗଛ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ମାଳା ଦେଇଥାଆନ୍ତି। ଅଦ୍ଭୁତ ପାନୀୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ମିଳିଥାଆନ୍ତି, ସେଠାରେ ଗୁଣବତୀ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଯୁବତୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ସିଦ୍ଧ, ନାଗ ଓ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହ ଏଠାରେ ସଦା ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ଧର୍ମମୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ରମଣୀମାନଙ୍କ ସହ ରହନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଉପଲବ୍ଧ। ସେଠାରେ ସଦା ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ସ୍ବର, ହସର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ। କେହି କଦାପି ଦୁଃଖି ନୁହଁନ୍ତି, କେହି ଅପ୍ରିୟ ନୁହଁନ୍ତି; ପ୍ରତିଦିନ ଆନନ୍ଦ ଗୁଣ ଏଠାରେ ବଢ଼ି ଯାଏ। ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ପରେ ଉତ୍ତର ସାଗର ଅଛି, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ସୁନା ପାହାଡ଼ ‘ସୋମ’ ଅଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଦେବମାନେ ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ପାହାଡ଼କୁ ଆକାଶରେ ଦେଖନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ନିଜ ଦୀପ୍ତିରେ ଚମକେ; ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିବା ଏହା ନିଜେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେଠାରେ ଏକାଦଶ ରୂପରେ ଦେବଦେବ ଶିବ, ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ ଋଷିମାନେ ରହନ୍ତି। ଉତ୍ତର କୁରୁ ଅଞ୍ଚଳ ପରେ ଆପଣମାନେ ଯିବା ଉଚିତ ନୁହଁ; ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସୋମ ପାହାଡ଼କୁ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିବାରେ ଅସୁବିଧା ଅଛି; ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ଦେଖି ଆପଣମାନେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତନ କରିବେ। ମହାବନରମାନେ, ବନରମାନେ ଏଠା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବା ସମ୍ଭବ; ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟହୀନ, ସୀମାହୀନ ଅଞ୍ଚଳ ପରେ ଆମେ କିଛି ଜାଣି ନାହିଁ। ଯେଉଁ ସବୁ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛି ସେଉଁଠି ତଳାଶ କରିବା ଦରକା; ଯଦି ଏହା ବାହାରେ କିଛି ଅଛି, ତେବେ ତାହାକୁ ମନ ଦେଇ ଖୋଜିବେ। ଏପରେ ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମ ଓ ମତେ ବଡ଼ ଉପକାର ହେବ; ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ ବଳବାନ ଏକ ବନର ଦ୍ୱାରା ବିଦେହନନ୍ଦିନୀ ଦେଖିବା କାମ ସଫଳ ହେବ। କାମ ସଫଳ ହେଇ, ଆପଣମାନେ ଆପଣଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ, ମୋର ପ୍ରଶଂସା ଓ ଆନନ୍ଦ ଗୁଣରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଏପରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦମିତ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ବିଚରିବେ। ଏବେ ଶ୍ରୀମତ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର କିଶ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ଚଉଉଁ ସର୍ଗକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ସୁଗ୍ରୀବ ଏହି ମହାକାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଥିବା ହନୁମାନଙ୍କୁ ବିଶେଷ କଥା କହିଲେ। ବନବାସୀମାନଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁ, ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ସୁଗ୍ରୀବ, ବାୟୁପୁତ୍ର ଶୂର ବନର ହନୁମାନଙ୍କୁ କହିଲେ—“ବନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଅମରମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଜଳରେ ଯାଇବାରେ କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଜଗତ, ସାଗର, ପାହାଡ଼, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ, ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବମାନେ ତୁମେ ଜାଣୁଛ। ତୁମର ଗତି, ତ୍ୱରିତା, ଦୀପ୍ତି ଓ ହାଲକାପନା ବାୟୁଦେବ ସମାନ। ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ଦୀପ୍ତି ସମାନ କିଛି ନାହିଁ; ତେଣୁ, ଶୀତାଙ୍କୁ କିପରି ଖୋଜିବାଯିବ, ଭଲଭାବେ ବିଚାର କର। ହନୁମାନ, ତୁମେ ଶକ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରତାପ, ସମୟ-ସ୍ଥାନ ଅନୁକୂଳତା ଓ ନୀତିର ଅଧିକାରୀ। ହନୁମାନଙ୍କ ତ୍ୟାଗ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦେଖି, ରାମ ଚିନ୍ତା କରିଲେ। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମନ୍ଦିର ନାୟକ ହନୁମାନଙ୍କ ସହ ସଫଳ ହେବା ନିଶ୍ଚିତ; ହନୁମାନ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବାରେ ଅଧିକ ନିଶ୍ଚିତ। ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଜଣେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି, କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଓ ମାଳିକଙ୍କ ଦୟା ମିଳିଛି, ସେଉଁଠି ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ। ଏହି ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ବନରକୁ ଦେଖି, ରାମ ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ ସଫଳ ହେବା ଭଳି ଆନନ୍ଦ ହେଲେ, ଚିତ୍ତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଆନନ୍ଦିତ। ତାପରେ, ରାମ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ନାମ ଲିଖିତ ମୁଦ୍ରିକା ହନୁମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଯାହା ଜନକନନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବା ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଦେଲେ। “ଏହି ଚିହ୍ନ ଦେଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନର, ଜନକନନ୍ଦିନୀ ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବେ ଦେଖିବେ, ଭୟ ନ କରିବେ।” “ଏହି ତୁମ ନିଶ୍ଚୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହସ, ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା—ସମସ୍ତ ମୋତେ ନିଶ୍ଚିତ ଲାଗୁଛି।” ତାପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନର ମୁଦ୍ରିକା ନେଇ, ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତ ଯୋଡି, ପାଦ ପରେ ନମି, ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ—ବନରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷ୍ଠ। ଏହି ବାୟୁପୁତ୍ର ଶୂର, ବନରମାନେ ମହାଶକ୍ତି ତାନି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଆକାଶରେ ମେଘ ହଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି, ତାରାମାଳାରେ ଭୂଷିତ ହୋଇ ଦେଖାଗଲେ। ତୁମର ଅତ୍ୟଧିକ ଶକ୍ତିରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନର, ଅପୂର୍ବ ପ୍ରତାପରେ, ବାୟୁପୁତ୍ର, ହନୁମାନ ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କର, ଯାହାରେ ଜନକନନ୍ଦିନୀ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ।