ପ୍ରଭୁ ରାମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ, ବନରାଜ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ଦିରଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—“ତମେମାନେ ଏହିପରି ଭାବରେ ହେଉ, ଚମ୍ପା ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଶୀତଳ, ଶୁଭ ପାଣିରେ ପ୍ରବାହିତ ନଦୀଗୁଡିକୁ ସନ୍ଧାନ କର। ତପସ୍ୱୀମାନେ ବସିଥିବା ଅରଣ୍ୟ ଓ ଅଜଣା ପାହାଡ଼ ଶୃଙ୍ଗରେ ବି ଅନ୍ୱେଷଣ କର; ଏଠାର ମଧ୍ୟରେ ବିଶାଳ, ଶୀତଳ ପଥର ରହିଛି। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଯାଇ, ପାହାଡ଼ ଶୃଙ୍ଗ ଓ ଦୁଃସ୍ଥଳ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପଶ୍ଚିମ ସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର। ଏଠାରେ ତମେ ତିମି ଓ ମଗର ଭରିଥିବା ଜଳ ଦେଖିବା; ଚମ୍ପା ଜଙ୍ଗଲ ଓ ତମାଳ ଗଛର ଘନ ଗ୍ରୋଭ ମଧ୍ୟରେ ବନରାଜମାନେ ସଂଚାର କରିବେ, ଏବଂ ନାଡ଼ିଆ ଗଛ ମଧ୍ୟରେ ଶୀତା ଓ ରାବଣଙ୍କ ନିବାସ ସନ୍ଧାନ କରିବା। ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଥିବା ପାହାଡ଼ ଓ ଅରଣ୍ୟରେ, ମୁରବିପଟ୍ଟନ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଜାତପୁର ନଗରୀକୁ ଖୋଜ; ଅବନ୍ତୀ, ଅଙ୍ଗଲେପା ଓ ଅଜଣା ଅରଣ୍ୟ, ବିଶାଳ ରାଜ୍ୟ ଓ ନଗରଗୁଡିକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କର। ସିନ୍ଧୁ ଓ ସାଗର ସଂଗମରେ, ସୋମଗିରି ନାମକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଅଛି—ଏହାର ଶତ ଶୃଙ୍ଗ ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛ ଅଛି। ଏହାର ସୁନ୍ଦର ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ପାଙ୍କ ମାନ୍ୟ ଶିଂହ ନିବାସ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କ ନିଡ଼ ତିମି, ମାଛ ଓ ହାତୀରେ ତିଆରି। ଏହି ପାହାଡ଼ ଶୃଙ୍ଗ ଓ ନିଡ଼ରେ ଗର୍ବିତ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହାତୀ ରହନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବଜ୍ରପାତ ଭଳି ଅବାଜ କରନ୍ତି। ଏହି ବିଶାଳ ଜଳ ଭରିଥିବା ଅଞ୍ଚଳରେ, ଗଛ ଭରିଥିବା ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥାଏ, ଏହି ସବୁ ବନରାଜମାନେ ତ୍ୱରିତ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବା ଦରକାର; ଏଠାରେ ସାଗରର ସୁନା ତଟ ଅଛି, ଯାହା ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା। ପରିୟାତ୍ର ଦୁର୍ଦ୍ଦୃଶ୍ୟ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ବନରାଜମାନେ ଏଠାରେ ଚବିଶ କୋଟି ଦ୍ରୁତ ଗନ୍ଧର୍ବ ଦେଖିବେ। ଏଠାରେ ଉଗ୍ର, ରୂପ ବଦଳାଇପାରିଥିବା ଦେହ ମାନ୍ୟ ରହନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନି ଭଳି ଚମକୁଛି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକାଠା କରିଛନ୍ତି। ବନରାଜମାନେ ଏମାନେଠାରେ ନିକଟ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କ ଚମତ୍କାର ପ୍ରଭାବ ସାମ୍ନା କରିବା କଷ୍ଟକର; ଏଠାରୁ କୌଣସି ଫଳ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକମାନେ ଫଳ ଓ ମୂଳକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତଥାପି, ବନରାଜମାନେ ଏଠି ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, ଶୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବେ; ବନରାଜର ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ଏମାନେଠାରେ ଭୟ ନଥାଏ। ଏଠି ବଡ଼ ବଜ୍ର ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହା ବେରିଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ହୀରା ଭଳି ଆକୃତି, ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଆଛାଦିତ। ଏଠି ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି; ବନରାଜମାନେ ଏଠିର ଗୁହାଗୁଡିକୁ ଦୂର୍ଦ୍ଦଶ୍ୟ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଖୋଜିବା ଦରକାର। ସାଗରର ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶରେ ଚକ୍ରବାନ୍ ନାମକ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଏଠି ଏକ ହଜାର ତୀର ବିଶିଷ୍ଟ ଚକ୍ର ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ଏଠି, ପଞ୍ଚଜନ ଦାନବ ଓ ହୟଗ୍ରୀବକୁ ବଧ କରି, ପରମ ପୁରୁଷ ଚକ୍ର ଓ ଶଂଖ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ପାହାଡ଼ର ମନୋହର ଢାଲ ଓ ବିଶାଳ ଗୁହାରେ, ରାବଣ ଓ ଶୀତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଖୋଜିବା ଦରକାର। ଏଠାରୁ ଚଉଷଠି ଯୋଜନ ଦୂରେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଭାରାହ ଅଛି, ଯାହା ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ ଭରିଥିବା, ଏହା ଭୟାନକ ଓ ଭାରୁଣଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅଛି। ଏଠି ପ୍ରାଜ୍ୟୋତିଷା ନାମକ ସୁନା ନଗରୀ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ନରକ ରହିଥାଏ। ଏହି ପାହାଡ଼ ଢାଲ ଓ ବିଶାଳ ଗୁହାରେ, ରାବଣ ଓ ଶୀତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଖୋଜିବା ଦରକାର। ଏହି ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଅଞ୍ଚଳର ପଛରେ, ସୁନା ଅନ୍ତର ଦେଖାଉଥିବା ପାହାଡ଼ ପରେ, ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନା ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହାର ଅନେକ ଝରଣା ଚାରିପାଖରେ ବହିଯାଉଛି। ଏଠି ହାତୀ, ଶୁଆ, ଶିଂହ, ବାଘ ଚାରିପାଖରେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଅବାଜରେ ମନୋରଞ୍ଜନ କରନ୍ତି। ଏହି ପାହାଡ଼ରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ବିଧ୍ୱଂସୀ, ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ହିସାବରେ ଅଭିଷେକ ହୋଇଥିଲେ; ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ମେଘ ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ। ଏହି ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ପାହାଡ଼ ପଛରେ, ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ତମେ ଷଠି ହଜାର ସୁନା ପାହାଡ଼କୁ ଦେଖିବେ। ଏମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଛି, ସୁନା ଗଛର ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି ରାଜା ମେରୁ, ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼, ଯେଉଁଠି ଦୟାଳୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳିଥିଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହାକୁ ଏଭଳି କହିଥିଲେ—‘ତୁମେ ଯାହାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବେ, ମୋର କୃପାରେ ଦିନ ଓ ରାତି, ସମସ୍ତ ସୁନା ଭାବରେ ଚମକିବେ।’ ଏହି ପାହାଡ଼ରେ ଥିବା ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦାନବମାନେ ଦେବୋନ୍ମୁଖ ଓ ସୁନା ଚମକରେ ଶୋଭିତ ହେବେ। ବିଶ୍ୱେଦେବ, ବସୁ, ମାରୁତ ଓ ଦେବମାନେ ପଶ୍ଚିମ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଆସି, ମେରୁ ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂର ଏହି ପାହାଡ଼ ଶୃଙ୍ଗକୁ ଅର୍ଦ୍ଧ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଏହି ପାହାଡ଼ ଶୃଙ୍ଗରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିବା ଦିବ୍ୟ ମହାଳ ଅଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଛି, ଅନେକ ମନ୍ଦିରରେ ଭରିଛି। ବିଭିନ୍ନ ଗଛ, ପକ୍ଷୀ ଭରିଥିବା ଏହି ସ୍ଥାନ ମହାତ୍ମା ବାରୁଣଙ୍କ ନିବାସ, ଯେଉଁଠି ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି। ମେରୁ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ, ଦଶ ତଣ୍ଡ ଭରିଥିବା ଏକ ମହା ତାଳ ଗଛ ଅଛି, ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାରେ ତିଆରି, ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଭରିଥିବା ମଞ୍ଚ ଅଛି। ଏହି ସମସ୍ତ କୋଟ, ହ୍ରଦ ଓ ନଦୀରେ, ରାବଣ ଓ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଏଠାଏଠି ଖୋଜିବା ଦରକାର। ଏଠି ଧର୍ମ ଜ୍ଞ ମେରୁସାବର୍ଣି ନିବାସ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ନିଜ ତପସ୍ୟାରେ ଶୁଧ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମା ସମାନ ପ୍ରଶସ୍ତି ରହିଛି।