ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ପରିଭ୍ରମଣ କରେ, ସେତେବେଳେ ସେ ବିଶେଷକରି ଏକ ବଡ଼ ଓ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏ। ସେଠାରେ ବୈଖାନସ ଋଷିମାନେ, ଯାହାଙ୍କୁ ବାଳଖିଲ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ତପସ୍ୟାରତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ସେଠାରେ ସୁଦର୍ଶନ ନାମକ ଦ୍ୱୀପ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବିଦ୍ୟମାନ। ସେ ବଡ଼ ପର୍ବତର ଶିଖର, ଗୁହା ଓ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ରାବଣ ଓ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଖୋଜିବା। ତାଳପଟେ ସୁର୍ଯ୍ୟ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତର ଦୀପ୍ତିରେ ପୂର୍ବଦିଗର ପ୍ରଭା ରକ୍ତିମ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ। ଏହିଠାରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଜଗତର ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାର ଅଛି, ଏଠାରୁ ସୁର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ଏହିଠାକୁ ପୂର୍ବ ଦିଗ କୁହାଯାଏ। ସେ ପର୍ବତର ଶିଖର, ଝରଣା ଓ ଗୁହାଗୁଡ଼ିକରେ ରାବଣ ସହିତ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଖୋଜିବା। ଏହା ପରେ ଏକ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି, ଏଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ, ଏହା ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆବୃତ। ସମସ୍ତ ପର୍ବତ, ଗୁହା, ନଦୀ ଓ ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିନାହିଁ, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଜନକନନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ଖୋଜିବା। ହେ ବନରାଜମାନେ, ଏଠା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବା ସମ୍ଭବ, ଏହା ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହୀନ, ସୀମାହୀନ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯାହା ବିଷୟରେ ଆମେ କିଛି ଜାଣୁନାହିଁ। ବୈଦେହୀ ଓ ରାବଣଙ୍କ ନିବାସ ଦେଖି, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପର୍ବତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚି, ଏକ ମାସ ପରେ ଫେରି ଆସିବା। ଏକ ମାସରୁ ଅଧିକ ରୁହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତେଣୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରି ମୈଥିଲୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ବାପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତନ କରିବା। ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତ ଓ ତାହାର ଅରଣ୍ୟ ଶୋଭିତ ଅଞ୍ଚଳ ସନ୍ଧାନ କରି, ରଘୁବଂଶର ପ୍ରିୟା ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ଫେରିବେ। ଏହିପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପରେ, ମହାବଳୀ ସୁଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କ ବନର ସେନାକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ପଠାଇଲେ। ସେ ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର ନୀଳ, ବନରାଜ ହନୁମାନ୍, ବଡ଼ଠାକୁରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜାମ୍ବବାନ୍, ସୁହୋତ୍ର, ଶରରି, ଶରଗୁଲ୍ମ, ଗଜ, ଗବକ୍ଷ, ଗବୟ, ସୁଶେଣ, ବୃଷଭ, ମଇନ୍ଦ, ଦ୍ୱିବିଦ, ଗନ୍ଧମାଦନ, ଉଲ୍କାମୁଖ, ଅନଙ୍ଗ, ଓ ହୁତାଶନଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ। ସେ ବନରାଜଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ, ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଯିବେ ସେଉଁଠିର ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ଦେଲେ। ସେମାନେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ, ଯାହାର ହଜାରଟି ଶିଖର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଗଛ-ଲତାରେ ଭରିଥିବା ଅଞ୍ଚଳ, ନର୍ମଦା ନଦୀ, ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ବଡ଼ ସର୍ପ ରହନ୍ତି, ଶୋଭାମୟ ଗୋଦାବରୀ, କୃଷ୍ଣାବେଣୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଵରଦା ନଦୀ, ଏବଂ ମେଖଳା, ଉତ୍କଳ, ଦଶାର୍ଣ୍ଣ ନଗରମାନେ ଦେଖିବେ। ଅବ୍ରବନ୍ତି, ଅବନ୍ତି, ବିଦର୍ଭ, ଋଷ୍ଟିକ, ମହିଷକ ଏବଂ ଭଙ୍ଗ, କଳିଙ୍ଗ, କୌଶିକ ଅଞ୍ଚଳ ଦେଖିବେ। ଏହା ପରେ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟର ପର୍ବତ, ନଦୀ ଓ ଗୁହା ଖୋଜିବେ। ଗୋଦାବରୀ ନଦୀ, ଆନ୍ଧ୍ର, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ଚୋଳ, ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କେରଳ ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବେ। ଆୟୋମୁଖ ପର୍ବତ, ଯେଉଁଠି ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁ ଓ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଶିଖର ଅଛି, ସେଉଁଠି ଖୋଜିବେ। ଏଠାରେ ମହାନ୍ଦ ଚନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନ ଥିବା ପର୍ବତ ଦେଖିବେ, ଏବଂ ଶିତଳ ଓ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଜଳର ଦିବ୍ୟ ନଦୀ ଦେଖିବେ। ସେଠାରେ ତୁମେ ଦେଖିବା କାବେରୀ ନଦୀ, ଯେଉଁଠି ଅପ୍ସରାମାନେ ଖେଳ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଲୟ ପର୍ବତର ଶିଖର ଦେଖିବା। ତୁମେ ଦେଖିବା ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷିଙ୍କୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ବଡ଼ କୁମିର ଥିବା ତାମ୍ରପର୍ଣ୍ଣୀ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରିବା, ଯାହା ଚନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନରେ ଶୋଭିତ ଓ ଦ୍ୱୀପ ଲୁଚାଇ ରହିଛି। ଏହି ନଦୀ ଏକ ରମଣୀ ପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଯାଏ। ତାପରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତା ଓ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାର ଦେଖିବା, ଯାହା ପାଣ୍ଡ୍ୟମାନଙ୍କର ଦ୍ୱାର। ଏହା ପରେ ସମୁଦ୍ର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପହଞ୍ଚି, ତୁମେ ତୁମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବିଷୟରେ ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରିବା। ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହା ବିଭିନ୍ନ ଶିଖରରେ ଶୋଭିତ। ଏଠାରେ ସୁନା ଦ୍ୱୀପ ଅଛି, ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପର୍ବତ ଓ ଲତାରେ ଶୋଭିତ। ଏଠାରେ ଦେବ, ଋଷି, ଯକ୍ଷ, ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣମାନେ ବସିଛନ୍ତି ଏବଂ ଏହା ଅତି ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ। ଏଠି ଇନ୍ଦ୍ର ନିୟମିତ ଭାବେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉତ୍ସବରେ ଆସନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନର ଅପର ପାରେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ବିସ୍ତୃତ ଦ୍ୱୀପ ଅଛି, ଯାହା ମାନବଙ୍କ ପାଇଁ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଏଠି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଖୋଜିବା ଦରକାର, ଏଠି ଉପରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଚେଷ୍ଟାରେ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ହେଉଛି ଦୁଷ୍ଟ ରାବଣ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ରାଜା, ଯାହାର ତେଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ, ସେଠାରେ ବସିଛି। ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାକ୍ଷସୀ ଅଛି, ଯାହା ଅଙ୍ଗାରକା ନାମରେ ଖ୍ୟାତ, ସେ ଛାୟା ଧରି ଖାଏ। ଏହିପରି ମହାବୀର ବନରାଜମାନେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଖୋଜିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ, ସୀତାଙ୍କ ଖୋଜରେ ଏକଗ୍ର ହେଲେ।