ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇ, ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଅନୁଗତ ବନରାଜୀମାନେ ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ, ଓ ଉଦ୍ୟାନରେ ରହୁଥିବା ସବୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଦୂର୍ଦୂରନ୍ତ ସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ ଭିଦେହନନ୍ଦିନୀ ସୀତା ଓ ରାବଣଙ୍କ ନିବାସକୁ ଖୋଜିବାକୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ ଦୁର୍ଗ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ନଦୀକୂଳରେ ଖୋଜିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳିଲା। ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ସେମାନେ ଭାଗୀରଥୀ, ସରୟୂ, କୌଶିକୀ ପରି ଶୋଭାମୟ ନଦୀଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। କଳିନ୍ଦୀ (ଯମୁନା), ଯମୁନା ପାହାଡ଼, ସରସ୍ୱତୀ, ସିନ୍ଧୁ ଓ ମଣିମୟ ଜଳର ଶୋଭା ଥିବା ଶୋଣ ନଦୀ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଖୋଜିଲେ। ଏହି ଯାତ୍ରା ସମୟରେ କଳିଙ୍ଗ ଦେଶ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶୋଭିତ ଅଞ୍ଚଳ, ବ୍ରହ୍ମମାଳ, ଭିଦେହ, ମାଳବ, କାଶୀ ଓ କୋଶଳ ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲା। ମଗଧର ବଡ଼ ଗ୍ରାମ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ଅଙ୍ଗ, ବୁନକାରମାନେ ଥିବା ଅଞ୍ଚଳ, ଓ ରୂପା ଖଣି ଥିବା ଦେଶ ମଧ୍ୟ ଖୋଜିବାକୁ ଉପଦେଶ ମିଳିଲା। ଏହି ସବୁ ସ୍ଥାନ ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ନିମିତ୍ତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ କହାଗଲା। ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ଥିବା ନଗର ଓ ଗୃହ ସମୂହ, ସାଗରକୁ ଝୁଲିଯାଉଥିବା ପାହାଡ଼ମାନେ, ଏବଂ ଅଜଣା ଜନଜାତିମାନେ—ଯେଉଁମାନେ କାନ ଢାକିଥାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଓଠ ମାନେ କାନ ଭଳି, ଭୟଙ୍କର ଲୋହ ମୁଁହ, ତୀବ୍ର ଚଳନଶୀଳ, ଏବଂ ଏକ ପାଦ ଥିବା ଲୋକମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଗଲା। ଏହିଠିକି ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମାନବ ଖାଇଥିବା ଦାନବମାନେ, ସୁନ୍ଦର ସୁନା ବର୍ଣ୍ଣର କିରାତମାନେ, କଚ୍ଚା ମାଛ ଖାଇଥିବା କିରାତ, ଦ୍ୱୀପବାସୀ, ଓ ଜଳରେ ବସିଥିବା ମାନବ ବାଘମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲବାସୀ, ପାହାଡ଼, ତରି ଓ ପ୍ରସ୍ରବଣ ମାର୍ଗରେ ପହଞ୍ଚିବା ଲୋକମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ଭାବେ କଠିନ ପ୍ରୟାସ କରି, ସେମାନେ ସପ୍ତ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଯବଦ୍ଦ୍ୱୀପକୁ, ସୁନା ଓ ରୂପା ଦ୍ୱୀପକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯିବେ। ଏହାଠାରୁ ଅଗ୍ରଗତି କରି, ଶିଶିର ନାମକ ମହାପାହାଡ଼କୁ ଦେଖିବେ, ଯାହାର ଶିଖର ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥାଏ ଓ ଦେବ ଦାନବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି। ସେଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ ଦୁର୍ଗ, ଶିଳାପ୍ରପାତ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସମସ୍ତେ ରାମଙ୍କ ପ୍ରଶଂସିତ ପତ୍ନୀ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବେ। ଏହାପରେ ରକ୍ତ ଜଳର ଶୋଣ ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସିଧ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ଯେଉଁ ସାଗର କୂଳରେ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ। ଏହି ଅପୂର୍ବ ବନ ଓ ନଦୀ ତଟରେ, ସବୁଠି ରାବଣ ଓ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଉଚିତ। ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ନଦୀମାନେ, ଭୟଙ୍କର ଗହ୍ୱର, ପାହାଡ଼ ଗୁହା ଓ ଜଙ୍ଗଲ—ସବୁଠି ଖୋଜିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାପରେ ସମୁଦ୍ରର ଦ୍ୱୀପମାନେ, ଭୟଙ୍କର ତରଙ୍ଗ, ଭୟାନକ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ପବନରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଉଥିବା ଦ୍ୱୀପ ଦେଖିବେ। ସେଠାରେ ମହାକାୟ ଦାନବମାନେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଛାୟା ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ଉପବାସୀ। ଏହି ଭୟଙ୍କର, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ବୃହତ୍ ନୀଳ ମେଘ ସଦୃଶ ସାଗରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମହା ସର୍ପମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ବସିଥାନ୍ତି, ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ଦେଖିବେ। ଏହାପରେ ରକ୍ତ ଚାଲିଥିବା ଲୋହିତ ସାଗରକୁ ଯିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଶାଳ କୁଟ-ଶାଲ୍ମଳି ଗଛ ଦେଖିବେ। ଏଠି ଭୟଙ୍କର ମାଣ୍ଡେହ ନାମକ ଦାନବମାନେ, ପାହାଡ଼ ଶିଖରରୁ ଝୁଲିଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଅନେକ ଭୟାନକ ରୂପ ଥାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଜଳକୁ ଖସିପଡ଼ନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରେ ଦହିଯାନ୍ତି, ପୁନଃ ପୁନଃ ଝୁଲିଯାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତେଜରେ ପ୍ରତିଦିନ ସେମାନେ ଧ୍ୱଂସ ହୁଅନ୍ତି। ଏହାପରେ ଦୁଧ ସାଗର (କ୍ଷୀରୋଦ) ଦେଖିବେ, ଯାହା ଧୂସର ମେଘ ସଦୃଶ ଧଳା ଓ ମାଣିକ ତରଙ୍ଗର ମାଳା ଭଳି ଶୋଭିତ। ସେଠାରେ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଧଳା ପାହାଡ଼ ଋଷଭ ଦେଖିବେ, ଯାହା ଦିବ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ମଳୟ ଫୁଲରେ ଆବୃତ। ଏଠାରେ ସୁନା ତାନ୍ତି ଥିବା ଦ୍ୱୀପ ଓ ଦ୍ୱୀପରେ ଶୁଭ୍ର ଶାରସ ହଂସ ଦେଖିବେ। ଏହି ସୁଦର୍ଶନ ହ୍ରଦରେ ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଏଠାରେ ଆସି, ଲୋଟସ ଶୋଭା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। କ୍ଷୀର ସାଗରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଅତି ତୀବ୍ର ଓ ଭୟାନକ ଜଳୋଦ ସାଗର ଦେଖିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନିର ଶକ୍ତି ଘୋଡ଼ାର ମୁଁହ ଆକାରେ (ବଡବାମୁଖ) ଦେଖାଯାଏ। ଏହାର ଶକ୍ତି, ସମସ୍ତ ଚରାଚରକୁ ଗ୍ରସି ନେଇଥାଏ। ସେଠାରେ ଜଳଚର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭୟରେ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି। ଏହି ମଧୁର ସାଗରର ଉତ୍ତର କୂଳରେ, ତେର ଯୋଜନା ଦୂରରେ, ଜଟାରୂପଶିଳା ନାମକ ସୁନା ଭଳି ଦ୍ୟୁତିମାନ୍ ପାହାଡ଼ ଦେଖିବେ। ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ, ପଦ୍ମପତ୍ର ତୁଳ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ସର୍ପରାଜ ଅନନ୍ତ ଶୟନ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବେ, ଯାହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏହି ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ତିନି ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ସୁନା ଧ୍ୱଜା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ରହିଛି। ଏହି ଶିଳାର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଦେବମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ସ୍ଥାପନା ଅଛି। ଏହାଠାରୁ ଅଗ୍ରେ ଉଦୟ ପର୍ବତ ଥିବା ଦେଖିବେ, ଯାହା ସୁନାର ଭଳି ଦ୍ୟୁତିମାନ୍। ଏହି ପର୍ବତର ଶିଖର ଶତ ଯୋଜନା ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥାଏ, ଦିବ୍ୟ ସୁନା ମଞ୍ଚ ଉପରେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖର ଅଛି। ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ସାଲ, ତାଳ, ତମାଳ, କର୍ଣ୍ଣିକର ଗଛ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ସୁନାରେ ତିଆରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଦ୍ୟୁତିମାନ୍। ସେଠାରେ ସୌମନସ ନାମକ ଶିଖର ଅଛି, ଦଶ ଯୋଜନା ଉଚ୍ଚ, ଏକ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା, ନିର୍ମଳ ସୁନାରେ ତିଆରି। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ଏଠି ରଖିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ ମେରୁ ଶିଖରରେ ରଖାଗଲା। ଏହିଭଳି, ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ମହାନ୍ ଉଚ୍ଚ ଶିଖରରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏ।