ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ପାଇଁ ଯେ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣେ, ଏହି କଥା ନିଜେଇ ରାମ ମନେ କରିଥିଲେ। ତଥାପି, ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶ ଦେବା ଉଚିତ୍ ବୋଲି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏପରେ ଦଶରଥନନ୍ଦନ ରାମ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦୟାଳୁ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ—“ସୁମୂଦ୍ର, ତୁମେ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର, ବୈଦେହୀ ସୀତା ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି କି ନାହିଁ, ଏବଂ ରାବଣ କେଉଁ ଦେଶରେ ବସିଛି। ଯେତେବେଳେ ସୀତା ଏବଂ ରାବଣଙ୍କ ନିବାସ ଖୋଜି ପାରିବ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଇ ଉଚିତ ସମୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଁ କିମ୍ବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମାଳିକ ନୁହେଁ, ସର୍ବଥା ତୁମେ ଏହି ଉଦ୍ୟମର କାରଣ ଏବଂ ନାୟକ; ଏହାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେବା ଉଚିତ୍। ତୁମେ ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣ, ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମେ ମୋର ସତ୍ୟ ବନ୍ଧୁ, ଅପୂର୍ବ ପ୍ରାକ୍ରମୀ, ବିବେକୀ, ସମୟ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ, ଆମ ମଙ୍ଗଳକୁ ନିବେଶିତ, ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବିଷୟରେ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନୀ।” ଏପରେ, ସୁଗ୍ରୀବ ରାମ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ମହାବଳୀ ମନ୍ଦମତି ମାନବିନାତାଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, “ବନରାଜ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ବିନତାଙ୍କୁ ଡାକ, ଯାହାଙ୍କ ଗର୍ଜନ ମେଘ ଭଳି ଉଚ୍ଚ, ପାହାଡ଼ ଭଳି ଦୃଢ଼, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବନରାଜମାନେ ସହିତ। ସେ ସମୟ, ସ୍ଥାନ, ନୀତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ପାରଙ୍ଗତ; ଏହିବେଳେ ସେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଶୀଘ୍ର ବନରାଜ ସହିତ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯିବେ। ସେଠାରେ ପ୍ରଚୁର ପାହାଡ଼, ଅରଣ୍ୟ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି; ଏହି ସବୁଠାରେ ତୁମେ ବିଦେହନନ୍ଦିନୀ ସୀତା ଓ ରାବଣଙ୍କ ନିବାସ ଖୋଜ। ପାହାଡ଼ ଦୁର୍ଗ, ଅରଣ୍ୟ, ନଦୀପାର, ଭାଗୀରଥୀ, ସରୟୁ, କୌଶିକୀ, କାଳିନ୍ଦୀ, ଯମୁନା, ଯମୁନା ପାହାଡ଼, ସରସ୍ୱତୀ, ସିନ୍ଧୁ, ଶୋଣା ଏବଂ ମଣିମୟ ଜଳରେ ଖୋଜ। କଳିଙ୍ଗ ଦେଶ, ପାହାଡ଼ ଓ ଅରଣ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଦେଶ, ବ୍ରହ୍ମମାଳ, ବିଦେହ, ମାଳବ, କାଶୀ, କୋଶଳ ଏବଂ ମଗଧର ବଡ଼ ଗ୍ରାମ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ଅଙ୍ଗ, ବୁନକାର ଦେଶ ଓ ଚାନ୍ଦି ଖଣି ଥିବା ଦେଶ—ଏହି ସବୁଠାରେ ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଦଶରଥଙ୍କ ବୌହାଁ ସୀତାକୁ ତଳସାରେ ଖୋଜିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ଥିବା ନଗର, ସମୁଦ୍ରକୁ ଝୁଲିଥିବା ପାହାଡ଼, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଜଣା ଅଞ୍ଚଳରେ ଖୋଜିବ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଲୋକ ନିଜ କାନ ଢାକିଥାନ୍ତି, କିଛି ଲୋକଙ୍କ କାନ ଫଟି ଓଠ ଭଳି, କିଛି ଭୟଙ୍କର ଲୋହା ମୁଁହର, ଶୀଘ୍ର ପାଦ ଓ ଏକପଦୀ ଲୋକ; ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମାନବ ମାଂସ ଭୋଜୀ, କିରାତ, ସୁନ୍ଦର ସୁନାର ଭଳି ଦେହୀ, ଅପୂର୍ବ ଦେଖା, କିରାତ ଯେଉଁମାନେ କାଚା ମାଛ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ଦ୍ୱୀପବାସୀ, ଜଳଚର ଦାନବ, ମାନବ-ବାଘ ଭଳି ଭୟଙ୍କର; ଏହି ସବୁଠାରେ ଅଟୁଟ ମନୋବଳରେ ଖୋଜିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ପାହାଡ଼, ତରଙ୍ଗ, ତୀର, ନୌକା ଦ୍ୱାରା ପହଞ୍ଚିବା ଜନସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜିବାକୁ ହେବ। ଏହିପରେ ଯାବଦ୍ଦ୍ୱୀପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବା; ସେଠାରେ ସାତ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସୁନା ଓ ଚାନ୍ଦି ଦ୍ୱୀପ ଏବଂ ସୁନା ଖଣିର ଅଲଙ୍କୃତ। ଯାବଦ୍ଦ୍ୱୀପ ପରେ ଆଛି ଶିଶିର ପର୍ବତ, ଯାହାର ଶିଖର ଆକାଶକୁ ଛୁଏ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସେଠି ବସିଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ପାହାଡ଼ ଦୁର୍ଗ, ଖଡ଼, ଅରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବେ। ଏପରେ ତୁମେ ଲାଲ ପାଣି ଥିବା ଶୋଣା ନଦୀକୁ ଦେଖିବ, ସେଠାରୁ ସିଦ୍ଧ-ଚାରଣମାନେ ବିହାଙ୍ଗ କରୁଥିବା ସମୁଦ୍ର ପାର କରିବ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଅରଣ୍ୟ ଓ ନଦୀତଟରେ, ରାବଣ ଓ ବୈଦେହୀ ସୀତାକୁ ଚାରିପାଖ ଖୋଜିବେ। ପାହାଡ଼ରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ଭୟଙ୍କର ଖାଡ଼ ଥିବା ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ଗୁହା, ଅରଣ୍ୟ—ସବୁଠା ଖୋଜିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଏହାପରେ ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱୀପ ଦେଖିବ, ଭୟଙ୍କର, ତରଙ୍ଗମୟ, ଭୟବାହ, ଗର୍ଜନମୟ ଏବଂ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍କଳିତ। ସେଠି ମହାକାୟ ଅସୁରମାନେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ଛାୟା ଧରି ଧରି ଧରିଥାନ୍ତି, ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଅନ୍ନ ଦେଖି ହୁଁଖୁଁ କରନ୍ତି। ସେହି ଅସିମ ଏବଂ ଗର୍ଜନମୟ ସମୁଦ୍ର ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯାହା ଗାଢ଼ ବର୍ଷା ମେଘ ସମ, ମହାନଗ ନାଗମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପବିତ୍ର ଜଳ ଅଛି। ଏହାପରେ ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ଲୋହିତ ସମୁଦ୍ରକୁ ଦେଖିବ, ଯାହାର ଜଳ ରକ୍ତ ସମ, ଏଠାରେ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ମହାନ କୁଟ-ଶାଲ୍ମଳି ଗଛ ଦେଖିବ। ସେଠି ପାହାଡ଼ ଶିଖରରୁ ଭୟଙ୍କର ମଣ୍ଡେହ ଦାନବମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭୟବାହ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ଝୁଲିଥାନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟକାଳେ ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଜଳରେ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରେ ଜଳିଯାନ୍ତି, ପୁଣି ପୁଣି ଶିଖରରେ ଝୁଲିଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତେଜରେ ପ୍ରତିଦିନ ବିନାଶ ପାଉଛନ୍ତି; ଏହାପରେ ତୁମେ କ୍ଷୀରୋଦ ସମୁଦ୍ରକୁ ଦେଖିବ, ଯାହା ଧୂସର ମେଘ ସମ୍, ତାହାର ତରଙ୍ଗ ମୁକୁତ ମାଳା ସମ୍ ଶୋଭା ପାଉଛି, ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ଧଳା ପାହାଡ଼ ରିଷଭ ଅଛି। ଏହା ଦେବତା ମାଳା ଫୁଲରେ ଆବୃତ, ଏଠାରେ ସୁନା ମାଞ୍ଚି ଥିବା ଦୀପ୍ତିମାନ ପଦ୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ହ୍ରଦ ଅଛି। ଏହି ସୁଦର୍ଶନ ହ୍ରଦରେ ରାଜହଂସ ଘେରିଛି; ଦେବ, ଗାନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ଏଠାରେ ଆସି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ଏହି ପଦ୍ମାକୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି; କ୍ଷୀରୋଦ ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରି, ବନରାଜମାନେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ତୀବ୍ର ଜଳୋଦ ସମୁଦ୍ରକୁ ଦେଖିବେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥାଏ। ସେଠି ଅଗ୍ନିର ତୀବ୍ର ଶକ୍ତି ଘୋଡ଼ା ମୁଁହର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଛି। ଏହାର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଚରାଚରକୁ ନିଜ ଜଠରେ ଟାଣି ନେଉଛି; ସେଠି ସମୁଦ୍ରବାସୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଅସାହାୟ ହୋଇ ଭୟର ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଭଦବାମୁଖ ଦେଖନ୍ତି। ଏଭଳି ରାମ ଓ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାନୁସାରେ, ବନରାଜମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ, ସୀତାଙ୍କ ଖୋଜରେ ଏବଂ ରାବଣଙ୍କ ନିବାସ ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ।