ସେହି ସମୟରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ପ୍ରତାପୀ ମହାବୀର ଇନ୍ଦ୍ରଜାନୁଙ୍କ ଆଗମନ ହେଲା, ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକାଦଶ କୋଟି ଵାନର ସେନା ଥିଲା, ଯାହା ଉପରେ ସେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖୁଥିଲେ। ତାପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରମ୍ଭା ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ପଛରେ ଦଶ ହଜାର, ଏକ ହଜାର ଓ ଏକଶେ ଵାନର ଥିଲେ। ପରେ ଦୂର୍ମୁଖ ନାମକ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପ୍ରବଳ ବାନର ନାୟକ ଦେଖାଦେଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଦୁଇ କୋଟି ବାନର ଥିଲେ। ଏହିପରେ, ଶିବ ପର୍ବତ କୈଳାସ ଶିଖର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନଙ୍କ ଆଗମନ ହେଲା, ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଏକ ଲକ୍ଷ କୋଟି ବାନର ଥିଲେ। ତାପରେ ମହାବଳଶାଳୀ ନଳ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଗଛରେ ବାସ କରୁଥିବା ଏକ ଶତ ନିୟୁତି ଏବଂ ଏକ ହଜାର ଗୁଣିତ ଶତ ବାନର ଥିଲେ। ଏହିପରି ଦଧିମୁଖ ନାମକ ପ୍ରଶଂସିତ ବାନର ନେତା ଦଶ କୋଟି ବାନର ନେଇ ଗଜଜନ୍ୟ ଧ୍ୱନି କରି, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତାପରେ ଶରଭ, କୁମୁଦ, ଵହ୍ନି ଏବଂ ତୀବ୍ର ବେଗୀ ରଂହ ଏହି ସମସ୍ତ ବାନର ନାୟକମାନେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାନର ସହିତ ଆସି ଯୋଗ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ବାନର ଏମିତି ଚମତ୍କାର ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ଲମ୍ବି, ଉଠି, ତାଲି ମାଡ଼ି, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ଯେପରି ମେଘମାଳା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଘେରି ରହେ। ସେମାନେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ନମସ୍କାର କରି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଧ୍ୱନି କରୁଥିଲେ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନେ ଯଥାଯଥି ସ୍ଥାନ ନେଇ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଏହିପରି, ସୁଗ୍ରୀବ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ବାନର ନାୟକଙ୍କୁ ରାମଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ, ଧର୍ମଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ହାତ ଜୋଡି ରହି କହିଲେ। ସେ ସେନାକୁ ପାହାଡ଼ ଝରଣା ଓ ଅଟବୀ ଭିତରେ ଯଥାଯଥି ଶୈଳୀରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରି, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନା ଦେଖିବାକୁ ଚାହିଲେ। ଏହିଠାରେ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର କିଷ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ଚଳିଶିତମ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେଥିରେ, ବନରାଜ ସୁଗ୍ରୀବ ଏବେ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଏବଂ ସଫଳ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷ ରାମଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି କହିଲେ, “ମୋ ଅଧୀନରେ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପ୍ରବଳ ବାନର ନାୟକମାନେ ଆସି ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ନେଇଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ବାନର ଦାନବ ଓ ରାକ୍ଷସ ସମାନ ଭୟାନକ, ପ୍ରତାପୀ, ଶୌର୍ୟଶାଳୀ ଓ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେମାନେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କାର୍ଯ୍ୟଦକ୍ଷତା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କ୍ଲାନ୍ତିହୀନ, ଶୌର୍ୟ ଓ ନିଶ୍ଚୟରେ ପ୍ରଥିତ। ହେ ରାମ, ପୃଥିବୀ, ଜଳ ଓ ଆକାଶରେ ବିଭିନ୍ନ ପର୍ବତ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଅସଂଖ୍ୟ ବାନର ଦଳ ତୁମର ସେବାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନିବେ, ନେତୃତ୍ୱରେ ଦୃଢ଼, ଏବଂ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ସବୁ କାମ କରିପାରିବେ। ସମସ୍ତ ବାନର ଦାନବ ଓ ରାକ୍ଷସ ସମାନ ଭୟାନକ ଶକ୍ତିର ସହିତ ଅନେକ ଦଳ ନେଇ ଆସିଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ହେ ପୁରୁଷଶାର୍ଦୂଳ, ତୁମେ ଯାହା ଉଚିତ ଭାବିଛ, ତାହା ଆଜ୍ଞା ଦିଅ; ତୁମ ସେନା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓ ତୁମ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁଛି। ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କଣ କରିବା ଉଚିତ ଭଲଭାବେ ଜାଣିଛି; ତଥାପି, ତୁମେ ଯଥାଯଥି ଆଜ୍ଞା ଦିଅ। ଏପରି କହିଲାପରେ, ଦଶରଥନନ୍ଦନ ରାମ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଦୁଇହାତରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ, “ହେ ସୁମୃଦୁ, ମୋତେ ଜଣାଅ, ବୈଦେହୀ ସିତା ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି କି ନାହିଁ, ଏବଂ ରାବଣ କେଉଁ ଦେଶରେ ବସିଛି। ଯେତେବେଳେ ସିତା ଏବଂ ରାବଣଙ୍କ ନିବାସ ଚିହ୍ନଟ ହେବ, ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମୁଁ କିମ୍ବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ନୁହେଁ, ତୁମେ ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ଓ ସ୍ୱାମୀ; ହେ ବାନର ରାଜା, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମାଧାନ ପାଇଁ ତୁମେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ; ତୁମେ ମୋ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭଲଭାବେ ଜାଣ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମେ ସତ୍ୟ ବନ୍ଧୁ, ଅପୂର୍ବ ପ୍ରତାପୀ, ଜ୍ଞାନୀ, ସମୟ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ, ଆମ ମଙ୍ଗଳେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ, ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିଶାରଦ।” ଏପରି ଉପଦେଶ ପାଇ ସୁଗ୍ରୀବ ରାମ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବାନର ନାୟକ ଵିନତାଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ହେ ବାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାବଳୀ ଵିନତାଙ୍କୁ ଡାକ; ତାଙ୍କ ଗର୍ଜନ ମେଘ ଧ୍ୱନି ସମ, ପାହାଡ଼ ସମାନ ଦୃଢ଼ ତାଙ୍କ ସହିତ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାନର ମାନେ ଯାଉ। ସେ ସମୟ, ସ୍ଥାନ ଓ ଉପାୟ ଜାଣିବାରେ ପ୍ରବୀଣ, କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ଦକ୍ଷ; ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଲକ୍ଷ ତୀବ୍ର ବେଗୀ ବାନର ଯାଉ। ତୁମେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ପର୍ବତ, ଅଟବୀ ଓ କାନନ ଅଛି; ସେଠାରେ ତୁମେ ଵିଦେହନନ୍ଦିନୀ ସିତା ଓ ରାବଣଙ୍କ ନିବାସ ଖୋଜ। ପର୍ବତ ଗୁହା, ଅଟବୀ ଓ ନଦୀ ତଟ ଖୋଜ; ଭାଗୀରଥୀ, ସରୟୂ ଓ କୌଶିକୀ ଖୋଜ। ଶୋଭାମୟ କାଳିନ୍ଦୀ, ଯମୁନା, ଯମୁନା ପର୍ବତ, ସରସ୍ୱତୀ, ସିନ୍ଧୁ ଓ ରତ୍ନମୟ ଜଳରେ ଶୋଭିତ ଶୋଣ ନଦୀ ଖୋଜ। କଳିଙ୍ଗ ଦେଶ, ପର୍ବତ ଓ ଅଟବୀରେ ଶୋଭିତ ଦେଶ, ବ୍ରହ୍ମମାଳ, ଵିଦେହ, ମାଳବ, କାଶୀ ଓ କୋଶଳ ଅଞ୍ଚଳ ଖୋଜ। ମଗଧର ବଡ଼ ଗ୍ରାମ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ଅଙ୍ଗ ଏବଂ ବେନ୍ତ କାମ୍ବଳ ଦେଶ ଓ ଚାନ୍ଦୀ ଖଣି ସମୃଦ୍ଧ ଦେଶ ଖୋଜ। ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନ ଉପରେ ତୁମେ ଚାରିଦିଗରେ ଖୋଜ କରି ଦଶରଥନନ୍ଦନ ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟା ପତ୍ନୀ ସିତାଙ୍କ ଖୋଜ କର। ସମୁଦ୍ରକୁ ଛୁଇଁଥିବା ପର୍ବତ, ନଗର ଓ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ଥିବା ନିବାସ ଖୋଜ। ତାପରେ କାନ ଢାକିଥିବା, କଣ ଧରିଥିବା, ଭୟାନକ ଲୋହମୁଖୀ, ତୀବ୍ର ବେଗୀ ଓ ଏକ ପାଦିଆ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠା ଖୋଜ। ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ, ମାଂସ ଭକ୍ଷକ, କିରାତ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚୂଡ଼ା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହୀ ଓ ଦୃଢ଼ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠା ମଧ୍ୟ ଖୋଜ। ଏଭଳି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଅନ୍ୱେଷଣ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବାନର ଦଳ ନିଜ ନିଜ ଦିଗରେ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ, ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ ମହାପ୍ରୟାଣ ଆରମ୍ଭ କଲେ।