ସୁଗ୍ରୀବ ଅତି ଖୁସି ହୋଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯଥା ଉଚିତ, ଚଳିବା ଦିଅ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ରହିବି।” ଏହିପରି କହି, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁଗ୍ରୀବ ସମ୍ବୋଧନ କରି, ତାରା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହିଳାଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ସବୁ ମାକୁଡ଼ାଙ୍କୁ “ଆସ” ବୋଲି ଡାକିଲେ; ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ମାକୁଡ଼ାମାନେ ଶୀଘ୍ର ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏହାପରେ, ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ମାକୁଡ଼ାମାନେ ହାତ ଯୋଡି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଏବଂ ରାଜା ସୁଗ୍ରୀବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ, “ମାକୁଡ଼ାମାନେ, ଶୀଘ୍ର ମୋ ପାଳଙ୍କି ଆଣ।” ଏହି ଆଜ୍ଞା ଶୁଣି ମାକୁଡ଼ାମାନେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ସୁନ୍ଦର ପାଳଙ୍କି ଆଣିଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ପାଳଙ୍କି ଦେଖି ସାଉମିତ୍ରି, ଅର୍ଥାତ୍ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ, “ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଶୀଘ୍ର ଚଢ଼” ବୋଲି କହିଲେ। ଏହିପରି କହି, ସୁଗ୍ରୀବ ତମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକି ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାଳଙ୍କିରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ ଚଢ଼ିଲେ; ଏହି ପାଳଙ୍କି ଅନେକ ମାକୁଡ଼ାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ ଥିଲା, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧଳା ଛତା ଧରାଯାଇଥିଲା। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଧଳା ଚମର ଦ୍ୱାରା ବିଲେଇ ଦିଆଯାଉଥିଲା, ଶଙ୍ଖ ଓ ଡ଼଼ିର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା, ଓ କବିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ଏହି ରାଜସ୍ୱ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭା ପାଇ, ଅନେକ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭୟଙ୍କର ମାକୁଡ଼ାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ଚାଲିଲେ। ଏଭଳି ଘିରି ରାମଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଯାଇ, ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ ପାଳଙ୍କିରୁ ଉତରି, ରାମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ହାତ ଯୋଡି ଦଉଡ଼ି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ହାତ ଯୋଡି ଦଉଡ଼ି ଦେଖି, ସମସ୍ତ ମାକୁଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ଏକ ପଦ୍ମ କୁଞ୍ଚ ପରି ଜଳରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଭଳି ଦେଖି ରାମ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ; ଏବଂ ଏତେ ମାକୁଡ଼ା ସେନା ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ରାମ ମାକୁଡ଼ା ନାୟକ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପାଦରେ ନମନ କରିଥିବା ଦେଖି, ଉଠାଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଲେ, ସ୍ନେହ ଓ ଆଦରରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, “ବସ” ବୋଲି କହିଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ପୃଥିବୀରେ ବସିଥିବା ଦେଖି, ରାମ କହିଲେ, “ଯିଏ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମକୁ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲନ୍ତି, ସେହି ରାଜା ମାକୁଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥକୁ ଛାଡ଼ି କେବଳ କାମକୁ ଚାଲନ୍ତି, ସେ ଗଛର ଉପରେ ସୁତି ଥିବା ଏକ ଜଣେ ଲୋକ ପରି, ପଡ଼ିବା ପରେ ଜାଗିଥିବା ଭଳି। ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିବା ଓ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ଲାଗିଥିବା ରାଜା ତିନି ପ୍ରୟୋଜନର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରି ଧର୍ମରେ ଥିବା। ଏବେ ଉଦ୍ୟମର ସମୟ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକାରୀ। ଏହାକୁ ତୁମେ, ମାକୁଡ଼ାମାନେ ଓ ତୁମର ପରାମର୍ଶଦାତାମାନେ ଭଲ ଭାବରେ ବିଚାର କର।” ସୁଗ୍ରୀବ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋର ଭାଗ୍ୟ, ଯଶ ଓ ଅବିନାଶୀ ବାନର ରାଜ୍ୟ ହରାଇ ଯାଇଥିଲା; ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନଃ ଲାଭ କରିଛି। ଦେବମାନେ ଓ ଆପଣଙ୍କ ବିଜୟୀ ଭାଇଙ୍କ ଦୟାରେ, ଯିଏ କୃତକୃତ୍ୟତା ଫେରାଇ ଦେଇନାହିଁ, ସେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ବଳ। ଶତ୍ରୁ ନାଶକାରୀ, ଏହି ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନେ ଶତାଧିକ, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରମାନେ ଆଣିଛନ୍ତି। ରାଘବ, ଏଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ଦେଖା ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଲୁ, ବାନର ଓ ଲଙ୍ଗୂରମାନେ ଅଟିବା ଓ ପର୍ବତ ଦୁର୍ଗ ଜଣା ଅଛନ୍ତି। ରାଘବ, ଦେବ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଉଁ ବାନରମାନେ ଆଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛାମୂଳକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ସେନା ସହ ଆସୁଛନ୍ତି। ନାୟକ, ଏଉଁ ଶତ, ଶତ ହଜାର, ଲକ୍ଷ ଏବଂ ଦଶ ହଜାର ଦ୍ୱାରା ଘିରି ଅନେକ ବ୍ୟୁହ ଓ ଦଳ ଅଛି। ଏଉଁ ବାନର ଓ ବାନର ମୁଖ୍ୟମାନେ ଅର୍ବୁଦ, ଶତ ଅର୍ବୁଦ, ମଧ୍ୟମ ଓ ଶେଷ ଦଳ, ଏବଂ ସାଗର ଓ ଅନେକ ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଦଳ ଅଛି। ରାଜା, ମହେନ୍ଦ୍ର ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମେଘ ଓ ପର୍ବତ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ମେରୁ ଓ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତରେ ବସୁଥିବା ବାନରମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିବେ। ସେମାନେ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆସିବେ; ରାବଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ୍ୟା କରି, ମୈଥିଳୀକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଫେରାଇ ଆଣିବେ।” ମହାବଳୀ ବାନର ନାୟକ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ ତିଆରି ଦେଖି, ପୃଥିବୀର ଲୋକପୁତ୍ର ରାମ ଖୁସି ହେଲେ, ତାଙ୍କ ମୁହଁ ନୀଳ ପଦ୍ମ ପରି ଖିଲି ଉଠିଲା। ଏବେ ତୁମେ କିଶ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ଉନତିସ ଶର୍ଗ ଶୁଣ। ସୁଗ୍ରୀବ ଏପରି କହିଥିବାବେଳେ, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଦୁଇହାତରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ହାତ ଯୋଡି କହିଲେ, “ଇନ୍ଦ୍ର ମେଘ ଦେଇବା ଅଜବ ନୁହେଁ; ତ thousand-ray ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶର ଅନ୍ଧାର ଦୂର କରିବା ମଧ୍ୟ ଅଜବ ନୁହେଁ। ଶିତଳ ଚାନ୍ଦ୍ର ରାତିକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଥିବା ଭଳି, ତୁମେ ମିତ୍ର ଭଳି ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛ; ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା। ଏହିପରି ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରିବା ଅଜବ ନୁହେଁ; ମୁଁ ତୁମେ ସୁଗ୍ରୀବ, ସଦା ମୃଦୁ ଭାବରେ କଥା କରୁଥିବା ବୋଲି ଜାଣିଛି। ତୁମେ ମୋ ମିତ୍ର ଭଳି ସାଥୀ ହେବାରୁ, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବି; ତୁମେ ମୋ ମିତ୍ର ଓ ସାଥୀ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ ମୈଥିଳୀକୁ ଅପହରଣ କରିଛି, ଯେପରି ଅନୁହ୍ଲାଦା ଏକ ସମୟରେ ପୌଲୋମାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଶାଚୀଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିଲେ। ଶୀଘ୍ର ମୁଁ ତିକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ରାବଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବି, ଯେପରି ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ପୌଲୋମୀଙ୍କ ଗର୍ବିତ ପିତାକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ।" ଏହି ସମୟରେ ଏକ ପ୍ରବଳ ଧୂଳି ବାଦଳ ଉଠିଲା, ଏବଂ ହଜାର କିରଣର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶରେ ତାହାର ତେଜରେ ଢାକିଗଲା। ପୃଥିବୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାନରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଢାକିଗଲା, ଯେଉଁମାନେ ପର୍ବତ ଶିଖର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ତିକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଓ ବିପୁଳ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିଲେ। ଏହିପରି ଭାବରେ, ରାମ, ସୁଗ୍ରୀବ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସମସ୍ତ ବାନର ଦଳ ମିଶି ରାବଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତିଆରି ହେଲେ, ଏବଂ ମୈଥିଳୀ ସୀତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିବାର ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦୃଶ୍ୟ ତିଆରି ହେଲା।