ପଶ୍ଚିମ ସମୁଦ୍ର ଧାରାର କୂଳରେ ଅନ୍ୟନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଉଦୟ ନବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ମନ୍ଦିରା ରହୁଥିବା ବାନରମାନେ ଅଛନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟର ସ୍ଥାନରେ, ସଂଧ୍ୟା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ପାହାଡ଼ ଉପରେ, ଏବଂ ପଦ୍ମାଚଳ ଅରଣ୍ୟରେ ଶରଣ ନେଇଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରମାନେ ଅଛନ୍ତି। କଜଳ ମେଘପରି ଅନ୍ଧାର, ରାଜା ହାତୀର ଶକ୍ତି ଥିବା ବାନରମାନେ ଏଞ୍ଜନା ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଛନ୍ତି। ସୁନା ରଙ୍ଗର ଦୀପ୍ତି ଥିବା ବାନରମାନେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ବସୁଛନ୍ତି; ମେରୁ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଏବଂ ଧୂମ୍ରଗିରିରେ ଶରଣ ନେଇଥିବା ବାନରମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ରଙ୍ଗ ଥିବା, ବଡ଼ ଲାଲ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା, ମଧୁ ଓ ମଦ ପିଇ ବହୁତ ତ୍ୱରିତ ବାନରମାନେ ଅଛନ୍ତି। ସୁସ୍ୱାଦୁ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ବଡ଼ ଅରଣ୍ୟରେ, ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରମରେ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟର ପାର୍ଶ୍ୱ ଭାଗରେ ଅନେକ ବାନରମାନେ ବସୁଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ମାନ୍ୟତା, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୈଧ ବୈଧ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ଏଠାକୁ ଆଣିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଛି; ସହିତ ତ୍ୱରିତ ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟ। ଯେଉଁ ବାନରମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପଠାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ବାନର ନାୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ପଠାଯାଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ବାନରମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ କିମ୍ବା ଦେରୀ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ ଆଣିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଛି। ଯେଉଁ ବାନରମାନେ ଦଶ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସରଣ କରି ନ ଆସିବେ, ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଥିବାରୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବେ। ସେହିପରି, ଶେର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଶତ, ହଜାର, କୋଟି ବାନରମାନେ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଯାତ୍ରା କରିବେ। ମେଘ ଓ ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନେ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଯାତ୍ରା କରିବେ। ଯେଉଁ ବାନରମାନେ ଭୂମିର ସମସ୍ତ ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ଆଣିବେ। ବାୟୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ବାନର ରାଜା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରମାନେ ପଠାଇଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ବାନରମାନେ ପକ୍ଷୀ, ଆଲୋକ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦ ତ୍ୱରିତା ପରି ଚାଲିଗଲେ। ରାମଙ୍କ ପାଇଁ, ସେ ବାନରମାନେ ସମୁଦ୍ର, ପାହାଡ଼, ଅରଣ୍ୟ, ହ୍ରଦ ଭିତରେ ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା, ମୃତ୍ୟୁ ଆଜ୍ଞା ପରି ଶୁଣି, ବାନରମାନେ ଭୟରେ ଆସିଲେ। ଏହାପରେ, ସେହି ପାହାଡ଼ରୁ କଳା କଜଳ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ତିନି କୋଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରମାନେ ରାଘବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେଉଥିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାହାଡ଼ରୁ, ତେନି କୋଟି ବାନରମାନେ, ତାପିତ ସୁନା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଚାଲିଗଲେ। କୈଳାସ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରୁ, ସିଂହ ଓ ବାଘ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, କୋଟି ଓ ହଜାର ବାନରମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ହିମାଳୟରେ ଫଳ ଓ ମୂଳ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ଶରଣ ନେଇଥିବା ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟ ହଜାର ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ରୁ, ମଙ୍ଗଳ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ହଜାର କୋଟି ବାନରମାନେ ତ୍ୱରିତ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଦୁଧ ନଦୀର କୂଳ, ତମାଳ ଅରଣ୍ୟ, ନାରିକେଲ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ବାନରମାନେ—ତାଙ୍କ ଗଣନା କରିହେବ ନାହିଁ। ଅରଣ୍ୟ, ଗୁହା, ନଦୀରୁ ବଡ଼ ବାନର ସେନା ଆସିଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପିଇଯାଉଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଯେଉଁ ବାନରମାନେ ଅନ୍ୟ ବାନରମାନେ ତ୍ୱରିତ କରିବାକୁ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଏକ ବଡ଼ ଗଛ ଦେଖିଲେ। ସେହି ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ରେ କେବେ ଶିବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧିଷ୍ଟ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମନକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲା। ସେଠାରେ ବାନରମାନେ ଯଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠାନର ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମୂଳ ଓ ଫଳ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅମୃତ ପରି ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷକ ମୂଳ ଓ ଫଳ ଯେଉଁ ଜଣେ ଏକବାର ଖାଇଥାଏ, ସେ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରିଥାଏ। ଫଳ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନେ ଦିବ୍ୟ ମୂଳ, ଫଳ ଓ ଔଷଧ ନେଇଲେ। ଏବଂ ସେ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳରୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ନେଇ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଯାଇଲେ। ଯେଉଁ ବାନରମାନେ ଭୂମିର ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦଳର ମୁଖ୍ୟ ହୋଇ ତ୍ୱରିତ ଚାଲିଗଲେ। ତ୍ୱରିତ ଚଳନ କରୁଥିବା ସେ ବାନରମାନେ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କିଷ୍କିନ୍ଧାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠି ସୁଗ୍ରୀବ ବସୁଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଔଷଧ, ଫଳ ଓ ମୂଳ ଏକତ୍ରିତ କରି, ବାନରମାନେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଦାନ କରି, କହିଲେ—“ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼, ନଦୀ, ଅରଣ୍ୟ ଖୋଜି ଦେଖାଯାଇଛି; ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସୁଛନ୍ତି।” ଏଉଁ ଚାପ୍ଟରର ଅଟ୍ତିସ ଶ୍ଲୋକ ଶୁଣ। ସମସ୍ତ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରି, ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ, ସୁଗ୍ରୀବ ସେମାନେ ଦିଅଁ ଦେଲେ। ସେହି ହଜାର ବାନରମାନେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସୁଗ୍ରୀବ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଘବ ଆତ୍ମସାଧିତ ଅନୁଭବ କଲେ। ତାପରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ନମ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମଧ୍ୟରେ କହିଲେ—“ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗେ, ତେବେ କିଷ୍କିନ୍ଧାରୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ଦୟା କରନ୍ତୁ।” ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଏହି ଭଲ କଥା ଶୁଣି, ସୁଗ୍ରୀବ ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ—“ଠିକ ଅଛି, ଚାଲିବା। ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ରହିବି।