ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ବାଣୀ ଶୁଣି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ସୁଗ୍ରୀବ, ତୁମେ ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ମହାବଳୀ, ତୁମେ ଯଦି ରାମଙ୍କ ସାଥୀ ହେବ, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ରୂପେ ରାମ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ନଶ୍ୱନ କରିପାରିବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମର କଥା ଏମିତି ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ ଜାଣନ୍ତି, କୃତଜ୍ଞ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଛୁଆ ନୁହେଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଉଚିତ। ମୋ ବଡ଼ ଭାଇ ବା ତୁମେ ବ୍ୟତୀତ, ଏପରି କଥା କହିବାକୁ ଅନ୍ୟ କିଏ ଯୋଗ୍ୟ, ଯିଏ ଦୋଷ ଓ ଶକ୍ତି ଉଭୟ ଜାଣେ? ହେ ବନରାଜ ସୁଗ୍ରୀବ, ତୁମେ ପ୍ରତାପ ଓ ବଳରେ ରାମଙ୍କ ସମାନ, ଦେବତାମାନେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ଭାବେ ଦାନ କରିଛନ୍ତି। ଏବେ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମୋ ସହିତ ଚଳ, ଓ ତୁମ ମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦିଅ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଭାର୍ୟା ହରଣର ଦୁଃଖରେ ବିଷଣ୍ଣ। ଯଦି ମୁଁ ରାମଙ୍କର ଦୁଃଖ ଶୁଣି, ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ତୁମକୁ କିଛି କଠୋର କଥା କହିଥିଲି, ତେବେ ମୋତେ ଖ୍ଷମା କର, ବନ୍ଧୁ।” ଏହିପରି ମହାତ୍ମା ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କଥାରୁ ପରେ, ସୁଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହନୁମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ—“ମହେନ୍ଦ୍ର, ହିମବତ୍, ବିନ୍ଧ୍ୟ, କୈଳାଶ, ମନ୍ଦର ଓ ପାଣ୍ଡୁଶିଖର ଶିଖରରେ ଯେଉଁମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପଞ୍ଚ ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ସମସ୍ତ ବନରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଉଦୟାତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ପଶ୍ଚିମ ସାଗର କୂଳର ଚମକୁଥିବା ପାହାଡ଼ରେ ଅଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିରରେ ରହୁଥିବା, ସନ୍ଧ୍ୟା ମେଘ ପରି ପାହାଡ଼ରେ ଥିବା, ପଦ୍ମାଚଳ ଅରଣ୍ୟରେ ଅଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରମାନେ, ଅଞ୍ଜନାଚଳରେ ଅଛିଥିବା, ଧୂମ୍ରଗିରି ଓ ମେରୁ ପାହାଡ଼ରେ ଅଛିଥିବା ସୁନା ପରି ଦେହର ବନରମାନେ, ଉଦୟାତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ରଙ୍ଗର, ରକ୍ତ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା, ମଦୁମେହ ପିଇଥିବା ଦ୍ରୁତ ବନରମାନେ, ଭଲ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଅରଣ୍ୟରେ, ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ, ଓ ସମସ୍ତ ଅରଣ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିବା ବନରମାନେ—ଏମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ, ସମ୍ମନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆଣ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଚଳିତ ବନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଣ। ଯେଉଁ ବନରମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପଠାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଆସିବା ପାଇଁ ଆଉ ଅଧିକ ବନର ନେତାମାନେ ପଠା। ଯେଉଁମାନେ କାମରେ ମଗ୍ନ ବା ଧୀର ଚଳିତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆଣ। ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ବନରମାନେ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ଦଶ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ନ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଛନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନେ ହତ୍ୟା ହେବେ। ଶତ, ସହସ୍ର, କୋଟି ସିଂହପ୍ରତିମା ବନରମାନେ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ଚଳନ୍ତୁ। ମେଘ ଓ ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଦେହର ସ୍ରେଷ୍ଠ ବନରମାନେ ଆମ୍ବରକୁ ଢାକି ଦେଉଥିବା ଭଳି ଏଠାରୁ ଚଳନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ବନରମାନେ ଏଠାକୁ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ।” ହନୁମାନଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବନରାଜ ସୁଗ୍ରୀବ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରମାନେ ପଠାଇଲେ। ସେମାନେ ପକ୍ଷୀ, ଆଲୋକ, ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନ ପରି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚଳିଲେ। ସେମାନେ ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ସମୁଦ୍ର, ପାହାଡ଼, ଅରଣ୍ୟ, ହ୍ରଦ ଭିତରେ ସମସ୍ତ ବନରମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା, ମୃତ୍ୟୁର ଆଦେଶ ପରି ଶୁଣି ସମସ୍ତ ବନରମାନେ ଭୟରେ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ। ତାପରେ, ଏକ ପାହାଡ଼ରୁ ତିନି କୋଟି କଳା ମେଘ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରମାନେ ରାଘବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଚଳିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତମାନ ହୁଏଥିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାହାଡ଼ରୁ ଦଶ କୋଟି ସୁନା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ବନରମାନେ ଚଳିଲେ। କୈଳାସ ଶିଖରରୁ ସିଂହ ଓ ବାଘ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ କୋଟି କୋଟି ବନରମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ। ହିମାଲୟରେ ଫଳ ଓ କନ୍ଦ ଭୋଗ କରୁଥିବା ବନରମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହଜାର ଏଠାକୁ ଜମା ହେଲେ। ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ରୁ ମଙ୍ଗଳ ଗ୍ରହ ପରି ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟାନକ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ହଜାର କୋଟି ବନରମାନେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସିଲେ। ଦୁଧ ସାଗର ତୀର, ତାମାଳ ଅରଣ୍ୟ, ଓ ନାରିକେଳ ଭୋଗ କରୁଥିବା ବନରମାନେ ତାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଅନୁମାନ କରିହେବ ନାହିଁ। ଅରଣ୍ୟ, ଗୁହା, ଓ ନଦୀରୁ ବିରାଟ ବନର ସେନା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଶୋଷି ନେଉଥିବା ଭଳି ଏଠାକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁ ବନରମାନେ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ କରିବାକୁ ପୂର୍ବରୁ ଗଲେ, ସେମାନେ ହିମାଲୟ ପାହାଡ଼ର ଏକ ବିଶାଳ ବୃକ୍ଷ ଦେଖିଲେ। ସେହି ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ରେ ପୂର୍ବେ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଦେବତାମାନେ ପସନ୍ଦ କରୁଥିବା ଏକ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ହୋଇଥିଲା। ସେଠାରେ ଅଫଳ ଓ କନ୍ଦ ଯଜ୍ଞ ଅନ୍ନର ଧାରା ରୂପେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଅମୃତ ସମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଓ କନ୍ଦ ଥିଲା। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଫଳ କିମ୍ବା କନ୍ଦ ଯେଉଁଠି ଖାଏ, ସେ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ହୁଏ। ସେସବୁ ପ୍ରଧାନ ବନରମାନେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଫଳ, କନ୍ଦ, ଓ ଔଷଧୀ ନେଲେ, ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସେଠାରୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ମଧ୍ୟ ନେଇଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ବନରମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ସେମାନେ ଦଳର ଆଗରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚଳିଲେ।