ସୁଗ୍ରୀବ, ସମସ୍ତ ବନରାଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ବଳଶାଳୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ସହ କଥା କହିଲେ, ଏହି କଥା ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ମନ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ସୁଗ୍ରୀବ କହିଲେ, “ହେ ସୌମିତ୍ରି, ମୋର ତେଜ, କୀର୍ତି ଓ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ବନରାଜ୍ୟ ମୁଁ ହରାଇଥିଲି, କିନ୍ତୁ ରାମଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ସବୁ ମୁଁ ପୁନଃ ପାଇଛି। ଏପରି ଦିବ୍ୟ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଋଣ କିଏ କେବଳ ଅଂଶମାତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଶୋଧ କରିପାରିବ? ତାଙ୍କର ଶୂରତା ଓ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଘବ ନିଶ୍ଚୟ ସୀତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାସ କରିବେ ଓ ମୋର ସାହାଯ୍ୟ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ। ଯେଉଁ ନରେକ ଏକଟି ତୀରରେ ସାତଟି ବୃକ୍ଷ, ଏକ ପାହାଡ଼ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଭେଦ କରିପାରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସାହାଯ୍ୟ ଦରକାର କ’ଣ? ଯେତେବେଳେ ସେ ଧନୁଷ ତାଣନ୍ତି, ଏହି ପୃଥିବୀ ଓ ତାହାର ପାହାଡ଼ମାନେ କମ୍ପିଉଥାଏ—ସେଉଁଠି ମିତ୍ରମାନେ କ’ଣ କାମର? ଏହିପରି ଶୂରବୀର ରାଜାଙ୍କ ସହ ମୁଁ ଏବଂ ମୋର ସମସ୍ତ ଅନୁଚର ରାବଣ ସହ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଯଦି ଭରସା କିମ୍ବା ସ୍ନେହରେ ମୋର ଦୂତ କିଛି ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ, ଦୟାକରି ଏହାକୁ ଖ୍ଷମା କର; କାରଣ, କିଏ ତ ତ୍ରୁଟି କରୁନାହିଁ?” ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଏହି ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଉଚିତ କଥା ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଓ ସ୍ନେହଭାବରେ କହିଲେ, “ମୋ ଭାଇ ଏବେ ସତ୍ୟରେ ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ରକ୍ଷକ ପାଇଛନ୍ତି, ସେଉଁଥିରେ ତୁମେ ଜଣେ ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷକ, ସୁଗ୍ରୀବ। ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏହି ବନରାଜ୍ୟର ଅପୂର୍ବ ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ। ତୁମେ ମିତ୍ର ଭାବେ ଥିବାରୁ ରାମ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ହେବେ—ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମର ଏହି କଥା ଧର୍ମଜ୍ଞ, କୃତଜ୍ଞ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅବିଚଳିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ ଓ ଯଥାଯଥ। ମୋ ଭାଇ ବା ତୁମେ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଏ ଏପରି କଥା କହିପାରିବେ, ଯେ ତ୍ରୁଟି ଓ ଶକ୍ତି ଦୁହିଁ ଜାଣନ୍ତି? ତୁମେ ରାମଙ୍କ ଶୂରତା ଓ ବଳରେ ସମାନ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ତାଙ୍କ ସାଥୀ ଭାବେ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏବେ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମୋ ସହିତ ଚଳି ଚଳ, ତୁମ ମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦିଅ, ଯିଏ ନାରୀହରଣର ଦୁଃଖରେ ବିଷାଦଗ୍ରସ୍ତ। ଯଦି ରାମଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦେଖି ମୁଁ କିଛି କଠୋର କଥା କହିଥିଲି, ତେବେ ମୋତେ ମାନ୍ୟ କର, ବନ୍ଧୁ।” ଏହିପରି ମହାତ୍ମା ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ମିଳନସାର କଥା ଶୁଣି, ସୁଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହନୁମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ—“ମହେନ୍ଦ୍ର, ହିମାବତ, ବିନ୍ଧ୍ୟ, କୈଳାସ, ମନ୍ଦର, ପାଣ୍ଡୁଶିଖର ଓ ପଞ୍ଚ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ବନରାଜମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଉଦୟସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ତେଜସ୍ୱୀ, ପଶ୍ଚିମ ସାଗର ଧାରାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିବା ମାନବ ଓ ବନର, ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ, ସାଂଧ୍ୟାମେଘ ସଦୃଶ ପାହାଡ଼ରେ ଓ ପଦ୍ମାଚଳ ଅରଣ୍ୟରେ ଶରଣ ନେଇଥିବା ପ୍ରବଳ ବନରାଜମାନେ, କାଜଳମେଘ ସଦୃଶ କଳା ଓ ଗଜପତି ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେଉଁମାନେ ଅଞ୍ଜନାଚଳରେ ରହନ୍ତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତେଜ ଓ ମହାପାହାଡ଼ର ଗୁହାରେ ରହୁଥିବା, ମେରୁ ଶିଖରରେ ଓ ଧୂମ୍ରଗିରିରେ ଶରଣ ନେଇଥିବା, ଉଦୟସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ରଙ୍ଗରେ ରହିଥିବା ଏବଂ ମହାଲାଲ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା, ମଧୁ ଓ ମଦ ପିଇଥିବା ଶୀଘ୍ରବନରାଜମାନେ, ମନୋହର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ମହାବନରେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଓ ସମସ୍ତ ଅରଣ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ବନରାଜମାନେ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ନୀତି, ଦାନ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାୟରେ ଏଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣ। ଯେଉଁ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ବନରାଜମାନେ ପ୍ରଥମେ ପଠାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବାକୁ ଆଉ ଅନ୍ୟ ବନରାଜ ନାୟକମାନେ ଦେଖ, ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗରେ ମଗ୍ନ କିମ୍ବା ଧୀର ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣ। ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ବନରାଜମାନେ ଦଶ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଆସିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିଥିଲେ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦିଅ। ଶତ, ସହସ୍ର, କୋଟି ସିଂହସଦୃଶ ବନରାଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉନ୍ତୁ। ମେଘ ଓ ପାହାଡ଼ ସଦୃଶ ଦେହ ଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଉତ୍ତମ ବନରାଜମାନେ ଆକାଶ ଢାକିଦେଇ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ଯିଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ମାର୍ଗ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ସମସ୍ତ ବନରାଜମାନେ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ।” ହନୁମାନଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ବନରାଜ ସୁଗ୍ରୀବ ଚାରିଦିଗରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରାଜମାନେ ପଠାଇଲେ। ସେମାନେ ପକ୍ଷୀ, ଆଲୋକ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦଚାଳି ସମ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲିଗଲେ। ସେମାନେ ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ସମୁଦ୍ର, ପାହାଡ଼, ଅରଣ୍ୟ ଓ ସରୋବରରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବନରାଜମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆଦେଶ ସଦୃଶ ମାନି, ସମସ୍ତ ବନରାଜ ଭୟରେ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ। ଏହିପରି, ସେଇ ପାହାଡ଼ରୁ କଳା କାଜଳ ମେଘ ସଦୃଶ ତିନି କୋଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରାଜ ରାଘବଙ୍କ ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ହେଉଥିବା ପ୍ରଶସ୍ତ ପାହାଡ଼ରୁ ଦଶ କୋଟି ସୁନାର ଦ୍ରବ୍ୟ ସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବନରାଜ ଯାତ୍ରା କଲେ। କୈଳାସ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରୁ ସିଂହ ଓ ବାଘ ସଦୃଶ ତେଜସ୍ୱୀ କୋଟି କୋଟି ବନରାଜ ଏଠାକୁ ଆସିଯୋଗ ଦେଲେ।