ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଏହି ରାମଙ୍କର ଧନୁଷ ଓ ବଜ୍ର ସମାନ ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ ଦେଖୁନଥିବାରୁ, ସୁଗ୍ରୀବ, ତୁମେ ସୁବିଧାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଛ, ଏବଂ ରାମଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ମନରେ ଚିନ୍ତା କରୁନାହିଁ। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ରାମାୟଣର କିଷ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ପଂଚତ୍ରିଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ଅଛି। ସଉମିତ୍ରି ଏପରି ଭାବରେ କଥା କହିଲେ, ତାଙ୍କ ରଉଦ୍ର ତେଜ ଅଗ୍ନି ସମାନ ଜ୍ୱଳି ଉଠୁଥିଲା। ତାରା, ଯାହାର ମୁହଁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଅନ୍ଦରା ଥିଲା, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତୁମେ ଏପରି କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହି ଭାବରେ ଅପରାଧ କରିବା ଲାଗି ସୁଗ୍ରୀବ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କୁ ଏପରି କଠୋର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସୁଗ୍ରୀବ ଅକୃତଜ୍ଞ, ଚଲକ, କ୍ରୁର ନୁହେଁ; ମକଡ଼ ରାଜା ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ର କୁଟିଳ ନୁହେଁ, ହେ ଶୂର। ସୁଗ୍ରୀବ ରାମଙ୍କର ଉପକାରକୁ ଭୁଲିନାହିଁ; ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ରାମ ଯୁଦ୍ଧରେ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଅନ୍ୟେ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହି କଥା ସୁଗ୍ରୀବ ମନରେ ରଖିଛନ୍ତି। ରାମଙ୍କ ଦୟାରେ, ସୁଗ୍ରୀବ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ କୀର୍ତି, ବାନର ରାଜ୍ୟ, ରୁମା, ମୁଁ ଏବଂ ତୁମେ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଏହି ସବୁ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି। ପୂର୍ବେ ଯେପରି ସଂଘର୍ଷ ଭୋଗ କରିଥିଲେ, ଏବେ ସୁଗ୍ରୀବ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି; ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ପରି, ସେ ଏବେ ସମୟ ଚିହ୍ନିପାରୁନାହିଁ। ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ଘୃତାଚୀ ସଂଗେ ଲିନ ଥିଲେ, ସମୟ ଚଳିଗଲା ବୋଲି ଜାଣିପାରିନାହିଁ। ସମୟ ଜାଣିବାରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିବା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ମଧ୍ୟ ସମୟ ଆସିବାକୁ ଚିହ୍ନିପାରିନାହିଁ; ତେବେ ସାଧାରଣ ଲୋକ କେମିତି ଚିହ୍ନିପାରିବେ? ଏଠାରେ ରାମ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, କାରଣ ସୁଗ୍ରୀବ ଶରୀରରେ କ୍ଲାନ୍ତି ଅଛି ଏବଂ ଏହି ଆଶା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ। ତୁମେ ରୋଷରେ ଆନ୍ଧା ହେଇ ଏପରି କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସ୍ଥିତିକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝିବା ପୂର୍ବରୁ। ତୁମେ ଯେପରି ଧର୍ମଜ୍ଞ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଏପରି ଅଧିକ ରୋଷ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି, ଧର୍ମ ଜାଣିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସୁଗ୍ରୀବ ଲାଗି ଏହି ଉତ୍ତାପ ରୋଷ ପ୍ରତ୍ୟାଗତ କର; ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ। ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଗ୍ରୀବ ରୁମା, ମୁଁ, ଅଙ୍ଗଦ, ରାଜ୍ୟ, ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ଗୋଧନ ଛାଡ଼ିଦେବେ; ଏହି ମୋର ନିଶ୍ଚୟ। ସୁଗ୍ରୀବ ରାମଙ୍କୁ ସୀତା ସଂଗେ ମିଳାଇଦେବେ, ଚନ୍ଦ୍ର ରୋହିଣୀ ସଂଗେ ମିଶିବା ପରି, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସ ନିପାତ କରିବାପରେ। ଲଙ୍କାରେ ଶତ କୋଟି ରାକ୍ଷସ ଅଛନ୍ତି, ତୃତିୟ ଶତ ହଜାର ଦଶ ହଜାରରେ ଛତିଶ ହଜାର ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଦୁର୍ଜୟ ରୂପ ବଦଳାଇ ପାରିଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ନିପାତ ହେବା ଛାଡ଼ି, ରାବଣ ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ନାହିଁ, ଯିଏ ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ରାକ୍ଷସମାନେ ସହଯୋଗ ଛାଡ଼ି ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପାତ ହେବା ଅସମ୍ଭବ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସୁଗ୍ରୀବ ପାଇଁ ଏହି କ୍ରୁର ରାବଣ ମଧ୍ୟ। ଏହି କଥା ବାନର ରାଜା ବାଲି କହିଥିଲେ, ଯିଏ ଏହି କଥା ବହୁତ ଭଲ ଜାଣିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ପାରମ୍ପରିକତା ମୋତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହେଁ—ମୁଁ ମାତ୍ର ଶୁଣିଥିବା କଥା କହୁଛି। ତୁମ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରମାନେ ଆଣିବାପାଇଁ। ସେହି ପ୍ରବଳ ଏବଂ ଶୂର ବାନରମାନେ ଆସିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ଏହି ବାନର ରାଜା ରାଘବଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିବାପାଇଁ ଚାଲିନାହିଁ। ସଉମିତ୍ରି, ପୂର୍ବରୁ ସୁଗ୍ରୀବ ଯେପରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ, ଆଜି ସେହି ସମସ୍ତ ପ୍ରବଳ ବାନରମାନେ ଆସିବେ। ଆଜି ଶତ ହଜାର ଭଲୁଆ ବାନର, ଶତ ଶୂର ବାନର ତୁମ ପାଖରେ ଆସିବେ, ଶତ କୋଟି ତେଜସ୍ବୀ ବାନର, ହେ କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶଜ। ତୁମର ରଉଦ୍ର ମୁହଁ ଏବଂ ରକ୍ତମୁଦ୍ରା ଚକ୍ଷୁ ଦେଖି, ନାଗରିକ ବାନର ମହିଳାମାନେ ଶାନ୍ତି ନପାଇ, ସମସ୍ତେ ଭୟଭିତ, ପ୍ରଥମ ଅପଦ ଆସିବା ଭାବି ବସିଛନ୍ତି। ଏଉଁ ଉତ୍ତର କଥା ଶୁଣିବା ପରେ, ତାରା ନିର୍ମଳ ଓ ଧର୍ମମୟ ଶବ୍ଦରେ ସଉମିତ୍ରିଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମଣ ନିଜ ସ୍ଵଭାବରେ ମୃଦୁ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ କଥା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହି କଥା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, ବାନର ସେନାପତି ସୁଗ୍ରୀବ ଭୟରେ ଭାରି ଅସ୍ତିର ହୋଇ, ଜଳରେ ଭିଜିଥିବା ପୋଶାକ ପରି ଜାମା ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ, ଅଭିମାନ ଛାଡ଼ି, ଗଳାରେ ଲଗିଥିବା ବହୁ ଛେଣ୍ଡାର ରଙ୍ଗିନ ମାଳାକୁ କାଟି ଦେଲେ। ସେ, ସମସ୍ତ ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନର ସହ କଥା କହି, ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। "ସଉମିତ୍ରି, ରାମଙ୍କର କୃପାରେ ମୋ ଗ଼ୌରବ, କୀର୍ତି, ଏବଂ ବାନର ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ମିଳିଛି। କିଏ ଏହି ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କର ଉପକାର ମୁକାବଲା କରିପାରିବ? ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାଘବ ମୋର ସହଯୋଗ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସୀତାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ ଏବଂ ରାବଣକୁ ନିପାତ କରିବେ। ସେଠି ତାଙ୍କୁ ସହଯୋଗର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଏକ ବାଣରେ ସାତ ଗଛ, ଏକ ପାହାଡ଼, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଭାଗକୁ ଭେଦ କରିପାରିଛନ୍ତି। ସେ ଧନୁଷ ଟାଣିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ପାହାଡ଼ମାନେ କମ୍ପିତ ହେଉଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଉପକାରୀ ଲୋକର ଆବଶ୍ୟକତା କ'ଣ? ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ସହ ଏବଂ ମୋର ସାଥୀମାନେ ସହ ରାବଣ ନିପାତ କରିବାକୁ ଯିବି। ଯଦି ଭ୍ରମ କିମ୍ବା ଆସ୍ଥାରେ ମୋର ଦୂତ କିଛି ଅପରାଧ କରିଥିଲେ, ଏହାକୁ କ୍ଷମା କର; କାରଣ କିଏ ଅପରାଧ କରିନାହିଁ?" ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କର ଏହି ମହାତ୍ମା କଥା ଶୁଣି, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଭଲ ପାଇବା ଭାବରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ମୋ ଭାଇ ଏବେ ସତ୍ୟରେ ଏକ ରକ୍ଷକ ପାଇଛି, ସୁଗ୍ରୀବ, ତୁମେ ଏହି ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷକ ହେବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ସୁଗ୍ରୀବ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ବାନର ରାଜ୍ୟର ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୃଦ୍ଧି ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।" ଏହିପରି ତାରାଙ୍କ ଉପଦେଶ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଅନୁତାପ, ତାଙ୍କର ଆଶ୍ୱାସନ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କର ଲାଗି ଭାବ, ରାମଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେବାର ଆଶା, ଏହି ଉତ୍ତମ କିଷ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି।