ରାଜା କୁଶନାଭା ଦେଖିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ଶତ କନ୍ୟାମାନେ କିଛି ଅସ୍ବାଭାବିକ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ତେଣୁ ତିନି ଗଭୀର ନିଶ୍ୱାସ ନେଇ ଆପଣକୁ ସ୍ଥିର କରି, କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ଏହା କ’ଣ? କହ, ମେହେରବାନି କରି। କିଏ ଧର୍ମକୁ ଅବହେଳା କରିଛି? କିଏ ତମମାନଙ୍କୁ ଏମିତି ବିକୃତ କରିଛି? ତମେ ଚାଲିଯାଉଛ, କିନ୍ତୁ କିଛି କହୁନାହିଁ।" ପ୍ରଜ୍ଞାପନ୍ନ କୁଶନାଭାଙ୍କର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ଶତ କନ୍ୟାମାନେ ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ମୁଣ୍ଡ ଲଗାଇ କହିଲେ, "ହେ ରାଜା, ବାୟୁଦେବ ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପିତ, ସେ ଅନ୍ୟାୟ ପଥ ଅନୁସରି ଆମେଠି ଅପମାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ।" "ଆମେ ପିତାଙ୍କର ଅଧୀନ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ; ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ନୁହଁ। ଯଦି ଆମ ପିତା ତୁମକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତେବେ ଆମେ ତୁମର।" "ବାୟୁଦେବ ଆମ କଥା ଗ୍ରହଣ କରିଲେନାହିଁ, ଅପରାଧରେ ବନ୍ଧା, ଆମେ ଏହିପରି କଥା କହିଥିଲେ, ତେଣୁ ସେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅପମାନ କରି ଦଣ୍ଡିତ କରିଥିଲେ।" କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା କୁଶନାଭା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ସହିଷ୍ଣୁତା ହେଉଛି ସହିବାର ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ, ମୋ କନ୍ୟାମାନେ। ତମେ ଏକତାରେ ଅଟୁଟ ରହି ଆମ ବଂଶକୁ ରକ୍ଷା କରିଛ।" "ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ଅଲଙ୍କାର ଅଛି, ପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ସହିଷ୍ଣୁତା; କିନ୍ତୁ ଏପରି ସହିଷ୍ଣୁତା ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।" "ତମେ ଯେପରି ଅଟୁଟ ସହିଷ୍ଣୁତା ଦେଖାଇଛ, ଏହା ଦାନ, ଏହା ସତ୍ୟ, ଏହା ଯଜ୍ଞ, ଏହା ଧର୍ମ, ଏହା ପ୍ରତିଷ୍ଠା; ସହିଷ୍ଣୁତା ଉପରେ ଏହି ଜଗତ ନିର୍ଭର କରିଛି।" ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ରାଜା କୁଶନାଭା କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲେ। ତାପରେ, ରାଜା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଅନୁକୂଳ ସ୍ଥାନ, ସମୟ ଓ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଚାର କରି କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଦେବା ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଚୂଳୀ ନାମକ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଋଷି, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣରେ ଅଟୁଟ, ତାପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଉର୍ମିଳାଙ୍କର ଗନ୍ଧର୍ବ କନ୍ୟା ସୋମଦା ସେବା କରୁଥିଲେ। ସେ ଋଷିଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ସେବା କରି, ଏକ ସମୟ ଧରି ନ୍ୟାୟରେ ରହିଥିଲେ, ତାପରେ ଋଷି ଖୁସି ହେଇ ସୋମଦାକୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, କ’ଣ ଚାହୁଁଛ?" ସୋମଦା, ଋଷିଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତା ଦେଖି, ମଧୁର କଥାରେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଚାହୁଁଛି ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମତେଜ ଓ ତାପସ୍ୟାରେ ଉତ୍ତମ। ମୋର କୌଣସି ପତି ନାହିଁ, ମୁଁ କୌଣସି ପତ୍ନୀ ନୁହଁ, ତୁମେ ମୋତେ ଏକ ପୁଅ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।" ଏହିପରି ଚାହିଦାକୁ ଋଷି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ମନରୁ ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ଦେଲେ—ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ ନାମକ, ଚୂଳୀଙ୍କର ପୁଅ। ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ ତାପରେ କାମ୍ପିଳ୍ୟ ନଗରରେ ରାଜା ହେଲେ, ଦେବତାମାନେ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ତାପରେ, ରାଜା କୁଶନାଭା ନିଷ୍ଠାରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ତାଙ୍କର ଶତ କନ୍ୟାମାନେ ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ସମ୍ମାନିତ ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତକୁ ଡାକି, ଖୁସି ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଶତ କନ୍ୟା ଦେଲେ। ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ ଏକ ଏକ କନ୍ୟାଙ୍କର ହାତ ଧରି ବିବାହ କଲେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଦେବୀମାନେ ସହିତ ଯେପରି। ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତଙ୍କର ହାତ ଛୁଇଁବା ସହିତ, କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ବିକୃତି ଓ ଦୁଃଖ ସମାପ୍ତ ହୋଇଗଲା, ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ। ତାଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ବାୟୁଦେବର ଦଣ୍ଡରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ଦେଖି, ରାଜା କୁଶନାଭା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ। ବିବାହ ପରେ, ରାଜା ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ, ଗୁରୁମାନେ ସହିତ ବିଦାୟ କରିଲେ। ସୋମଦା, ତାଙ୍କର ପୁଅର ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଗନ୍ଧର୍ବ କନ୍ୟା ରୀତିରେ ତାଙ୍କର ଜାଇଁମାନେକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଅଭିନନ୍ଦନ କଲେ, ତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁ ଏବଂ କୁଶନାଭାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଏହିପରେ ଆସିଲା ଚତୁର୍ତ୍ଥି ସର୍ଗ। ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ ବିବାହ କରି ବିଦାୟ ହେବା ପରେ, ରାଜା କୁଶନାଭା, ନିଜ ପୁଅ ପାଇଁ, ଏବଂ ପୌତ୍ର ପାଇଁ, ଏକ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ କୁଶ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା କୁଶନାଭାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅ ଦେବି, ଯିଏ ତୁମ ସମାନ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଗାଧି ଏବଂ ଜଗତରେ ନିରଵିଚ୍ଛିନ୍ନ କୀର୍ତି ପାଇବ।" ଏହିପରି କହି, କୁଶ ଆକାଶକୁ ଉଡି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିତ୍ୟ ଲୋକକୁ ଗଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାପନ୍ନ କୁଶନାଭାଙ୍କୁ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଯାହାର ନାମ ଗାଧି। ଏହି ଗାଧି, ମୋର ପିତା, ମୁଁ କୌଶିକ, କୁଶ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ହେ ରାଘବ। ମୋର ଜେଷ୍ଠ ଭଉଣୀ, ନାମ ସତ୍ୟବତୀ, ତିନି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ଋଚୀକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲେ। ସତ୍ୟବତୀ, ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ଅନୁସରି, ଦେହ ସହିତ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଉଠି, ମହାନଦୀ କୌଶିକୀ ହେଲେ। ଶୁଭ୍ର ଜଳ, ନିର୍ମଳ, ହିମାଳୟରେ ବିଶ୍ରାମ କରି, ମୋ ଭଉଣୀ କୌଶିକୀ ଜଗତ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ନଦୀ ହେଲେ। ଏହିପରି, ମୁଁ ହିମାଳୟ ପାଖରେ ମୋ ଭଉଣୀ କୌଶିକୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବସିବି। ସତ୍ୟବତୀ, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ପତିଭକ୍ତା, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କୌଶିକୀ ନଦୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ନେଇଛି।