ଓଡ଼ିଆ ରେ ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ରାମାୟଣର କିଷ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ଏହି ଦିନଗୁଡିକୁ ଏକ ଜୀବନ୍ତ ଏବଂ ଉତ୍ସବମୟ ଗଳ୍ପ ଭାବେ ଏହିପରି ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଏ— ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୀରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ କିଷ୍କିନ୍ଧାର ପ୍ରବଳ ବାନର ମହାପ୍ରଭୁ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ସେମାନେ ଅଙ୍ଗଦକୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଶୂରତାରେ ସମ, ମନସିକ ଶକ୍ତିରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଙ୍ଗଦ ଅଟୁଟ ଚିତ୍ତର ଅତିକୁଶଳ ପୁତ୍ର ଭାବେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଲେ। ଏହି ସମୟ ଶ୍ରାବଣ ମାସ ଥିଲା, ବର୍ଷା ଋତୁର ପ୍ରଥମ ମାସ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରକୃତିରେ ଜଳର ଆଗମନ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି; ଚାରି ମାସ ବର୍ଷା ଋତୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି। ଏହି ସମୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତେଣୁ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଶୁଭ ନଗର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ; ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପର୍ବତରେ ରହିବେ। ଏହି ପର୍ବତ ଗୁହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ, ବିଶାଳ, ଶୀତଳ ପବନ, ପ୍ରଚୁର ଜଳ ଏବଂ ଅନେକ ପଦ୍ମ ଓ ଶାଳୁକ ଫୁଲରେ ଭରି ଅଛି। ଯେତେବେଳେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ଆସିବ, ରାବଣ ବଧ ପାଇଁ ଏହି ଚୁକ୍ତି ରହିଛି; ତେଣୁ ସୁଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଲା। ରାମଙ୍କ ଅନୁମତି ମିଳିବା ପରେ, ସୁଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କ ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ, ରାଜ୍ୟରେ ନିଜକୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ, ବାନରମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନେକ ହଜାର ବାନର ସହିତ, କିଷ୍କିନ୍ଧା ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ବାଲି ରାଜ କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତ ବାନର ମୁଖ୍ୟମାନେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୂମିରେ ମୁଣ୍ଡ ଝୁକେଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶ୍ରୀସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଉଠାଇଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କର ଅନ୍ତଃପୁରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ମିତ୍ରମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପରି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ପାଇଁ ସୋନାର ଶୋଭିତ ଧଳା ଛତା, ସୁନା ହାତଲା ଧଳା ଚାମର, ନାମୀ ମଣି, ଔଷଧି ଗଛର ମୁଁଡି, ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗଛର କଳମି ଓ ଫୁଲ, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର, ଧଳା ଉଙ୍ଗା, ଅଟୁଟ ଚାଉଳ, ସୁନା, ସୁଗନ୍ଧିତ ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ମଧ ଓ ଘିର ମିଶ୍ରଣ, ଦହି, ବାଘ ଚର୍ମ, ଦୁଇ ମୂଲ୍ୟବାନ ଚପଲ, ପୂଜା ତାଗ, ହଳଦୀ ଏବଂ ମନ:ଶିଳା ଆଣିଲେ। ସୋଳ ଉତ୍ସାହିତ ମହିଳାମାନେ ଆସି ଅଭିଷେକ ସମାରୋହରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ, ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ମଣି, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ପବିତ୍ର ଦର୍ବା ଉପରେ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିତ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି ଦେଲେ। ସୁନାର ବିଛାଉଥିବା ଶୋଭିତ ପାଳଙ୍କ ଉପରେ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ପୂର୍ବମୁଖୀ ରାଜସିଂହାସନରେ ସୁଗ୍ରୀବକୁ ବସାଇ, ନଦୀ ଓ ହ୍ରଦର ଜଳ ଆଣିଲେ। ସମସ୍ତ ସମୁଦ୍ରର ଜଳ ଆଣି ସୁନାର ପାତ୍ରରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ଶୁଭ ବୃଷ ଶିଙ୍ଗ ଏବଂ ସୁନାର ଘଟ ଉପରେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଇଲା, ଶାସ୍ତ୍ର ଏବଂ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ। ଗଜ, ଗବକ୍ଷ, ଗବୟ, ଶରଭ, ଗନ୍ଧମାଦନ, ମୈନ୍ଦ, ଦ୍ୱିବିଦ, ହନୁମାନ ଏବଂ ଜାମ୍ବବନ୍—ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନେ ମନୋହର ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ, ଯେପରି ବସୁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲେ। ଅଭିଷିକ୍ତ ସୁଗ୍ରୀବ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ବାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଶତ-ଶତ ଉଲ୍ଲାସରେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ଜୟଧ୍ୱନି କଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ, ରାମଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ, ଅଙ୍ଗଦକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ। ଅଙ୍ଗଦ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେବା ପରେ, ଦୟାଳୁ ବାନରମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମାମାନେ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ 'ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ' ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ବାନରମାନେ ପୁନିପୁନି ଆନନ୍ଦରେ ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। କିଷ୍କିନ୍ଧା ନଗର ପର୍ବତ ଗୁହା ଭିତରେ ଅତି ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଧନ-ଉତ୍ସବରେ ଭରିଗଲା; ଧ୍ୱଜ-ପତାକାରେ ଶୋଭିତ ହେଲା। ବଡ଼ ଅଭିଷେକ ଘଟିବା ପରେ, ସୁଗ୍ରୀବ ରାମଙ୍କୁ ଏହି ଖବର ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ଜନନୀ ରୁମାକୁ ଫେରାଇ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ପରି ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର ଅନୁଭବ କଲେ। ଏହି ଅନ୍ତର୍ଗତ କିଷ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ସପ୍ତାଇଶ ଶର୍ଗା ପ୍ରାରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଅଭିଷିକ୍ତ ସୁଗ୍ରୀବ ଏବଂ ବାନରମାନେ ଗୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପରେ, ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପ୍ରସ୍ରବଣ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ଏହି ପର୍ବତ ବାଘ ଓ ହରିଣର ଧ୍ୱନିରେ ଭରିଥିଲା, ସିଂହମାନେ ଭୟଙ୍କର ଦହାଡ଼ ଦେଉଥିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ଝାଡ଼ ଓ ଲତାରେ ଢାକା ଥିଲା, ଅନେକ ଗଛର ଭିତରେ ଭିଡ଼ ଥିଲା। ଏହି ପର୍ବତ ଭାଳୁ, ପୁଛ ଭିତିକ ବାନର, ବିଲେଇ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଉଥିଲା; ଏହି ପର୍ବତ ମেঘ ଶୈଳ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ସଦା ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଭ ଥିଲା। ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ରାମ ଏବଂ ସୌମିତ୍ରି ଏକ ବଡ଼, ବିଶାଳ ଗୁହାରେ ନିବାସ କଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରି, ରାମ, ରଘୁବଂଶୀ ଏବଂ ପାପରହିତ, ସମୟ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଲା। "ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଉଥିବା, ଏହି ପର୍ବତ ଗୁହା ଅତି ଆନନ୍ଦମୟ, ବିଶାଳ ଏବଂ ଶୀତଳ ପବନରେ ଭରିଛି।" "ଏଠାରେ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା ସୌମିତ୍ରି, ବର୍ଷା ଋତୁ ପାଇଁ ଆମେ ରହିବା; ଏହି ପର୍ବତ ଶିଖର ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାଜକୁମାର।" ପର୍ବତ ଧଳା, କଳା ଓ ତାମ୍ର ରଙ୍ଗର ପଥରରେ ଶୋଭା ପାଇଛି, ବିଭିନ୍ନ ଖଣିଜ ଏବଂ ନଦୀ, ବେଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସହିତ ଅଛି। ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଗଛ ତୁଡ଼ି ଏବଂ ରଙ୍ଗିନ ଲତାରେ ଶୋଭିତ, ଅନେକ ପକ୍ଷୀର ଝୁଣ୍ଡ ଏବଂ ମୟୂର ରାଗର ଧ୍ୱନିରେ ଭରିଛି। ଏଠାରେ ଚମକୁଥିବା ଚମ୍ପା, କୁନ୍ଦ, ସିନ୍ଧୁବାର, ଶିରୀଷ, କଦମ୍ବ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ସର୍ଜ ଗଛ ଫୁଲି ଅଛି। ଏହିପରି ଶୋଭାମୟ, ଉତ୍ସବମୟ ଏବଂ ଶୁଭ ଦିନଗୁଡିକୁ ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସୁଗ୍ରୀବ ଏବଂ ବାନରମାନେ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ; କିଷ୍କିନ୍ଧାରେ ଆନନ୍ଦ, ରାମଙ୍କ ଉପଦେଶ ଏବଂ ନୂତନ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକର ଉତ୍ସବ ଚାଲିଥିଲା।