ପାହାଡ଼ ଓ ଜଂଗଲ ମାନେ ଏହି ସମୟରେ ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ଯେ, ସେମାନେ ମନେ କରୁଥିଲେ ଯେଉଁଠି ଶୋକ ଓ ଦୁଃଖର କ୍ରନ୍ଦନ ଉଠୁଛି। ପାହାଡ଼ ନଦୀର କୂଳରେ, ଜଳରେ ଢାକିଥିବା ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଶୋକ ଅନୁଭୂତି ପ୍ରବଳ ହେଉଥିଲା। ବନରେ ବସୁଥିବା ବହୁତ ବାନରମାନେ ଏକଠା ହୋଇ ବାଲିଙ୍କ ପାଇଁ ଚିତା ତିଆରି କଲେ। ପ୍ରମୁଖ ବାନରମାନେ ଅପନାଙ୍କ କାନ୍ଧରୁ ପାଳଙ୍କି ନମାଇଲେ। ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖରେ ଭାସି ଏକଠା ହୋଇ ଦୂରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ତାରା ତାଙ୍କର ପତି ବାଲିଙ୍କୁ ପାଳଙ୍କି ଉପରେ ଶୋଇଥିବା ଦେଖିଲେ।