ततः शुभं तापसयोग्यमन्नं स्वयं सुतीक्ष्णः पुरुषर्षभाभ्याम्। ताभ्यां सुसत्कृत्य ददौ महात्मा संध्यानिवृत्तौ रजनीं समीक्ष्य
मग सूतीक्ष्ण ऋषींनी स्वतः, त्या दोन श्रेष्ठ पुरुषांचे योग्य आदरपूर्वक स्वागत करून, संध्याकाळ संपल्यावर, त्यांना तपस्व्यांना योग्य असे शुद्ध अन्न दिले.
thumb|अष्टमः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे अरण्यकाण्डे अष्टमः सर्गः ॥३-
श्रीमद्वाल्मिकी रामायणाच्या अरण्यकांडातील आठवा सर्ग ऐका.
रामस्तु सहसौमित्रिः सुतीक्ष्णेनाभिपूजितः। परिणाम्य निशां तत्र प्रभाते प्रत्यबुध्यत
राम आणि सौमित्र, सूतीक्ष्ण ऋषींनी योग्य आदर दिल्यावर, तिथे रात्र घालवली आणि पहाटे उठले.
उत्थाय च यथाकालं राघवः सह सीतया। उपस्पृश्य सुशीतेन तोयेनोत्पलगन्धिना
निश्चित वेळेला, रामाने सीतेसह उठून, कमळाच्या सुवासिक आणि थंड पाण्याने शुद्धी केली.
अथ तेऽग्निं सुरांश्चैव वैदेही रामलक्ष्मणौ। काल्यं विधिवदभ्यर्च्य तपस्विशरणे वने
मग त्या तपस्व्यांच्या आश्रय असलेल्या वनात, वैदेही, राम आणि लक्ष्मण यांनी सकाळी अग्नी आणि देवतांची विधिपूर्वक पूजा केली.
उदयन्तं दिनकरं दृष्ट्वा विगतकल्मषाः। सुतीक्ष्णमभिगम्येदं श्लक्ष्णं वचनमब्रुवन्
सूर्य उगवताना पाहून, पापरहित झालेले ते तिघे सूतीक्ष्ण ऋषींकडे गेले आणि गोड शब्द बोलले.
सुखोषिताः स्म भगवंस्त्वया पूज्येन पूजिताः। आपृच्छामः प्रयास्यामो मुनयस्त्वरयन्ति नः
महाराज, तुमच्याकडून आम्हाला अगदी आदराने पाहुणचार मिळाला, त्यामुळे आम्ही फार सुखावलो आहोत. आता आम्ही परवानगी घेतो, कारण इतर ऋषी आम्हाला पुढे जायला सांगत आहेत.
त्वरामहे वयं द्रष्टुं कृत्स्नमाश्रममण्डलम्। ऋषीणां पुण्यशीलानां दण्डकारण्यवासिनाम्
आम्ही लवकरच दंडकारण्यात राहणाऱ्या पवित्र व्रतस्थ ऋषींच्या सर्व आश्रमांना भेट द्यायला निघालो आहोत.
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामः सहैभिर्मुनिपुंगवैः। धर्मनित्यैस्तपोदान्तैर्विशिखैरिव पावकैः
या धर्मनिष्ठ, तपाने संयमित आणि अग्नीच्या ज्वाळेसारखे तेजस्वी असलेल्या श्रेष्ठ ऋषींसह आम्ही तुमची परवानगी मागतो.
तावदिच्छामहे गन्तुमित्युक्त्वा चरणौ मुनेः। ववन्दे सहसौमित्रिः सीतया सह राघवः
'आम्ही आता निघतो' असे सांगून, राम, सौमित्र आणि सीता यांनी त्या ऋषींच्या पायांना वंदन केले.
तौ संस्पृशन्तौ चरणावुत्थाप्य मुनिपुंगवः। गाढमाश्लिष्य सस्नेहमिदं वचनमब्रवीत्
त्यांनी पायांना स्पर्श करताच त्या श्रेष्ठ ऋषीने त्यांना उचलून, प्रेमाने घट्ट मिठी मारली आणि स्नेहपूर्वक असे बोलले.
अरिष्टं गच्छ पन्थानं राम सौमित्रिणा सह। सीतया चानया सार्धं छाययेवानुवृत्तया
राम, सौमित्र आणि सावलीसारखी सोबत करणाऱ्या सीतेसह, तुझा प्रवास सुखरूप होवो.
पश्याश्रमपदं रम्यं दण्डकारण्यवासिनाम्। एषां तपस्विनां वीर तपसा भावितात्मनाम्
हे वीर, दंडकारण्यात राहणाऱ्या आणि तपाने पावन झालेल्या या तपस्वींचे रम्य आश्रमस्थान तू पाहा.
सुप्राज्यफलमूलानि पुष्पितानि वनानि च। प्रशस्तमृगयूथानि शान्तपक्षिगणानि च
तुला उत्तम फळे-मुळे असलेली, फुलांनी बहरलेली अरण्ये, चांगले हरिणांचे कळप आणि शांत पक्ष्यांचे थवे दिसतील.
फुल्लपङ्कजखण्डानि प्रसन्नसलिलानि च। कारण्डवविकीर्णानि तटाकानि सरांसि च
फुललेल्या कमळांनी भरलेली, स्वच्छ पाण्याची तलाव आणि सरोवरे, तसेच पाणपक्ष्यांनी गजबजलेली ठिकाणे तुला दिसतील.
द्रक्ष्यसे दृष्टिरम्याणि गिरिप्रस्रवणानि च। रमणीयान्यरण्यानि मयूराभिरुतानि च
तुला सुंदर दृश्ये, डोंगरांमधून वाहणारे झरे, आणि मोरांच्या आवाजांनी गूंजणारी रम्य अरण्ये दिसतील.
गम्यतां वत्स सौमित्रे भवानपि च गच्छतु। आगन्तव्यं च ते दृष्ट्वा पुनरेवाश्रमं प्रति
जा बाळा, सौमित्र, तूही पुढे जा. हे सर्व पाहिल्यावर पुन्हा एकदा आश्रमात परत यायला विसरू नकोस.
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा काकुत्स्थः सहलक्ष्मणः। प्रदक्षिणं मुनिं कृत्वा प्रस्थातुमुपचक्रमे
असे ऐकून, काकुत्स्थाने लक्ष्मणासह 'तसेच होईल' असे उत्तर दिले आणि ऋषींची प्रदक्षिणा करून ते निघाले.
ततः शुभतरे तूणी धनुषी चायतेक्षणा। ददौ सीता तयोर्भ्रात्रोः खड्गौ च विमलौ ततः
मग मोठ्या डोळ्यांची सीता दोन्ही भावांना त्यांची सुंदर तरकस, धनुष्ये आणि चमकदार तलवारी दिल्या.
आबध्य च शुभे तूणी चापे चादाय सस्वने। निष्क्रान्तावाश्रमाद् गन्तुमुभौ तौ रामलक्ष्मणौ
सुंदर तरकस लावून, धनुष्ये मोठ्या आवाजात उचलून, राम आणि लक्ष्मण दोघेही आश्रमातून बाहेर पडले.
शीघ्रं तौ रूपसम्पन्नावनुज्ञातौ महर्षिणा। प्रस्थितौ धृतचापासी सीतया सह राघवौ
ते दोघे, सुंदर रूपाचे आणि महर्षीने परवानगी दिल्यावर, धनुष्य आणि तलवारी घेऊन, सीतेसह लवकरच निघाले.
thumb|नवमः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे अरण्यकाण्डे नवमः सर्गः ॥३-
श्रीमद्वाल्मीकीरामायणाच्या अरण्यकांडातील नववा सर्ग ऐका.
सुतीक्ष्णेनाभ्यनुज्ञातं प्रस्थितं रघुनन्दनम्। हृद्यया स्निग्धया वाचा भर्तारमिदमब्रवीत्
सुतिक्ष्ण ऋषींची परवानगी मिळाल्यावर रघुनंदन निघाले, तेव्हा सीतेने मनापासून आणि प्रेमाने आपल्या पतीला असे सांगितले.
अधर्मं तु सुसूक्ष्मेण विधिना प्राप्यते महान्। निवृत्तेन च शक्योऽयं व्यसनात् कामजादिह
अत्यंत सूक्ष्म मार्गाने मोठा अधर्म घडतो; आणि वासना वगैरेपासून दूर राहिल्यास अशा संकटांपासून सुटका होऊ शकते.
त्रीण्येव व्यसनान्यत्र कामजानि भवन्त्युत। मिथ्यावाक्यं तु परमं तस्माद् गुरुतरावुभौ
इच्छेपासून निर्माण होणाऱ्या तीन दु:खांपैकी, खोटी बोलणे हे सर्वात मोठे आहे; आणि उरलेली दोनही त्याच्यामुळे अधिक जड होतात.
परदाराभिगमनं विना वैरं च रौद्रता। मिथ्यावाक्यं न ते भूतं न भविष्यति राघव
शत्रुत्व किंवा क्रौर्याशिवाय दुसऱ्याच्या पत्नीशी संबंध ठेवणे आणि खोटे बोलणे—हे तुझ्यात कधीच नव्हते, आणि कधीच होणार नाहीत, हे राघव.
कुतोऽभिलषणं स्त्रीणां परेषां धर्मनाशनम्। तव नास्ति मनुष्येन्द्र न चाभूत् ते कदाचन
दुसऱ्या स्त्रीची इच्छा, जी धर्माचा नाश करते, तुझ्यात कशी येईल? हे मनुष्यांमध्ये श्रेष्ठ, तुझ्यात असे कधीच नव्हते आणि कधीच होणार नाही.
मनस्यपि तथा राम न चैतद् विद्यते क्वचित्। स्वदारनिरतश्चैव नित्यमेव नृपात्मज
हे राम, तुझ्या मनातसुद्धा असा विचार कधीच येत नाही; तू नेहमीच आपल्या पत्नीवर प्रेम करणारा आहेस, हे राजकुमार.
धर्मिष्ठः सत्यसंधश्च पितुर्निर्देशकारकः। त्वयि धर्मश्च सत्यं च त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम्
तू धर्मनिष्ठ, सत्यवचन पाळणारा आणि वडिलांचे आज्ञापालन करणारा आहेस; तुझ्यातच धर्म आणि सत्य दोन्ही दृढपणे स्थिर आहेत.
तच्च सर्वं महाबाहो शक्यं वोढुं जितेन्द्रियैः। तव वश्येन्द्रियत्वं च जानामि शुभदर्शन
हे महाबाहू, हे सर्व ज्या लोकांनी आपल्या इंद्रियांवर विजय मिळवला आहे त्यांनी सहज पेलता येते; तुझी इंद्रिय संयमाची स्थिती मला माहीत आहे, हे शुभदर्शना.