पायसम् कृसरम् चागम् वृथा सो अश्नातु निर्घृणः । गुरूमः च अपि अवजानातु यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, त्या निर्दयी माणसाने दूधभात आणि कणकेचे पाणी व्यर्थ खावे आणि आपल्या वडीलधाऱ्यांचा तिरस्कार करावा.
गाश्च स्पृशतु पादेन गुरून् परिवदेत्स्वयम् । मित्रे द्रुह्येत सोऽत्यन्तम् यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, त्याने गायीला पायाने स्पर्श करावा, वडीलधाऱ्यांची निंदा स्वतः करावी आणि आपल्या मित्राचा पूर्णपणे विश्वासघात करावा.
विश्वासात्कथितम् किम्चित्परिवादम् मिथः क्वचित् । विवृणोतु स दुष्टात्मा यस्यार्योओऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, त्याने विश्वासात सांगितलेली कुठलीही गोष्ट लोकांसमोर उघड करावी.
अकर्ता ह्यकृतज्ञश्च त्यक्तात्मा निरपत्रपः । लोके भवतु विद्वेष्यो यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, तो आळशी, कृतघ्न, स्वतःला सोडून देणारा, लाज न बाळगणारा आणि सर्वांच्या द्वेषाचा पात्र व्हावा.
पुत्रैः दारैः च भृत्यैः च स्व गृहे परिवारितः । स एको मृष्टम् अश्नातु यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, तो आपल्या घरात मुलं, पत्नी आणि नोकरांनी वेढलेला असताना देखील एकटाच चांगले जेवण खावा.
अप्राप्य सदृशान् दाराननपत्यः प्रमीयताम् । अनवाप्य क्रियाम् धर्म्याम् यश्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, त्याला योग्य पत्नी मिळू नये, तो मुलाबाळांशिवाय मरावा आणि धर्मकृत्ये साध्य करू नये.
मात्मनः सम्ततिम् द्राक्षीत्स्वेषु दारेषु दुःखितः । आयुः समग्रमप्राप्य यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, त्याने आपल्या वंशाचा नाश पहावा, आपल्या पत्नीमध्ये दुःखी व्हावे आणि पूर्ण आयुष्य मिळवू नये.
राज स्त्री बाल वृद्धानाम् वधे यत् पापम् उच्यते । भृत्य त्यागे च यत् पापम् तत् पापम् प्रतिपद्यताम् ॥२-७५-
राजा, स्त्री, मूल किंवा वृद्ध यांचा वध केल्याचे आणि नोकराला सोडून दिल्याचे जे पाप सांगितले आहे, ते पाप ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे त्याने भोगावे.
लाक्षया मधुमाम्सेन लोहेन च विषेण च । सदैव बिभृयाद्भृत्यान् यस्यार्योऽसुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, त्याने नेहमी आपल्या नोकरांना लाख, मध, मांस, लोखंड आणि विष यानेच पोसावे.
सम्ग्रामे समुपोढे स शत्रुपक्ष्भयम्करे । पलायामानो वध्येत यस्यार्योऽनुमे गतः ॥२-७५-
शत्रूंच्या सैन्यात भीती निर्माण करून जेव्हा युद्ध सुरू होईल, तेव्हा ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, तो पळताना मारला जावा.
कपालपाणिः पृथिवीमटताम् चीरसम्वृतः । भिक्समाणो यथोन्मत्तो यस्यार्योऽनुमते गतह् ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, त्याने हातात कवटी घेऊन, फाटके कपडे घालून, वेड्यासारखा भिक्षा मागत पृथ्वीवर भटकावे.
पाने प्रसक्तो भवतु स्त्रीष्वक्षेषु च नित्यशः । काम्क्रोधाभिभूतस्तु यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, तो नेहमी दारू, स्त्रिया आणि जुगार यामध्ये आसक्त व्हावा, वासना आणि राग याने पछाडला जावा.
यस्य धर्मे मनो भूयादधर्मम् स निषेवताम् । अपात्रवर्षी भवतु यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, त्याचे मन धर्माकडे वळावे पण तो अधर्माचाच आचरण करावा आणि अयोग्य लोकांना दान द्यावे.
सम्चितान्यस्य वित्तानि विविधानि सहस्रशः । दस्युभिर्विप्रलुप्यन्ताम् यश्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याने श्रेष्ठ पुरुषाची संमती मिळवली आहे, त्याने हजारो प्रकारे गोळा केलेले धन चोरांनी लुटून न्यावे.
उभे सम्ध्ये शयानस्य यत् पापम् परिकल्प्यते । तच् च पापम् भवेत् तस्य यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥२-७५-
जो दोन्ही संध्याकाळी झोपतो त्याच्यावर जसा पापाचा दोष लागतो, तोच दोष त्या माणसावर जावो, ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला.
यद् अग्नि दायके पापम् यत् पापम् गुरु तल्पगे । मित्र द्रोहे च यत् पापम् तत् पापम् प्रतिपद्यताम् ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, त्याला अग्नीची सेवा न करणे, गुरूच्या शय्येवर जाणे आणि मित्राचा विश्वासघात करणे यांसारखे पाप लागो.
देवतानाम् पितृऋणाम् च माता पित्रोस् तथैव च । मा स्म कार्षीत् स शुश्रूषाम् यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, त्याला देव, पितर, आई आणि वडिलांची सेवा कधीच करता येऊ नये.
सताम् लोकात् सताम् कीर्त्याः सज् जुष्टात् कर्मणः तथा । भ्रश्यतु क्षिप्रम् अद्य एव यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, तो आजच सत्पुरुषांच्या लोकांतून, त्यांच्या कीर्तीमधून आणि सत्कर्मांमधून लवकरच खाली पडो.
अपास्य मातृशुश्रूषामनर्थे सोऽवतिष्ठताम् । दीर्घबाहुर्महावक्षा यस्यार्योऽसुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, तो दीर्घबाहू, रुंद छातीचा असूनही, आईची सेवा सोडून निरर्थक उभा राहो.
बहुपुत्रो दरिद्रश्च ज्वररोगसमन्वितः । स भूयात्सततक्लेशी यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, त्याला कितीही मुले असली तरी तो गरीब राहो, ताप आणि आजारांनी त्रस्त राहो, आणि नेहमी दुःख भोगो.
आशामाशम् समानानाम् दीनानामूर्ध्वचक्षुषाम् । आर्थिनाम् वितथाम् कुर्याद्यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, तो समान, दुःखी, वर पाहणाऱ्या आणि मागणी करणाऱ्यांना खोटी आश्वासने देवो.
मायया रमताम् नित्यम् परुषः पिशुनोऽशुचिः । राज्Jनो भीत स्त्वधर्मात्मा यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, तो नेहमी कपटात रमणारा, कठोर, निंदा करणारा, अपवित्र आणि राजाच्या भीतीने अधर्मी राहो.
ऋतुस्नाताम् सतीम् भार्यामृतुकालानुरोधिनीम् । अतिवर्तेत दुष्टात्मा यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, तो दुष्ट मनाचा पुरुष, ऋतूनंतर स्नान केलेल्या आणि योग्य वेळी तयार असलेल्या पतिव्रता पत्नीवर अन्याय करो.
धर्मदारान् परित्यज्य परदारान्नि षेवताम् । त्यक्तधर्मरतिर्मूढो यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, तो आपली धर्मपत्नी सोडून परस्त्रीशी संबंध ठेवो आणि त्याचे मन धर्मापासून दूर जावो.
विप्रलु प्तप्रजातस्य दुष्कृतम् ब्राह्मणस्य यत् । तदेव प्रतिपद्येत यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, त्याला वंश हरवलेल्या ब्राह्मणाला जे पाप लागते, तेच पाप लागो.
पानीयदूषके पापम् तथैव विषदायके । यत्तदेकः स लभताम् यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, त्याला पाणी दूषित करणे किंवा विष देणे याचे पाप एकट्यालाच लागो.
ब्राह्मणायोद्यताम् पूजाम् विहन्तु कलुषेन्द्रियः । बालवत्साम् च गाम् दोग्दु यस्यर्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, तो अपवित्र इंद्रियांचा असून ब्राह्मणासाठी केलेली पूजा थांबवो किंवा वासरासाठी असलेल्या गायीचे दूध काढो.
तृष्णार्तम् सति पानीये विप्रलम्भेन योजयेत् । लभेत तस्य यत्पापम् यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, तो पाणी असतानाही तहानलेल्या माणसाला फसवो आणि त्याचे पाप त्याला लागो.
भक्त्या विवदमानेषु मार्गमाश्रित्य पश्यतः । तस्य पापेन युज्येत यस्यार्योऽनुमते गतः ॥२-७५-
ज्याच्या संमतीने आर्य पुरुष निघून गेला, त्याच्या समोर इतर जण भक्तीने वाद घालत असताना आणि योग्य मार्ग शोधत असताना, त्यांच्या पापात तो सामील होवो.
विहीनाम् पति पुत्राभ्याम् कौसल्याम् पार्थिव आत्मजः । एवम् आश्वसयन्न् एव दुह्ख आर्तः निपपात ह ॥२-७५-
पती आणि पुत्र या दोघांशिवाय राहिलेल्या कौसल्येने, राजपुत्राच्या पत्नीने, स्वतःला असे धीर देण्याचा प्रयत्न केला, पण ती दुःखाने कोसळली.