वसिष्ठं मुनिशार्दूलं राजा वचनमब्रवीत्। अभिषेकाय रामस्य यत् कर्म सपरिच्छदम्
राजाने वसिष्ठ ऋषींना सांगितले, 'रामाच्या अभिषेकासाठी लागणारी सर्व तयारी आणि व्यवस्था—'
तदद्य भगवन् सर्वमाज्ञापयितुमर्हसि। तच्छ्रुत्वा भूमिपालस्य वसिष्ठो मुनिसत्तमः
आज, भगवंत, तुम्ही सर्वांना आज्ञा द्यावी. राजाचे हे बोलणे ऐकून, वसिष्ठ श्रेष्ठ ऋषींनी—
आदिदेशाग्रतो राज्ञः स्थितान् युक्तान् कृताञ्जलीन्। सुवर्णादीनि रत्नानि बलीन् सर्वौषधीरपि
राजासमोर उभ्या असलेल्या, जोडलेल्या हातांनी नम्र झालेल्यांना सुवर्ण, रत्ने, कर आणि सर्व औषधी आणायला सांगितले.
शुक्लमाल्यानि लाजांश्च पृथक् च मधुसर्पिषी। अहतानि च वासांसि रथं सर्वायुधान्यपि
पांढऱ्या फुलांच्या माळा, लाह्या, मध आणि तूप वेगळे, न वापरलेली वस्त्रे, रथ आणि सर्व प्रकारची शस्त्रेही आणायला सांगितली.
चतुरङ्गबलं चैव गजं च शुभलक्षणम्। चामरव्यजने चोभे ध्वजं छत्रं च पाण्डुरम्
चतु: अंगांनी सज्ज असलेलं सैन्य, शुभ चिन्ह असलेला हत्ती, दोन्ही चामर, पांढरं छत्र आणि ध्वज तयार ठेवावेत.
शतं च शातकुम्भानां कुम्भानामग्निवर्चसाम्। हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च
शंभर सोन्याच्या कलश, सोन्याचे शिंग असलेला बैल आणि पूर्ण वाघाचं कातडं ठेवावं.
यच्चान्यत् किंचिदेष्टव्यं तत् सर्वमुपकल्प्यताम्। उपस्थापयत प्रातरग्न्यगारे महीपतेः
आणखी जे काही आवश्यक असेल तेही सगळं तयार करा आणि सकाळी राजाच्या अग्निकुंडाजवळ सगळं सादर करा.
अन्तःपुरस्य द्वाराणि सर्वस्य नगरस्य च। चन्दनस्रग्भिरर्च्यन्तां धूपैश्च घ्राणहारिभिः
अंतःपुराची आणि संपूर्ण नगराची दारं चंदनाच्या फुलमाळांनी आणि सुगंधी धूपाने सजवा.
प्रशस्तमन्नं गुणवद् दधिक्षीरोपसेचनम्। द्विजानां शतसाहस्रं यत्प्रकाममलं भवेत्
शेकडो हजारो ब्राह्मणांसाठी दही-दूध घातलेलं उत्तम, पौष्टिक आणि भरपूर जेवण त्यांच्या इच्छेनुसार द्या.
सत्कृत्य द्विजमुख्यानां श्वः प्रभाते प्रदीयताम्। घृतं दधि च लाजाश्च दक्षिणाश्चापि पुष्कलाः
ब्राह्मणांना सन्मानपूर्वक बोलवा आणि त्यांना सकाळी तूप, दही, लाह्या आणि भरपूर दक्षिणा द्या.
सूर्येऽभ्युदितमात्रे श्वो भविता स्वस्तिवाचनम्। ब्राह्मणाश्च निमन्त्र्यन्तां कल्प्यन्तामासनानि च
उद्या सूर्य उगवल्यावर लगेच शुभ विधी करा, ब्राह्मणांना आमंत्रित करा आणि त्यांच्यासाठी आसने लावा.
आबध्यन्तां पताकाश्च राजमार्गश्च सिच्यताम्। सर्वे च तालापचरा गणिकाश्च स्वलंकृताः
पताका बांधा, राजमार्ग पाणी शिंपडून स्वच्छ करा आणि सर्व दारपाल व गणिका सुंदर वस्त्रांनी सजवा.
कक्ष्यां द्वितीयामासाद्य तिष्ठन्तु नृपवेश्मनः। देवायतनचैत्येषु सान्नभक्ष्याः सदक्षिणाः
खाण्यापिण्याच्या आणि दक्षिणा असलेले लोक राजवाड्याच्या दुसऱ्या अंगणात, तसेच देवळे व चैत्यांमध्ये उभे राहू द्या.
उपस्थापयितव्याः स्युर्माल्ययोग्याः पृथक्पृथक्। दीर्घासिबद्धगोधाश्च संनद्धा मृष्टवाससः
फुलमाळा घेऊन उभे राहणारे वेगवेगळ्या जागी उभे राहू द्या आणि लांब तलवारी, कातडी पट्टे घातलेले, सज्ज आणि सुंदर वस्त्रातील सैनिकही उपस्थित राहू द्या.
महाराजाङ्गनं शूराः प्रविशन्तु महोदयम्। एवं व्यादिश्य विप्रौ तु क्रियास्तत्र विनिष्ठितौ
शूर वीरांनी राजवाड्याच्या मोठ्या सभागृहात प्रवेश करावा. असे आदेश देऊन त्या दोन ब्राह्मणांनी सर्व तयारी पूर्ण केली.
चक्रतुश्चैव यच्छेषं पार्थिवाय निवेद्य च। कृतमित्येव चाब्रूतामभिगम्य जगत्पतिम्
त्यांनी उरलेली सर्व कामंही पूर्ण केली, राजाला कळवलं आणि जगाचा स्वामी असलेल्या राजाजवळ जाऊन, 'सर्व काही पूर्ण झालं' असं सांगितलं.
यथोक्तवचनं प्रीतौ हर्षयुक्तौ द्विजोत्तमौ। ततः सुमन्त्रं द्युतिमान् राजा वचनमब्रवीत्
राजाच्या सांगण्यानुसार काम केल्याने आनंदी झालेल्या त्या तेजस्वी राजाने मग सुमंत्राला बोलावलं.
रामः कृतात्मा भवता शीघ्रमानीयतामिति। स तथेति प्रतिज्ञाय सुमन्त्रो राजशासनात्
'स्वतःवर नियंत्रण असलेला राम लवकर इथे आण.' असं सांगितल्यावर सुमंत्राने मान्यता दिली आणि राजाच्या आज्ञेने निघाला.
रामं तत्रानयांचक्रे रथेन रथिनां वरम्। अथ तत्र सहासीनास्तदा दशरथं नृपम्
सुमंत्राने रथात बसवून सर्वश्रेष्ठ रथी रामाला तिथे आणलं. तेव्हा ते दोघं एकत्र बसले असताना रामाने राजा दशरथांना पाहिलं.
प्राच्योदीच्या प्रतीच्याश्च दाक्षिणात्याश्च भूमिपाः। म्लेच्छाश्चार्याश्च ये चान्ये वनशैलान्तवासिनः
पूर्व, उत्तर, पश्चिम आणि दक्षिणेकडील राजे, तसेच म्लेच्छ, आर्य आणि जंगलात व डोंगरात राहणारे इतर सर्व लोक,
उपासांचक्रिरे सर्वे तं देवा वासवं यथा। तेषां मध्ये स राजर्षिर्मरुतामिव वासवः
सर्वजण जसा इंद्राची सेवा करतात तशी त्यांची सेवा करत होते. त्या सर्वांच्या मध्ये तो राजर्षी इंद्रासारखा तेजस्वी दिसत होता.
प्रासादस्थो दशरथो ददर्शायान्तमात्मजम्। गन्धर्वराजप्रतिमं लोके विख्यातपौरुषम्
राजमहालाच्या गच्चीवर उभा राहून दशरथाने, गंधर्वराजासारखा आणि पराक्रमाने प्रसिद्ध असलेला आपला मुलगा येताना पाहिला.
दीर्घबाहुं महासत्त्वं मत्तमातङ्गगामिनम्। चन्द्रकान्ताननं राममतीव प्रियदर्शनम्
रामा दीर्घबाहू, मोठ्या सामर्थ्याचा, मदमस्त हत्तीप्रमाणे चालणारा, चंद्रकांतासारखा तेजस्वी चेहरा असलेला, पाहणाऱ्यांना अतिशय प्रिय वाटत होता.
रूपौदार्यगुणैः पुंसां दृष्टिचित्तापहारिणम्। घर्माभितप्ताः पर्जन्यं ह्लादयन्तमिव प्रजाः
त्याच्या सौंदर्याने, उदारतेने आणि गुणांनी लोकांचे डोळे व मन जिंकले होते; जसे उन्हाने तापलेल्या लोकांना पाऊस आनंद देतो, तसे तो सर्वांना आनंद देत होता.
न ततर्प समायान्तं पश्यमानो नराधिपः। अवतार्य सुमन्त्रस्तु राघवं स्यन्दनोत्तमात्
रामा जवळ येत असतानाही राजा त्याच्याकडे पाहून समाधान पावत नव्हता; तेव्हा सुमंत्राने राघवाला उत्तम रथातून खाली उतरवले.
पितुः समीपं गच्छन्तं प्राञ्जलिः पृष्ठतोऽन्वगात्। स तं कैलासशृङ्गाभं प्रासादं रघुनन्दनः
पिता जवळ जात असताना, सुमंत्राने हात जोडून मागून त्याचा पाठपुरावा केला; रघुकुळाचा आनंद कैलास शिखरासारख्या तेजस्वी राजवाड्याकडे गेला.
आरुरोह नृपं द्रष्टुं सहसा तेन राघवः। स प्राञ्जलिरभिप्रेत्य प्रणतः पितुरन्तिके
राघवाने त्या राजवाड्यात राजाला पाहण्यासाठी पटकन प्रवेश केला; हात जोडून, वडिलांसमोर जाऊन तो वाकला.
नाम स्वं श्रावयन् रामो ववन्दे चरणौ पितुः। तं दृष्ट्वा प्रणतं पार्श्वे कृताञ्जलिपुटं नृपः
रामा आपले नाव सांगत वडिलांच्या पायांना वंदन केले; त्याला हात जोडलेले, बाजूला वाकलेले पाहून राजा—
गृह्याञ्जलौ समाकृष्य सस्वजे प्रियमात्मजम्। तस्मै चाभ्युद्यतं सम्यङ्मणिकाञ्चनभूषितम्
राजाने त्याचे हात धरून, प्रिय पुत्राला जवळ ओढले; त्याला रत्न व सोन्याने सजवलेले सुंदर आसन दिले.
दिदेश राजा रुचिरं रामाय परमासनम्। तथाऽऽसनवरं प्राप्य व्यदीपयत राघवः
राजाने रामाला ते सुंदर, श्रेष्ठ आसन दाखवले; ते उत्तम आसन मिळाल्यावर राघव तेजाने उजळून गेला.