अभित्वरय सुग्रीव गच्छामः प्लवगाधिप। एवमुक्तस्तु सुग्रीवो रामेणामिततेजसा
'सुग्रीवा, लवकर कर, वानरराजा, आपण जाऊया.' असे रामाने सांगितल्यावर,
वानराधिपतिः श्रीमांस्तैश्च सर्वैः समावृतः। प्रविश्यान्तःपुरं शीघ्रं तारामुद्वीक्ष्य सोऽब्रवीत्
सर्वांच्या गराड्यात असलेला तेजस्वी वानरांचा राजा सुग्रीव लवकर अंतःपुरात गेला आणि तिथे ताराकडे पाहून म्हणाला,
प्रिये त्वं सह नारीभिर्वानराणां महात्मनाम्। राघवेणाभ्यनुज्ञाता मैथिलीप्रियकाम्यया
'प्रिय तारा, तू आणि महान वानरांच्या इतर स्त्रिया, मैथिलीला आनंद देण्यासाठी राघवाने परवानगी दिली आहे.'
त्वर त्वमभिगच्छामो गृह्य वानरयोषितः। अयोध्यां दर्शयिष्यामः सर्वा दशरथस्त्रियः
'लवकर कर, आपण वानरांच्या स्त्रियांना घेऊन जाऊ. आपण सर्व दशरथाच्या स्त्रियांना अयोध्या दाखवू.'
सुग्रीवस्य वचः श्रुत्वा तारा सर्वाङ्गशोभना। आहूय चाब्रवीत् सर्वा वानराणां तु योषितः
सुग्रीवाचे बोल ऐकून, सर्वांगसुंदर तारा, सर्व वानरांच्या स्त्रियांना बोलावून त्यांना सांगू लागली.
सुग्रीवेणाभ्यनुज्ञाता गन्तुं सर्वैश्च वानरैः। मम चापि प्रियं कार्यमयोध्यादर्शनेन च
सुग्रीव आणि सर्व वानरांनी जायला परवानगी दिली आहे. मला देखील अयोध्या पाहण्याची इच्छा आहे.
प्रवेशं चैव रामस्य पौरजानपदैः सह। विभूतिं चैव सर्वासां स्त्रीणां दशरथस्य च
रामाचा नगरातील आणि गावातील लोकांसह प्रवेश, तसेच दशरथाच्या सर्व स्त्रियांचे वैभव आपण पाहू.
तारया चाभ्यनुज्ञाताः सर्वा वानरयोषितः। नेपथ्यविधिपूर्वं तु कृत्वा चापि प्रदक्षिणम्
ताराने परवानगी दिल्यावर सर्व वानरांच्या स्त्रिया योग्य प्रकारे सजून, प्रदक्षिणा घालून निघाल्या.
अध्यारोहन् विमानं तत् सीतादर्शनकाङ्क्षया। ताभिः सहोत्थितं शीघ्रं विमानं प्रेक्ष्य राघवः
सीतेला पाहण्याची इच्छा असलेल्या त्या सर्व स्त्रिया लवकर विमानात चढल्या. त्या स्त्रियांसह विमान उडताना राघवाने ते पाहिले.
ऋष्यमूकसमीपे तु वैदेहीं पुनरब्रवीत्। दृश्यतेऽसौ महान् सीते सविद्युदिव तोयदः
ऋष्यमूकाजवळ रामाने पुन्हा वैदेहीला सांगितले, 'सीते, तो मोठा डोंगर बघ, जणू वीज असलेल्या पावसाच्या ढगासारखा आहे.'
ऋष्यमूको गिरिवरः काञ्चनैर्धातुभिर्वृतः। अत्राहं वानरेन्द्रेण सुग्रीवेण समागतः
ऋष्यमूक हा सुंदर डोंगर, सोन्याच्या धातूंनी झाकलेला, इथेच मी वानरराज सुग्रीवाशी भेटलो होतो.
समयश्च कृतः सीते वधार्थं वालिनो मया। एषा सा दृश्यते पम्पा नलिनी चित्रकानना
सीते, इथेच मी सुग्रीवासोबत वालीच्या वधासाठी करार केला. ती समोर दिसणारी सुंदर कमळांनी भरलेली पंपा आणि रम्य जंगल आहे.
त्वया विहीनो यत्राहं विललाप सुदुःखितः। अस्यास्तीरे मया दृष्टा शबरी धर्मचारिणी
इथे तुझ्याविना मी फार दुःखी होऊन रडलो होतो. या तीरावरच मला धर्मनिष्ठ शबरी भेटली.
अत्र योजनबाहुश्च कबन्धो निहतो मया। दृश्यतेऽसौ जनस्थाने श्रीमान् सीते वनस्पतिः
इथेच दीर्घ बाहू असलेला कबंध मी मारला. जनस्थानात, सीते, तो तेजस्वी वृक्ष दिसतो आहे.
जटायुश्च महातेजास्तव हेतोर्विलासिनि। रावणेन हतो यत्र पक्षिणां प्रवरो बली
आणि इथेच, सुंदरिनी, तुझ्या रक्षणासाठी रावणाने पक्ष्यांमध्ये श्रेष्ठ आणि बलवान असा जटायू मारला.
खरश्च निहतो यत्र दूषणश्च निपातितः। त्रिशिराश्च महावीर्यो मया बाणैरजिह्मगैः
इथे खराही मारला गेला, दूषण खाली पाडला गेला आणि माझ्या सरळ बाणांनी महाबली त्रिशिराही पडला.
एतत् तदाश्रमपदमस्माकं वरवर्णिनि। पर्णशाला तथा चित्रा दृश्यते शुभदर्शने
हेच ते आमचं आश्रमस्थान, वरवर्णिनी. ती सुंदर पर्णकुटीही दिसते आहे, शुभदर्शने.
यत्र त्वं राक्षसेन्द्रेण रावणेन हृता बलात्। एषा गोदावरी रम्या प्रसन्नसलिला शुभा
इथेच राक्षसांचा राजा रावणाने तुला जबरदस्तीने पळवले. ही आहे रम्य, स्वच्छ आणि पवित्र अशी गोदावरी.
अगस्त्यस्याश्रमश्चैव दृश्यते कदलीवृतः। दीप्तश्चैवाश्रमे ह्येष सुतीक्ष्णस्य महात्मनः
इथेच अगस्त्यांचा आश्रम आहे, केळीच्या झाडांनी वेढलेला. आणि या आश्रमात तेजस्वी सुतिक्ष्ण ऋषी आहेत.
दृश्यते चैव वैदेहि शरभङ्गाश्रमो महान्। उपयातः सहस्राक्षो यत्र शक्रः पुरंदरः
इथेच, वैदेही, तो महान शरभंग ऋषींचा आश्रम आहे, जिथे सहस्रदृष्टी इंद्र, पुरंदर, आला होता.
अस्मिन् देशे महाकायो विराधो निहतो मया। एते ते तापसा देवि दृश्यन्ते तनुमध्यमे
या प्रदेशात मी महाकाय विराधाचा वध केला. बघ, कणखर देही असलेल्या देवी, हे तपस्वी तुझ्यासमोर दिसतात.
अत्रिः कुलपतिर्यत्र सूर्यवैश्वानरोपमः। अत्र सीते त्वया दृष्टा तापसी धर्मचारिणी
इथेच सूर्य आणि अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, कुलपती अत्री आहेत. इथेच, सीते, तू धर्मनिष्ठ तपस्विनीला पाहिलं होतंस.
असौ सुतनु शैलेन्द्रश्चित्रकूटः प्रकाशते। अत्र मां कैकयीपुत्रः प्रसादयितुमागतः
तो बघ, सुकुमार अंग असलेली, डोंगरांचा राजा चित्तरकूट तेजाने उजळून निघाला आहे. इथेच कैकेयीपुत्र मला शांत करण्यासाठी आला होता.
एषा सा यमुना रम्या दृश्यते चित्रकानना। भरद्वाजाश्रमः श्रीमान् दृश्यते चैष मैथिलि
ही आहे सुंदर यमुना, रम्य वनांनी वेढलेली. आणि इथे, मैथिली, तेजस्वी भरद्वाज ऋषींचा आश्रम आहे.
इयं च दृश्यते गङ्गा पुण्या त्रिपथगा नदी। नानाद्विजगणाकीर्णा सम्प्रपुष्पितकानना
आणि ही आहे पवित्र, तीन दिशांनी वाहणारी गंगा, विविध पक्ष्यांच्या थव्यांनी आणि फुललेल्या जंगलांनी भरलेली.
शृङ्गवेरपुरं चैतद् गुहो यत्र सखा मम। एषा सा दृश्यते सीते सरयूर्यूपमालिनी
हेच ते श्रृंगवेरपूर, जिथे माझा मित्र गुह राहतो. आणि ही आहे, सीते, तीरावर फुलांनी सजलेली सरयू.
एषा सा दृश्यते सीते राजधानी पितुर्मम। अयोध्यां कुरु वैदेहि प्रणामं पुनरागता
ही आहे, सीते, माझ्या वडिलांची राजधानी. अयोध्येला पुन्हा परतल्यावर, वैदेही, तिला वंदन कर.
ततस्ते वानराः सर्वे राक्षसाः सविभीषणाः। उत्पत्योत्पत्य संहृष्टास्तां पुरीं ददृशुस्तदा
मग सर्व वानर आणि विभीषणासह राक्षस, उड्या मारत आनंदाने त्या नगरीकडे पाहू लागले.
ततस्तु तां पाण्डुरहर्म्यमालिनीं विशालकक्ष्यां गजवाजिभिर्वृताम्। पुरीमपश्यन् प्लवगाः सराक्षसाः पुरीं महेन्द्रस्य यथामरावतीम्
मग त्या वानरांनी आणि सर्व राक्षसांनी ती नगरी पाहिली, जी पांढऱ्या शुभ्र राजवाड्यांनी सजलेली होती, फार मोठी होती, हत्ती आणि घोड्यांनी वेढलेली होती, जणू काही इंद्राची अमरावती नगरीच.
thumb|चतुर्विंशत्यधिकशततमः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे युद्धकाण्डे चतुर्विंशत्यधिकशततमः सर्गः ॥६-
आता ऐका, या पवित्र वाल्मिकी रामायणातील युद्धकांडातील एकशे चोवीसावा सर्ग.