न खल्वेतन्न कुर्यां ते वचनं राक्षसेश्वर। तं तु मे भ्रातरं द्रष्टुं भरतं त्वरते मनः
राक्षसांचा राजा, मी तुझं म्हणणं नक्कीच मोडणार नाही; पण माझं मन भरत भावाला पाहण्यासाठी आतुर झालं आहे.
मां निवर्तयितुं योऽसौ चित्रकूटमुपागतः। शिरसा याचतो यस्य वचनं न कृतं मया
जो मला परत बोलावण्यासाठी चित्रकूटला आला, ज्याने विनवणी केली, पण मी त्याचं म्हणणं ऐकलं नाही—
कौसल्यां च सुमित्रां च कैकेयीं च यशस्विनीम्। गुहं च सुहृदं चैव पौराञ्जानपदैः सह
कौसल्या, सुमित्रा, आणि कीर्तीशाली कैकेयी, तसेच माझा मित्र गुह आणि नगरातील सर्व लोक—
अनुजानीहि मां सौम्य पूजितोऽस्मि विभीषण। मन्युर्न खलु कर्तव्यः सखे त्वां चानुमानये
मृदू विभीषण, मला परवानगी दे. मी तुझ्याकडून सन्मान मिळवला आहे; तुझ्या मनात काही राग ठेवू नकोस, मित्रा, आणि मी तुझीही परवानगी मागतो.
उपस्थापय मे शीघ्रं विमानं राक्षसेश्वर। कृतकार्यस्य मे वासः कथं स्यादिह सम्मतः
राक्षसांचा राजा, माझं काम पूर्ण झाल्यावर इथे थांबणं योग्य नाही; म्हणून माझ्यासाठी विमान लवकर आण.
एवमुक्तस्तु रामेण राक्षसेन्द्रो विभीषणः। विमानं सूर्यसंकाशमाजुहाव त्वरान्वितः
रामाने असं म्हटल्यावर, राक्षसांचा राजा विभीषणाने सूर्यासारखं तेजस्वी विमान झटकन बोलावलं.
ततः काञ्चनचित्राङ्गं वैदूर्यमणिवेदिकम्। कूटागारैः परिक्षिप्तं सर्वतो रजतप्रभम्
मग, सोन्याच्या सुंदर अलंकारांनी सजलेलं, वैदूर्य मण्यांच्या चौकटीचं, चहूबाजूंनी चांदीसारख्या प्रकाशमान मनोऱ्यांनी वेढलेलं ते विमान—
पाण्डुराभिः पताकाभिर्ध्वजैश्च समलंकृतम्। शोभितं काञ्चनैर्हर्म्यैर्हेमपद्मविभूषितैः
पांढऱ्या पताका आणि ध्वजांनी सजलेलं, सोन्याच्या महालांनी आणि कमळांच्या अलंकारांनी शोभिवंत झालेलं होतं.
प्रकीर्णं किङ्किणीजालैर्मुक्तामणिगवाक्षकम्। घण्टाजालैः परिक्षिप्तं सर्वतो मधुरस्वनम्
टिणटिण वाजणाऱ्या घंटांच्या जाळ्यांनी वेढलेले, मोत्यांच्या आणि रत्नांच्या खिडक्यांनी सजलेले, सर्व बाजूंनी घंटांच्या ओळींनी घेरलेले, आणि मधुर आवाजांनी निनादणारे असे ते विमान होते.
तं मेरुशिखराकारं निर्मितं विश्वकर्मणा। बृहद्भिर्भूषितं हर्म्यैर्मुक्तारजतशोभितैः
ते विमान मेरू पर्वताच्या शिखरासारखे दिसणारे, विश्वकर्म्याने घडवलेले, मोठ्या मोठ्या राजवाड्यांनी आणि मोती-चांदीने झगमगणारे असे होते.
तलैः स्फटिकचित्राङ्गैर्वैदूर्यैश्च वरासनैः। महार्हास्तरणोपेतैरुपपन्नं महाधनैः
त्याच्या जमिनीवर स्फटिकाच्या सुंदर नक्षीदार पट्ट्या, उत्तम वैडूर्य रत्नांची आसने, महागड्या चादरी आणि मोठ्या संपत्तीने भरलेले असे ते होते.
उपस्थितमनाधृष्यं तद् विमानं मनोजवम्। निवेदयित्वा रामाय तस्थौ तत्र विभीषणः
ते अदम्य आणि वेगवान विमान समोर आले असता, विभीषणाने रामाला त्याची माहिती दिली आणि तिथेच उभा राहिला.
तत् पुष्पकं कामगमं विमान- मुपस्थितं भूधरसंनिकाशम्। दृष्ट्वा तदा विस्मयमाजगाम रामः ससौमित्रिरुदारसत्त्वः
त्या वेळी उदार मनाचा राम आणि सौमित्र, इच्छेनुसार जाणारे, पर्वतासारखे भासणारे पुष्पक विमान पाहून आश्चर्यचकित झाले.
thumb|द्वाविंशत्यधिकशततमः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे युद्धकाण्डे द्वाविंशत्यधिकशततमः सर्गः ॥६-
श्रीमद्वाल्मीकी रामायणाच्या युद्धकांडातील एकशे बावीसावा सर्ग ऐका.
उपस्थितं तु तं कृत्वा पुष्पकं पुष्पभूषितम्। अविदूरे स्थितो राममित्युवाच विभीषणः
पुष्पांनी सजवलेले पुष्पक विमान तयार करून जवळ उभे केले असता, विभीषणाने रामाला असे सांगितले.
स तु बद्धाञ्जलिपुटो विनीतो राक्षसेश्वरः। अब्रवीत् त्वरयोपेतः किं करोमीति राघवम्
राक्षसांचा राजा नम्रपणे, जोडलेल्या हातांनी, घाईने रामाजवळ आला आणि म्हणाला, 'मी काय करू?'
तमब्रवीन्महातेजा लक्ष्मणस्योपशृण्वतः। विमृश्य राघवो वाक्यमिदं स्नेहपुरस्कृतम्
लक्ष्मण ऐकत असताना, तेजस्वी रामाने विचारपूर्वक, प्रेमपूर्वक हे शब्द त्याला सांगितले.
कृतप्रयत्नकर्माणः सर्व एव वनौकसः। रत्नैरर्थैश्च विविधैः सम्पूज्यन्तां विभीषण
हे विभीषण, ज्यांनी मनापासून प्रयत्न केले त्या सर्व वानरांना विविध रत्ने आणि संपत्ती देऊन सन्मानित कर.
सहामीभिस्त्वया लङ्का निर्जिता राक्षसेश्वर। हृष्टैः प्राणभयं त्यक्त्वा संग्रामेष्वनिवर्तिभिः
हे राक्षसाधिपती, तुझ्या आणि या मित्रांच्या मदतीने, आनंदी आणि जीवाची भीती सोडून, युद्धात न मागे हटणाऱ्यांनी लंका जिंकली.
त इमे कृतकर्माणः सर्व एव वनौकसः। धनरत्नप्रदानैश्च कर्मैषां सफलं कुरु
या सर्व वानरांनी आपले कर्तव्य पार पाडले आहे; त्यांच्या कृत्यांना फळ मिळावे म्हणून त्यांना धन-रत्नांची देणगी दे.
एवं सम्मानिताश्चैते नन्द्यमाना यथा त्वया। भविष्यन्ति कृतज्ञेन निर्वृता हरियूथपाः
तू त्यांना अशा प्रकारे सन्मान दिलास आणि आनंद दिलास, तर हे वानरांचे प्रमुख कृतज्ञतेने समाधानी होतील.
त्यागिनं संग्रहीतारं सानुक्रोशं जितेन्द्रियम्। सर्वे त्वामभिगच्छन्ति ततः सम्बोधयामि ते
सर्वजण तुझ्याकडे येतात, कारण तू दानशूर, सर्वांना एकत्र ठेवणारा, दयाळू आणि इंद्रियांवर विजय मिळवलेला आहेस; म्हणून मी तुला हे सांगतो.
हीनं रतिगुणैः सर्वैरभिहन्तारमाहवे। सेना त्यजति संविग्ना नृपतिं तं नरेश्वर
हे नराधिपा, जो राजा सर्व आनंददायक गुणांनी वंचित आहे आणि युद्धात इतरांचे नुकसान करतो, त्याला त्याची घाबरलेली सेना सोडून देते.
एवमुक्तस्तु रामेण वानरांस्तान् विभीषणः। रत्नार्थसंविभागेन सर्वानेवाभ्यपूजयत्
रामाने असे सांगितल्यावर, विभीषणाने त्या सर्व वानरांना रत्ने आणि संपत्ती देऊन सन्मानित केले.
ततस्तान् पूजितान् दृष्ट्वा रत्नार्थैर्हरियूथपान्। आरुरोह तदा रामस्तद् विमानमनुत्तमम्
मग त्या वानर प्रमुखांना रत्ने आणि धन मिळालेले पाहून, रामाने ते उत्तम विमान चढले.
अङ्केनादाय वैदेहीं लज्जमानां मनस्विनीम्। लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विक्रान्तेन धनुष्मता
रामाने लाजणाऱ्या, मनाने शुद्ध असलेल्या वैदेहीला मांडीवर घेतले आणि धनुष्यधारी, पराक्रमी भाऊ लक्ष्मणासह तो विमानात बसला.
अब्रवीत् स विमानस्थः पूजयन् सर्ववानरान्। सुग्रीवं च महावीर्यं काकुत्स्थः सविभीषणम्
काकुत्स्थ रामाने विमानात बसून सर्व वानरांचा, तसेच बलवान सुग्रीव आणि विभीषण यांचा सन्मान केला.
मित्रकार्यं कृतमिदं भवद्भिर्वानरर्षभाः। अनुज्ञाता मया सर्वे यथेष्टं प्रतिगच्छत
वानरांनो, तुम्ही मैत्रीचे कर्तव्य पूर्ण केले आहे; आता माझ्या परवानगीने सर्वजण हवे तसे परत जाऊ शकता.
यत् तु कार्यं वयस्येन स्निग्धेन च हितेन च। कृतं सुग्रीव तत् सर्वं भवताधर्मभीरुणा
सुग्रीव, माझ्या प्रिय आणि हितचिंतक मित्रा, तू जे काही केलेस ते सर्व धर्माच्या भीतीने आणि योग्यतेने केलेस.
किष्किन्धां प्रति याह्याशु स्वसैन्येनाभिसंवृतः। स्वराज्ये वस लङ्कायां मया दत्ते विभीषण। न त्वां धर्षयितुं शक्ताः सेन्द्रा अपि दिवौकसः
आपल्या सैन्यासह तू लवकरच किष्किंधेला परत जा; विभीषण, मी तुला दिलेल्या लंकेच्या राज्यातच राहा. इंद्रासह देवताही तुला काही करू शकणार नाहीत.