प्रशशंसुः प्रशस्तव्यौ गायमानौ कुशीलवौ । अहो गीतस्य माधुर्यं श्लोकानां च विशेषतः ॥१-४-
गायनारे कुशिलव दोघांना सर्वांनी मोठ्या कौतुकानं गौरवलं. 'वा! या गाण्याचं गोडवे आणि या श्लोकांची खास गोडी!' असं सर्वांनी म्हटलं.
चिरनिर्वृत्तमप्येतत् प्रत्यक्षमिव दर्शितम् । प्रविश्य तावुभौ सुष्ठु तथाभावमगायताम् ॥१-४-
हे सगळं खूप पूर्वी घडलं असलं तरी, जणू डोळ्यांसमोर घडतंय असं वाटलं. दोघांनीही त्या गोष्टीत पूर्णपणे रंगून सुंदर गायलं.