रूपलक्षणसम्पन्नौ मधुरस्वरभाषिणौ । बिम्बादिवोत्थितौ बिम्बौ रामदेहात् तथापरौ ॥१-४-
रूप आणि शुभ लक्षणांनी युक्त, गोड आवाजात बोलणारे, रामाच्या देहातून जणू दोन प्रतिमा निर्माण झाल्यासारखे दिसत होते.
तौ राजपुत्रौ कार्त्स्न्येन धर्म्यमाख्यानमुत्तमम् । वाचोविधेयं तत्सर्वं कृत्वा काव्यमनिन्दितौ ॥१-४-
त्या दोन राजपुत्रांनी संपूर्ण धर्मयुक्त आणि उत्तम कथा आत्मसात करून, निर्दोषपणे ते काव्य सादर केलं.
ऋषीणां च द्विजातीनां साधूनां च समागमे । यथोपदेशं तत्त्वज्ञौ जगतुः सुसमाहितौ ॥१-४-
ऋषी, द्विज आणि सज्जन यांच्या सभेत, ते दोघे, सार्थकतेने आणि सांगितल्याप्रमाणे, एकाग्रतेने ते गायन करत.
महात्मानौ महाभागौ सर्वलक्षणलक्षितौ । तौ कदाचित् समेतानामृषीणां भावितात्मनाम् ॥१-४-
महात्मा, मोठ्या भाग्याचे, सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त, हे दोघे, एकदा शुद्धचित्त असलेल्या ऋषींच्या सभेत उपस्थित होते.
मध्ये सभं समीपस्थाविदं काव्यमगायताम् । तच्छ्रुत्वा मुनयः सर्वे बाष्पपर्याकुलेक्षणाः ॥१-४-
सभेच्या मध्यभागी, जवळ उभे राहून, त्यांनी हे काव्य गायिलं; ते ऐकून सर्व ऋषींच्या डोळ्यांत अश्रू आले.
साधु साध्विति तावूचुः परं विस्मयमागताः । ते प्रीतमनसः सर्वे मुनयो धर्मवत्सलाः ॥१-४-
'छान! छान!' असं म्हणत, मोठ्या आश्चर्याने भारावून, ते सर्व धर्मप्रिय ऋषी आनंदित झाले.
प्रशशंसुः प्रशस्तव्यौ गायमानौ कुशीलवौ । अहो गीतस्य माधुर्यं श्लोकानां च विशेषतः ॥१-४-
गायनारे कुशिलव दोघांना सर्वांनी मोठ्या कौतुकानं गौरवलं. 'वा! या गाण्याचं गोडवे आणि या श्लोकांची खास गोडी!' असं सर्वांनी म्हटलं.
चिरनिर्वृत्तमप्येतत् प्रत्यक्षमिव दर्शितम् । प्रविश्य तावुभौ सुष्ठु तथाभावमगायताम् ॥१-४-
हे सगळं खूप पूर्वी घडलं असलं तरी, जणू डोळ्यांसमोर घडतंय असं वाटलं. दोघांनीही त्या गोष्टीत पूर्णपणे रंगून सुंदर गायलं.