तस्मिन् प्रतिहतेऽस्त्रे तु रावणो राक्षसाधिपः। क्रोधं च द्विगुणं चक्रे क्रोधाच्चास्त्रमनन्तरम्
ते अस्त्र परतवले गेले तेव्हा राक्षसांचा राजा रावणाचा राग दुप्पट झाला आणि त्या रागातून त्याने लगेच दुसरे अस्त्र तयार केले.
मयेन विहितं रौद्रमन्यदस्त्रं महाद्युतिः। उत्स्रष्टुं रावणो भीमं राघवाय प्रचक्रमे
मायाने केलेले भयंकर अस्त्र रावणाने राघवावर सोडायला सुरुवात केली.
ततः शूलानि निश्चेरुर्गदाश्च मुसलानि च। कार्मुकाद् दीप्यमानानि वज्रसाराणि सर्वशः
मग त्याच्या धनुष्यातून तेजस्वी, वज्रासारख्या भाले, गदा आणि मुसळ बाहेर पडले.
मुद्गराः कूटपाशाश्च दीप्ताश्चाशनयस्तथा। निष्पेतुर्विविधास्तीक्ष्णा वाता इव युगक्षये
मुसळ, काटेरी दोर, आणि प्रज्वलित भूक-अस्त्रे अशा अनेक भयंकर, तीक्ष्ण अस्त्रांचा वर्षाव झाला, जणू युगाच्या शेवटी वाऱ्याचा तडाखा बसावा.
तदस्त्रं राघवः श्रीमानुत्तमास्त्रविदां वरः। जघान परमास्त्रेण गान्धर्वेण महाद्युतिः
ते अस्त्र रामाने, जो उत्तम अस्त्रविद्या जाणणारा आणि तेजस्वी होता, गंधर्वास्त्राने सहज नष्ट केले.
तस्मिन् प्रतिहतेऽस्त्रे तु राघवेण महात्मना। रावणः क्रोधताम्राक्षः सौरमस्त्रमुदीरयत्
ते अस्त्र रामाने परतवले तेव्हा, रागाने डोळे लाल झालेले रावणाने सूर्यास्त्र सोडले.
ततश्चक्राणि निष्पेतुर्भास्वराणि महान्ति च। कार्मुकाद् भीमवेगस्य दशग्रीवस्य धीमतः
मग दहा डोक्यांच्या, बुद्धिमान आणि भयंकर वेगाच्या रावणाच्या धनुष्यातून मोठी, तेजस्वी चक्रे बाहेर पडली.
तैरासीद् गगनं दीप्तं सम्पतद्भिः समन्ततः। पतद्भिश्च दिशो दीप्ताश्चन्द्रसूर्यग्रहैरिव
ती सर्वत्र उडू लागली आणि आकाश उजळून निघाले; त्या पडणाऱ्या तेजस्वी अस्त्रांनी दिशाही सूर्य, चंद्र आणि ग्रहांसारख्या चमकू लागल्या.
तानि चिच्छेद बाणौघैश्चक्राणि तु स राघवः। आयुधानि च चित्राणि रावणस्य चमूमुखे
रामाने त्या चक्रांचा आणि रावणाच्या सैन्यापुढील रंगीबेरंगी अस्त्रांचा बाणांच्या वर्षावाने छेद केला.
तदस्त्रं तु हतं दृष्ट्वा रावणो राक्षसाधिपः। विव्याध दशभिर्बाणै रामं सर्वेषु मर्मसु
ते अस्त्र नष्ट झालेले पाहून राक्षसांचा राजा रावणाने रामाच्या सर्व मर्मस्थळी दहा बाण घुसवले.
स विद्धो दशभिर्बाणैर्महाकार्मुकनिःसृतैः। रावणेन महातेजा न प्राकम्पत राघवः
रावणाच्या मोठ्या धनुष्यातून सुटलेल्या दहा बाणांनी रामाला घायाळ केलं, पण तेजस्वी राम एक क्षणही हलला नाही.
ततो विव्याध गात्रेषु सर्वेषु समितिंजयः। राघवस्तु सुसंक्रुद्धो रावणं बहुभिः शरैः
मग रणात नेहमी जिंकणारा, संतप्त रामाने रावणाच्या अंगावर अनेक बाणांचा वर्षाव केला.
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धो राघवस्यानुजो बली। लक्ष्मणः सायकान् सप्त जग्राह परवीरहा
त्याच वेळी, रामाचा धाडसी धाकटा भाऊ लक्ष्मण रागाने सात बाण उचलतो.
तैः सायकैर्महावेगै रावणस्य महाद्युतिः। ध्वजं मनुष्यशीर्षं तु तस्य चिच्छेद नैकधा
त्या वेगवान बाणांनी तेजस्वी लक्ष्मणाने रावणाच्या मानवी डोक्याच्या चिन्ह असलेल्या ध्वजाला अनेक तुकड्यांत कापलं.
सारथेश्चापि बाणेन शिरो ज्वलितकुण्डलम्। जहार लक्ष्मणः श्रीमान् नैर्ऋतस्य महाबलः
लक्ष्मणाने एक बाण सोडून, तेजस्वी कुंडले घातलेल्या रावणाच्या सारथ्याचं डोकं उडवलं.
तस्य बाणैश्च चिच्छेद धनुर्गजकरोपमम्। लक्ष्मणो राक्षसेन्द्रस्य पञ्चभिर्निशितैस्तदा
मग लक्ष्मणाने पाच तीक्ष्ण बाणांनी, हत्तीच्या सोंडेइतकं मोठं असलेलं राक्षसराजाच्या धनुष्य तुकडे केलं.
नीलमेघनिभांश्चास्य सदश्वान् पर्वतोपमान्। जघानाप्लुत्य गदया रावणस्य विभीषणः
विभीषणाने उडी मारून, गडद मेघासारख्या आणि पर्वतासारख्या मोठ्या रावणाच्या घोड्यांना गदेद्वारे ठार केलं.
हताश्वात् तु तदा वेगादवप्लुत्य महारथात्। कोपमाहारयत् तीव्रं भ्रातरं प्रति रावणः
घोडे मारले गेल्यावर, रावण मोठ्या रथातून वेगाने खाली उडी मारतो आणि भावावर तीव्र रागाने पेटतो.
ततः शक्तिं महाशक्तिः प्रदीप्तामशनीमिव। विभीषणाय चिक्षेप राक्षसेन्द्रः प्रतापवान्
मग शक्तिशाली रावणाने, वीजेसारखी प्रज्वलित भयानक शक्ती विभीषणावर फेकली.
अप्राप्तामेव तां बाणैस्त्रिभिश्चिच्छेद लक्ष्मणः। अथोदतिष्ठत् संनादो वानराणां महारणे
ती शक्ती अजून पोहोचायच्या आधीच, लक्ष्मणाने तीन बाणांनी तिला छेदली; मग रणभूमीत वानरांचा मोठा जयघोष झाला.
सम्पपात त्रिधा छिन्ना शक्तिः काञ्चनमालिनी। सविस्फुलिङ्गा ज्वलिता महोल्केव दिवश्च्युता
ती सोन्याच्या माळांनी सजलेली शक्ती तीन तुकड्यांत तुटून, ज्वाळा आणि ठिणग्या उडवत, आकाशातून पडलेल्या उल्केसारखी जमिनीवर पडली.
ततः सम्भाविततरां कालेनापि दुरासदाम्। जग्राह विपुलां शक्तिं दीप्यमानां स्वतेजसा
मग काही वेळाने, सहन करायला कठीण अशी, स्वतःच्या तेजाने प्रज्वलित मोठी शक्ती त्याने उचलली.
सा वेगिता बलवता रावणेन दुरात्मना। जज्वाल सुमहातेजा दीप्ताशनिसमप्रभा
दुष्ट रावणाने ती शक्ती जोरात उचलली आणि ती प्रचंड तेजाने जळू लागली, वीजेसारखी चमकत होती.
एतस्मिन्नन्तरे वीरो लक्ष्मणस्तं विभीषणम्। प्राणसंशयमापन्नं तूर्णमभ्यवपद्यत
त्याच वेळी, वीर लक्ष्मणाने जीवाच्या धोक्यात सापडलेल्या विभीषणाजवळ पटकन धाव घेतली.
तं विमोक्षयितुं वीरश्चापमायम्य लक्ष्मणः। रावणं शक्तिहस्तं वै शरवर्षैरवाकिरत्
त्याला सोडवण्यासाठी, धाडसी लक्ष्मणाने धनुष्य ताणून, हातात शक्ती असलेल्या रावणावर बाणांचा वर्षाव केला.
कीर्यमाणः शरौघेण विसृष्टेन महात्मना। न प्रहर्तुं मनश्चक्रे विमुखीकृतविक्रमः
महात्मा लक्ष्मणाने सोडलेल्या बाणांच्या पावसाने रावण गोंधळला आणि त्याचं धैर्य ढासळलं, म्हणून तो वार करू शकला नाही.
मोक्षितं भ्रातरं दृष्ट्वा लक्ष्मणेन स रावणः। लक्ष्मणाभिमुखस्तिष्ठन्निदं वचनमब्रवीत्
लक्ष्मणाने भावाला सोडवल्याचं पाहून, रावण लक्ष्मणासमोर उभा राहून म्हणाला—
मोक्षितस्ते बलश्लाघिन् यस्मादेवं विभीषणः। विमुच्य राक्षसं शक्तिस्त्वयीयं विनिपात्यते
"तू बलाचा गर्व करणाऱ्या विभीषणाला सोडवलंस, त्यामुळे ही शक्ती राक्षसावर न पडता आता तुझ्यावरच पडेल."
एषा ते हृदयं भित्त्वा शक्तिर्लोहितलक्षणा। मद्बाहुपरिघोत्सृष्टा प्राणानादाय यास्यति
ही भाल, रक्तानं ओळखीची, माझ्या मदमस्त हाताने फेकलेली, तुझ्या छातीत घुसून तुझे प्राण घेऊन जाईल.
इत्येवमुक्त्वा तां शक्तिमष्टघण्टां महास्वनाम्। मयेन मायाविहिताममोघां शत्रुघातिनीम्
असं म्हणून, आठ घंटांनी सजलेली, मोठ्या आवाजाची, मायेनं मायेनं तयार केलेली, कधीही न चुकणारी आणि शत्रूंचा नाश करणारी ती भाल