उभौ हि येन व्रजतस्तेन तेन शरोर्मयः। ऊर्मयो वायुना विद्धा जग्मुः सागरयोरिव
दोघांपैकी जो ज्या दिशेने जाई, तिथे वाऱ्याने हलवलेल्या बाणांच्या लाटा समुद्रातील लाटांसारख्या उसळू लागल्या.
ततः संसक्तहस्तस्तु रावणो लोकरावणः। नाराचमालां रामस्य ललाटे प्रत्यमुञ्चत
मग सर्व लोकांना भयभीत करणारा रावण, हातात शस्त्रे घेऊन, रामाच्या कपाळावर लोखंडी बाणांची माळ सोडली.
रौद्रचापप्रयुक्तां तां नीलोत्पलदलप्रभाम्। शिरसाधारयद् रामो न व्यथामभ्यपद्यत
त्या भयंकर धनुष्याने सोडलेली, निळ्या कमळाच्या पाकळीसारखी चमकणारी ती अस्त्र रामाने डोक्यावर झेलली आणि तो किंचितही हलला नाही.
अथ मन्त्रानपि जपन् रौद्रमस्त्रमुदीरयन्। शरान् भूयः समादाय रामः क्रोधसमन्वितः
मग रामाने मंत्र म्हणत, भयंकर अस्त्र उगारले आणि रागाने भरून पुन्हा बाण उचलले.
मुमोच च महातेजाश्चापमायम्य वीर्यवान्। तान् शरान् राक्षसेन्द्राय चिक्षेपाच्छिन्नसायकः
महाशक्तिशाली आणि पराक्रमी रामाने धनुष्य ताणून, अखंडित बाण राक्षसांच्या राजावर सोडले.
ते महामेघसंकाशे कवचे पतिताः शराः। अवध्ये राक्षसेन्द्रस्य न व्यथां जनयंस्तदा
ते बाण, मोठ्या ढगासारख्या दिसणाऱ्या रावणाच्या कवचावर पडले, पण त्या अमर राक्षसराजाला तेव्हा काहीही वेदना झाली नाही.
पुनरेवाथ तं रामो रथस्थं राक्षसाधिपम्। ललाटे परमास्त्रेण सर्वास्त्रकुशलोऽभिनत्
मग पुन्हा राम, सर्व अस्त्रांमध्ये पारंगत, रथावर उभ्या असलेल्या राक्षसराजाच्या कपाळावर श्रेष्ठ अस्त्राने प्रहार केला.
ते भित्त्वा बाणरूपाणि पञ्चशीर्षा इवोरगाः। श्वसन्तो विविशुर्भूमिं रावणप्रतिकूलिताः
ते बाण, पाच तोंडांच्या सर्पांसारखे, छेदून, फुसफुसत पृथ्वीमध्ये शिरले, कारण रावणाने त्यांना परतवले होते.
निहत्य राघवस्यास्त्रं रावणः क्रोधमूर्च्छितः। आसुरं सुमहाघोरमस्त्रं प्रादुश्चकार सः
राघवाचे अस्त्र निष्प्रभ करून, रावण रागाने भरून, अती भयंकर असुरी अस्त्र सोडले.
सिंहव्याघ्रमुखांश्चापि कङ्ककोकमुखानपि। गृध्रश्येनमुखांश्चापि शृगालवदनांस्तथा
त्याने सिंह, वाघ, बगळा, घार, गिधाड, गरुड आणि कोल्हा यांच्या तोंडांसारखे धारदार बाण सोडले.
ईहामृगमुखांश्चापि व्यादितास्यान् भयावहान्। पञ्चास्याँल्लेलिहानांश्च ससर्ज निशितान् शरान्
त्याने हरिणाच्या तोंडांसारखे, मोठ्या तोंडाने भीतीदायक आणि पाच तोंडे असलेले, ओठ चाटणारे असे तीक्ष्ण बाणही सोडले.
शरान् खरमुखांश्चान्यान् वराहमुखसंश्रितान्। श्वानकुक्कुटवक्त्रांश्च मकराशीविषाननान्
त्याने गाढव, रानडुक्कर, कुत्रा, कोंबडा, मगरी आणि विषारी सर्प यांच्या तोंडांसारखे इतर बाणही सोडले.
एतांश्चान्यांश्च मायाभिः ससर्ज निशिताञ्छरान्। रामं प्रति महातेजाः क्रुद्धः सर्प इव श्वसन्
रावणाने आपल्या मायांनी आणखी अनेक तीक्ष्ण बाण सोडले, ते रागाने फणा काढणाऱ्या सर्पासारखे फुसफुसत रामावर झेपावले.
आसुरेण समाविष्टः सोऽस्त्रेण रघुपुङ्गवः। ससर्जास्त्रं महोत्साहं पावकं पावकोपमः
राघव त्या असुरी अस्त्राने वेढला गेला, पण त्याने मोठ्या उत्साहाने अग्नीसारखे तेजस्वी अस्त्र सोडले.
अग्निदीप्तमुखान् बाणांस्तत्र सूर्यमुखानपि। चन्द्रार्धचन्द्रवक्त्रांश्च धूमकेतुमुखानपि। ग्रहनक्षत्रवर्णांश्च महोल्कामुखसंस्थितान्
त्याने अग्निसारख्या तोंडाचे, सूर्याच्या, चंद्राच्या, अर्ध्या चंद्राच्या, धूमकेतूसारख्या, तसेच ग्रह-नक्षत्रांच्या रंगाचे आणि मोठ्या उल्केसारखे बाण सोडले.
विद्युज्जिह्वोपमांश्चापि ससर्ज विविधाञ्छरान्। ते रावणशरा घोरा राघवास्त्रसमाहताः
त्याने वीजेच्या जिभेसारखे विविध बाणही सोडले; पण राघवाच्या अस्त्रांनी ते रावणाचे भयंकर बाण सहज नष्ट झाले.
विलयं जग्मुराकाशे जघ्नुश्चैव सहस्रशः। तदस्त्रं निहतं दृष्ट्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा
ते बाण आकाशातच नाहीसे झाले आणि हजारोंनी नष्ट झाले; रामाने ते अस्त्र सहजपणे हरवलेले पाहून
हृष्टा नेदुस्ततः सर्वे कपयः कामरूपिणः। सुग्रीवाभिमुखा वीराः सम्परिक्षिप्य राघवम्
सर्व कामरूपी वानर आनंदाने ओरडू लागले, वीर सुग्रीवाच्या दिशेने पाहत रामाभोवती जमले.
ततस्तदस्त्रं विनिहत्य राघवः प्रसह्य तद् रावणबाहुनिःसृतम्। मुदान्वितो दाशरथिर्महात्मा विनेदुरुच्चैर्मुदिताः कपीश्वराः
मग ते अस्त्र नष्ट करून, दशरथपुत्र राघवाने रावणाच्या हातून आलेला हल्ला रोखला; वानरांचे प्रमुख आनंदाने मोठ्याने गर्जना करू लागले.
thumb|शततमः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे युद्धकाण्डे शततमः सर्गः ॥६-
श्रीमद्वाल्मीकी रामायणाच्या युद्धकांडातील शंभरावा सर्ग ऐका.
तस्मिन् प्रतिहतेऽस्त्रे तु रावणो राक्षसाधिपः। क्रोधं च द्विगुणं चक्रे क्रोधाच्चास्त्रमनन्तरम्
ते अस्त्र परतवले गेले तेव्हा राक्षसांचा राजा रावणाचा राग दुप्पट झाला आणि त्या रागातून त्याने लगेच दुसरे अस्त्र तयार केले.
मयेन विहितं रौद्रमन्यदस्त्रं महाद्युतिः। उत्स्रष्टुं रावणो भीमं राघवाय प्रचक्रमे
मायाने केलेले भयंकर अस्त्र रावणाने राघवावर सोडायला सुरुवात केली.
ततः शूलानि निश्चेरुर्गदाश्च मुसलानि च। कार्मुकाद् दीप्यमानानि वज्रसाराणि सर्वशः
मग त्याच्या धनुष्यातून तेजस्वी, वज्रासारख्या भाले, गदा आणि मुसळ बाहेर पडले.
मुद्गराः कूटपाशाश्च दीप्ताश्चाशनयस्तथा। निष्पेतुर्विविधास्तीक्ष्णा वाता इव युगक्षये
मुसळ, काटेरी दोर, आणि प्रज्वलित भूक-अस्त्रे अशा अनेक भयंकर, तीक्ष्ण अस्त्रांचा वर्षाव झाला, जणू युगाच्या शेवटी वाऱ्याचा तडाखा बसावा.
तदस्त्रं राघवः श्रीमानुत्तमास्त्रविदां वरः। जघान परमास्त्रेण गान्धर्वेण महाद्युतिः
ते अस्त्र रामाने, जो उत्तम अस्त्रविद्या जाणणारा आणि तेजस्वी होता, गंधर्वास्त्राने सहज नष्ट केले.
तस्मिन् प्रतिहतेऽस्त्रे तु राघवेण महात्मना। रावणः क्रोधताम्राक्षः सौरमस्त्रमुदीरयत्
ते अस्त्र रामाने परतवले तेव्हा, रागाने डोळे लाल झालेले रावणाने सूर्यास्त्र सोडले.
ततश्चक्राणि निष्पेतुर्भास्वराणि महान्ति च। कार्मुकाद् भीमवेगस्य दशग्रीवस्य धीमतः
मग दहा डोक्यांच्या, बुद्धिमान आणि भयंकर वेगाच्या रावणाच्या धनुष्यातून मोठी, तेजस्वी चक्रे बाहेर पडली.
तैरासीद् गगनं दीप्तं सम्पतद्भिः समन्ततः। पतद्भिश्च दिशो दीप्ताश्चन्द्रसूर्यग्रहैरिव
ती सर्वत्र उडू लागली आणि आकाश उजळून निघाले; त्या पडणाऱ्या तेजस्वी अस्त्रांनी दिशाही सूर्य, चंद्र आणि ग्रहांसारख्या चमकू लागल्या.
तानि चिच्छेद बाणौघैश्चक्राणि तु स राघवः। आयुधानि च चित्राणि रावणस्य चमूमुखे
रामाने त्या चक्रांचा आणि रावणाच्या सैन्यापुढील रंगीबेरंगी अस्त्रांचा बाणांच्या वर्षावाने छेद केला.
तदस्त्रं तु हतं दृष्ट्वा रावणो राक्षसाधिपः। विव्याध दशभिर्बाणै रामं सर्वेषु मर्मसु
ते अस्त्र नष्ट झालेले पाहून राक्षसांचा राजा रावणाने रामाच्या सर्व मर्मस्थळी दहा बाण घुसवले.