अद्येन्द्रवैवस्वतविष्णुरुद्र- साध्याश्च वैश्वानरचन्द्रसूर्याः। द्रक्ष्यन्ति मे विक्रममप्रमेयं विष्णोरिवोग्रं बलियज्ञवाटे
आज इंद्र, यम, विष्णु, रुद्र, साध्यगण, अग्नी, चंद्र आणि सूर्य हे सर्व माझ्या अमाप पराक्रमाचे साक्षीदार होतील, जसा विष्णुने बळीच्या यज्ञात उग्र पराक्रम दाखवला तसा.
स एवमुक्त्वा त्रिदशेन्द्रशत्रु- रापृच्छ्य राजानमदीनसत्त्वः। समारुरोहानिलतुल्यवेगं रथं खरश्रेष्ठसमाधियुक्तम्
असं म्हणून, देवांचा शत्रू इंद्रजित, ज्याचं मन अजिबात खचलेलं नव्हतं, राजाची परवानगी घेऊन वाऱ्यासारख्या वेगवान आणि उत्तम घोड्यांनी जोडलेल्या आपल्या रथावर चढला.
समास्थाय महातेजा रथं हरिरथोपमम्। जगाम सहसा तत्र यत्र युद्धमरिंदमः
महान तेजस्वी इंद्रजित देवांच्या रथासारख्या आपल्या रथावर बसला आणि शत्रूंचा पराभव करणारा जिथे युद्ध करत होता तिथे तो झपाट्याने गेला.
तं प्रस्थितं महात्मानमनुजग्मुर्महाबलाः। संहर्षमाणा बहवो धनुःप्रवरपाणयः
तो महान आत्मा निघाला तेव्हा अनेक बलाढ्य, आनंदी आणि उत्तम धनुष्य घेऊन असलेले वीर त्याच्या मागे निघाले.
गजस्कन्धगताः केचित् केचित् परमवाजिभिः। व्याघ्रवृश्चिकमार्जारखरोष्ट्रैश्च भुजङ्गमैः
काही योद्धे हत्तींच्या पाठीवर, काही उत्तम घोड्यांवर, तर काही वाघ, विंचू, मांजर, गाढव, उंट आणि साप यांच्यावर बसून गेले.
वराहैः श्वापदैः सिंहैर्जम्बुकैः पर्वतोपमैः। काकहंसमयूरैश्च राक्षसा भीमविक्रमाः
काही राक्षसांनी डुक्कर, रानटी जनावरे, सिंह, पर्वताएवढे कोल्हे, कावळे, हंस आणि मोर यांच्यावर बसून भीषण शौर्याने कूच केली.
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशपरश्वधगदाधराः। भुशुण्डिमुद्गरायष्टिशतघ्नीपरिघायुधाः
त्यांच्याकडे भाले, पट्टे, तलवारी, कुऱ्हाडी, गदा, मुठी, लोखंडी काठ्या, शतघ्नी आणि परिघ अशी शस्त्रे होती.
स शङ्खनिनदैः पूर्णैर्भेरीणां चापि निःस्वनैः। जगाम त्रिदशेन्द्रारिराजिं वेगेन वीर्यवान्
शंखांच्या गजराने आणि भेरींच्या मोठ्या आवाजाने तो देवांचा शत्रू, पराक्रमी आणि बलवान, वेगाने रणभूमीकडे निघाला.
स शङ्खशशिवर्णेन छत्रेण रिपुसूदनः। रराज प्रतिपूर्णेन नभश्चन्द्रमसा यथा
शंखासारख्या शुभ्र छत्राखाली तो शत्रूंचा संहार करणारा जसा पूर्ण चंद्र आकाशात शोभतो तसा तेजाने झळकत होता.
वीज्यमानस्ततो वीरो हैमैर्हेमविभूषणः। चारुचामरमुख्यैश्च मुख्यः सर्वधनुष्मताम्
सोन्याच्या दागिन्यांनी सजलेला तो वीर, सुंदर सोन्याच्या चामरांनी वाऱ्यावर झुलवला जात होता आणि सर्व धनुर्धरांमध्ये तोच प्रमुख दिसत होता.
स तु दृष्ट्वा विनिर्यान्तं बलेन महता वृतम्। राक्षसाधिपतिः श्रीमान् रावणः पुत्रमब्रवीत्
तो मोठ्या सैन्याने वेढलेला बाहेर पडताना पाहून, राक्षसांचा तेजस्वी राजा रावण आपल्या मुलाला म्हणाला—
त्वमप्रतिरथः पुत्र त्वया वै वासवो जितः। किं पुनर्मानुषं धृष्यं निहनिष्यसि राघवम्
माझ्या मुला, तू रणात कुणालाही तोड नाहीस. तू तर इंद्रालाही हरवलंस, मग माणूस असलेल्या रामाचा पराभव करणे तुझ्यासाठी काय कठीण आहे? तू नक्कीच राघवाचा वध करशील.
तथोक्तो राक्षसेन्द्रेण प्रत्यगृह्णान्महाशिषः। ततस्त्विन्द्रजिता लङ्का सूर्यप्रतिमतेजसा
राक्षसराजाने असे आशीर्वाद दिल्यावर, इंद्रजित त्या महान आशीर्वादाचा स्वीकार करून, सूर्यासारखा तेजस्वी होऊन लंकेत गेला.
रराजाप्रतिवीर्येण द्यौरिवार्केण भास्वता। स सम्प्राप्य महातेजा युद्धभूमिमरिंदमः
तो अपूर्व पराक्रमाने तेजाने झळकत होता, जसा आकाशात तेजस्वी सूर्य. तो महान तेजस्वी, शत्रूंचा संहार करणारा रणभूमीत पोहोचला.
स्थापयामास रक्षांसि रथं प्रति समन्ततः। ततस्तु हुतभोक्तारं हुतभुक्सदृशप्रभः
त्याने आपल्या रथाभोवती राक्षसांना संरक्षणासाठी उभं केलं; मग अग्नीप्रमाणे तेजस्वी होऊन, त्याने हवनासाठी तयारी केली.
जुहुवे राक्षसश्रेष्ठो विधिवन्मन्त्रसत्तमैः। स हविर्लाजसत्कारैर्माल्यगन्धपुरस्कृतैः
राक्षसांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या त्याने योग्य मंत्रांनी, ज्वालामुखीसमोर ज्वारी, फुलांच्या माळा आणि सुवासिक वस्तूंसह विधिपूर्वक आहुती दिली.
जुहुवे पावकं तत्र राक्षसेन्द्रः प्रतापवान्। शस्त्राणि शरपत्राणि समिधोऽथ बिभीतकाः
त्या ठिकाणी, सामर्थ्यशाली राक्षसांचा राजा अग्नीला शस्त्रं, बाणांची पिसं, समिधा आणि बिभीतक फळं यांची आहुती देत होता.
लोहितानि च वासांसि स्रुवं कार्ष्णायसं तथा। स तत्राग्निं समास्तीर्य शरपत्रैः सतोमरैः
त्याने तिथे लाल वस्त्रं आणि काळ्या लोखंडाचा स्रुवा अर्पण केला; बाणांची पिसं आणि भाले याने अग्नी सजवला.
छागस्य कृष्णवर्णस्य गलं जग्राह जीवतः। सकृदेव समिद्धस्य विधूमस्य महार्चिषः
त्याने जिवंत काळ्या रंगाच्या मेंढ्याचं गळा पकडलं; अग्नी मोठ्या ज्वाळांनी, धूर न येता, एकदम प्रज्वलित झाला.
बभूवुस्तानि लिङ्गानि विजयं यान्यदर्शयन्। प्रदक्षिणावर्तशिखस्तप्तकाञ्चनसंनिभः
त्या वेळी विजयाचे चिन्हं दिसू लागली; अग्नीची ज्वाळा उजवीकडे वळली आणि तापलेल्या सोन्यासारखी चमकत होती.
हविस्तत् प्रतिजग्राह पावकः स्वयमुत्थितः। सोऽस्त्रमाहारयामास ब्राह्ममस्त्रविशारदः
स्वतः अग्नीने आहुती स्वीकारली आणि वर उचलला; मग ब्रह्मास्त्र जाणणाऱ्या त्याने ते अस्त्र आवाहन केलं.
धनुश्चात्मरथं चैव सर्वं तत्राभ्यमन्त्रयत्। तस्मिन्नाहूयमानेऽस्त्रे हूयमाने च पावके। सार्कग्रहेन्दुनक्षत्रं वितत्रास नभस्थलम्
त्याने आपलं धनुष्य, रथ आणि सगळं शस्त्रसामान मंत्रांनी पवित्र केलं; अस्त्र आवाहन करताना आणि अग्नीला आहुती देताना, सूर्य, चंद्र आणि ताऱ्यांसह आकाश थरथरलं.
स पावकं पावकदीप्ततेजा हुत्वा महेन्द्रप्रतिमप्रभावः। सचापबाणासिरथाश्वसूतः खेऽन्तर्दधेऽऽत्मानमचिन्त्यवीर्यः
अग्नीला आहुती दिल्यावर, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी आणि महेंद्रासारखा सामर्थ्यवान, धनुष्य, बाण, तलवार, रथ, घोडे आणि सारथीसह, तो अद्भुत सामर्थ्याचा इंद्रजित आकाशात अदृश्य झाला.
ततो हयरथाकीर्णं पताकाध्वजशोभितम्। निर्ययौ राक्षसबलं नर्दमानं युयुत्सया
मग घोडे आणि रथांनी भरलेली, पताका आणि ध्वजांनी सजलेली राक्षसांची सेना गर्जना करत, युद्धासाठी उत्सुक होऊन बाहेर पडली.
ते शरैर्बहुभिश्चित्रैस्तीक्ष्णवेगैरलंकृतैः। तोमरैरङ्कुशैश्चापि वानराञ्जघ्नुराहवे
त्यांनी विविध रंगांच्या, तीक्ष्ण आणि वेगवान बाणांनी, तसेच भाले आणि अंकुशांनी, वानरांवर युद्धात हल्ला केला.
रावणिस्तु सुसंक्रुद्धस्तान् निरीक्ष्य निशाचरान्। हृष्टा भवन्तो युध्यन्तु वानराणां जिघांसया
पण रावणाने, त्या निशाचरांना पाहून फारच संतापून, 'आनंदी व्हा आणि वानरांचा संहार करण्यासाठी लढा!' असं सांगितलं.
ततस्ते राक्षसाः सर्वे गर्जन्तो जयकांक्षिणः। अभ्यवर्षंस्ततो घोरं वानरान् शरवृष्टिभिः
मग सगळ्या राक्षसांनी विजयाच्या आशेने गर्जना करत, वानरांवर भयंकर बाणांचा वर्षाव केला.
स तु नालीकनाराचैर्गदाभिर्मुसलैरपि। रक्षोभिः संवृतः संख्ये वानरान् विचकर्ष ह
युद्धात राक्षसांनी नाळिका, नाराच, गदा आणि मुसळ यांच्याने वेढून, त्यांनी वानरांना मागे हकललं.
ते वध्यमानाः समरे वानराः पादपायुधाः। अभ्यवर्षन्त सहसा रावणिं शैलपादपैः
युद्धात मारले जात असताना, वानरांनी झाडं शस्त्र म्हणून उचलली आणि अचानक रावणावर डोंगरशिखरं आणि झाडांच्या खोडांनी वर्षाव केला.
इन्द्रजित् तु तदा क्रुद्धो महातेजा महाबलः। वानराणां शरीराणि व्यधमद् रावणात्मजः
तेव्हा रावणाचा पुत्र इंद्रजित, प्रचंड तेज आणि बलाने संतापून, वानरांच्या देहांवर बाणांचा मारा करू लागला.