अहमामन्त्रये सर्वान् महर्षीन् पुण्यकर्मणः। यज्ञसाह्यकरान् राजंस्ततो यक्ष्यसि निर्वृतः
मी सर्व पुण्यशाली महर्षींना, यज्ञात सहाय्य करणाऱ्यांना बोलावीन; मग राजा, तू समाधानाने यज्ञ करू शकशील.
गुरुशापकृतं रूपं यदिदं त्वयि वर्तते। अनेन सह रूपेण सशरीरो गमिष्यसि
गुरूच्या शापामुळे तुझ्यावर आलेले हे रूप, या रूपातच तू या देहासह वर जाशील.
हस्तप्राप्तमहं मन्ये स्वर्गं तव नराधिप। यस्त्वं कौशिकमागम्य शरण्यं शरणागतः
राजा, तू कौशिकपुत्राकडे, शरण देणाऱ्याकडे शरण आला आहेस म्हणून मला वाटते की स्वर्ग तुझ्या हातात आहे.
एवमुक्त्वा महातेजाः पुत्रान् परमधार्मिकान्। व्यादिदेश महाप्राज्ञान् यज्ञसम्भारकारणात्
असे म्हणून, तेजस्वी ऋषीने आपल्या अत्यंत धर्मनिष्ठ आणि बुद्धिमान पुत्रांना यज्ञाची तयारी करण्यास सांगितले.
सर्वान् शिष्यान् समाहूय वाक्यमेतदुवाच ह। सर्वानृषीन् सवासिष्ठानानयध्वं ममाज्ञया
त्याने सर्व शिष्यांना बोलावून सांगितले, 'माझ्या आज्ञेने सर्व ऋषी आणि वसिष्ठ यांना येथे आणा.'
सशिष्यान् सुहृदश्चैव सर्त्विजः सुबहुश्रुतान्। यदन्यो वचनं ब्रूयान्मद्वाक्यबलचोदितः
त्यांचे शिष्य, मित्र आणि वेदशास्त्रात पारंगत यजमान यांनाही आणा; आणि माझ्या शब्दाने प्रेरित होऊन ज्यांना काही सांगायचे आहे तेही येऊ द्या.
तत् सर्वमखिलेनोक्तं ममाख्येयमनादृतम्। तस्य तद् वचनं श्रुत्वा दिशो जग्मुस्तदाज्ञया
मी सर्व काही स्पष्टपणे सांगितले होते, पण माझ्या शब्दांकडे दुर्लक्ष करण्यात आले. त्या आज्ञा ऐकून, ते सर्वजण वेगवेगळ्या दिशांना निघून गेले.
आजग्मुरथ देशेभ्यः सर्वेभ्यो ब्रह्मवादिनः। ते च शिष्याः समागम्य मुनिं ज्वलिततेजसम्
मग सर्व प्रदेशांतून ब्रह्मविद्या जाणणारे ऋषी आणि त्यांचे शिष्य एकत्र आले आणि तपश्चर्येच्या तेजाने उजळलेल्या त्या ऋषीजवळ गेले.
ऊचुश्च वचनं सर्वं सर्वेषां ब्रह्मवादिनाम्। श्रुत्वा ते वचनं सर्वे समायान्ति द्विजातयः
ते सर्व ब्रह्मविद्या जाणणाऱ्यांचे शब्द बोलले; आणि ते शब्द ऐकून, सर्व द्विज लोक तिथे येऊ लागले.
सर्वदेशेषु चागच्छन् वर्जयित्वा महोदयम्। वासिष्ठं यच्छतं सर्वं क्रोधपर्याकुलाक्षरम्
सर्व प्रदेशांतून लोक आले, पण महोदय येथून कोणी आले नाही. वसिष्ठांचे सर्वजण, रागाने भरलेले, कठोर शब्द बोलू लागले.
यथाह वचनं सर्वं शृणु त्वं मुनिपुंगव। क्षत्रियो याजको यस्य चण्डालस्य विशेषतः
हे ऋषिश्रेष्ठ, मी जे शब्द बोललो ते तू ऐक— 'विशेषतः क्षत्रियाने चांडाळासाठी यज्ञ करणे कसे योग्य आहे?'
कथं सदसि भोक्तारो हविस्तस्य सुरर्षयः। ब्राह्मणा वा महात्मानो भुक्त्वा चाण्डालभोजनम्
सभेत देवर्षी किंवा महान आत्म्याचे ब्राह्मण चांडाळाच्या अन्नावर जेवून त्याच्या हविष्याचा स्वीकार कसा करतील?
कथं स्वर्गं गमिष्यन्ति विश्वामित्रेण पालिताः। एतद् वचननैष्ठुर्यमूचुः संरक्तलोचनाः
विश्वामित्राच्या रक्षणाखाली असलेले लोक स्वर्गात कसे जातील? असे कठोर शब्द त्यांनी रागाने डोळे भरून उच्चारले.
वासिष्ठा मुनिशार्दूल सर्वे सहमहोदयाः। तेषां तद् वचनं श्रुत्वा सर्वेषां मुनिपुंगवः
हे ऋषिश्रेष्ठ, सर्व वसिष्ठ आणि महोदय येथील लोक एकत्र असे बोलले; त्यांचे शब्द ऐकून, त्या ऋषिमध्ये श्रेष्ठ असलेला—
क्रोधसंरक्तनयनः सरोषमिदमब्रवीत्। यद् दूषयन्त्यदुष्टं मां तप उग्रं समास्थितम्
रागाने डोळे लाल झालेले, त्याने संतापाने असे म्हटले: 'मी निर्दोष असूनही, कठोर तपश्चर्या करत असूनही, ते मला दोष देतात.'
भस्मीभूता दुरात्मानो भविष्यन्ति न संशयः। अद्य ते कालपाशेन नीता वैवस्वतक्षयम्
'ते दुष्ट लोक नक्कीच राख होऊन जातील; आज काळाच्या फासाने ते यमाच्या अधीन होतील.'
सप्तजातिशतान्येव मृतपाः सम्भवन्तु ते। श्वमांसनियताहारा मुष्टिका नाम निर्घृणाः
'सातशे जन्म ते मृतप नावाने जन्म घेतील, कुत्र्याचे मांस खाणारे, निर्दयी आणि मुष्टिक नावाने ओळखले जाणारे.'
विकृताश्च विरूपाश्च लोकाननुचरन्त्विमान्। महोदयश्च दुर्बुद्धिर्मामदूष्यं ह्यदूषयत्
'विकृत आणि कुरूप होऊन, जगात कुठेही सन्मान न मिळता भटकतील; आणि महोदय, ज्याने मला निर्दोष असतानाही दोष दिला—'
दूषितः सर्वलोकेषु निषादत्वं गमिष्यति। प्राणातिपातनिरतो निरनुक्रोशतां गतः
'तो सर्व लोकांत बदनाम होईल, निषाद जातीचा होईल, प्राण्यांचे वध करण्यात गुंतलेला, आणि दयाशून्य होईल.'
दीर्घकालं मम क्रोधाद् दुर्गतिं वर्तयिष्यति। एतावदुक्त्वा वचनं विश्वामित्रो महातपाः। विरराम महातेजा ऋषिमध्ये महामुनिः
'माझ्या रागामुळे तो दीर्घकाळ दु:खात राहील.' असे म्हणून, महान तपस्वी, तेजस्वी विश्वामित्र ऋषिमध्ये शांत झाला.
thumb|षष्ठितमः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे बालकाण्डे षष्ठितमः सर्गः ॥१-
श्रीमद्वाल्मीकी रामायणाच्या बालकांडातील एकसष्टावा सर्ग ऐका.
तपोबलहतान् ज्ञात्वा वासिष्ठान् समहोदयान्। ऋषिमध्ये महातेजा विश्वामित्रोऽभ्यभाषत
वसिष्ठ आणि महोदय येथील लोक तपश्चर्येच्या सामर्थ्याने पराभूत झालेले आहेत हे जाणून, महान तेजस्वी विश्वामित्र ऋषिमध्ये बोलू लागला.
अयमिक्ष्वाकुदायादस्त्रिशङ्कुरिति विश्रुतः। धर्मिष्ठश्च वदान्यश्च मां चैव शरणं गतः
'हा इक्ष्वाकू वंशातील प्रसिद्ध त्रिशंकू आहे, धर्मनिष्ठ आणि दानशूर, ज्याने माझ्या शरण येण्याचा मार्ग स्वीकारला आहे.'
स्वेनानेन शरीरेण देवलोकजिगीषया। यथायं स्वशरीरेण देवलोकं गमिष्यति
'याने आपल्या या देहानेच, देवांचे लोक जिंकण्याची इच्छा धरली आहे; हा आपल्या देहासह स्वर्गात जाण्याची इच्छा करतो.'
तथा प्रवर्त्यतां यज्ञो भवद्भिश्च मया सह। विश्वामित्रवचः श्रुत्वा सर्व एव महर्षयः
माझ्यासोबत तुम्ही सर्वांनी हा यज्ञ सुरू करावा, असे विश्वामित्रांनी सांगितले. हे ऐकून सर्व महर्षी एकत्र आले.
ऊचुः समेताः सहसा धर्मज्ञा धर्मसंहितम्। अयं कुशिकदायादो मुनिः परमकोपनः
धर्माची जाण असलेले ते सर्वजण एकत्र येऊन म्हणाले, 'हा कुशिकांचा वंशज ऋषी फार क्रोधी आहे.'
यदाह वचनं सम्यगेतत् कार्यं न संशयः। अग्निकल्पो हि भगवान् शापं दास्यति रोषतः
त्यांनी जे काही सांगितले आहे ते नक्कीच करावे, यात शंका नाही; कारण हे भगवंत अग्नीप्रमाणे आहेत आणि रागावले तर शाप देतील.
तस्मात् प्रवर्त्यतां यज्ञः सशरीरो यथा दिवि। गच्छेदिक्ष्वाकुदायादो विश्वामित्रस्य तेजसा
म्हणून हा यज्ञ असा सुरू करावा की इक्ष्वाकूंचा वंशज विश्वामित्रांच्या तेजामुळे आपल्या देहासह स्वर्गात जाऊ शकेल.
ततः प्रवर्त्यतां यज्ञः सर्वे समधितिष्ठत। एवमुक्त्वा महर्षयः संजह्रुस्ताः क्रियास्तदा
मग हा यज्ञ सुरू करा, तुम्ही सर्वांनी तो स्वीकारावा. असे म्हणून महर्षींनी त्या वेळी त्या सर्व क्रिया सुरू केल्या.
याजकश्च महातेजा विश्वामित्रोऽभवत् क्रतौ। ऋत्विजश्चानुपूर्व्येण मन्त्रवन्मन्त्रकोविदाः
महातेजस्वी विश्वामित्र यज्ञाचे मुख्य यजमान झाले आणि मंत्र जाणणारे इतर ऋत्विजांनी आपापली कामे योग्य क्रमाने केली.