ततश्चक्रुर्महात्मानः कुम्भकर्णस्य चाग्रतः। भूतानां मेरुसंकाशं राशिं परमतर्पणम्
मग त्या महात्म्यांनी कुम्भकर्णासमोर पर्वतासारखा मोठा नैवेद्याचा ढीग ठेवला, जो भूतांना अत्यंत तृप्त करणारा होता.
मृगाणां महिषाणां च वराहाणां च संचयान्। चक्रुर्नैर्ऋतशार्दूला राशिमन्नस्य चाद्भुतम्
राक्षसांनी हरण, म्हैस आणि डुकरांचे मोठाले ढीग केले आणि अचंबित करणारा जेवणाचा साठा केला.
ततः शोणितकुम्भांश्च मांसानि विविधानि च। पुरस्तात् कुम्भकर्णस्य चक्रुस्त्रिदशशत्रवः
नंतर, कुम्भकर्णासमोर देवांचे शत्रू असलेल्या राक्षसांनी रक्ताने भरलेली मडकी आणि वेगवेगळ्या प्रकारचे मांस ठेवले.
लिलिपुश्च परार्घ्येन चन्दनेन परंतपम्। दिव्यैराश्वासयामासुर्माल्यैर्गन्धैश्च गन्धिभिः
शत्रूंचा संहार करणाऱ्या कुम्भकर्णाला त्यांनी मौल्यवान चंदन लावलं आणि दिव्य माळा व सुगंधी फुलांनी त्याला जागं करण्याचा प्रयत्न केला.
धूपगन्धांश्च ससृजुस्तुष्टुवुश्च परंतपम्। जलदा इव चानेदुर्यातुधानास्ततस्ततः
त्यांनी धुपाचा सुवास पसरवला आणि शत्रूंचा छळ करणाऱ्या कुम्भकर्णाची स्तुती केली; याक्षांनी ढगांसारखे इकडे तिकडे गडगडाट केला.
शङ्खांश्च पूरयामासुः शशाङ्कसदृशप्रभान्। तुमुलं युगपच्चापि विनेदुश्चाप्यमर्षिताः
चंद्रासारखी चमकणारी शंख वाजवली आणि सगळ्यांनी एकदम प्रचंड आवाज केला.
नेदुरास्फोटयामासुश्चिक्षिपुस्ते निशाचराः। कुम्भकर्णविबोधार्थं चक्रुस्ते विपुलं स्वरम्
राक्षसांनी गडगडाट केला, टाळ्या वाजवल्या आणि आरडाओरडा केला; कुम्भकर्णाला उठवण्यासाठी त्यांनी मोठा गोंधळ घातला.
सशङ्खभेरीपणवप्रणादं सास्फोटितक्ष्वेलितसिंहनादम्। दिशो द्रवन्तस्त्रिदिवं किरन्तः श्रुत्वा विहंगाः सहसा निपेतुः
शंख, भेरी, पखवाजांचा मोठा गजर, टाळ्या, शिंक, आणि सिंहासारखे गर्जन यामुळे सगळीकडे उडणारे पक्षी घाबरून आकाशात पांगले आणि अचानक खाली पडले.
यदा भृशं तैर्निनदैर्महात्मा न कुम्भकर्णो बुबुधे प्रसुप्तः। ततो भुशुण्डीर्मुसलानि सर्वे रक्षोगणास्ते जगृहुर्गदाश्च
इतक्या मोठ्या गोंधळानंतरही तो महान कुम्भकर्ण गाढ झोपेतून जागा झाला नाही; मग सर्व राक्षसांनी गदा, मुसळ आणि मोठी काठ्यांची शस्त्रं उचलली.
तं शैलशृङ्गैर्मुसलैर्गदाभि- र्वक्षःस्थले मुद्गरमुष्टिभिश्च। सुखप्रसुप्तं भुवि कुम्भकर्णं रक्षांस्युदग्राणि तदा निजघ्नुः
मग त्या भयंकर राक्षसांनी जमिनीवर सुखाने झोपलेल्या कुम्भकर्णाच्या छातीवर डोंगरशिखरं, मुसळ, गदा, मोठ्या काठ्या आणि मुठीने प्रहार केला.
तस्य निःश्वासवातेन कुम्भकर्णस्य रक्षसः। राक्षसाः कुम्भकर्णस्य स्थातुं शेकुर्न चाग्रतः
कुम्भकर्णाच्या श्वासाच्या जोरामुळे राक्षसांना त्याच्या समोर उभं राहता येईना.
ततः परिहिता गाढं राक्षसा भीमविक्रमाः। मृदङ्गपणवान् भेरीः शङ्खकुम्भगणांस्तथा
मग ते भयंकर आणि बलाढ्य राक्षसांनी एकत्र येऊन मृदंग, पखवाज, भेरी, शंख आणि जलकुंभांचा मोठा गट तयार केला.
दश राक्षससाहस्रं युगपत्पर्यवारयत्। नीलाञ्जनचयाकारं ते तु तं प्रत्यबोधयन्
दहा हजार राक्षसांनी एकाच वेळी काळ्या अंजनासारख्या दिसणाऱ्या त्याला वेढलं आणि त्याला उठवण्याचा प्रयत्न केला.
अभिघ्नन्तो नदन्तश्च न च सम्बुबुधे तदा। यदा चैनं न शेकुस्ते प्रतिबोधयितुं तदा
त्यांनी त्याला मारलं, ओरडले, तरी तो जागा झाला नाही; आणि जेव्हा त्याला उठवता आलं नाही,
ततो गुरुतरं यत्नं दारुणं समुपाक्रमन्। अश्वानुष्ट्रान् खरान् नागाञ्जघ्नुर्दण्डकशाङ्कुशैः
मग त्यांनी आणखी कठोर प्रयत्न केला; घोडे, उंट, गाढव आणि हत्ती यांना काठी आणि शिंगाने मारलं.
भेरीशङ्खमृदङ्गांश्च सर्वप्राणैरवादयन्। निजघ्नुश्चास्य गात्राणि महाकाष्ठकटंकरैः
सर्वांनी मिळून भेरी, शंख, मृदंग मोठ्या आवाजात वाजवले आणि मोठ्या लाकडी काठ्यांनी त्याच्या अंगावर प्रहार केला.
मुद्गरैर्मुसलैश्चापि सर्वप्राणसमुद्यतैः। तेन नादेन महता लङ्का सर्वा प्रपूरिता। सपर्वतवना सर्वा सोऽपि नैव प्रबुध्यते
मोठ्या मुसळांनी आणि गजांनी सगळी ताकद लावून इतका मोठा गोंधळ केला की लंका, तिचे डोंगर आणि जंगलांसकट, सगळीकडे तो आवाज भरून गेला — पण तरीही तो जागा झाला नाही.
ततो भेरीसहस्रं तु युगपत् समहन्यत। मृष्टकाञ्चनकोणानामसक्तानां समन्ततः
नंतर, सोन्याच्या कडांनी मढवलेल्या हजारो भेरी एकाच वेळी जोरात वाजवल्या गेल्या आणि सगळीकडे त्यांचा आवाज घुमला.
एवमप्यतिनिद्रस्तु यदा नैव प्रबुध्यते। शापस्य वशमापन्नस्ततः क्रुद्धा निशाचराः
असं असूनही, जास्त झोपेमुळे तो अजूनही जागा झाला नाही; शापाच्या प्रभावाखाली असलेला तो, आणि रागाने भरलेले रात्रीचे राक्षस,
ततः कोपसमाविष्टाः सर्वे भीमपराक्रमाः। तद् रक्षो बोधयिष्यन्तश्चक्रुरन्ये पराक्रमम्
मग सगळे भयंकर आणि बलवान राक्षस रागाने भरून, त्या राक्षसाला उठवण्यासाठी अजून प्रयत्न करू लागले.
अन्ये भेरीः समाजघ्नुरन्ये चक्रुर्महास्वनम्। केशानन्ये प्रलुलुपुः कर्णानन्ये दशन्ति च
काहींनी भेरी वाजवल्या, काहींनी मोठा गोंधळ केला; काहींनी त्याचे केस ओढले, तर काहींनी त्याचे कान चावले.
उदकुम्भशतानन्ये समसिञ्चन्त कर्णयोः। न कुम्भकर्णः पस्पन्दे महानिद्रावशं गतः
काहींनी त्याच्या कानांवर शंभरभर पाण्याचे कलश ओतले, पण गाढ झोपेत गेलेल्या कुम्भकर्णाने काहीच हालचाल केली नाही.
अन्ये च बलिनस्तस्य कूटमुद्गरपाणयः। मूर्ध्नि वक्षसि गात्रेषु पातयन् कूटमुद्गरान्
इतर बलवान राक्षसांनी लोखंडी मुसळ हातात घेऊन, त्याच्या डोक्यावर, छातीवर आणि अंगावर ते मुसळ घातले.
रज्जुबन्धनबद्धाभिः शतघ्नीभिश्च सर्वतः। वध्यमानो महाकायो न प्राबुध्यत राक्षसः
दोऱ्यांनी बांधलेल्या शतघ्नीने सगळीकडून मारले तरी, तो मोठ्या देहाचा राक्षस जागा झाला नाही.
वारणानां सहस्रं च शरीरेऽस्य प्रधावितम्। कुम्भकर्णस्तदा बुद्ध्वा स्पर्शं परमबुध्यत
हजारो हत्ती त्याच्या अंगावरून धावले; तेव्हा कुम्भकर्णाला तो स्पर्श जाणवला आणि तो थोडासा जागा झाला.
स पात्यमानैर्गिरिशृङ्गवृक्षै- रचिन्तयंस्तान् विपुलान् प्रहारान्। निद्राक्षयात् क्षुद्भयपीडितश्च विजृम्भमाणः सहसोत्पपात
डोंगरशिखरे आणि झाडे त्याच्यावर फेकली जात असताना, तो त्या जोरदार माराचा विचार करू लागला; झोप कमी होत गेली, भूक आणि भीतीने त्रस्त होऊन तो तोंड वासून अचानक उठून बसला.
स नागभोगाचलशृङ्गकल्पौ विक्षिप्य बाहू जितवज्रसारौ। विवृत्य वक्त्रं वडवामुखाभं निशाचरोऽसौ विकृतं जजृम्भे
त्याचे हात नागाच्या वेटोळ्यासारखे किंवा डोंगरशिखरांसारखे भासले; ते दोन्ही हात वज्रासारखे मजबूत पसरले. त्याने घोड्याच्या तोंडासारखे मोठे तोंड उघडले आणि तो राक्षस भयंकरपणे जांभई देऊ लागला.
तस्य जाजृम्भमाणस्य वक्त्रं पातालसंनिभम्। ददृशे मेरुशृङ्गाग्रे दिवाकर इवोदितः
तो जांभई देताना त्याचे तोंड पाताळासारखे खोल दिसत होते, आणि तो मेरू पर्वताच्या शिखरावर उगवणाऱ्या सूर्यासारखा भासला.
स जृम्भमाणोऽतिबलः प्रबुद्धस्तु निशाचरः। निःश्वासश्चास्य संजज्ञे पर्वतादिव मारुतः
तो अतिशय बलवान राक्षस जागा होऊन जांभई देत असताना, त्याचा श्वास डोंगरावरून वाहणाऱ्या वाऱ्यासारखा बाहेर पडला.
तस्य दीप्ताग्निसदृशे विद्युत्सदृशवर्चसी। ददृशाते महानेत्रे दीप्ताविव महाग्रहौ
त्याच्या दोन मोठ्या डोळ्यांत जणू प्रज्वलित अग्नीसारखी ज्वाळा आणि वीजेसारखा तेज होता; ते दोन्ही डोळे तेजस्वी ग्रहांसारखे भासत होते.