राजन् मन्त्रितपूर्वं नः कुशलैः सह मन्त्रिभिः। विवादश्चापि नो वृत्तः समवेक्ष्य परस्परम्
राजा, आम्ही कुशल मंत्र्यांसोबत आधीच विचारविनिमय केला आहे आणि एकमेकांचे मत ऐकून चर्चा देखील झाली आहे.
प्रदानेन तु सीतायाः श्रेयो व्यवसितं मया। अप्रदाने पुनर्युद्धं दृष्टमेव तथैव नः
माझ्या मते, सीतेला परत देणं हेच आपल्यासाठी उत्तम आहे; जर ती परत दिली नाही, तर मग आपल्याला युद्ध अटळ आहे.
सोऽहं दानैश्च मानैश्च सततं पूजितस्त्वया। सान्त्वैश्च विविधैः काले किं न कुर्यां हितं तव
तू नेहमी मला दान, मान आणि योग्य वेळी विविध प्रकारच्या समजुती देऊन सन्मान दिलास; मग तुझ्या भल्यासाठी मी काय करणार नाही?
नहि मे जीवितं रक्ष्यं पुत्रदारधनानि च। त्वं पश्य मां जुहूषन्तं त्वदर्थे जीवितं युधि
माझं जीवन, मुलं, पत्नी आणि संपत्ती हे माझ्यासाठी जपायचं नाही; तुझ्यासाठी मी युद्धात जीव देण्यास तयार आहे, हे तू पाहा.
एवमुक्त्वा तु भर्तारं रावणं वाहिनीपतिः। उवाचेदं बलाध्यक्षान् प्रहस्तः पुरतः स्थितान्
असं म्हणून प्रहस्त सेनापतीने आपल्या स्वामी रावणाला सांगितलं आणि मग समोर उभ्या असलेल्या सैन्याधिकाऱ्यांना संबोधलं.
समानयत मे शीघ्रं राक्षसानां महाबलम्। मद्बाणानां तु वेगेन हतानां च रणाजिरे
माझ्यासाठी लवकरात लवकर राक्षसांची बलाढ्य फौज एकत्र करा, ज्यात मदाने उन्मत्त आणि रणांगणात पडलेले दोन्ही असतील.
अद्य तृप्यन्तु मांसादाः पक्षिणः काननौकसाम्। तस्य तद् वचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षा महाबलाः
आज वनात राहणाऱ्यांचे मांस खाणारे पक्षी तृप्त होऊ देत; हे वचन ऐकून ते बलाढ्य सैन्याधिकारी—
बलमुद्योजयामासुस्तस्मिन् राक्षसमन्दिरे। सा बभूव मुहूर्तेन भीमैर्नानाविधायुधैः
त्यांनी त्या राक्षसांच्या राजवाड्यात सैन्याची मांडणी केली; क्षणातच तिथे विविध शस्त्रांनी सज्ज, भीषण योद्धे भरले.
लङ्का राक्षसवीरैस्तैर्गजैरिव समाकुला। हुताशनं तर्पयतां ब्राह्मणांश्च नमस्यताम्
लंकाही त्या राक्षसवीरांनी, जणू हत्तींच्या झुंडीने, गजबजून गेली; त्यांनी अग्निला होम केला आणि ब्राह्मणांना वंदन केलं.
आज्यगन्धप्रतिवहः सुरभिर्मारुतो ववौ। स्रजश्च विविधाकारा जगृहुस्त्वभिमन्त्रिताः
साजूक तुपाचा सुगंध घेऊन मंद वारा वाहू लागला; आणि विविध प्रकारच्या, मंत्र न घातलेल्या फुलमाळा त्यांनी घेतल्या.
संग्रामसज्जाः संहृष्टा धारयन् राक्षसास्तदा। सधनुष्काः कवचिनो वेगादाप्लुत्य राक्षसाः
तेव्हा राक्षस युद्धासाठी सज्ज, आनंदित, धनुष्य घेऊन आणि कवच घालून, वेगाने पुढे झेपावले.
रावणं प्रेक्ष्य राजानं प्रहस्तं पर्यवारयन्। अथामन्त्र्य तु राजानं भेरीमाहत्य भैरवाम्
राजा रावणाला पाहून, त्यांनी प्रहस्ताला वेढा घातला; मग राजाला अभिवादन करून, भीषण भेरी वाजवली.
आरुरोह रथं युक्तः प्रहस्तः सज्जकल्पितम्। हयैर्महाजवैर्युक्तं सम्यक्सूतं सुसंयतम्
पूर्ण सज्ज आणि तयार असलेला प्रहस्त, वेगवान घोड्यांनी ओढलेली, उत्तम सारथ्य असलेली आणि मजबूत बांधलेली रथावर चढला.
महाजलदनिर्घोषं साक्षाच्चन्द्रार्कभास्वरम्। उरगध्वजदुर्धर्षं सुवरूथं स्वपस्करम्
तो रथ मोठ्या मेघासारखा गडगडणारा, सूर्य-चंद्रासारखा तेजस्वी, सर्पध्वज असलेला, सुवर्ण कवच आणि स्वतःच्या ध्वजाने शोभणारा होता.
सुवर्णजालसंयुक्तं प्रहसन्तमिव श्रिया। ततस्तं रथमास्थाय रावणार्पितशासनः
तो रथ सुवर्ण जाळ्यांनी सजवलेला, श्रीमंतीने जणू हसणारा भासत होता; मग रावणाच्या आज्ञेने प्रहस्त त्या रथावर चढला.
लङ्काया निर्ययौ तूर्णं बलेन महता वृतः। ततो दुन्दुभिनिर्घोषः पर्जन्यनिनदोपमः। वादित्राणां च निनदः पूरयन्निव मेदिनीम्
तो मोठ्या सैन्याने वेढलेला, लंकेहून वेगाने बाहेर पडला; मग नगाऱ्यांचा गडगडाट, जणू मेघांचा गडगडाट, आणि वाद्यांचा आवाज साऱ्या भूमीत भरून गेला.
शुश्रुवे शङ्खशब्दश्च प्रयाते वाहिनीपतौ। निनदन्तः स्वरान् घोरान् राक्षसा जग्मुरग्रतः
जेव्हा सेनापती निघाला, तेव्हा शंखांचा आवाज ऐकू आला; राक्षस भीषण गर्जना करत पुढे चालले.
भीमरूपा महाकायाः प्रहस्तस्य पुरःसराः। नरान्तकः कुम्भहनुर्महानादः समुन्नतः। प्रहस्तसचिवा ह्येते निर्ययुः परिवार्य तम्
भीतीदायक रूपाचे आणि मोठ्या देहाचे, प्रहस्ताचे मुख्य योद्धे—नरांतक, कुम्भहनु, महानाद आणि समुन्नत—हे त्याचे सल्लागार त्याला वेढून निघाले.
व्यूढेनैव सुघोरेण पूर्वद्वारात् स निर्ययौ। गजयूथनिकाशेन बलेन महता वृतः
सुस्थित आणि भयंकर अशा मांडणीने, तो पूर्व दरवाजातून बाहेर पडला, आणि हत्तींच्या कळपासारख्या मोठ्या सैन्याने वेढलेला होता.
सागरप्रतिमौघेन वृतस्तेन बलेन सः। प्रहस्तो निर्ययौ क्रुद्धः कालान्तकयमोपमः
त्या सैन्याने वेढलेला, समुद्रासारखा उसळणारा, रागावलेला प्रहस्त काळाच्या शेवटी येणाऱ्या मृत्यूसारखा बाहेर पडला.
तस्य निर्याणघोषेण राक्षसानां च नर्दताम्। लङ्कायां सर्वभूतानि विनेदुर्विकृतैः स्वरैः
त्याच्या प्रस्थानाचा आवाज आणि राक्षसांच्या गर्जना यामुळे लंकेतल्या सर्व जीवांनी विचित्र स्वरात आक्रोश केला.
व्यभ्रमाकाशमाविश्य मांसशोणितभोजनाः। मण्डलान्यपसव्यानि खगाश्चक्रू रथं प्रति
मांस आणि रक्त खाणारे पक्षी निरभ्र आकाशात जाऊन, रथाभोवती उलट दिशेने वर्तुळं घालत होते.
वमन्त्यः पावकज्वालाः शिवा घोरा ववाशिरे। अन्तरिक्षात् पपातोल्का वायुश्च परुषं ववौ
भीषण कोल्हे ज्वाळा टाकत ओरडले; आकाशातून उल्का पडली आणि वारा जोरात वाहू लागला.
अन्योन्यमभिसंरब्धा ग्रहाश्च न चकाशिरे। मेघाश्च खरनिर्घोषा रथस्योपरि रक्षसः
ग्रह एकमेकांवर चिडलेले होते आणि चमकत नव्हते; ढगांनी कडक गडगडाट करत राक्षसाच्या रथावर गर्दी केली.
ववर्षू रुधिरं चास्य सिषिचुश्च पुरःसरान्। केतुमूर्धनि गृध्रस्तु विलीनो दक्षिणामुखः
त्याच्यावर रक्ताचा पाऊस पडला आणि त्याचे मुख्य योद्धे भिजले; दक्षिणेकडे तोंड करून एक गिधाड त्याच्या रथाच्या ध्वजावर अदृश्य झाले.
नदन्नुभयतः पार्श्वं समग्रां श्रियमाहरत्। सारथेर्बहुशश्चास्य संग्राममवगाहतः
दोन्ही बाजूंनी ओरडत, त्याची सर्व शोभा हरवली; आणि सारथी, वारंवार युद्धात उतरूनही, हादरला.
प्रतोदो न्यपतद्धस्तात् सूतस्य हयसादिनः। निर्याणश्रीश्च या च स्याद् भास्वरा च सुदुर्लभा
घोड्यांचा सारथी असलेला सुताचा चाबूक हातातून खाली पडला; आणि प्रस्थानाची तेजस्वी, दुर्मिळ शोभा नाहीशी झाली.
सा ननाश मुहूर्तेन समे च स्खलिता हयाः। प्रहस्तं तं हि निर्यान्तं प्रख्यातगुणपौरुषम्। युधि नानाप्रहरणा कपिसेनाभ्यवर्तत
क्षणात ती नाहीशी झाली आणि घोडे सरळ रस्त्यावर अडखळले; गुण आणि पराक्रमाने प्रसिद्ध असलेला प्रहस्त निघाला, तेव्हा विविध शस्त्रांनी सज्ज वानरसेना त्याच्याशी युद्धासाठी पुढे आली.
अथ घोषः सुतुमुलो हरीणां समजायत। वृक्षानारुजतां चैव गुर्वीर्वै गृह्णतां शिलाः
मग वानरांमध्ये प्रचंड गोंधळ उडाला, ते झाडं उपटू लागले आणि मोठमोठ्या दगडांना उचलू लागले.
नदतां राक्षसानां च वानराणां च गर्जताम्। उभे प्रमुदिते सैन्ये रक्षोगणवनौकसाम्
राक्षस गर्जना करू लागले आणि वानरही दणदणाट करू लागले; दोन्ही सैन्ये—राक्षसांचा आणि वानरांचा—आनंदित झाली.