ते हयान् काञ्चनापीडान् ध्वजांश्चाशीविषोपमान्। आप्लुत्य दशनैस्तीक्ष्णैर्भीमकोपा व्यदारयन्
ते भयंकर आणि संतापलेले राक्षस, सोन्याच्या मस्तकपट्ट्या घातलेल्या घोड्यांना आणि सर्पध्वज असलेल्या रथांना उड्या मारून, तीक्ष्ण दातांनी फाडून टाकू लागले.
वानरा बलिनो युद्धेऽक्षोभयन् राक्षसीं चमूम्। कुञ्जरान् कुञ्जरारोहान् पताकाध्वजिनो रथान्
मजबूत वानरांनी युद्धात राक्षसांची फौज, हत्ती, त्यांच्या स्वारांना आणि झेंड्यांनी सजलेले रथ हादरवून सोडले.
चकर्षुश्च ददंशुश्च दशनैः क्रोधमूिर्च्छताः। लक्ष्मणश्चापि रामश्च शरैराशीविषोपमैः
रागाने भरून त्यांनी दातांनी ओढले, चावले; आणि लक्ष्मण व राम यांनी विषारी सर्पासारखे बाण सोडून शत्रूंना घायाळ केले.
दृश्यादृश्यानि रक्षांसि प्रवराणि निजघ्नतुः। तुरंगखुरविध्वस्तं रथनेमिसमुत्थितम्
दृश्य आणि अदृश्य अशा श्रेष्ठ राक्षसांना त्यांनी बाणांनी ठार केले; आणि घोड्यांच्या टाचा व रथांच्या चाकांनी उडवलेली धूळ आकाशात पसरली.
रुरोध कर्णनेत्राणि युध्यतां धरणीरजः। वर्तमाने तथा घोरे संग्रामे लोमहर्षणे। रुधिरौघा महाघोरा नद्यस्तत्र विसुस्रुवुः
लढणाऱ्यांनी उडवलेल्या धुळीने सर्वांच्या कानात आणि डोळ्यांत अडथळा निर्माण केला. त्या भयंकर आणि अंगावर काटा आणणाऱ्या युद्धात, तिथे भयंकर रक्ताच्या नद्या वाहू लागल्या.
ततो भेरीमृदङ्गानां पणवानां च निःस्वनः। शङ्खनेमिस्वनोन्मिश्रः सम्बभूवाद्भुतोपमः
मग तिथे ढोल, मृदंग, पखवाज यांचे आवाज, शंख आणि रथांच्या चाकांचा गडगडाट मिसळून, ऐकायला आश्चर्यकारक असा गजर झाला.
हतानां स्तनमानानां राक्षसानां च निःस्वनः। शस्तानां वानराणां च सम्बभूवात्र दारुणः
त्या ठिकाणी मारले गेलेले आणि जखमी झालेले राक्षस, तसेच जखमी वानर यांच्या भीषण किंकाळ्या उठल्या.
हतैर्वानरमुख्यैश्च शक्तिशूलपरश्वधैः। निहतैः पर्वताकारै राक्षसैः कामरूपिभिः
शक्ती, शूल आणि कुऱ्हाडीने मारलेले वानरांचे प्रमुख, तसेच पर्वतासारखे मोठे, इच्छेनुसार रूप बदलणारे राक्षसही तिथे पडले होते.
शस्त्रपुष्पोपहारा च तत्रासीद् युद्धमेदिनी। दुर्ज्ञेया दुर्निवेशा च शोणितास्त्रावकर्दमा
त्या रणभूमीवर शस्त्रांचा वर्षाव आणि अस्त्रांची उधळण झाली होती. रक्ताच्या चिखलामुळे ती भूमी ओळखू येत नव्हती, चालायला कठीण झाली होती.
सा बभूव निशा घोरा हरिराक्षसहारिणी। कालरात्रीव भूतानां सर्वेषां दुरतिक्रमा
ती रात्र फारच भयंकर झाली, वानर आणि राक्षसांचा संहार करणारी, जणू सर्व जीवांसाठी काळरात्रच झाली होती, जी कोणालाही पार करता येणार नव्हती.
ततस्ते राक्षसास्तत्र तस्मिंस्तमसि दारुणे। राममेवाभ्यवर्तन्त संहृष्टाः शरवृष्टिभिः
त्या भयंकर अंधारात, आनंदित झालेले राक्षस तीरांचा मारा करत रामाकडे झेपावले.
तेषामापततां शब्दः क्रुद्धानामपि गर्जताम्। उद्वर्त इव सप्तानां समुद्राणामभूत् स्वनः
त्या संतप्त राक्षसांचा गजर, ते गर्जना करत पुढे येताना, जणू सातही समुद्र उसळल्याचा आवाज वाटत होता.
तेषां रामः शरैः षड्भिः षड् जघान निशाचरान्। निमेषान्तरमात्रेण शरैरग्निशिखोपमैः
रामाने एका डोळ्याच्या पापणी लवतेत, अग्नीच्या ज्वाळेसारख्या सहा बाणांनी सहा राक्षसांना ठार केले.
यज्ञशत्रुश्च दुर्धर्षो महापार्श्वमहोदरौ। वज्रदंष्ट्रो महाकायस्तौ चोभौ शुकसारणौ
यज्ञशत्रू, दुर्धर्ष, महापार्श्व, महोदर, वज्रदंष्ट्र हा मोठ्या देहाचा, आणि शुक, सारण हे दोघे—
ते तु रामेण बाणौघैः सर्वमर्मसु ताडिताः। युद्धादपसृतास्तत्र सावशेषायुषोऽभवन्
रामाच्या बाणांच्या वर्षावाने सगळ्या मर्मस्थळी घाव बसल्यामुळे, ते सर्व रणभूमीतून मागे हटले, त्यांचा जीव थोडक्यात वाचला.
निमेषान्तरमात्रेण घोरैरग्निशिखोपमैः। दिशश्चकार विमलाः प्रदिशश्च महारथः
डोळ्याच्या क्षणभरात, त्या महान रथीने अग्नीच्या ज्वाळेसारख्या भयंकर बाणांनी सर्व दिशांना उजळून टाकले.
ये त्वन्ये राक्षसा वीरा रामस्याभिमुखे स्थिताः। तेऽपि नष्टाः समासाद्य पतङ्गा इव पावकम्
रामासमोर उभे असलेले इतर वीर राक्षसही, जसे पतंग ज्वाळेत जळतात तसे, त्याच्याजवळ येताच नष्ट झाले.
सुवर्णपुङ्खैर्विशिखैः सम्पतद्भिः समन्ततः। बभूव रजनी चित्रा खद्योतैरिव शारदी
सर्व बाजूंनी सोडलेल्या सोन्याच्या पिसाऱ्यांच्या बाणांनी ती रात्र जणू दिवाळून गेली, जणू शरद ऋतूतील काजव्यांनी उजळलेली रात्र.
राक्षसानां च निनदैर्भेरीणां चैव निःस्वनैः। सा बभूव निशा घोरा भूयो घोरतराभवत्
राक्षसांच्या गर्जना आणि बेंड्यांच्या गजराने ती रात्र अधिकच भयंकर झाली, आणि अजूनही भयानक वाटू लागली.
तेन शब्देन महता प्रवृद्धेन समन्ततः। त्रिकूटः कंदराकीर्णः प्रव्याहरदिवाचलः
त्या सर्वत्र घुमणाऱ्या मोठ्या आवाजाने, गुंफांनी भरलेला त्रिकूट पर्वत जणू स्वर्गातील पर्वतासारखा घुमू लागला.
गोलाङ्गूला महाकायास्तमसा तुल्यवर्चसः। सम्परिष्वज्य बाहुभ्यां भक्षयन् रजनीचरान्
मोठ्या देहाचे, अंधारासारख्या रंगाचे गोलांगूल वानर, राक्षसांना आपल्या हातांनी घट्ट धरून, त्यांना खात होते.
अङ्गदस्तु रणे शत्रून् निहन्तुं समुपस्थितः। रावणिं निजघानाशु सारथिं च हयानपि
अंगद रणभूमीत शत्रूंचा नाश करण्यासाठी आला आणि त्याने रावणाचा मुलगा, त्याचा सारथी आणि घोडे यांना झटपट ठार केले.
इन्द्रजित् तु रथं त्यक्त्वा हताश्वो हतसारथिः। अङ्गदेन महाकायस्तत्रैवान्तरधीयत
इंद्रजितानं रथ सोडून दिला, कारण त्याचे घोडे आणि सारथी मारले गेले होते. अंगदाच्या विशाल देहामुळे तो तिथेच अदृश्य झाला.
तत् कर्म वालिपुत्रस्य सर्वे देवाः सहर्षिभिः। तुष्टुवुः पूजनार्हस्य तौ चोभौ रामलक्ष्मणौ
वालिपुत्राच्या या कृत्याचं सर्व देवांनी आणि ऋषींनी मोठ्या आदराने स्तुती केली, आणि राम व लक्ष्मण यांचंही गौरव केलं.
प्रभावं सर्वभूतानि विदुरिन्द्रजितो युधि। ततस्ते तं महात्मानं दृष्ट्वा तुष्टाः प्रधर्षितम्
सर्व जीवांना युद्धात इंद्रजिताची शक्ती माहीत होती; पण तो महात्मा पराभूत झाल्याचं पाहून ते सर्व आनंदित झाले.
ततः प्रहृष्टाः कपयः ससुग्रीवविभीषणाः। साधुसाध्विति नेदुश्च दृष्ट्वा शत्रुं पराजितम्
मग सुग्रीव आणि विभीषणासह सर्व वानर आनंदाने 'शाबास, शाबास!' असं ओरडू लागले, कारण शत्रू पराभूत झाला होता.
इन्द्रजित् तु तदानेन निर्जितो भीमकर्मणा। संयुगे वालिपुत्रेण क्रोधं चक्रे सुदारुणम्
वालिपुत्राच्या भीषण पराक्रमाने युद्धात पराभूत झाल्यावर इंद्रजित अत्यंत क्रोधित झाला.
सोऽन्तर्धानगतः पापो रावणी रणकर्शितः। ब्रह्मदत्तवरो वीरो रावणिः क्रोधमूर्च्छितः
तो पापी रावणपुत्र, युद्धाने त्रस्त, ब्रह्माचा वर लाभलेला, प्रचंड रागाने मन भरून अदृश्य झाला.
अदृश्यो निशितान् बाणान् मुमोचाशनिवर्चसः। रामं च लक्ष्मणं चैव घोरैर्नागमयैः शरैः
अदृश्य अवस्थेत, त्याने वीजेसारखे तेजस्वी, तीक्ष्ण बाण सोडले आणि भयंकर नागासारख्या बाणांनी राम आणि लक्ष्मण यांना घायाळ केले.
बिभेद समरे क्रुद्धः सर्वगात्रेषु राक्षसः। मायया संवृतस्तत्र मोहयन् राघवौ युधि
राक्षसाने मायेमध्ये लपून, युद्धात रागाने दोघांनाही सर्व अंगावर जखमी केले आणि राघवांना गोंधळात टाकले.