ते गदाभिर्विचित्राभिः परिघैः काञ्चनाङ्गदैः। आजग्मुर्वानरश्रेष्ठं शरैरादित्यसंनिभैः
सुंदर गदा, सोन्याच्या कड्यांनी मढवलेले लोखंडी सळई आणि सूर्यासारखे तेजस्वी बाण घेऊन, ते वानरश्रेष्ठ हनुमंताकडे आले.
मुद्गरैः पट्टिशैः शूलैः प्रासतोमरपाणयः। परिवार्य हनूमन्तं सहसा तस्थुरग्रतः
मुसळ, पट्टे, भाले, प्रास आणि कुऱ्हाडी हातात घेऊन, त्यांनी हनुमंताला वेढले आणि अचानक समोर उभे राहिले.
हनूमानपि तेजस्वी श्रीमान् पर्वतसंनिभः। क्षितावाविद्ध्य लाङ्गूलं ननाद च महाध्वनिम्
तेजस्वी आणि श्रीमंत, पर्वतासारखा भासणारा हनुमान, आपल्या शेपटीने जमिनीवर आपटून मोठा गजर केला.
स भूत्वा तु महाकायो हनूमान् मारुतात्मजः। पुच्छमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन्
माऱुतीचा पुत्र हनुमान, मोठे रूप धारण करून, शेपटी जोरात फडफडवू लागला आणि लंका त्या आवाजाने भरून गेली.
तस्यास्फोटितशब्देन महता चानुनादिना। पेतुर्विहङ्गा गगनादुच्चैश्चेदमघोषयत्
त्याच्या शेपटीच्या मोठ्या आवाजाने आणि घुमणाऱ्या निनादाने, आकाशातून पक्षी खाली पडले आणि पृथ्वी त्या गजराने थरथरली.
जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः। राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः
अतिशय बलवान राम आणि महाबली लक्ष्मण यांचा विजय असो; राघवाच्या रक्षणाखालील राजा सुग्रीव याचा विजय असो.
दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः। हनूमान् शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः
मी कोसलराज्याच्या रामाचा, ज्याची कर्मे कधीही थकत नाहीत, त्याचा सेवक आहे; मी माऱुतीचा पुत्र हनुमान, शत्रूंच्या सैन्याचा संहार करणारा.
न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्। शिलाभिश्च प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः
युद्धात हजार रावण जरी आले तरी ते माझ्याशी जिंकू शकणार नाहीत; मी हजारो दगड आणि झाडे फेकून त्यांच्यावर प्रहार करू शकतो.
अर्दयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्। समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम्
लंकापुरीला हादरवून आणि मैथिलीला वंदन करून, माझे कार्य पूर्ण करून, सर्व राक्षसांच्या डोळ्यांसमोर मी निघून जाईन.
तस्य संनादशब्देन तेऽभवन् भयशङ्किताः। ददृशुश्च हनूमन्तं संध्यामेघमिवोन्नतम्
त्याच्या गजराच्या आवाजाने ते सगळे घाबरले आणि शंका घेऊ लागले; त्यांनी हनुमंताला संध्याकाळच्या मेघासारखा उंच उभा पाहिला.
स्वामिसंदेशनिःशङ्कास्ततस्ते राक्षसाः कपिम्। चित्रैः प्रहरणैर्भीमैरभिपेतुस्ततस्ततः
मालकाच्या आज्ञेवर विश्वास ठेवून, त्या राक्षसांनी विचित्र आणि भयंकर शस्त्रांनी सर्व बाजूंनी वानरावर हल्ला चढवला.
स तैः परिवृतः शूरैः सर्वतः स महाबलः। आससादायसं भीमं परिघं तोरणाश्रितम्
त्या महाबली हनुमंताला सर्व बाजूंनी शूर राक्षसांनी वेढले, तेव्हा तो तोरणाजवळ ठेवलेल्या भयंकर लोखंडी गदेकडे गेला.
स तं परिघमादाय जघान रजनीचरान्। सपन्नगमिवादाय स्फुरन्तं विनतासुतः
त्याने तो मोठा गज उचलून, रात्री हिंडणाऱ्या राक्षसांना जसा गरुडाने वेटोळे घालणाऱ्या सर्पाला पकडावे तसा जबरदस्तपणे मारले.
विचचाराम्बरे वीरः परिगृह्य च मारुतिः। सूदयामास वज्रेण दैत्यानिव सहस्रदृक्
तो वीर वायुपुत्र मारुती, गज हातात घेऊन आकाशात संचारू लागला आणि इंद्र जसा वज्राने दैत्यांचा संहार करतो, तसा त्याने राक्षसांचा नाश केला.
स हत्वा राक्षसान् वीरः किंकरान् मारुतात्मजः। युद्धाकाङ्क्षी महावीरस्तोरणं समवस्थितः
राक्षस कींकरांना ठार मारून, युद्धाची इच्छा असलेला तो महावीर वायुपुत्र मारुती तोरणाजवळ ठामपणे उभा राहिला.
ततस्तस्माद् भयान्मुक्ताः कतिचित्तत्र राक्षसाः। निहतान् किंकरान् सर्वान् रावणाय न्यवेदयन्
मग तिथे काही राक्षस भीतीतून मुक्त होऊन, सर्व कींकर मारले गेले आहेत हे रावणाला जाऊन सांगू लागले.
स राक्षसानां निहतं महाबलं निशम्य राजा परिवृत्तलोचनः। समादिदेशाप्रतिमं पराक्रमे प्रहस्तपुत्रं समरे सुदुर्जयम्
राक्षसांच्या बलाढ्य कींकरांचा संहार झाल्याचे ऐकून, रावण राजाने रागाने डोळे फिरवत, युद्धात अतुलनीय आणि जिंकता न येणारा प्रहस्ताचा पुत्र पुढे पाठवण्याचा आदेश दिला.
thumb|त्रिचत्वारिंशः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे सुन्दरकाण्डे त्रिचत्वारिंशः सर्गः ॥५-
श्रीमद्वाल्मीकी रामायणातील सुंदरकांडाचा त्रेचाळीसावा सर्ग ऐका.
ततः स किंकरान् हत्वा हनूमान् ध्यानमास्थितः। वनं भग्नं मया चैत्यप्रासादो न विनाशितः
कींकरांचा वध केल्यावर, हनुमान ध्यानधारणेत मग्न झाला आणि विचार करू लागला – 'मी वन नष्ट केले, पण चैत्यप्रासादाचा विध्वंस केला नाही.'
चैत्यप्रासादमुत्प्लुत्य मेरुशृङ्गमिवोन्नतम्। आरुरोह हरिश्रेष्ठो हनूमान् मारुतात्मजः
चैत्यप्रासादावर, जो मेरू पर्वताच्या शिखरासारखा उंच होता, वायुपुत्र हनुमान, वानरांमध्ये श्रेष्ठ, उडी मारून चढला.
आरुह्य गिरिसंकाशं प्रासादं हरियूथपः। बभौ स सुमहातेजाः प्रतिसूर्य इवोदितः
पर्वतासारख्या त्या प्रासादावर चढून, वानरांचा सेनापती, प्रचंड तेजाने उजळून, उगवत्या सूर्यासारखा भासू लागला.
सम्प्रधृष्य तु दुर्धर्षश्चैत्यप्रासादमुन्नतम्। हनूमान् प्रज्वलँल्लक्ष्म्या पारियात्रोपमोऽभवत्
तो दुर्धर्ष हनुमान, उंच चैत्यप्रासादावर ठामपणे उभा राहून, प्रज्वलित तेजाने पारिजात वृक्षासारखा भासू लागला.
स भूत्वा सुमहाकायः प्रभावान् मारुतात्मजः। धृष्टमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन्
मग वायुपुत्र हनुमान, प्रचंड देह धारण करून, भीषण गर्जना करत लंकेला आवाजाने भरून टाकू लागला.
तस्यास्फोटितशब्देन महता श्रोत्रघातिना। पेतुर्विहंगमास्तत्र चैत्यपालाश्च मोहिताः
त्याच्या त्या मोठ्या, कानठळ्या बसवणाऱ्या गर्जनेने, तिथल्या पक्षी खाली पडले आणि चैत्याचे रक्षक गोंधळून गेले.
अस्त्रविज्जयतां रामो लक्ष्मणश्च महाबलः। राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः
शस्त्रविद्येत पारंगत राम आणि बलाढ्य लक्ष्मण यांना विजय मिळो! राघवाच्या संरक्षणाखालील राजा सुग्रीव यालाही विजय लाभो!
दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः। हनूमान् शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः
मी कोसलराज्याच्या रामाचा, निष्कलंक कर्म करणाऱ्या राजाचा दास आहे – वायुपुत्र हनुमान, शत्रूंच्या सैन्याचा संहार करणारा.
न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्। शिलाभिश्च प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः
युद्धात हजार रावण जरी आले तरी, माझ्याशी बळाने जिंकू शकणार नाहीत; मी हजारो दगड आणि झाडे फेकून त्यांचा सामना करीन.
धर्षयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्। समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम्
लंकेवर विजय मिळवून, मैथिलीला वंदन करून, सर्व राक्षसांच्या समोर माझे कार्य पूर्ण करून मी परत जाईन.
एवमुक्त्वा महाकायश्चैत्यस्थो हरियूथपः। ननाद भीमनिर्ह्रादो रक्षसां जनयन् भयम्
असे म्हणून, महाकाय वानरांचा सेनापती चैत्यावर उभा राहून, भीषण गर्जना केली आणि राक्षसांच्या मनात भीती निर्माण केली.
तेन नादेन महता चैत्यपालाः शतं ययुः। गृहीत्वा विविधानस्त्रान् प्रासान् खड्गान् परश्वधान्
त्या प्रचंड गर्जनेने, शंभर चैत्यरक्षक विविध अस्त्रे, भाले, तलवारी आणि कुऱ्हाडी घेऊन तिथे आले.