ततस्तं प्रस्थितं सीता वीक्षमाणा पुनः पुनः। भर्तृस्नेहान्वितं वाक्यं सौहार्दादनुमानयत्
निघताना त्या हनुमंताकडे पुन्हा पुन्हा पाहत, सीतेने त्याच्या बोलण्यातून आपल्या पतीवरील त्याचे प्रेम ओळखले.
यदि वा मन्यसे वीर वसैकाहमरिंदम। कस्मिंश्चित् संवृते देशे विश्रान्तः श्वो गमिष्यसि
हे वीर, तुला योग्य वाटले तर, एखाद्या लपलेल्या ठिकाणी एक दिवस इथे थांब. विश्रांती घे आणि उद्या निघ.
मम चैवाल्पभाग्यायाः सांनिध्यात् तव वानर। अस्य शोकस्य महतो मुहूर्तं मोक्षणं भवेत्
माझ्यासारख्या दुर्दैवीसाठी, वानरराज, तुझ्या सान्निध्यात मला या मोठ्या दुःखातून थोडा वेळ तरी आराम मिळेल.
ततो हि हरिशार्दूल पुनरागमनाय तु। प्राणानामपि संदेहो मम स्यान्नात्र संशयः
पण वानरांमध्ये श्रेष्ठ, जर तू परत येण्यास उशीर केला, तर माझ्या प्राणांनाही धोका निर्माण होईल, यात शंका नाही.
तवादर्शनजः शोको भूयो मां परितापयेत्। दुःखादुःखपरामृष्टां दीपयन्निव वानर
वानरराज, तुझ्या अनुपस्थितीमुळे मला पुन्हा दुःख होईल आणि ते दुःखावर दुःख वाढवेल.
अयं च वीर संदेहस्तिष्ठतीव ममाग्रतः। सुमहांस्त्वत्सहायेषु हर्यृक्षेषु हरीश्वर
हे वानरांचा स्वामी, तुझे जे सहकारी वानर आणि अस्वल आहेत त्यांच्याबद्दल माझ्या मनात मोठा संदेह उभा राहिला आहे.
कथं नु खलु दुष्पारं तरिष्यन्ति महोदधिम्। तानि हर्यृक्षसैन्यानि तौ वा नरवरात्मजौ
हे वानर आणि अस्वलांचे सैन्य किंवा त्या नरश्रेष्ठांचे दोन पुत्र, हे सर्वजण हा विशाल आणि दुर्गम समुद्र कसा ओलांडतील?
त्रयाणामेव भूतानां सागरस्येह लङ्घने। शक्तिः स्याद् वैनतेयस्य तव वा मारुतस्य वा
या जगात फक्त तीनच जणांना हा समुद्र ओलांडण्याची शक्ती आहे—गरुड, तू आणि वायुदेव.
तदस्मिन् कार्यनिर्योगे वीरैवं दुरतिक्रमे। किं पश्यसे समाधानं त्वं हि कार्यविदां वरः
म्हणून, हे वीर, या कठीण कार्यात तुला काय उपाय दिसतो? कारण तूच कार्यसिद्धी जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.
काममस्य त्वमेवैकः कार्यस्य परिसाधने। पर्याप्तः परवीरघ्न यशस्यस्ते फलोदयः
खरं तर, हे पराक्रमी, हे कार्य साध्य करण्यासाठी तू एकटाही पुरेसा आहेस; तुझ्या कीर्तीचे फळ तुझ्या कर्तृत्वात आहे.
बलैः समग्रैर्युधि मां रावणं जित्य संयुगे। विजयी स्वपुरं यायात् तत्तस्य सदृशं भवेत्
संपूर्ण सैन्यासह, जर त्याने युद्धात रावणाचा पराभव करून विजय मिळवून आपल्या नगरीत परतले, तर ते त्याला शोभेल.
बलैस्तु संकुलां कृत्वा लङ्कां परबलार्दनः। मां नयेद् यदि काकुत्स्थस्तत् तस्य सदृशं भवेत्
काकुत्स्थाने जर आपली सेना घेऊन लंका शत्रूंनी भरून टाकली आणि मला परत नेले, तर तेही त्याला योग्य आहे.
तद्यथा तस्य विक्रान्तमनुरूपं महात्मनः। भवेदाहवशूरस्य तथा त्वमुपपादय
म्हणून, त्या महान आणि रणशूर पुरुषाच्या शौर्याला साजेसं तुझं कर्तृत्व असावं, असं तू पाहावं.
तदर्थोपहितं वाक्यं प्रश्रितं हेतुसंहितम्। निशम्य हनुमान् शेषं वाक्यमुत्तरमब्रवीत्
हे योग्य आणि कारणासहित नम्र बोल ऐकून, हनुमंताने पुढील उत्तर दिले.
देवि हर्यृक्षसैन्यानामीश्वरः प्लवतां वरः। सुग्रीवः सत्यसम्पन्नस्तवार्थे कृतनिश्चयः
देवी, वानर आणि अस्वलांच्या सैन्याचा स्वामी, उडण्यात श्रेष्ठ आणि सत्यवचनाचा सुग्रीव तुझ्या कार्यासाठी ठाम निश्चयाने उभा आहे.
स वानरसहस्राणां कोटीभिरभिसंवृतः। क्षिप्रमेष्यति वैदेहि राक्षसानां निबर्हणः
वैदेही, लाखो वानरांनी वेढलेला, राक्षसांचा नाश करणारा तो सुग्रीव लवकरच येथे येईल.
तस्य विक्रमसम्पन्नाः सत्त्ववन्तो महाबलाः। मनःसंकल्पसम्पाता निदेशे हरयः स्थिताः
त्याच्या सोबतीचे वानर धाडसी, धैर्यवान आणि प्रचंड बळाचे आहेत; ते मनासारखे वेगवान आणि नेहमीच त्याच्या आज्ञेला तयार असतात.
येषां नोपरि नाधस्तान्न तिर्यक् सज्जते गतिः। न च कर्मसु सीदन्ति महत्स्वमिततेजसः
त्यांची गती वर, खाली किंवा आडवी कधीच अडत नाही; मोठ्या कामात ते कधीच थकत नाहीत, कारण त्यांची ऊर्जा अमाप आहे.
असकृत् तैर्महोत्साहैः ससागरधराधरा। प्रदक्षिणीकृता भूमिर्वायुमार्गानुसारिभिः
त्या उत्साही वानरांनी, वाऱ्यासारख्या वेगाने, पर्वत आणि समुद्रांसह पृथ्वीला अनेक वेळा प्रदक्षिणा घातली आहे.
मद्विशिष्टाश्च तुल्याश्च सन्ति तत्र वनौकसः। मत्तः प्रत्यवरः कश्चिन्नास्ति सुग्रीवसंनिधौ
सुग्रीवाजवळ माझ्यापेक्षा श्रेष्ठ किंवा माझ्यासारखेच अनेक वानर आहेत; माझ्यापेक्षा कमी कुणीही नाही.
तदलं परितापेन देवि शोको व्यपैतु ते। एकोत्पातेन ते लङ्कामेष्यन्ति हरियूथपाः
म्हणून, देवी, आता दु:ख सोड; तुझा शोक दूर होवो. वानर सेनापती एका उडीत लंका गाठतील.
मम पृष्ठगतौ तौ च चन्द्रसूर्याविवोदितौ। त्वत्सकाशं महासङ्घौ नृसिंहावागमिष्यतः
माझ्या मागे, चंद्रसूर्यासारखे तेजस्वी ते दोघे मोठ्या सैन्यासह तुझ्याकडे येतील.
तौ हि वीरौ नरवरौ सहितौ रामलक्ष्मणौ। आगम्य नगरीं लङ्कां सायकैर्विधमिष्यतः
ते दोन पराक्रमी, राम आणि लक्ष्मण, एकत्र लंकेत येऊन शत्रूंना आपल्या बाणांनी संपवतील.
सगणं रावणं हत्वा राघवो रघुनन्दनः। त्वामादाय वरारोहे स्वपुरीं प्रति यास्यति
रावण आणि त्याच्या सैन्याचा पराभव करून, रघुकुळाचा आनंद राम, हे सुंदरिनी, तुला घेऊन आपल्या नगरात परत जाईल.
तदाश्वसिहि भद्रं ते भव त्वं कालकाङ्क्षिणी। नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं प्रज्वलन्तमिवानलम्
म्हणून धीर धर, तुझ्या कल्याणासाठी शुभेच्छा असो; थोडा काळ संयम ठेव. लवकरच तू अग्नीसारखा तेजस्वी रामाला पाहशील.
निहते राक्षसेन्द्रे च सपुत्रामात्यबान्धवे। त्वं समेष्यसि रामेण शशाङ्केनेव रोहिणी
राक्षसांचा राजा आणि त्याचे पुत्र, मंत्री, नातेवाईक मारले गेल्यावर, तू रामाशी पुन्हा एकत्र येशील, जशी रोहिणी चंद्रासोबत असते.
क्षिप्रं त्वं देवि शोकस्य पारं द्रक्ष्यसि मैथिलि। रावणं चैव रामेण द्रक्ष्यसे निहतं बलात्
मैथिली, लवकरच तुझ्या दु:खाचा अंत पाहशील आणि रामाच्या सामर्थ्याने रावणाचा पराभव होताना पाहशील.
एवमाश्वास्य वैदेहीं हनूमान् मारुतात्मजः। गमनाय मतिं कृत्वा वैदेहीं पुनरब्रवीत्
अशा प्रकारे वैदेहीला धीर देऊन, वायुपुत्र हनुमान निघण्याचा निर्धार करून पुन्हा वैदेहीला म्हणाला.
तमरिघ्नं कृतात्मानं क्षिप्रं द्रक्ष्यसि राघवम्। लक्ष्मणं च धनुष्पाणिं लङ्काद्वारमुपागतम्
तू लवकरच शत्रूंचा संहार करणारा, दृढनिश्चयी राम आणि धनुष्यधारी लक्ष्मण लंकेच्या दाराशी येताना पाहशील.
नखदंष्ट्रायुधान् वीरान् सिंहशार्दूलविक्रमान्। वानरान् वारणेन्द्राभान् क्षिप्रं द्रक्ष्यसि संगतान्
तू लवकरच पंजे आणि दात हे शस्त्र असलेले, सिंह व वाघासारखे बलवान, हत्तींसारखे तेजस्वी वानर एकत्र पाहशील.