कथयन्तीव शशिना संगमिष्यसि रोहिणी। मत्पृष्ठमधिरोह त्वं तराकाशं महार्णवम्
जणू काही रोहिणी चंद्राशी गप्पा मारत आहे आणि त्याच्याशी एकरूप होईल असं वाटतंय. तू माझ्या पाठीवर बस, आपण या ताऱ्यांच्या अथांग समुद्रावरून जाऊया.
नहि मे सम्प्रयातस्य त्वामितो नयतोऽङ्गने। अनुगन्तुं गतिं शक्ताः सर्वे लङ्कानिवासिनः
हे स्त्री, मी तुला घेऊन इथून निघालो की लंकेतील कुणीही माझ्या मागे येऊ शकणार नाही.
यथैवाहमिह प्राप्तस्तथैवाहमसंशयम्। यास्यामि पश्य वैदेहि त्वामुद्यम्य विहायसम्
जसा मी इथे आलो तसाच नक्की परत जाईन; पाहा वैदेही, मी तुला घेऊन आकाशातून उडून जाईन.
मैथिली तु हरिश्रेष्ठाच्छ्रुत्वा वचनमद्भुतम्। हर्षविस्मितसर्वाङ्गी हनूमन्तमथाब्रवीत्
मग मैथिलीने, वानरश्रेष्ठाचे हे अद्भुत बोल ऐकून, आनंदाने आणि आश्चर्याने भारावून जाऊन हनुमंताला उत्तर दिले.
हनूमन् दूरमध्वानं कथं मां नेतुमिच्छसि। तदेव खलु ते मन्ये कपित्वं हरियूथप
हनुमान, इतका मोठा प्रवास तू मला कसा नेणार? हेच खरं तुझं वानराचं स्वभाव आहे असं मला वाटतं, वानरांच्या प्रमुखा.
कथं चाल्पशरीरस्त्वं मामितो नेतुमिच्छसि। सकाशं मानवेन्द्रस्य भर्तुर्मे प्लवगर्षभ
तुझं शरीर एवढं लहान असताना, तू मला इथून माझ्या पतीकडे, त्या नरराजाकडे कसा नेणार, वानरश्रेष्ठा?
सीतायास्तु वचः श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः। चिन्तयामास लक्ष्मीवान् नवं परिभवं कृतम्
सीतेचं हे बोल ऐकून, वायुपुत्र हनुमान मनात विचार करू लागला की, आता माझा नवा अपमान झाला.
न मे जानाति सत्त्वं वा प्रभावं वासितेक्षणा। तस्मात् पश्यतु वैदेही यद् रूपं मम कामतः
वैदेहीला माझं खरं सामर्थ्य किंवा माझी शक्ती माहीत नाही. म्हणून मी जसं रूप दाखवावं तसं तिने पाहावं.
इति संचिन्त्य हनुमांस्तदा प्लवगसत्तमः। दर्शयामास सीतायाः स्वरूपमरिमर्दनः
असा विचार करून, शत्रूंचा संहार करणारा वानरश्रेष्ठ हनुमानाने मग सीतेला आपलं खरं रूप दाखवलं.
स तस्मात् पादपाद् धीमानाप्लुत्य प्लवगर्षभः। ततो वर्धितुमारेभे सीताप्रत्ययकारणात्
त्या झाडावरून उडी मारून, हुशार आणि श्रेष्ठ वानराने, सीतेला विश्वास वाटावा म्हणून आपलं रूप वाढवायला सुरुवात केली.
हरिः पर्वतसंकाशस्ताम्रवक्त्रो महाबलः। वज्रदंष्ट्रनखो भीमो वैदेहीमिदमब्रवीत्
पर्वतासारखा, तांबड्या तोंडाचा, प्रचंड बळाचा, वज्रासारख्या दात-नखांचा आणि भीषण असा तो वानर वैदेहीला म्हणाला.
सपर्वतवनोद्देशां साट्टप्राकारतोरणाम्। लङ्कामिमां सनाथां वा नयितुं शक्तिरस्ति मे
पर्वत, वन, किल्ल्यांचे दरवाजे आणि रक्षकांसह ही संपूर्ण लंका मी जिथे हवे तिथे न्यायची ताकद माझ्यात आहे.
तदवस्थाप्यतां बुद्धिरलं देवि विकाङ्क्षया। विशोकं कुरु वैदेहि राघवं सहलक्ष्मणम्
म्हणून, देवी, तुझं मन स्थिर ठेव. व्याकुळ होऊ नकोस. वैदेही, तू राघव आणि लक्ष्मण यांना दुःखमुक्त कर.
तं दृष्ट्वाचलसंकाशमुवाच जनकात्मजा। पद्मपत्रविशालाक्षी मारुतस्यौरसं सुतम्
पर्वतासारखा हनुमान पाहून, कमळाच्या पानासारख्या मोठ्या डोळ्यांची जनकनंदिनी त्या वायुपुत्राला म्हणाली.
तव सत्त्वं बलं चैव विजानामि महाकपे। वायोरिव गतिश्चापि तेजश्चाग्नेरिवाद्भुतम्
महाकपी, तुझं धैर्य आणि बळ मला माहीत आहे. तुझी गती वाऱ्यासारखी आणि तेज अग्नीप्रमाणे अद्भुत आहे.
प्राकृतोऽन्यः कथं चेमां भूमिमागन्तुमर्हति। उदधेरप्रमेयस्य पारं वानरयूथप
वानरांच्या प्रमुखा, साधारण कुणीही या भूमीवर येऊ शकत नाही किंवा या अथांग समुद्राला ओलांडू शकत नाही.
जानामि गमने शक्तिं नयने चापि ते मम। अवश्यं सम्प्रधार्याशु कार्यसिद्धिरिवात्मनः
माझ्या प्रवासाला आणि मला नेण्याची तुझी क्षमता मला माहीत आहे. नक्कीच, तुला हे कार्य लवकर साध्य होईल.
अयुक्तं तु कपिश्रेष्ठ मया गन्तुं त्वया सह। वायुवेगसवेगस्य वेगो मां मोहयेत् तव
पण वानरश्रेष्ठा, तुझ्यासोबत मी जाणं योग्य नाही; वाऱ्यासारखी तुझी गती मला गोंधळवून टाकेल.
अहमाकाशमासक्ता उपर्युपरि सागरम्। प्रपतेयं हि ते पृष्ठाद् भूयो वेगेन गच्छतः
मी आकाशात लटकलेली, समुद्राच्या वरून, तुझ्या पाठीवरून वेगाने जात असताना नक्कीच खाली पडेन.
पतिता सागरे चाहं तिमिनक्रझषाकुले। भवेयमाशु विवशा यादसामन्नमुत्तमम्
मी समुद्रात पडले की, तिथे असलेल्या मगरी आणि मोठ्या मास्यांनी भरलेल्या पाण्यात मी पटकन असहाय्य होईन आणि त्यांच्यासाठी उत्तम अन्न बनेन.
न च शक्ष्ये त्वया सार्धं गन्तुं शत्रुविनाशन। कलत्रवति संदेहस्त्वयि स्यादप्यसंशयम्
शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, मी तुझ्यासोबत जाऊ शकत नाही; कारण तुझ्याबद्दल, तुझ्या पत्नी असल्यामुळे, नक्कीच शंका निर्माण होईल.
ह्रियमाणां तु मां दृष्ट्वा राक्षसा भीमविक्रमाः। अनुगच्छेयुरादिष्टा रावणेन दुरात्मना
माझं अपहरण होताना पाहून, रावणाने आज्ञा दिलेले भयंकर आणि बलवान राक्षस आपल्यामागे लागतील.
तैस्त्वं परिवृतः शूरैः शूलमुद्गरपाणिभिः। भवेस्त्वं संशयं प्राप्तो मया वीर कलत्रवान्
त्या शूरवीरांनी, शूल आणि गदा हातात घेऊन तुला वेढून टाकले की, वीर, तुझ्या सोबत मी असल्यामुळे तुला मोठा धोका निर्माण होईल.
सायुधा बहवो व्योम्नि राक्षसास्त्वं निरायुधः। कथं शक्ष्यसि संयातुं मां चैव परिरक्षितुम्
आकाशात अनेक राक्षस शस्त्रांनी सज्ज असतील, आणि तू मात्र निःशस्त्र असशील; अशा वेळी तू कसा लढशील आणि मला कसा वाचवशील?
युध्यमानस्य रक्षोभिस्ततस्तैः क्रूरकर्मभिः। प्रपतेयं हि ते पृष्ठाद् भयार्ता कपिसत्तम
तू त्या क्रूर कर्म करणाऱ्या राक्षसांशी लढत असताना, भयभीत होऊन मी तुझ्या पाठीवरून खाली पडेन, हे वानरश्रेष्ठ.
अथ रक्षांसि भीमानि महान्ति बलवन्ति च। कथंचित् साम्पराये त्वां जयेयुः कपिसत्तम
किंवा, वानरश्रेष्ठ, ते भयंकर, बलवान राक्षस युद्धात कदाचित तुला हरवू शकतात.
अथवा युध्यमानस्य पतेयं विमुखस्य ते। पतितां च गृहीत्वा मां नयेयुः पापराक्षसाः
किंवा, तू लढत असताना आणि तुझं लक्ष दुसरीकडे गेलं, तर मी खाली पडू शकते; आणि मग ते पापी राक्षस मला पकडून घेऊन जातील.
मां वा हरेयुस्त्वद्धस्ताद् विशसेयुरथापि वा। अनवस्थौ हि दृश्येते युद्धे जयपराजयौ
ते मला तुझ्या हातातून हिसकावून घेतील किंवा मारून टाकतील; कारण युद्धात विजय आणि पराभव दोन्ही अनिश्चित असतात.
अहं वापि विपद्येयं रक्षोभिरभितर्जिता। त्वत्प्रयत्नो हरिश्रेष्ठ भवेन्निष्फल एव तु
किंवा, मी राक्षसांच्या धमकीने नष्ट होऊ शकते; अशा वेळी, वानरश्रेष्ठ, तुझा सगळा प्रयत्न व्यर्थ ठरेल.
कामं त्वमपि पर्याप्तो निहन्तुं सर्वराक्षसान्। राघवस्य यशो हीयेत् त्वया शस्तैस्तु राक्षसैः
तू खरोखर सर्व राक्षसांचा नाश करू शकतोस; पण, राक्षसांना तुझ्यामुळे मारले गेले तर राघवाचं यश कमी होईल.