विवर्णया कृपणया मानुष्या राक्षसेश्वर। नूनमस्यां महाराज न देवा भोगसत्तमान्
ही अशी रंग उडालेली, दयनीय माणूस स्त्री, राक्षसांचा राजा, तुझ्यासोबत कशी? राजन, तिच्यात तर देव आणि उत्तम सुखसंपत्ती यांचा काहीच भाग नाही असं वाटतं.
विदधत्यमरश्रेष्ठास्तव बाहुबलार्जितान्। अकामां कामयानस्य शरीरमुपतप्यते
देवतांचा श्रेष्ठ वर्ग तुझ्या बळावर मिळवलेल्या सुखांचा तिच्यावर काहीही वर्षाव करत नाही. जी स्त्री मनाने तयार नाही, तिला जबरदस्तीने मिळवायचं ठरवलं, तर त्या पुरुषाचं शरीर यातनेत होरपळतं.
इच्छतीं कामयानस्य प्रीतिर्भवति शोभना। एवमुक्तस्तु राक्षस्या समुत्क्षिप्तस्ततो बली। प्रहसन् मेघसंकाशो राक्षसः स न्यवर्तत
पण जी स्त्री मनापासून तयार असते, तिला मिळवल्यावर खरी आनंदाची अनुभूती मिळते. असं त्या राक्षसीने सांगितल्यावर, मेघासारखा बलवान राक्षस हसत हसत मागे वळला.
प्रस्थितः स दशग्रीवः कम्पयन्निव मेदिनीम्। ज्वलद्भास्करसंकाशं प्रविवेश निवेशनम्
दशग्रीव निघून गेला, जणू पृथ्वी हादरतेय असं वाटावं, आणि तेजस्वी सूर्यासारखा झळकत तो आपल्या राजवाड्यात गेला.
देवगन्धर्वकन्याश्च नागकन्याश्च तास्ततः। परिवार्य दशग्रीवं प्रविशुस्ता गृहोत्तमम्
मग देव, गंधर्व आणि नाग कन्या अशा सगळ्या त्या दशग्रीवाला वेढून त्या भव्य राजवाड्यात गेल्या.
स मैथिलीं धर्मपरामवस्थितां प्रवेपमानां परिभर्त्स्य रावणः। विहाय सीतां मदनेन मोहितः स्वमेव वेश्म प्रविवेश रावणः
मिथिलेश्वरी सीतेला, जी धर्मनिष्ठ होती आणि घाबरून थरथरत होती, रावणाने झिडकारलं आणि कामवासनेने अंध झालेला रावण तिला तसंच सोडून आपल्या महालात गेला.
thumb|त्रयोविंशः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे सुन्दरकाण्डे त्रयोविंशः सर्गः ॥५-
श्रीमद्वाल्मीकी रामायणाच्या सुंदरकांडातील तेवीसावा सर्ग ऐका.
इत्युक्त्वा मैथिलीं राजा रावणः शत्रुरावणः। संदिश्य च ततः सर्वा राक्षसीर्निर्जगाम ह
असं म्हणून, रावण राजा, शत्रूंचा भय, मैथिलीला सांगून आणि सगळ्या राक्षसींना सूचना देऊन तिथून निघून गेला.
निष्क्रान्ते राक्षसेन्द्रे तु पुनरन्तःपुरं गते। राक्षस्यो भीमरूपास्ताः सीतां समभिदुद्रुवुः
राक्षसांचा राजा बाहेर गेला आणि पुन्हा अंतःपुरात गेला, तेव्हा त्या भयंकर रूपाच्या राक्षसी सीतेकडे धावून गेल्या.
ततः सीतामुपागम्य राक्षस्यः क्रोधमूर्च्छिताः। परं परुषया वाचा वैदेहीमिदमब्रुवन्
मग त्या राक्षसी, प्रचंड रागाने भरलेल्या, सीतेजवळ आल्या आणि वैदेहीला अतिशय कठोर शब्दांत बोलल्या.
पौलस्त्यस्य वरिष्ठस्य रावणस्य महात्मनः। दशग्रीवस्य भार्यात्वं सीते न बहु मन्यसे
सीते, तू तर पुलस्त्यांच्या श्रेष्ठ, महात्मा रावण, या दशग्रीवाची पत्नी होण्याचं काहीच महत्त्व समजत नाहीस.
ततस्त्वेकजटा नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत्। आमन्त्र्य क्रोधताम्राक्षी सीतां करतलोदरीम्
मग एकजटा नावाची राक्षसी, डोळे रागाने लाल झालेले, हातावर पोट ठेवून सीतेला म्हणाली.
प्रजापतीनां षण्णां तु चतुर्थोऽयं प्रजापतिः। मानसो ब्रह्मणः पुत्रः पुलस्त्य इति विश्रुतः
सहा प्रजापतींपैकी हा चौथा प्रजापती आहे, ब्रह्माच्या मनातून जन्मलेला पुत्र, पुलस्त्य म्हणून प्रसिद्ध.
पुलस्त्यस्य तु तेजस्वी महर्षिर्मानसः सुतः। नाम्ना स विश्रवा नाम प्रजापतिसमप्रभः
पुलस्त्यांचा तेजस्वी, मनातून जन्मलेला ऋषी, त्याचं नाव विश्व्रवा, जो प्रजापतींसारखा तेजस्वी आहे.
तस्य पुत्रो विशालाक्षि रावणः शत्रुरावणः। तस्य त्वं राक्षसेन्द्रस्य भार्या भवितुमर्हसि
त्याचा मुलगा, मोठ्या डोळ्यांची सीते, तो म्हणजे रावण, शत्रूंचा संहार करणारा; तू या राक्षसाधिपतीची पत्नी व्हायला हवीस.
मयोक्तं चारुसर्वाङ्गि वाक्यं किं नानुमन्यसे। ततो हरिजटा नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत्
सुंदर अंगाची सीते, मी जे बोलले ते तू का मान्य करत नाहीस? मग हरिजटा नावाची राक्षसी बोलू लागली.
विवृत्य नयने कोपान्मार्जारसदृशेक्षणा। येन देवास्त्रयस्त्रिंशद् देवराजश्च निर्जितः
मांजरासारख्या डोळ्यांनी, रागाने डोळे मोठे करून ती म्हणाली, 'ज्याने त्र्यत्रीश देव आणि देवराज इंद्रालाही जिंकले.'
तस्य त्वं राक्षसेन्द्रस्य भार्या भवितुमर्हसि। वीर्योत्सिक्तस्य शूरस्य संग्रामेष्वनिवर्तिनः। बलिनो वीर्ययुक्तस्य भार्यात्वं किं न लिप्ससे
तू या राक्षसाधिपतीची, युद्धात कधीही मागे न हटणाऱ्या, बलवान आणि पराक्रमी अशा रावणाची पत्नी व्हायला हवीस; मग त्याची पत्नी होण्याची इच्छा का करत नाहीस?
प्रियां बहुमतां भार्यां त्यक्त्वा राजा महाबलः। सर्वासां च महाभागां त्वामुपैष्यति रावणः
महाबली राजा आपली प्रिय आणि मानाची पत्नी सोडून, सर्व स्त्रियांमध्ये सर्वात भाग्यवान असलेल्या तुला, रावण तुझ्याकडे येईल.
समृद्धं स्त्रीसहस्रेण नानारत्नोपशोभितम्। अन्तःपुरं तदुत्सृज्य त्वामुपैष्यति रावणः
हजारो स्त्रिया आणि विविध रत्नांनी सजलेली आपली भव्य अंतःपुर सोडून, रावण तुझ्याकडे येईल.
अन्या तु विकटा नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत्। असकृद् भीमवीर्येण नागा गन्धर्वदानवाः। निर्जिताः समरे येन स ते पार्श्वमुपागतः
मग विकटा नावाची दुसरी राक्षसी म्हणाली, 'ज्याच्या भयंकर बळामुळे हत्ती, गंधर्व आणि दानव वारंवार युद्धात हरले, तोच तुझ्या जवळ आला आहे.'
तस्य सर्वसमृद्धस्य रावणस्य महात्मनः। किमर्थं राक्षसेन्द्रस्य भार्यात्वं नेच्छसेऽधमे
संपूर्ण वैभव आणि मोठेपणा असलेल्या राक्षसांचा राजा रावण याचा पत्नी होण्याची इच्छा तुला का नाही, हे नीच स्त्री?
ततस्तां दुर्मुखी नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत्। यस्य सूर्यो न तपति भीतो यस्य स मारुतः। न वाति स्मायतापाङ्गि किं त्वं तस्य न तिष्ठसे
मग दुर्मुखी नावाची राक्षसी म्हणाली, 'ज्याच्यासाठी सूर्य उगवत नाही आणि वारा घाबरून वाहत नाही, हे कोमल डोळ्यांची, तू त्याच्यासोबत का राहत नाहीस?'
पुष्पवृष्टिं च तरवो मुमुचुर्यस्य वै भयात्। शैलाः सुस्रुवुः पानीयं जलदाश्च यदेच्छति
त्याच्या भीतीने झाडांनी फुलांची वृष्टी केली, डोंगरांनी पाणी सोडले आणि मेघ त्याला हवे ते देतात.
तस्य नैर्ऋतराजस्य राजराजस्य भामिनि। किं त्वं न कुरुषे बुद्धिं भार्यार्थे रावणस्य हि
हे सुंदर स्त्री, त्या राक्षसांचा राजा, राजांचा राजा रावण, त्याची पत्नी होण्याचा तू निर्धार का करत नाहीस?
साधु ते तत्त्वतो देवि कथितं साधु भामिनि। गृहाण सुस्मिते वाक्यमन्यथा न भविष्यसि
हे देवी, हे सुंदर स्त्री, तुला जे सांगितले ते योग्य आणि सत्य आहे; हे हसतमुखे, हे शब्द स्वीकार, नाहीतर तू वाचू शकणार नाहीस.
thumb|चतुर्विंशः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे सुन्दरकाण्डे चतुर्विंशः सर्गः ॥५-
श्रीमद्वाल्मीकी रामायणातील सुंदरकांडाचा चोवीसावा सर्ग ऐका.
ततः सीतां समस्तास्ता राक्षस्यो विकृताननाः। परुषं परुषानर्हामूचुस्तद्वाक्यमप्रियम्
मग कुरूप चेहऱ्याच्या सर्व राक्षसींनी सीतेला कठोर आणि नकोशी अशी अप्रिय वचने बोलली.
किं त्वमन्तःपुरे सीते सर्वभूतमनोरमे। महार्हशयनोपेते न वासमनुमन्यसे
सीते, सर्वांना आनंद देणाऱ्या, मौल्यवान पलंगांनी सजलेल्या अंतःपुरात राहण्यास तू का तयार होत नाहीस?
मानुषी मानुषस्यैव भार्यात्वं बहु मन्यसे। प्रत्याहर मनो रामान्नैवं जातु भविष्यति
तू मानवी स्त्री आणि मानवी पुरुषाचे नाते खूप मोठे समजतेस; रामाकडून मन परत घे, असं कधीच होणार नाही.