एवं त्वां पापकर्माणं वक्ष्यन्ति निकृता जनाः। दिष्ट्यैतद् व्यसनं प्राप्तो रौद्र इत्येव हर्षिताः
असं लोक तुझ्याबद्दल म्हणतील, 'पाप करणाऱ्याला नशिबाने हे संकट आलं,' आणि ते आनंदी होतील.
शक्या लोभयितुं नाहमैश्वर्येण धनेन वा। अनन्या राघवेणाहं भास्करेण यथा प्रभा
माझं मन धनाने किंवा ऐश्वर्याने फसवता येणार नाही; मी फक्त राघवावरच निष्ठावान आहे, जशी किरणं सूर्यावर असतात.
उपधाय भुजं तस्य लोकनाथस्य सत्कृतम्। कथं नामोपधास्यामि भुजमन्यस्य कस्यचित्
त्या जगन्नाथाच्या सन्मानित बाहूवर मी विश्वास ठेवला आहे, मग मी दुसऱ्या कुणाच्या बाहूवर कधीच विसावू शकणार नाही.
अहमौपयिकी भार्या तस्यैव च धरापतेः। व्रतस्नातस्य विद्येव विप्रस्य विदितात्मनः
मी फक्त त्या पृथ्वीच्या राजाचीच योग्य पत्नी आहे, जशी व्रतस्नान केलेल्या, आत्मज्ञान असलेल्या ब्राह्मणासाठी विद्या असते.
साधु रावण रामेण मां समानय दुःखिताम्। वने वासितया सार्धं करेण्वेव गजाधिपम्
रावणा, मला रामाकडे ने, जो दुःखी आहे, जसं मादी हत्तीने हत्तींच्या राजाला जंगलात नेतात.
मित्रमौपयिकं कर्तुं रामः स्थानं परीप्सता। बन्धं चानिच्छता घोरं त्वयासौ पुरुषर्षभः
राम, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, योग्य मैत्री करायला इच्छुक आहे, आणि तुझ्याशी भीषण वैर नको आहे.
विदितः सर्वधर्मज्ञः शरणागतवत्सलः। तेन मैत्री भवतु ते यदि जीवितुमिच्छसि
तो सर्व धर्म जाणणारा आहे, शरण आलेल्यांवर प्रेम करणारा आहे; तुला जर जीवंत राहायचं असेल तर त्याच्याशी मैत्री कर.
एवं हि ते भवेत् स्वस्ति सम्प्रदाय रघूत्तमे। अन्यथा त्वं हि कुर्वाणः परां प्राप्स्यसि चापदम्
रघुकुळातील श्रेष्ठाशी मैत्री केल्यास तुला कल्याण मिळेल; अन्यथा वेगळं वागलास तर मोठ्या संकटात सापडशील.
वर्जयेद् वज्रमुत्सृष्टं वर्जयेदन्तकश्चिरम्। त्वद्विधं न तु संक्रुद्धो लोकनाथः स राघवः
फेकलेला वज्र टाळता येईल, मृत्यूलाही काही काळ चुकवता येईल; पण राघवाच्या रागावलेल्या रूपातून, तुझ्यासारख्या कुणालाही सुटका नाही.
रामस्य धनुषः शब्दं श्रोष्यसि त्वं महास्वनम्। शतक्रतुविसृष्टस्य निर्घोषमशनेरिव
रामाच्या धनुष्याचा मोठा गडगडाट ऐकू येईल, जसा इंद्राने सोडलेल्या वज्राचा आवाज असतो.
इह शीघ्रं सुपर्वाणो ज्वलितास्या इवोरगाः। इषवो निपतिष्यन्ति रामलक्ष्मणलक्षिताः
इथे लवकरच, राम आणि लक्ष्मण यांनी ओळखलेले मजबूत बाण, जणू ज्वालामुखी असलेले सर्प, झडपडतील.
रक्षांसि निहनिष्यन्तः पुर्यामस्यां न संशयः। असम्पातं करिष्यन्ति पतन्तः कङ्कवाससः
या नगरीतील राक्षसांचा संहार करताना, ते गिधाडासारखे आकाशातून पडल्यासारखे, सर्वांना नाहीसे करतील यात शंका नाही.
राक्षसेन्द्रमहासर्पान् स रामगरुडो महान्। उद्धरिष्यति वेगेन वैनतेय इवोरगान्
तो महान गरुड राम, राक्षसांचा राजा आणि मोठे सर्प यांना, जसा विनतेचा पुत्र सापांना उचलतो तसा वेगाने उचलून नेईल.
अपनेष्यति मां भर्ता त्वत्तः शीघ्रमरिंदमः। असुरेभ्यः श्रियं दीप्तां विष्णुस्त्रिभिरिव क्रमैः
माझा पती, शत्रूंचा नाश करणारा, मला तुझ्यापासून लवकरच सोडवेल, जसा विष्णूने असुरांकडून तेजस्वी लक्ष्मीला तीन पावलांत घेतलं.
जनस्थाने हतस्थाने निहते रक्षसां बले। अशक्तेन त्वया रक्षः कृतमेतदसाधु वै
जिथे जनस्थानात राक्षसांची सेना मारली गेली, तिथे तू असमर्थ असताना, हे अधर्माचं कृत्य केलंस.
आश्रमं तत्तयोः शून्यं प्रविश्य नरसिंहयोः। गोचरं गतयोर्भ्रात्रोरपनीता त्वयाधम
त्या सिंहासारख्या भावांचा आश्रम रिकामा असताना, ते बाहेर गेले असता, नीच माणसा, तू मला त्यांच्या क्षेत्रातून पळवून नेलंस.
नहि गन्धमुपाघ्राय रामलक्ष्मणयोस्त्वया। शक्यं संदर्शने स्थातुं शुना शार्दूलयोरिव
राम आणि लक्ष्मण यांच्या वासालाही तू जाऊ शकत नाहीस; जसा कुत्रा वाघांसमोर उभा राहू शकत नाही.
तस्य ते विग्रहे ताभ्यां युगग्रहणमस्थिरम्। वृत्रस्येवेन्द्रबाहुभ्यां बाहोरेकस्य विग्रहे
त्याच्या देहावर त्या दोघांचं पकडणं अस्थिर होतं, जसं इंद्राच्या हातांनी युद्धात वृत्राला पकडणं अस्थिर असतं.
क्षिप्रं तव स नाथो मे रामः सौमित्रिणा सह। तोयमल्पमिवादित्यः प्राणानादास्यते शरैः
लवकरच माझा स्वामी राम आणि सौमित्र यांच्यासह, बाणांनी तुझे प्राण काढतील, जसं सूर्य थोडं पाणी शोषून घेतो.
गिरिं कुबेरस्य गतोऽथवाऽऽलयं सभां गतो वा वरुणस्य राज्ञः। असंशयं दाशरथेर्विमोक्ष्यसे महाद्रुमः कालहतोऽशनेरिव
तू कुबेराच्या पर्वतावर गेला असशील, किंवा त्याच्या निवासस्थानी, किंवा वरुण राजाच्या सभेत गेला असशील, तरीही दशरथपुत्र तुझा नाश करणारच, जसा मोठा वृक्ष वीज पडून पडतो.
thumb|द्वाविंशः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे सुन्दरकाण्डे द्वाविंशः सर्गः ॥५-
द्वाविसावा सर्ग ऐका.
सीताया वचनं श्रुत्वा परुषं राक्षसेश्वरः। प्रत्युवाच ततः सीतां विप्रियं प्रियदर्शनाम्
सीतेचे कठोर शब्द ऐकून, राक्षसांचा राजा तिला, जी दिसायला सुंदर होती, अप्रिय उत्तर देऊ लागला.
यथा यथा सान्त्वयिता वश्यः स्त्रीणां तथा तथा। यथा यथा प्रियं वक्ता परिभूतस्तथा तथा
स्त्रियांना जास्त जास्त समजावत गेलं की त्या अधिक वश होतात; आणि जास्त गोड बोललं की त्या दुर्लक्ष करतात.
संनियच्छति मे क्रोधं त्वयि कामः समुत्थितः। द्रवतो मार्गमासाद्य हयानिव सुसारथिः
माझ्या मनात तुझ्याबद्दल इच्छा निर्माण झाली आहे, त्यामुळे मी राग आवरतोय, जसा चांगला सारथी धावणाऱ्या घोड्यांना वश करतो.
वामः कामो मनुष्याणां यस्मिन् किल निबध्यते। जने तस्मिंस्त्वनुक्रोशः स्नेहश्च किल जायते
माणसाच्या मनात जेव्हा चंचल इच्छा निर्माण होते, तेव्हा त्याच्यामध्ये दया आणि आपुलकी देखील उमटते, असं म्हणतात.
एतस्मात् कारणान्न त्वां घातयामि वरानने। वधार्हामवमानार्हां मिथ्या प्रव्रजने रताम्
म्हणूनच, सुंदर मुख असलेल्या सिये, मी तुला मारत नाही, जरी तू मृत्यू आणि तिरस्कारास पात्र आहेस, कारण तू खोट्या तपस्येत रमली आहेस.
परुषाणि हि वाक्यानि यानि यानि ब्रवीषि माम्। तेषु तेषु वधो युक्तस्तव मैथिलि दारुणः
मैथिली, तू माझ्याशी ज्या ज्या कठोर शब्दांनी बोललीस, त्या प्रत्येक वेळी तुला भयंकर मृत्यू मिळायला हवा होता.
एवमुक्त्वा तु वैदेहीं रावणो राक्षसाधिपः। क्रोधसंरम्भसंयुक्तः सीतामुत्तरमब्रवीत्
असं म्हणून, राक्षसांचा राजा रावण संताप आणि रागाने भरून वैदेहीला पुन्हा बोलू लागला.
द्वौ मासौ रक्षितव्यौ मे योऽवधिस्ते मया कृतः। ततः शयनमारोह मम त्वं वरवर्णिनि
मी दोन महिने तुझ्या रक्षणासाठी ठरवले आहेत; त्यानंतर, सुंदर वर्णाच्या सिये, तुला माझ्या शय्येवर यावं लागेल.
द्वाभ्यामूर्ध्वं तु मासाभ्यां भर्तारं मामनिच्छतीम्। मम त्वां प्रातराशार्थे सूदाश्छेत्स्यन्ति खण्डशः
त्या दोन महिन्यांनंतर जर तू मला पती म्हणून स्वीकारलं नाहीस, तर माझ्या सकाळच्या जेवणासाठी स्वयंपाकी तुला तुकड्या-तुकड्यांनी कापतील.