विबुध्य तु महाभागो राक्षसेन्द्रः प्रतापवान्। स्रस्तमाल्याम्बरधरो वैदेहीमन्वचिन्तयत्
जागा झाल्यावर, तेजस्वी आणि सामर्थ्यशाली राक्षसांचा राजा, गळून पडलेली फुले आणि वस्त्रे घालून, वैदेहीचा विचार करू लागला.
भृशं नियुक्तस्तस्यां च मदनेन मदोत्कटः। न तु तं राक्षसः कामं शशाकात्मनि गूहितुम्
तिच्याविषयी प्रचंड प्रेमाने आणि उत्कटतेने भारावून गेलेला तो राक्षस, आपल्या मनातील इच्छा लपवू शकला नाही.
स सर्वाभरणैर्युक्तो बिभ्रच्छ्रियमनुत्तमाम्। तां नगैर्विविधैर्जुष्टां सर्वपुष्पफलोपगैः
सर्व दागिन्यांनी सजलेला आणि अद्वितीय तेज धारण केलेला तो, विविध फुले आणि फळांनी भरलेल्या झाडांनी नटलेल्या त्या बागेत गेला.
वृतां पुष्करिणीभिश्च नानापुष्पोपशोभिताम्। सदा मत्तैश्च विहगैर्विचित्रां परमाद्भुतैः
कमळाच्या तलावांनी वेढलेली, विविध फुलांनी सजलेली, आणि नेहमीच मद्यधुंद व विलक्षण पक्ष्यांनी भरलेली ती बाग होती.
ईहामृगैश्च विविधैर्वृतां दृष्टिमनोहरैः। वीथीः सम्प्रेक्षमाणश्च मणिकाञ्चनतोरणाम्
विविध सुंदर आणि डोळ्यांना आकर्षक अशा प्राण्यांनी वेढलेली, रत्नजडित आणि सोन्याच्या कमानी असलेल्या रस्त्यांकडे तो पाहू लागला.
नानामृगगणाकीर्णां फलैः प्रपतितैर्वृताम्। अशोकवनिकामेव प्राविशत् संततद्रुमाम्
अनेक प्रकारच्या प्राण्यांच्या झुंडीने भरलेली, पडलेल्या फळांनी व्यापलेली, आणि घनदाट झाडांनी आच्छादलेली अशोकवनीत तो गेला.
अंगनाः शतमात्रं तु तं व्रजन्तमनुव्रजन्। महेन्द्रमिव पौलस्त्यं देवगन्धर्वयोषितः
शंभर स्त्रिया त्याच्या मागे चालत होत्या, जणू काही इंद्राच्या मागे देवगंधर्वांच्या स्त्रिया चालत आहेत.
दीपिकाः काञ्चनीः काश्चिज्जगृहुस्तत्र योषितः। वालव्यजनहस्ताश्च तालवृन्तानि चापराः
काही स्त्रियांनी सोन्याच्या दिव्या घेतल्या, काहींनी केसांच्या पंख्या हातात घेतले, तर काहींनी ताडाच्या पानांचे पंखे उचलले.
काञ्चनैश्चैव भृंगारैर्जह्रुः सलिलमग्रतः। मण्डलाग्रा बृसीश्चैव गृह्यान्याः पृष्ठतो ययुः
काहींनी सोन्याच्या भांड्यात पाणी पुढे नेले, तर काहींनी गोलाकार पंखे हातात धरून मागून चालत होत्या.
काचिद् रत्नमयीं पात्रीं पूर्णां पानस्य भ्राजतीम्। दक्षिणा दक्षिणेनैव तदा जग्राह पाणिना
एकीने उजव्या हाताने रत्नांनी बनवलेली, तेजस्वी आणि भरलेली प्यायची पात्र उचलली.
राजहंसप्रतीकाशं छत्रं पूर्णशशिप्रभम्। सौवर्णदण्डमपरा गृहीत्वा पृष्ठतो ययौ
दुसरी एक, राजहंसासारखे दिसणारे, पूर्ण चंद्रासारखे तेजस्वी आणि सोन्याच्या दांड्याचे छत्र घेऊन मागून चालत होती.
निद्रामदपरीताक्ष्यो रावणस्योत्तमस्त्रियः। अनुजग्मुः पतिं वीरं घनं विद्युल्लता इव
रावणाच्या श्रेष्ठ स्त्रिया, ज्यांच्या डोळ्यांवर झोप किंवा मद्याचा प्रभाव नव्हता, त्या आपल्या वीर पतीच्या मागे जणू मेघामागे वीज चमकावी तशा चालत होत्या.
व्याविद्धहारकेयूराः समामृदितवर्णकाः। समागलितकेशान्ताः सस्वेदवदनास्तथा
त्यांच्या गळ्यातील हार आणि कंकणे विस्कटलेली, रंग फिकट झालेले, केस विस्कटलेले आणि तोंडावर घामाचे थेंब होते.
घूर्णन्त्यो मदशेषेण निद्रया च शुभाननाः। स्वेदक्लिष्टांगकुसुमाः समाल्याकुलमूर्धजाः
मद्य आणि झोपेमुळे डोलणाऱ्या, सुंदर चेहऱ्यावर घामाचे थेंब, माळा कोमेजलेल्या आणि केसात फुले अडकलेली.
स च कामपराधीनः पतिस्तासां महाबलः। सीतासक्तमना मन्दो मन्दाञ्चितगतिर्बभौ
त्या स्त्रियांचा बलवान स्वामी, इच्छेच्या अधीन झालेला, मन सीतावर स्थिर झालेले, मंद आणि संथ गतीने चालत होता.
ततः काञ्चीनिनादं च नूपुराणां च निःस्वनम्। शुश्राव परमस्त्रीणां कपिर्मारुतनन्दनः
मग वायुपुत्र हनुमानाने त्या श्रेष्ठ स्त्रियांच्या कंबरपट्ट्यांचा आणि नुपुरांचा मंजुळ आवाज ऐकला.
तं चाप्रतिमकर्माणमचिन्त्यबलपौरुषम्। द्वारदेशमनुप्राप्तं ददर्श हनुमान् कपिः
हनुमानाने त्या अतुलनीय कृत्यांच्या आणि अकल्पनीय बळाच्या वीराला दाराजवळ येताना पाहिले.
दीपिकाभिरनेकाभिः समन्तादवभासितम्। गन्धतैलावसिक्ताभिर्ध्रियमाणाभिरग्रतः
त्याच्या सभोवताली अनेक दिवे लावलेले होते, आणि समोर सुगंधी तेल लावलेल्या स्त्रिया दिवे धरून उभ्या होत्या.
कामदर्पमदैर्युक्तं जिह्मताम्रायतेक्षणम्। समक्षमिव कंदर्पमपविद्धशरासनम्
त्याच्या डोळ्यांत काम, गर्व आणि मद यामुळे तिरके, तांबडे आणि मोठेपण दिसत होते; तो जणू कामदेवच, पण धनुष्य बाजूला ठेवलेला.
मथितामृतफेनाभमरजोवस्त्रमुत्तमम्। सपुष्पमवकर्षन्तं विमुक्तं सक्तमंगदे
त्याने अमृताच्या फेसासारखा शुभ्र आणि फुलांनी सजवलेला उत्तम वस्त्र घातला होता, जे सैल झालेले असून त्याच्या अंगदावर अडकले होते.
तं पत्रविटपे लीनः पत्रपुष्पशतावृतः। समीपमुपसंक्रान्तं विज्ञातुमुपचक्रमे
पानांच्या झाडीत लपून, शंभर पाने आणि फुलांनी झाकलेला हनुमान त्याच्या जवळ येण्याकडे लक्ष देऊ लागला.
अवेक्षमाणस्तु तदा ददर्श कपिकुञ्जरः। रूपयौवनसम्पन्ना रावणस्य वरस्त्रियः
तेव्हा वानरांचा प्रमुख हनुमानाने रावणाच्या रूप आणि तारुण्याने युक्त अशा सुंदर स्त्रिया पाहिल्या.
ताभिः परिवृतो राजा सुरूपाभिर्महायशाः। तन्मृगद्विजसंघुष्टं प्रविष्टः प्रमदावनम्
त्या सुंदर स्त्रियांनी वेढलेल्या, कीर्तीमान राजा, हरिणांचे कळप आणि पक्ष्यांच्या थव्यांनी गजबजलेल्या रमणीय उद्यानात गेला.
क्षीबो विचित्राभरणः शङ्कुकर्णो महाबलः। तेन विश्रवसः पुत्रः स दृष्टो राक्षसाधिपः
मद्याने मत्त, विविध दागिन्यांनी मढवलेला, शंखासारखे कान असलेला, बलवान आणि विश्रवसाचा पुत्र, तो राक्षसांचा राजा तिथे दिसला.
वृतः परमनारीभिस्ताराभिरिव चन्द्रमाः। तं ददर्श महातेजास्तेजोवन्तं महाकपिः
सर्वोत्तम स्त्रियांनी वेढलेला, जणू तारकांमध्ये चंद्रच, असा तेजस्वी आणि तेजाने भरलेला तो हनुमानाच्या नजरेस पडला.
रावणोऽयं महाबाहुरिति संचिन्त्य वानरः। सोऽयमेव पुरा शेते पुरमध्ये गृहोत्तमे। अवप्लुतो महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः
'हा रावणच आहे, बलवान बाहू असलेला,' असे वानराने ओळखले. 'हा तोच आहे जो नगराच्या मध्यातील उत्तम घरात झोपतो.' मग वायुपुत्र हनुमान तेजाने भरून खाली उतरला.
स तथाप्युग्रतेजाः स निर्धूतस्तस्य तेजसा। पत्रे गुह्यान्तरे सक्तो मतिमान् संवृतोऽभवत्
तरीसुद्धा, त्या रावणाच्या तेजाने भारावून गेलेला हनुमान, पानांच्या आड लपून, सावधपणे लपून राहिला.
स तामसितकेशान्तां सुश्रोणीं संहतस्तनीम्। दिदृक्षुरसितापांगीमुपावर्तत रावणः
काळ्या केसांची, सुंदर कंबर असलेली, घट्ट वक्षस्थळ असलेली आणि डोळ्यांच्या कडा काळ्या असलेल्या तिला पाहण्याची इच्छा रावणाच्या मनात आली.
thumb|एकोनविंशः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे सुन्दरकाण्डे एकोनविंशः सर्गः ॥५-
श्रीमद्वाल्मीकी रामायणातील सुंदरकांडातील एकोणविसावा सर्ग ऐका.
तस्मिन्नेव ततः काले राजपुत्री त्वनिन्दिता। रूपयौवनसम्पन्नं भूषणोत्तमभूषितम्
त्याच वेळी, निष्कलंक राजकन्या, रूप आणि तारुण्याने युक्त, उत्तम दागिन्यांनी सजलेली होती.