विभूषितां मणिस्तम्भैः सुबहुस्तम्भभूषिताम्। समैर्ऋजुभिरत्युच्चैः समन्तात् सुविभूषितैः
ती सभा अनेक रत्नांच्या खांबांनी सजलेली होती, सर्व बाजूंनी सरळ, उंच आणि सुंदर खांबांनी भरलेली होती.
स्तम्भैः पक्षैरिवात्युच्चैर्दिवं सम्प्रस्थितामिव। महत्या कुथयाऽऽस्तीर्णां पृथिवीलक्षणाङ्कया
ते खांब जणू पंखांसारखे उंच उडणारे, आकाशाकडे झेपावणारे वाटत होते; त्या सभागृहात मोठ्या गालिच्याने, पृथ्वीच्या चिन्हांनी सजवलेलं होतं.
पृथिवीमिव विस्तीर्णां सराष्ट्रगृहशालिनीम्। नादितां मत्तविहगैर्दिव्यगन्धाधिवासिताम्
ती सभा पृथ्वीइतकी विस्तीर्ण, प्रदेश आणि घरांनी भरलेली, मद्यधुंद पक्ष्यांच्या आवाजांनी निनादलेली आणि दिव्य सुवासांनी दरवळलेली होती.
परर्घ्यास्तरणोपेतां रक्षोऽधिपनिषेविताम्। धूम्रामगुरुधूपेन विमलां हंसपाण्डुराम्
ती सभा मौल्यवान आसनांनी मढवलेली, राक्षसाधिपतीच्या सेवेत असलेली, धुरकट अगरूच्या धुपाने सुवासिक, आणि हंसासारखी शुभ्र व स्वच्छ होती.
पत्रपुष्पोपहारेण कल्माषीमिव सुप्रभाम्। मनसो मोदजननीं वर्णस्यापि प्रसाधिनीम्
पान्ह्या-फुलांनी सजवलेली, काही ठिकाणी डाग असली तरी उजळ दिसणारी, मनाला आनंद देणारी आणि रंगांनी डोळ्यांना सुखावणारी अशी ती जागा होती.
तां शोकनाशिनीं दिव्यां श्रियः संजननीमिव। इन्द्रियाणीन्द्रियार्थैस्तु पञ्च पञ्चभिरुत्तमैः
ती दिव्य सभा दुःख दूर करणारी आणि समृद्धी वाढवणारी होती; तिने पाचही इंद्रियांना त्यांच्या उत्तम विषयांनी तृप्त केले.
तर्पयामास मातेव तदा रावणपालिता। स्वर्गोऽयं देवलोकोऽयमिन्द्रस्यापि पुरी भवेत्। सिद्धिर्वेयं परा हि स्यादित्यमन्यत मारुतिः
रावणाच्या रक्षणाखाली ती जागा जणू आईसारखी सर्वांना पोसत होती; 'हे तर स्वर्गच आहे, देवांचे लोक, कदाचित इंद्राची नगरी किंवा सर्वात मोठे साध्य असेल,' असे हनुमंताने मनात विचार केले.
प्रध्यायत इवापश्यत् प्रदीपांस्तत्र काञ्चनान्। धूर्तानिव महाधूर्तैर्देवनेन पराजितान्
तो विचार करत असताना त्याने तिथे सोन्याचे दिवे पाहिले; जणू मोठ्या चलाखांनी लहान चलाखांना खेळात हरवले आहे, तसे ते दिसत होते.
दीपानां च प्रकाशेन तेजसा रावणस्य च। अर्चिर्भिर्भूषणानां च प्रदीप्तेत्यभ्यमन्यत
दिव्यांच्या प्रकाशाने, रावणाच्या तेजाने आणि दागिन्यांच्या चमकाने, हनुमंताला ती सभा जणू पेटली आहे असे वाटले.
ततोऽपश्यत् कुथासीनं नानावर्णाम्बरस्रजम्। सहस्रं वरनारीणां नानावेषबिभूषितम्
नंतर त्याने गालिच्यावर बसलेल्या, वेगवेगळ्या रंगांच्या वस्त्रांनी व हारांनी सजलेल्या, विविध वेषात आणि दागिन्यांत नटलेल्या हजारो श्रेष्ठ स्त्रिया पाहिल्या.
परिवृत्तेऽर्धरात्रे तु पाननिद्रावशंगतम्। क्रीडित्वोपरतं रात्रौ प्रसुप्तं बलवत् तदा
रात्र अर्धी गेल्यावर, मद्यपान व झोप यांच्या प्रभावाखाली, खेळ थांबवून त्या सर्वजणी गाढ झोपेत बुडाल्या होत्या.
तत् प्रसुप्तं विरुरुचे निःशब्दान्तरभूषितम्। निःशब्दहंसभ्रमरं यथा पद्मवनं महत्
ती झोपलेली मंडळी शांततेने सजलेली भासत होती; जणू मोठ्या कमळाच्या तळ्यात शांततेत असलेले हंस आणि भुंगे.
तासां संवृतदान्तानि मीलिताक्षीणि मारुतिः। अपश्यत् पद्मगन्धीनि वदनानि सुयोषिताम्
हनुमंताने त्या सुंदर स्त्रियांची बंद दातांची व डोळे मिटलेल्या, कमळासारखा सुगंध येणारी तोंडे पाहिली.
प्रबुद्धानीव पद्मानि तासां भूत्वा क्षपाक्षये। पुनः संवृतपत्राणि रात्राविव बभुस्तदा
रात्र संपताना त्यांची तोंडे उमललेल्या कमळांसारखी दिसत होती; पण पुन्हा पाकळ्या मिटल्यासारखी, रात्रीसारखीच झाली.
इमानि मुखपद्मानि नियतं मत्तषट्पदाः। अम्बुजानीव फुल्लानि प्रार्थयन्ति पुनः पुनः
ही कमळासारखी तोंडे नक्कीच वारंवार मत्त भुंग्यांना आकर्षित करतात, जसे फुललेल्या कमळांकडे ते पुन्हा पुन्हा जातात.
इति वामन्यत श्रीमानुपपत्त्या महाकपिः। मेने हि गुणतस्तानि समानि सलिलोद्भवैः
महाकपी हनुमंताने विचारपूर्वक, या स्त्रिया गुणांनी पाण्यातून उमललेल्या कमळांसारख्या आहेत असे मानले.
सा तस्य शुशुभे शाला ताभिः स्त्रीभिर्विराजिता। शरदीव प्रसन्ना द्यौस्ताराभिरभिशोभिता
त्या स्त्रियांनी सजलेली ती सभा हनुमंताला जणू शरद ऋतूतील ताऱ्यांनी नटलेला स्वच्छ आकाशच भासत होती.
स च ताभिः परिवृतः शुशुभे राक्षसाधिपः। यथा ह्युडुपतिः श्रीमांस्ताराभिरिव संवृतः
त्या सर्व स्त्रियांनी वेढलेला राक्षसांचा राजा, जणू ताऱ्यांनी वेढलेला तेजस्वी चंद्रप्रभूच भासत होता.
याश्च्यवन्तेऽम्बरात् ताराः पुण्यशेषसमावृताः। इमास्ताः संगताः कृत्स्ना इति मेने हरिस्तदा
हनुमंताने मनात विचार केला, 'आकाशातून पडणाऱ्या, पुण्याच्या अवशेषांनी वेढलेल्या ताऱ्यांसारख्या या सर्व स्त्रिया येथे एकत्र आल्या आहेत.'
ताराणामिव सुव्यक्तं महतीनां शुभार्चिषाम्। प्रभावर्णप्रसादाश्च विरेजुस्तत्र योषिताम्
जसे मोठ्या, शुभ ताऱ्यांचे प्रकाश, रंग आणि तेज स्पष्ट दिसते, तसेच त्या स्त्रियांचे सौंदर्य व तेज तिथे झळकत होते.
व्यावृत्तकचपीनस्रक्प्रकीर्णवरभूषणाः। पानव्यायामकालेषु निद्रोपहतचेतसः
काहींचे केस मोकळे झाले होते, हार विखुरले होते, दागिने पसरले होते; मद्यपान व खेळानंतर झोपेच्या झटक्याने त्यांचे मन बधिर झाले होते.
व्यावृत्ततिलकाः काश्चित् काश्चिदुदभ्रान्तनूपुराः। पार्श्वे गलितहाराश्च काश्चित् परमयोषितः
काहींचे कपाळावरील कुंकू पुसले गेले होते, काहींच्या पैंजणांची जागा बदलली होती, आणि काही श्रेष्ठ स्त्रियांचे हार बाजूला घसरले होते.
मुक्ताहारवृताश्चान्याः काश्चित् प्रस्रस्तवाससः। व्याविद्धरशनादामाः किशोर्य इव वाहिताः
काही स्त्रिया मोत्यांच्या हारांनी सजलेल्या होत्या, काहींच्या वस्त्रं सैल झाली होती, काहींच्या कंबरपट्टे सुटले होते, जणू त्या तरुण मुली वाऱ्यावर उडत चालल्या आहेत.
अकुण्डलधराश्चान्या विच्छिन्नमृदितस्रजः। गजेन्द्रमृदिताः फुल्ला लता इव महावने
काहींनी कुंडलं घातली नव्हती, काहींच्या हार तुटलेले व चुरगळलेले होते, जणू मोठ्या जंगलात गजेंद्राने फुललेल्या वेलींना तुडवलं आहे.
चन्द्रांशुकिरणाभाश्च हाराः कासांचिदुद्गताः। हंसा इव बभुः सुप्ताः स्तनमध्येषु योषिताम्
काहींच्या गळ्यातील हार चंद्राच्या किरणांसारखे चमकत होते, आणि स्त्रियांच्या उरोजांमध्ये जणू झोपलेले हंसच दिसत होते.
अपरासां च वैदूर्याः कादम्बा इव पक्षिणः। हेमसूत्राणि चान्यासां चक्रवाका इवाभवन्
काहींच्या गळ्यातील वैडूर्य मणी कदंब पक्ष्यासारखे दिसत होते, तर काहींच्या सोन्याच्या दोऱ्यांवर चक्रवाक पक्ष्यांची जोडी शोभत होती.
हंसकारण्डवोपेताश्चक्रवाकोपशोभिताः। आपगा इव ता रेजुर्जघनैः पुलिनैरिव
हंस, कारण्डव आणि चक्रवाक पक्ष्यांनी सजलेली त्यांची नितंबं आणि कंबरेचा भाग, जणू वाळवंटांनी भरलेल्या सुंदर नदीच्या काठासारखा चमकत होता.
किङ्किणीजालसंकाशास्ता हेमविपुलाम्बुजाः। भावग्राहा यशस्तीराः सुप्ता नद्य इवाबभुः
काही स्त्रिया सोन्याच्या मोठ्या कमळांनी, ज्यांची रचना किंकिणींच्या जाळ्यासारखी होती, झोपलेल्या दिसत होत्या, जणू सुंदर काठ असलेल्या नद्याच आहेत.
मृदुष्वंगेषु कासांचित् कुचाग्रेषु च संस्थिताः। बभूवुर्भूषणानीव शुभा भूषणराजयः
काहींच्या मऊ अंगावर आणि उरोजांच्या टोकावर सुंदर दागिन्यांच्या रांगा जणू शोभिवंत अलंकारांसारख्या दिसत होत्या.
अंशुकान्ताश्च कासांचिन्मुखमारुतकम्पिताः। उपर्युपरि वक्त्राणां व्याधूयन्ते पुनः पुनः
काहींच्या वस्त्रांचे टोक त्यांच्या श्वासाच्या झुळुकीने पुन्हा पुन्हा हलत होते आणि त्यांच्या चेहऱ्यावर उडत होते.